ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟ ΑΤΤΙΚΗΣ: Κακοποιημένα άλογα και γαϊδουράκια στο κέντρο φύλαξης στο Μαρκόπουλο Αττικής περιμένουν τον ανάδοχο τους…

Η συνεργάτιδα του ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE ( και όχι ψεύτικων προφίλ στο youtube φτιαγμένα μονάχα για να χτυπήσουν το μεγαλύτερο site αλλά σύντομα θα βρεθούν στη φυλακή οι συμπλεγματικοί αποτυχημένοι διαχειριστέ) στην Ελλάδα βρέθηκε στον τόπο που φιλοξενούνται τα κακοποιημένα ζώα και κατέγραψε εικόνες που μιλάνε στις καρδιές μας…!

ΗAngel είναι δέκα ετών. Όταν τη βρήκαν, ένα από τα πόδια της ήταν μια άμορφη μάζα χωρίς οπλή. Αν προσπαθήσεις να τη βγάλεις από τον χώρο της, η πρώτη της αντίδραση απέναντί σου θα είναι διστακτική. Νομίζει ότι θα της κάνεις κακό.

Η Λίτσα, από την άλλη, είναι πρώην ιπποδρομιακή φοράδα και μάλλον έχει υποστεί παστούρωμα, μια διαδικασία κατά την οποία τα πόδια δένονται μεταξύ τους ή με το κεφάλι, έτσι ώστε το ζώο να μην μπορεί να μετακινηθεί σε μεγάλη απόσταση.

Η Ιόλη βρέθηκε αποστεωμένη, ημιθανής. Το πόδι της ήταν πρησμένο και η στομίδα που κάποιος τής έβαζε στενή, δημιουργώντας πρόβλημα στα χείλη της, ενώ ο Κάσπερ, το «φαντασματάκι» της παρέας, βρέθηκε μια νύχτα στις 4 τα ξημερώματα, δεμένος, έξω από τον Ελληνικό Σύλλογο Προστασίας Ιπποειδών (ΕΣΠΙ), στο Μαρκόπουλο της Αττικής.

Οι ιστορίες των παραπάνω ιπποειδών είναι δυσάρεστες. Όταν βλέπεις με πόση ανυπομονησία αντιδρούν σήμερα, βλέποντας τους εθελοντές του ΕΣΠΙ να πλησιάζουν, δεν μπορείς παρά να χαμογελάσεις. Πρόκειται για το μέρος όπου επτά άνθρωποι προσφέρουν στέγη, φαγητό, ιατρική φροντίδα και όλα όσα χρειάζονται τα ζώα για να σταθούν στα πόδια τους και, εφόσον βρεθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι, να υιοθετηθούν.

Η φροντίδα όμως δεν σταματά εκεί, αφού ο έλεγχος και η μέριμνα για τα άλογα συνεχίζεται ακόμη και μετά την υιοθεσία τους, ενώ οι δράσεις για την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση μικρών και μεγάλων επάνω στο ζήτημα αποτελούν βασικό στόχο του συλλόγου.

Το αποτύπωμα που σου αφήνει κάθε ρουθούνισμα που σου κάνει ένα ζώο εδώ είναι μόνιμο. Το παίρνεις μαζί σου το βράδυ και σου επιτρέπει να έχεις όνειρα γλυκά.

Η εθελόντρια Χριστίνα Αλεξάνδρου λατρεύει από μικρή τα άλογα. Στα 26 της κατάφερε να πάρει το πρώτο της άλογο και να μάθει ιππασία. Όταν το 2014 μπήκε στην οικογένεια του ΕΣΠΙ, ήρθε αντιμέτωπη με μια διαφορετική πραγματικότητα, που μέχρι πρότινος αγνοούσε.

«Είδα έναν κόσμο που δεν ήξερα. Δεν φανταζόμουν ότι υπάρχει τέτοια κακοποίηση, τέτοια εγκατάλειψη. Συνειδητοποίησα ότι ήμουν τυφλή, ότι έβλεπα μόνο την ωραία και εγωιστική πλευρά, αυτό που ευχαριστούσε εμένα» λέει. «Μετά, όταν το συνειδητοποίησα, άρχισα να σκέφτομαι “γιατί το έκανα αυτό; Μήπως τον πίεζα; Μήπως δεν έπρεπε να καβαλάω καν;”, όπως όλοι όσοι έχουμε τριβή και προηγούμενη εμπειρία με τα ζώα. Αλλάζει όλη σου η αντίληψη για τη σχέση σου με αυτό το ζώο όταν βλέπεις τέτοιες καταστάσεις, σε σημείο που δεν το φανταζόσουν ποτέ. Αν με ρωτήσει κάποιος “τι θέλεις να κάνεις τώρα;”, η απάντηση θα είναι “θέλω να είμαι δίπλα του”. Δεν με νοιάζει να ανέβω, να το καβαλήσω, να το πάω βόλτα, θα το πάω στο χέρι, δεν έχω την ανάγκη να ανέβω. Μόνο και μόνο που μου επιτρέπει να έχω αυτή την επαφή, μου φτάνει».

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.