10 χρόνια συμπληρώθηκαν από την ενθρόνιση του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλου, έπειτα από μια περίοδο κρίσης.

Στο Πατριαρχείο συνεχίζει να πέφτει βαριά η σκιά των δραματικών εξελίξεων προ δεκαετίας ενώ η χθεσινή τελετή συμπέφτει με το πρόβλημα υγείας του Πατριάρχη Ειρηναίου που μόλις πριν από μερικές ημέρες επέστρεψε στο κελλί του μετά την παραμονή του στο νοσοκομείο.

Για τα όσα έγιναν χθες στο Πατριαρχείο, εκδόθηκε το κάτωθι Δελτίο Τύπου:

Την Κυριακήν, 9ην /22αν Νοεμβρίου 2015, ημέραν και της μνήμης του αγίου Νεκταρίου Αρχιεπισκόπου Πενταπόλεως, του εν Αιγίνη, του θαυματουργού, εωρτάσθη υπό του Πατριαρχείου η 10η επέτειος της Ενθρονίσεως του Μακαριωτάτου Πατρός ημών και Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου.

Επί τω αισίω γεγονότι τούτω ετελέσθη Δοξολογία εις το Καθολικόν του Πανιέρου Ναού της Αναστάσεως, της οποίας προεξήρξεν ο Μακαριώτατος, συνιερουργούντων Αυτώ Αγιοταφιτών Αρχιερέων και Ιερομονάχων και συμπροσευχομένων Αγιοταφιτών, μελών του Αραβοφώνου ποιμνίου και προσκυνητών, παρουσία του Γενικού Προξένου της Ελλάδος εις τα Ιεροσόλυμα κ. Γεωργίου Ζαχαριουδάκη.

Μετά την Δοξολογίαν ηκολούθησε η άνοδος εις τα Πατριαρχεία. Ενταύθα προσεφώνησε τον Μακαριώτατον ο Γέρων Αρχιγραμματεύς Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος εξ ονόματος της Αγίας και Ιεράς Συνόδου και της Αγιοταφιτικής Αδελφότητος διά της κάτωθι προσφωνήσεως αυτού ελληνιστί:

Μακαριώτατε Πάτερ και Δέσποτα,

Η Μήτηρ των Εκκλησιών και η εν αυτή εκ των απαρχών αυτής Αγιοταφιτική Αδελφότης, φύλακες των Παναγίων Προσκυνημάτων και ποιμένες της λογικής ποίμνης του Χριστού εις την Αγίαν Γην, την Γην της τελειώσεως της αποκαλύψεως του Θεού εν τω Υιώ Αυτού τω Μονογενεί, διήλθον προ δεκαετίας μίαν των δεινοτέρων κρίσεων της ζωής αυτών. Η κρίσις αύτη εκκινήσασα ως τοπική, εξελίχθη εις διεθνή και όντως εταλάνισε και εκλυδώνισε, αλλ’ ου κατεπόντισε, Εκκλησίαν και Αδελφότητα. Ενώπιον της τοιαύτης κρίσεως η Αγιοταφιτική Αδελφότης υπερέβη εαυτήν, ήρθη εις το ύψος των περιστάσεων, καθωδήγησε προς συμμετοχήν τον λαόν του Κυρίου και επέλεξε την Υμετέραν σεπτήν Μακαριότητα και ανέθεσεν εις Αυτήν, ίνα άρη επ’ ώμων τον σταυρόν Αυτής, και διά του Γολγοθά έλθη εις την ανάστασιν. Τότε ψήφοις κανονικαίς και ομοφώνοις της Αδελφότητος, των εκπροσώπων του λαού και των μελών της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, η Υμετέρα Μακαριότης ετέθη επί την λυχνίαν του Ιεροσολυμιτικού Θρόνου του αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου, ίνα σταυρούσα Εαυτήν, διαποιμαίνη χριστομιμήτως την λογικήν ποίμνην του Χριστού και φέγγη τοις εγγύς και τοις μακράν το φως της δόξης του σταυρού και της αναστάσεως εκ της πόλεως του Βασιλέως του Μεγάλου και έδρας του πρεσβυγενούς Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων.

