Στη Παναγία Ακρωτηριανή, στη Σέριφο, βρέθηκε και φέτος η μοναδική επιζήσασα του δυστυχήματος με το Χίουι, στο Σαραντοπόρο.

Τρία χρόνια μετά το τραγικό δυστύχημα, με την πτώση του μοιραίου ελικοπτέρου Χιούι, στο Σαραντάπορο Ελασσόνας, όπου έχασαν τη ζωή τους τέσσερα στελέχη του Στρατού Ξηράς, η μόνη διασωθείσα της μοιραίας πτώσης, Αρχιλοχίας Πλεξίδα, είχε αποδώσει τη σωτηρία της σε θαύμα της Παναγίας Ακρωτηριανής, στη Σέριφο.

Έκτοτε, κάθε χρόνο βρίσκεται στο Μοναστήρι, όπου μαζί με το σύζυγό της και συναδέλφους από το Στρατό Ξηράς και κυρίως από την Αεροπορία Στρατού, τιμούν τη χάρη της Παναγίας.

Όπως ανέφερε η ίδια, «Κομβική αυτή η τρίτη χρονιά για την Πατρίδα μας και την Ορθοδοξία μας, που μας αξίωσε ο Θεός να εορτάσουμε την Πανήγυρη της μίας εκ των τριών Θαυματουργών εικόνων, της Παναγίας μας της Μεταλλειορυχίτισας και ταυτόχρονα την Ευχαριστήρια Λειτουργία για την διάσωση μου από την Θαυματουργή εικόνα της Παναγίας μας της Ακρωτηριανής Σερφιώτισας Θεραπεύτριας, έπειτα από την πτώση του ελικοπτέρου στις 19 Απριλίου του 2017. Πλήθος κόσμου ήρθε να προσκυνήσει και να ευχαριστήσει την Χάρη της Παναγίας μας! Εύχομαι αυτές τις δύσκολες ώρες που διανύουμε, η Παναγία μας να μας έχει όλους υπό την σκέπην της και με την δύναμη του Θεού, αλλά και με την Πίστη μας να κατατροπώσουμε τον εχθρό, ορατό και αόρατο.

Βασιλική Πλεξίδα – Σέριφος – ετήσιο τάμα

Η Βασιλική Πλεξίδα όπως κάθε χρόνο έκανε κατάθεση ψυχής, περιγράφοντας με συγκλονιστικά λόγια το θαύμα το οποίο έζησε.

«Απογειωθήκαμε στις 07:20 το πρωί από το αεροδρόμιο του Στεφανοβικείου. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα, μέσα σε μισή ώρα από τότε που απογειωθήκαμε. Πετούσαμε κοντά στο Σαραντάπορο. Μέσα σε λίγα λεπτά – εγώ ασχολιόμουν με το φάκελο του ελικοπτέρου έκανα κάτι τελευταίες εγγραφές- σηκώνω το κεφάλι μου και βλέπω ότι ήμασταν μέσα σε μια χαράδρα. Ακούω κατευθείαν το μπαμ. Χτυπήσαμε… Θυμάμαι τον εαυτό μου να χτυπά και το κεφάλι μου να πηγαίνει μπρος-πίσω. Ασυναίσθητα έκανα κατευθείαν το σταυρό μου. «Παναγία μου, φώναξα, σώσε με!» Είχα όλα τα «όπλα» μαζί μου. Την «ασπίδα» μου. Το άγιο Τετραυάγγελο, την εικονίτσα της Παναγίας, το λαδάκι της, τον Αγιασμό της Ναζαρέτ και την εικόνα της Γεροντίσσης Ανθούσας, όλα.

«Αμέσως βλέπω την Παναγία ολοζώντανη με τον κόκκινο μανδύα της, τα χρυσά κεντήματα και το χρυσό στεφάνι στο κεφάλι της. Ήταν πανέμορφη. Το Πρόσωπό Της έλαμπε και είχε λευκή επιδερμίδα. Όλο το ελικόπτερο ευωδίασε με τη θεία χάρη Της. Ήμουν στο κάθισμα. Με αγκαλιάζει μαζί μ’ αυτό και νιώθω να με «ξεσηκώνει». Την ένιωσα έντονα αυτή την εξύψωση. Ξερίζωσε το κάθισμα μαζί με το πάτωμα και με βγάζει από το ελικόπτερο, χωρίς να μπορώ να το εξηγήσω πως. Σαν να έκανε «εγχείρηση» στη λαμαρίνα και με έβγαλε. Το πως δεν το γνωρίζω. Η Παναγία ξέρει. Με έβγαλε και με ακούμπησε πάνω σ’ ένα θάμνο πίσω και αριστερά από το χώρο όπου διαδραματιζόταν το ατύχημα. Διάφορα αντικείμενα, θραύσματα και εξαρτήματα του ελικοπτέρου πεταγόντουσαν και βρέθηκαν στη δεξιά πλευρά του χώρου του ατυχήματος. Η Παναγία ήθελε να με προφυλάξει από τραυματισμό γι’ αυτό και με τοποθέτησε αριστερά για να είμαι ασφαλής και μάλιστα με ελαφρώς γυρισμένη την πλάτη προς το σκηνικό, για να μην δω τις φρικτές εικόνες των συναδέλφων μου και της συντριβής του ελικοπτέρου. Ήμουν τόσο σοκαρισμένη που αν είχα κι αυτές τις εικόνες μέσα μου δεν θα μπορούσα να συνέλθω».