Το λίαν σημαντικόν και ευοίωνον τούτο γεγονός της συν Θεώ εκλογής της Υμετέρας Μακαριότητος και της μετ’ αυτήν Ενθρονίσεως Αυτής τη συμμετοχή όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, τη εκπροσωπήσει των άλλων Χριστιανικών Εκκλησιών της Αγίας Γης και των τοπικών κυβερνήσεων, εορτάζει χαίρουσα σήμερον η των Ιεροσολύμων Εκκλησία και η Αγιοταφιτική Αδελφότης και τελέσασα επί τούτω Δοξολογίαν εις τον πανίερον Ναόν της Αναστάσεως, πληροί νυν την χαράν αυτής εις την ιστορικήν ταύτην αίθουσαν του Θρόνου.

Αιτία της τοιαύτης χαράς είναι το γεγονός ότι η Υμετέρα Μακαριότης αναλαβούσα υπό δυσμενείς συνθήκας το πηδάλιον του σκάφους της Εκκλησίας Ιεροσολύμων και έχουσα συγκυβερνήτας τα μέλη της Αγίας και Ιεράς Συνόδου και συμπαραστάτας τους Αγιοταφίτας Πατέρας, προέβη εις έργα αγαθά αντάξια των προκατόχων αυτής αοιδίμων Πατριαρχών Ιεροσολύμων. Τα έργα ταύτα δίκαιον να αναφερθούν και νυν ουχί διά καύχησιν αλλά διά γνώσιν, ενίσχυσιν και ενθάρρυνσιν προς πορείαν ημών επί τα πρόσω και τα άνω.

Εν πρώτοις μνημονευθήτω ότι η Υμετέρα Μακαριότης καθ’ όλα τα έτη της δεκαετούς Πατριαρχίας Αυτής μετ’ ιδιαιτέρας εμφάσεως ετόνισε εις τας ομιλίας Αυτής αλλά και απέδειξεν εις την πράξιν ότι τα πανάγια Προσκυνήματα αποτελούν ουχί μόνον τους ιστορικούς χώρους της επί γης κατά σάρκα εμφανείας του Χριστού αλλά πολλώ μάλλον λειτουργικούς χώρους προς παιδείαν, αγιασμόν και σωτηρίαν των επισκεπτομένων ταύτα προσκυνητών εκ της Αγίας Γης και εκ των περάτων του κόσμου. Επειδή ταύτα αποτελούν την στέγην και την ασπίδα προστασίας των χριστιανών της Αγίας Γης, η Υμετέρα Μακαριότης επέδειξεν ιδιαιτέραν ευαισθησίαν εις την ακεραίαν διαφύλαξιν και την πρέπουσαν συντήρησιν αυτών, ως συμβαίνει εις την περίπτωσιν της δομικής στερεώσεως του Κουβουκλίου του Παναγίου Τάφου υπό κλιμακίου ειδημόνων καθηγητών του Πολυτεχνείου Αθηνών και εις την εκ του σύνεγγυς παρακολούθησιν των επιτελουμένων ανακαινιστικών εργασιών της στέγης της Βασιλικής της Γεννήσεως εις Βηθλεέμ.

Οσον αφορά την αξιοποίησιν μέρους της περιουσίας του Πατριαρχείου, αύτη είχεν ως γνώμονα την λύσιν του στεγαστικού προβλήματος των χριστιανών της Αγίας Γης, καταπιεζομένων οικονομικώς εκ της εκρύθμου πολιτικής καταστάσεως της περιοχής ημών και εκπατριζομένων. Το μέτρον τούτο εφηρμόσθη εις την σύναψιν της συμφωνίας δημιουργίας οικισμών εις Βηθλεέμ και Μπετζάλλαν υπό όρους χαμηλού ενοικίου διά την βοήθειαν στεγάσεως των πτωχοτέρων τάξεων του λαού και προβλέπεται να εφαρμοσθή και εις τον υπό ίδρυσιν συνοικισμόν εις περιουσίαν του Πατριαρχείου εις Μπιρ -Ναμπάλα του προαστείου Μπετ- Χανίνε. Η προσπάθεια της Υμετέρας Μακαριότητος επεξετάθη και εις την επαναπόκτησιν περιουσίας του Πατριαρχείου και επαναλειτουργίας εκκλησιών εγκαταλελειμένων εξ αιτίας των γεγονότων του έτους 1948, ως επί παραδείγματι εις Μααλούλε Ναζαρέτ και Σλόμη-Μπάσια Άκκρης –Πτολεμαιδος.

Τη καθοδηγήσει της Υμετέρας Μακαριότητος το Πατριαρχείον ημών εκαλλιέργησε αγαστάς σχέσεις μετά των Ορθοδόξων αδελφών Εκκλησιών, μη παραλείπον να συμμετέχη εις γεγονότα της εκκλησιαστικής ζωής αυτών. Αντήλλαξεν ειρηνικάς επισκέψεις διά την σύσφιγξιν της εν Χριστώ συνεργασίας και κοινωνίας και την στερέωσιν της ενότητος της πίστεως εν τω συνδέσμω της ειρήνης. Αι σχέσεις αυταί εκκαλιεργήθησαν έτι στενώτεραι μετά της ομόρου αποστολικής Εκκλησίας της Κύπρου, παρ’ ης το ημέτερον Πατριαρχείον ευγνωμόνως εδέχθη την επαναλειτουργίαν της Εξαρχίας αυτού, την φιλοξενίαν νέων του Αραβοφωνου ποιμνίου αυτού εις κατασκηνώσεις αυτής και την δωρεάν φοίτησιν ιεροσπουδαστών του Πατριαρχείου εις την Ιερατικήν Σχολήν της Αρχιεπισκοπής Κύπρου.

Το Ελληνορθόδοξον Αραβόφωνον ποίμνιον του Πατριαρχείου ενταύθα και εις Ιορδανίαν ενισχύθη ηθικώς και πνευματικώς διά των λειτουργιών του Υμετέρας Μακαριότητος και των ομιλιών Αυτής κατά τας εορτάς αυτού, διά της οικονομικής ενισχύσεως του Πατριαρχείου εις την ανακαίνισιν ναών και ίδρυσιν αιθουσών Κατηχητικών σχολείων και άλλων ενοριακών εκδηλώσεων και διά της εν Ιορδανία ιδρύσεως της Συμβουλευτικής Επιτροπής. Ως εκ της τοιαύτης ποιμαντικής μερίμνης και επιμελείας, αι Επιτροπαί του Κοινοτήτων του ποιμνίου προσέρχονται μετ’ εμπιστοσύνης εις το Πατριαρχείον ουχί διά να διαμαρτυρηθούν, ενίοτε ίσως να παραπονεθούν, αλλά ποίος στοργικός πατήρ δεν εδέχθη παράπονα παρά των τέκνων αυτού; μετά δε την έκφρασιν των παραπόνων να λάβουν την δέουσαν καθοδήγησιν διά την διαφύλαξιν των περιουσιών των Κοινοτήτων αυτών και εις τας πλείστας των περιπτώσεων να λάβουν οικονομικήν ενίσχυσιν εκ του ταμείου του Πατριαρχείου ή εκ των δωρεών, των μετ’ εμπιστοσύνης κατατιθεμένων τη Υμετέρα Μακαριότητι.

Εν τη διακρινούση την Υμετέραν Μακαριότητα ευρύτητα Ορθοδόξου πνεύματος, το ημέτερον Πατριαρχείον μετέσχεν ενεργώς δι’ αντιπροσώπων αυτού εις όλας τας Προπαρασκευαστικάς Επιτροπάς και Διασκέψεις διά την Σύγκλησιν της Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας το έτος 2016, συμπαριστάμενον τω Συντονιστικώ έργω του Οικουμενικού Πατριαρχείου και ουδόλως παρεκκλίνον εις τι είτε εκ της Ορθοδόξου πίστεως και παραδόσεως εν γένει είτε εκ της παραδόσεως αυτού εις το θέμα του ημερολογίου και του εορτασμού του Πάσχα.