Τα πράγματά μου παραδόξως βρέθηκαν όλα δίπλα μου. Η τσάντα, το κινητό μου τηλέφωνο -το οποίο δεν είχε πάθει τίποτα όπως και των υπολοίπων που χτυπούσαν ασταμάτητα- και μια εικονίτσα της Παναγίας, η οποία βρέθηκε ακουμπισμένη πάνω μου. Με ρωτούσαν αν είχα βάλει εγώ την Εικόνα επάνω μου, αλλά δεν θυμάμαι να έκανα κάτι τέτοιο. Είχα πάντα μια εικονίτσα της Παναγίας στην τσέπη της φόρμας πτήσεώς μου, αλλά όλα τα ελικόπτερα έχουν την Εικόνα Της μπροστά στο πιλοτήριο. Λογικά αυτή η Εικόνα βρέθηκε πάνω μου. Το πως δεν γνωρίζω.

«Μετά το ελικόπτερο συνέχισε να ανατρέπεται και απ΄ότι μάθαμε η Παναγία οδήγησε το ελικόπτερο να πέσει πάνω στην κεντρική κολώνα της ΔΕΗ, κόβοντάς την φέτες. Το καλώδιο από την κολώνα της ΔΕΗ δεν επέτρεψε η Παναγία να πέσει κάτω. Όταν πήγαμε όταν έγιναν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου, στεκόταν με θαυμαστό τρόπο σαν να το κρατούσε ένα αόρατο χέρι προς τα πάνω, το οποίο δεν εξηγείται γιατί αν το καλώδιο ακουμπούσε κάτω, θα παίρναμε όλοι φωτιά, επειδή το βουνό ήταν ποτισμένο με καύσιμο. Από το πρωί απ’ ότι μάθαμε έψαχναν αεροσκάφη και ελικόπτερα να μας εντοπίσουν αλλά δεν μπορούσαν με τίποτα γιατί το σημείο ήταν πολύ δύσβατο. Κανείς δε μπορούσε να μας δει από ψηλά, μόνο αν ερχόταν κάποιος πεζός».

«Όταν παραπονέθηκαν τα γύρω χωριά ότι έγινε διακοπή του ρεύματος, έστειλε υπάλληλο η ΔΕΗ όπως μου είπε η Παναγία, η οποία μου κρατούσε συντροφιά επί 2,5 ώρες, με είχε στην αγκαλιά της στο κάθισμα. Με κρατούσε ακριβώς όπως απεικονίζεται στην εικόνα. Με κούρνιαζε σαν να ήμουν μωρό στην αγκαλιά της. Εμένα μου φάνηκε δευτερόλεπτο αλλά ήταν 2,5 ώρες. Το ατύχημα έγινε 07:50 με βρήκαν 10:30. Όλο αυτό το διάστημα ήμουν με την Παναγία. Δεν είχα αίσθηση του χρόνου, του τόπου… τίποτα. Με είχε αγκαλιά και μου έλεγε “Σώπα κόρη μου γιατί φοβάσαι; Είμαι εγώ εδώ. Θα στείλω να σε βρούνε”. Με γέμισε με γαλήνη και ηρεμία, σα να με είχε μεταφέρει σε έναν άλλο κόσμο. Μου μιλούσε χαμηλόφωνα και με μία γλυκύτητα, με ηρεμούσε μου έδινε κουράγιο γιατί ήμουν σε σοκ και μου έλεγε:

-Μην φοβάσαι, σε παρακαλώ, εγώ είμαι εδώ.

Και έτσι ξαφνικά έρχεται ο υπάλληλος της ΔΕΗ, ο οποίος ήλθε μετά από 2,5 ώρες. Εγώ νόμιζα ότι ήλθε κατευθείαν».

Πράγματι, σε λίγο φαίνεται να έρχεται ένας υπάλληλος της ΔΕΗ, ο οποίος ήταν σταλμένος από την υπηρεσία του να ΔΕΗ γιατί έγινε η συντριβή του ελικοπτέρου προκάλεσε διακοπή του ρεύματος.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (2 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.