Παραμένον εντός των εκκλησιατικών τειχών αυτού, το Πατριαρχείον δεν έμεινεν αδιάφορον διά τα καλώς τελούμενα έξω των τειχών τούτων εις τον χώρον της κοινωνίας και της πολιτείας προς το συμφέρον του ανθρώπου. Ούτως προσέφερε τήνσυμβολήν αυτού το Πατριαρχείον διά της ενεργούς συμμετοχής αυτού εις την πρόσφατον εν Αθήναις Διεθνή Διάσκεψιν του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδος επί τω σκοπώ της ειρηνεύσεως εις την Μέσην Ανατολήν διά της προβολής της πλουραλιστικής θρησκευτικής και εθνικής κληρονομιάς αυτής. Ωσαύτως συνέβαλε το Πατριαρχείον εις την οικονομικήν και κοινωνικήν ενίσχυσιν των χριστιανών της Μέσης Ανατολής διά των εντόνων προσπαθειών της Υμετέρας Μακαριότητος προς αναδιοργάνωσιν και αναβάθμισιν του έργου του Συμβουλίου Εκκλησιών της Μέσης Ανατολής. Τούτο εφάνη και πάλιν διά της συμμετοχής αυτού εις την λίαν πρόσφατον εν Καιρω σύγκλησιν της Εκτελεστικής Επιτροπής του Συμβουλίου τούτου. Η ευεργετική συμβολή του Πατριαρχείου εις τους κατοίκους της Αγίας Γης είναι εμφανής διά των εκάστοτε καταβαλλομένων προσπαθειών υπό της Υμετέρας Μακαριότητος διά την καταπράυνσιν των πνευμάτων εις την περιοχήν ημών κατά την περίοδον ταύτην της εκδηλώσεως φαινομένων βίας και την επικράτησιν της ειρήνης με γνώμονα τον σεβασμόν της αγιότητος της πόλεως των Ιεροσολύμων και του θρησκευτικού καθεστώτος αυτής.

Τα μνημονευθέντα ταύτα αποτελούν μίαν μικράν αντικειμενικήν επιλεκτικήν σταχυολόγησιν εκ των σπαρέντων, καλλιεργηθέντων και αναπτυχθέντων έργων εις τον λειμώνα της Εκκλησίας Ιεροσολύμων, τη εμπνεύσει, φροντίδι και επιμελεία και τω κόπω και μόχθω της Υμετέρας Μακριότητος, τη συμπράξει της Αγιοταφιτικής Αδελφότητος. Εμπνεόμενοι και ενθαρρούμενοι εκ τούτων οι Αγιοταφίται, δηλούμεν επί τη ευσήμω ταύτη ημέρα της δεκαετούς επετείου της Ενθρονίσεως Αυτής ότι συστρατευόμεθα μετ’ Αυτής εν υπακοή και ταπεινώσει και υποταγή του προσωπικού ημών θελήματος εις το συλλογικόν, το εκκλησιαστικόν θέλημα, το θέλημα του Χριστού.

Υψών, Μακαριώτατε, το ποτήριον εξ ονόματος της Αδελφότητος όλης και της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, εύχομαι Υμίν έτη όσα πλείστα εν κραταιά ενισχύσει άνωθεν, υγιεία, δυνάμει και ευσταθεία και αγαλλιάσει επί τη θέα και άλλων έργων αγαθών και των τέκνων Υμών εν ομονοία πέριξ της τραπέζης Υμών προς έπαινον του ευλογημένου ημών έθνους και δόξαν του εν Τριάδι Θεού ημών. Γένοιτο.

Εν συνεχεία προσεφώνησε τον Μακαριώτατον ο κύριος Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος εις τα Ιεροσόλυμα κ. Γεώργιος Ζαχαριουδάκης διά της κάτωθι προσφωνήσεως αυτού ελληνιστί:

Μακαριώτατε.

Σεβασμιώτατοι Αρχιερείς,

Σεβαστοί Πατέρες,

Κυρίες και Κύριοι

 

Με αισθήματα ιδιαίτερης χαράς και βαθύτατης τιμής παρευρίσκομαι, σήμερα, στην ιστορική έδρα της Μητέρας των Εκκλησιών, κατά τον πανηγυρικό εορτασμό της επετείου της ενθρονίσεως της Αυτού Θειοτάτης Μακαριότητος, του Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου Γ΄, ως Προκαθημένου του Παλαίφατου Πατριαρχείου, εις τον ένδοξο αλλά και μαρτυρικό θρόνο του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου.

Με την ευκαιρία του σημερινού εορτασμού, Σας εκφράζω, Μακαριώτατε, ως εκπρόσωπος της Ελλάδος, την εκτίμηση, την αναγνώριση και τον σεβασμό μας για το θρησκευτικό και εθνικό έργο που επιτελείτε και Σας μεταφέρω τις θερμότερες ευχές μας για επιτυχή συνέχιση και εκπλήρωση της ιστορικής αποστολής, την οποία έχετε αναλάβει.

Η ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής αντιμετωπίζει, σήμερα, μείζονες προκλήσεις. Ταλανίζεται από χρόνια προβλήματα αλλά και από τρέχουσες δυσμενείς εξελίξεις, στις οποίες επικρατούν οι ακρότητες, ο φανατισμός και η μισαλλοδοξία εις βάρος των επιταγών του Δικαίου και των αρχών της ηθικής.

Κατά το τελευταίο διάστημα, ιδιαίτερα, εδώ στους Θεοβάδιστους Τόπους, η βία ευρίσκεται σε έξαρση, ο φόβος και η ανασφάλεια κυριαρχούν, οι άνθρωποι θρηνούν, καθημερινά, αθώα θύματα και η ειρήνη φαίνεται να παραμένει μακρινή.

Σε αυτό το ρευστό περιβάλλον, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, τιμώντας τις ιερές παρακαταθήκες της μακραίωνης ιστορικής διαδρομής του, διατηρεί και εδραιώνει τη θέση και την διεθνή ακτινοβολία του ως κορυφαίου θεσμού της Ορθοδοξίας, παραμένοντας προσηλωμένο στο θρησκευτικό και πνευματικό του έργο καθώς και στη διαφύλαξη των πανίερων προσκυνημάτων της Χριστιανοσύνης στους Αγίους Τόπους. Παράλληλα, αναδεικνύεται σε πόλο μετριοπάθειας, διαλλακτικότητας και νηφαλιότητας, ο οποίος, παρά τις αντιξοότητες, διαδραματίζει έναν ρόλο καίριας σημασίας για την σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής, προάγοντας την συμφιλίωση, τη συναδέλφωση και την ειρηνική συνύπαρξη.

Για την Ελλάδα, η προάσπιση του θεσμού του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και των ιστορικών του δικαιωμάτων αποτελεί προτεραιότητα. Το ιερό Καθίδρυμα συμβολίζει τη διαχρονική παρουσία μας στους Αγίους Τόπους καθώς και τις παραδοσιακά φιλικές και εποικοδομητικές σχέσεις μας και τη συνεργασία μας με την περιοχή, δίνοντας υπόσταση στο πνεύμα των οικουμενικών αξιών του Ελληνισμού. Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα τάσσεται υπέρ της διατήρησης της παρουσίας των Χριστιανών στα πατρογονικά τους εδάφη, της προάσπισης των δικαιωμάτων των θρησκευτικών κοινοτήτων και της προστασίας της χριστιανικής κληρονομιάς.

Μακαριώτατε,

Η προσωπική Σας συμβολή στην ευόδωση της αποστολής του Πατριαρχείου είναι καθοριστικής σημασίας. Με πολυσχιδείς δραστηριότητες αναλώνετε τις δυνάμεις Σας στην ανύψωση του κύρους του τόσον σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο όσον και διεθνώς. Παράλληλα, εργάζεσθε, άοκνα, για την προώθηση της θρησκευτικής ελευθερίας, της ειρήνης και της δικαιοσύνης στην περιοχή. Στο πλαίσιο αυτό, σημειώνω, ενδεικτικά, ότι η συμμετοχή και η παρέμβασή Σας κατά την πρόσφατη Διεθνή Διάσκεψη των Αθηνών για τον θρησκευτικό και πολιτιστικό πλουραλισμό και την ειρηνική συνύπαρξη στη Μέση Ανατολή ήταν ιδιαίτερης σημασίας.

Η Ελλάδα, αναγνωρίζοντας την προσωπική προσφορά Σας και τιμώντας τους ακατάλυτους και ιστορικούς δεσμούς της με το Ιερό Καθίδρυμα, Σας παρέχει την πλήρη υποστήριξη και την αμέριστη συμπαράστασή της και Σας περιβάλλει με την εμπιστοσύνη της. Οι συνεχείς επισκέψεις Ελλήνων Αξιωματούχων στο Πατριαρχείο αποτελούν αδιάψευστη μαρτυρία περί των αρίστων σχέσεων καθώς και της αδιαπραγμάτευτης και αταλάντευτης συμπόρευσής μας μαζί Σας και με τον ιερό θεσμό. Εις επίρρωση τούτου, ας αναφέρω, μόνον, την επικείμενη επίσκεψη του Πρωθυπουργού, κ. Τσίπρα, στο Πατριαρχείο, κατά την προσεχή εβδομάδα.

Μακαριώτατε,

Συναισθανόμενοι το βάρος των ευθυνών που έχετε επωμισθεί και συμμεριζόμενοι τις αγωνίες Σας, είμαστε στο πλευρό Σας και Σας ευχόμαστε υγεία, μακροημέρευση και δύναμη για να συνεχίσετε την αποστολή Σας, προς όφελος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, της Αγιοταφιτικής Αδελφότητος, της Ορθοδοξίας, των Χριστιανών της δοκιμαζόμενης Μέσης Ανατολής, της Ειρήνης στην περιοχή και του Έθνους.

Ἀκολούθως προσεφώνησαν τόν Μακαριώτατον οἱ Ἀντιπρόσωποι τῶν Πατριαρχείων τῆς Ρωσίας καί τῆς Ρουμανίας καί ἀντιπρόσωποι τοῦ ποιμνίου.

Προς τούτους αντεφώνησεν ο Μακαριώτατος ευχαριστών διά της κάτωθι προσφωνήσεως Αυτού ελληνιστί:

Εξοχώτατε Πρέσβυ κ. Γενικέ Πρόξενε της Ελλάδος,

Σεβαστοί Άγιοι Πατέρες και Αδελφοί,

Αγαπητοί Χριστιανοί,

Ευλαβείς προσκυνηταί,

«Ευλογητός ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο Ευλογήσας ημάς εν πάση ευλογία πνευματική εν τοις επουρανίοις εν Χριστώ» (Εφεσ. 1,3) και αξιώσας ημάς της ευχαριστηρίου δοξολογίας, ην ανεπέμψαμεν σήμερον εν τω Πανιέρω Ναώ της Αναστάσεως, περιστοιχούμενοι υπό της Γεραράς Αγιοταφιτικής ημών Αδελφότητος, επί τη δεκάτη επετείω της αναρρήσεως της Ημών Μετριότητος εις τον Επισκοπικόν και Πατριαρχικόν θρόνον του Αγίου Ιερομάρτυρος Ιακώβου του Αδελφοθέου και πρώτου Ιεράρχου της Εκκλησίας Ιεροσολύμων.

Η εόρτιος αύτη επέτειος ενέχει ιδιαιτέραν σημασίαν, διότι δεν αφορά εις το πρόσωπον της Ημετέρας Μετριότητος μόνον, αλλά κυρίως εις τον ιερόν θεσμόν του Επισκοπικού αξιώματος, του διασφαλίζοντος αφ’ ενός μεν, την αυθεντίαν της διαδοχικής αποστολικότητος της Εκκλησίας του Χριστού, αφ’ ετέρου δε την ποιμαντικήν του Επισκόπου ευθύνην και μέριμναν, την εργαζομένην διά του οικοδομήματος της Εκκλησίας την σωτηρίαν των ψυχών των μελών αυτής, ως λέγει ο θείος Παύλος: «εποικοδομηθέντες επί τω θεμελίω των αποστόλων και προφητών, όντος ακρογωνιαίου αυτού Ιησού Χριστού, εν ω πάσα η οικοδομή συναρμολογουμένη αύξει εις ναόν άγιον εν Κυρίω· εν ω και υμείς συνοικοδομείσθε εις κατοικητήριον του Θεού εν Πνεύματι» (Εφεσ. 2, 20-22).

Η συμπλήρωσις δεκαετούς Πατριαρχικής διακονίας «εν τω κατοικοιτηρίω του Θεού», δηλονότι τη Εκκλησία της πόλεως του σταυρικού πάθους και της Αναστάσεως του Λυτρωτού ημών Χριστού, αποτελεί έργον ουχί της αναξιότητος Ημών αλλά της ευδοκίας του θελήματος του τα πάντα ενεργούντος εν πάσιν, Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού (Α΄ Κορ. 12, 6).

Λέγομεν δε τούτο, διότι πάλιν και πολλάκις, ως αναφωνεί ο ψαλμωδός, «ερρύσατο ημάς ο Θεός εκ χειρός υιών αλλοτρίων, ων το στόμα ελάλησε ματαιότητα και η δεξιά αυτών δεξιά αδικίας» (Ψαλμ. 143, 11). Εξ’ άλλου ο φίλος του Χριστού Πέτρος ο Απόστολος προαναφωνεί: «νήψατε, γρηγορήσατε· ο αντίδικος υμών διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη» (Α΄ Πετρ. 5, 8).

Όντως οι ως άνω λόγοι αληθεύουν, διότι άπασα η οικουμένη και ιδιαιτέρως η περιοχή ημών, δηλονότι της Μέσης Ανατολής, δοκιμάζεται σκληρώς και μάλιστα κατά τρόπον «αποκαλυπτικόν» ή μάλλον εσχατολογικόν. «Καί είδον το θηρίον (του τρόμου) και τους βασιλείς της γης και τα στρατεύματα αυτών συνηγμένα ποιήσαι τον πόλεμον…» (Αποκ. 19, 19), γράφει ο Αγ. Ιωάννης ο Ευαγγελιστής.

Τούτου ένεκεν άπαν το ανθρώπινον γένος και δη οι επώνυμοι του Χριστού αδελφοί ημών, προσβλέπουν εις τον ασφαλή και εύδιον λιμένα της ελπίδος, τον δι’ ημάς σταυρωθέντα και αναστάντα Χριστόν «ον ημείς οι ταπεινοί κηρύττομεν και ομολογούμεν λατρευτικώς και ευχαριστιακώς εν αυτοίς τούτοις τοις αγίοις τόποις, δηλονότι τοις μαρτυρίοις του απολυτρωτικού έργου Αυτού. «Έστιν γαρ Χριστός εν υμίν, η ελπίς της δόξης» (Κολ. 1, 27).

Η σημερινή σεπτή δεκάτη Πατριαρχική Ενθρονιστήριος Επέτειος καλεί ημάς ουχί εις καύχησιν των πεπραγμένων ημών αλλά την καύχησιν εν Χριστώ (Ρωμ. 15, 17). «Η γαρ καύχησις ημών αύτη εστί, το μαρτύριον της συνειδήσεως ημών» (Β΄ Κορ. 1, 12), «ότι ου παυόμεθα εργάζεσθαι εν ταίς ασθενείαις ημών το αγαθόν προς πάντας, μάλιστα προς τους οικείους της πίστεως» (Γαλ. 6, 10), «ίνα παντί τρόπω, είτε προφάσει είτε αληθεία, Χριστός καταγγέλλεται» (Φιλιπ. 1, 18).

Της κλήσεως ταύτης, δηλονότι της εκκλησιαστικής κυβερνήσεως εν η εκλήθημεν, ομολογουμένως έχομεν συγκυβερνήτας τους αγίους και σεβαστούς Ημίν Αγιοταφίτας αδελφούς Αρχιερείς, ιερείς, διακόνους και μοναχούς, μεθ’ ων, κατά τον θεοφόρον Ιγνάτιον, «εν ομονοία Θεού σπουδάζομεν πάντα πράσσειν, Προκαθημένου του επισκόπου εις τύπον Θεού και των πρεσβυτέρων εις τύπον συνεδρίου των αποστόλων και των διακόνων… πεπιστευμένων διακονίαν Ιησού Χριστού, ος προ αιώνων παρά Πατρί ην και εν τέλει εφάνη» (ΒΕΠ, τομ. Β΄, σελ. 269).

Της εν Χριστώ τω Θεώ κλήσεως ταύτης καλούμεθα να αναδειχθώμεν άξιοι της Αγιοταφιτικής Ημών αποστολής, «ενδεδυμένοι, κατά τον σοφόν Παύλον, χρηστότητα, ταπεινοφροσύνην, πραότητα, μακροθυμίαν, ανεχόμενοι αλλήλων … επί πάσι δε τούτοις την αγάπην, ήτις εστί σύνδεσμος της τελειότητος» (Κολ. 3, 12-13).

Παρακαλέσωμεν τον Θεόν της υπομονής και της παρακλήσεως, όπως «δώη ημίν το αυτό φρονείν εν αλλήλοις κατά Χριστόν Ιησούν» (Ρωμ. 15, 5), ίνα διά πρεσβειών της Υπερευλογημένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας και των ικεσιών του εν αγίοις Πατρός Νεκταρίου Πενταπόλεως, διακονώμεν τα πανάγια σεβάσματα της πίστεως ημών και καθοδηγώμεν το χριστεπώνυμον ευσεβές πλήρωμα ημών εις την οδόν της αληθείας.

Επί δε τούτοις, επικαλούμεθα επί πάντας τους συμπροσευχηθέντας μεθ’ Ημών και τους τιμήσαντας την εορτήν ταύτην, δύναμιν την εξ ύψους, την χάριν του Παναγίου Τάφου, υπομονήν και πάσαν παρά Θεού ευλογίαν, εκφράζοντες θερμάς ευχαριστίας και προς τους προσφωνήσαντας Ημάς, τον Γέροντα Αρχιγραμματέα, Ιερώτατον Αρχιεπίσκοπον Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχον, ομιλήσαντα εξ ονόματος των μελών της Αγίας και Ιεράς Συνόδου και της Αγιοταφιτικής ημών Αδελφότητος, τον Εξοχώτατον Πρέσβυν και Γενικόν Πρόξενον της Ελλάδος κ. Γεώργιον Ζαχαριουδάκην, τον Πανοσιολογιώτατον Αρχιμανδρίτην π. Αλέξανδρον, αντιπρόσωπον της Αδελφής Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ρωσίας, διαβιβάσαντα Ημίν τας ευχάς του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Μόσχας κ.κ. Κυρίλλου, τον Οσιολογιώτατον Αρχιμ. π. Θεόφιλον, αντιπρόσωπον της Αδελφής Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ρουμανίας, διαβιβάσαντα Ημίν τας ευχάς του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ρουμανίας κ. κ. Δανιήλ, τον Ιερώτατον Μητροπολίτην Ναζαρέτ κ. Κυριακόν, ομιλήσαντα εξ ονόματος του ποιμνίου Ημών εις Ναζαρέτ, τον Ιερώτατον Μητροπολίτην Φιλαδελφείας κ. Βενέδικτον, ομιλήσαντα εξ ονόματος του ποιμνίου Ημών εις Ιορδανίαν, τον Ιερώτατον Αρχιεπίσκοπον Ιόππης κ. Δαμασκηνόν, ομιλήσαντα εξ ονόματος του ποιμνίου Ημών εις Ιόππην, Ηis Eminence Bishop Peter Eaton, representative of the Anglican church, τον Σχολάρχην της Πατριαρχικής ημών Σχολής, Ελλογιμώτατον Καθηγητήν κ. Δημήτριον Λυκούδην, τον αιδεσιμώτατον π. Αίσα Τούμα, ομιλήσαντα εξ ονόματος του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Ιακώβου, τον εκπρόσωπον της Κοινότητος Ρέμλης και άπαντας τους μετασχόντας εις τον εορτασμόν τούτον της Ενθρονιστηρίου ταύτης επετείου.

Εις υγιείαν πάντων υμών!

Την ως άνω προσφώνησιν μετέφρασε ο Υπεύθυνος των Μ.Μ.Ε. του Πατριαρχείου εις την Αραβικήν Πρεσβ. π. Ήσσα Μούσλεχ αραβιστί.

Εν συνεχεία ηκολούθησε ο αδελφικός Πατριαρχικός Αρχιερατικός ασπασμός και η υποβολή των σεβασμάτων και των ευχών τω Μακαριωτάτω, ακολούθως δε την μεσημβρίαν παρετέθη εόρτιος μοναστηριακή Τράπεζα εις την οποίαν παρεκάθισαν οι Αγιοταφίται και οι προσκεκλημένοι του Μακαριωτάτου, ως ο κ. Γενικός Πρόξενος κ. Γεώργιος Ζαχαριουδάκης κ. α.

2311enthr.jpg

2311enthr1.jpg

2311enthr2.jpg

2311enthr3.jpg

2311enthr4.jpg

2311enthr5.jpg

2311enthr6.jpg

2311enthr7.jpg

2311enthr8.jpg

2311enthr9.jpg

Νταλιάρης Γιώργος

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.