ΑΝ ΤΕΝΤΩΣΟΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ Θ' ΑΓΓΙΞΟΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΜΑΣ.. Αυτό συνέβη στον Άγιο Παΐσιο , όταν κάποτε, έχοντας βγει, το νέο Άγιο Παΐσιο, τον Αγιορείτη, έχοντας βγει έξω από το Άγιον Όρος για μια αποστολή, για ένα εκκλησιαστικό θέμα, επέστρεψε στο κελάκι του. Δέκα ή ώρα θα ήταν, περίπου, το πρωί, έλεγε, διάβαζε τις Ώρες.

Χτύπησε η πόρτα του κελιού του.
– Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών, γυναικεία φωνή.
– Ποιος είναι;, είπε ο Άγιος Παΐσιος.
– Η Ευφημία, απήντησε η φωνή.
Μπα, είπα, γυναίκα στο Άγιον Όρος; Μήπως καμιά παλαβή ντύθηκε ανδρικά και μπόρεσε και πέρασε στο Άγιον Όρος;
Ξαναχτύπησε η πόρτα.
– Ποιος είναι;
– Η Ευφημία, απήντησε με λεπτή φωνή.
Εγώ δεν απήντησα, λέει.
Τρίτη φορά ξανά χτυπάει η πόρτα και ανοίγει από μόνη της ,παρόλο που ο σύρτης ήταν από μέσα και ήτανε κλειστός.
Ακούω βήματα στο διάδρομο, τρέχω, λέει ο Άγιος Παΐσιος.
Συνοδευόταν αυτή η γυναίκα η οποία έφερε μανδήλα στην κεφαλή της – όπως καλή ώρα αυτές οι γυναίκες εδώ που ήρθαν από σλαβικές χώρες θα είναι – και έλαμπε ολόκληρη και συνοδευόταν, λέει, από έναν ο οποίος έμοιαζε σαν τον Άγιο Ευαγγελιστή Λουκά, ο όποιος έγινε άφαντος.
Παρόλο που ήμουν βέβαιος ότι ήταν παρουσία Αγίας γυναικός , διότι είχα την ηρεμία μου αλλά έλαμπε και ολόκληρη, είπε ο Άγιος Παΐσιος, της είπα :
– Αν είσαι η Αγία Ευφημία έλα μαζί μου να προσκυνήσομε την Αγία Τριάδα.
Την κάλεσα, λέει, πήγαμε στο Ναό, έκανα μετάνοια και είπα :
– Εις το όνομα του Πατρός..
το ίδιο κι εκείνη, έκανε μετάνοια και επανέλαβε
– Εις το Όνομα του Πατρός..
– Και του Υιού..
το ίδιο κι εκείνη.
-Και του Αγίου Πνεύματος..
το ίδιο κι εκείνη.
Και κάθισε, λέει, εκεί, στο σκαμνάκι κι εκείνος στο μπαούλο και άρχισε να του λέει τη ζωή της, το βίο της. Δεν τον ήξερα, λέει ο Άγιος Παΐσιος, μετά τον διάβασα.
Τον άκουσα με προσοχή, ότι γεννήθηκε στα χρόνια του Διοκλητιανού, στα χρόνια των διωγμών, από γονείς ευσεβείς οι οποίοι την ανέθρεψαν εν Παιδεία και Νουθεσία Κυρίου. Φρόντισαν να στολίσουν την κόρη τους με κάθε χριστιανική Αρετή. Το ποθούσε και εκείνη. Κι όταν κάποτε ο Πρίσκος, ο ανθύπατος της Μικράς Ασίας, κάλεσε όλους τους κατοίκους της Χαλκηδόνος να πάνε να συμμετάσχουν σε μια ειδωλολατρική γιορτή προς τιμήν του ψευδόθεου Άρη εκείνη αποφάσισε μαζί με άλλους Χριστιανούς να κρατήσει άμυνα, αρνήθηκε, δεν πήγε.
Για την αντίστασή της αυτή φυλακίστηκε και υπέστη φοβερά μαρτύρια, τα οποία αυτά μαρτύρια διηγείτο στον Άγιο Παΐσιο.
– Φοβερά τα μαρτύρια, όπως μου τα διηγείτο και με τη Χάρη του Θεού, έλεγε ο Άγιος Παΐσιος, τα ζούσα εκείνη τη στιγμή και τη ρώτησα:
– Πώς άντεξες Αγία μου τόσα μαρτύρια;
Κι εκείνη είπε:
– Αν ήξερα πόση δόξα έχουν οι Άγιοι θα προσπαθούσα όσο το δυνατόν να υπέμενα ακόμη περισσότερα μαρτύρια.
Για σκεφθείτε τί Δόξα έχουν οι Άγιοι μ’ αυτά που υπομένουν, είτε με το μαρτύριο του αίματος, είτε με το μαρτύριο της συνειδήσεως.
Κι εμείς, δυστυχώς, ψευτοχριστιανοί είμαστε, με συγχωρείτε. Ένα λόγο να μας πούνε, λίγο τη μύτη μας να κοιτάξουν ή να την αγγίξουν δεν τον αντέχομε τον άλλον, τον κοροϊδεύομε από πίσω κι από μπροστά.
Που, πολλές φορές, πίσω απ’ αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι γίνονται αιτία να δοκιμασθούμε ή αν θέλετε το μέσον για να δοκιμασθούμε κρύβεται η Θεία Χάρις, ο Θεός επιτρέπει αυτές τις δοκιμασίες για να μπορέσομε να αλλοιωθούμε, την καλήν αλλοίωση, του Θεού.
Τέτοια Χάρη και χαρά πήρε ο Άγιος Παΐσιος που για αρκετές ημέρες μετά ούτε έτρωγε, ούτε πεινούσε, ούτε διψούσε παρά μόνον είχε γλυκύτητα στην καρδιά του και έψαλλε ψαλμούς και ωδές πνευματικές.
Πόσο ζωντανοί είναι οι Άγιοί μας!
Κι ο Άγιος Μακάριος, αυτός ο νέος Οσιομάρτυς, ο Βατοπαιδινός, που γιορτάζει κι αυτός σήμερα, μαθητής του Αγίου Νήφωνος του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. Πόσο αγάπησε το Θεό, πόσο τήρησε ακρίβεια και υπακοή στη μοναχική του Πολιτεία.
Αυτές είναι οι αρετές που σώζουν!
Κι όταν πια ο πόθος του ήταν να δώσει κι αυτή τη ζωή, το αίμα του, στα δίσεκτα χρόνια του 16ου αιώνος, που είχαμε Τουρκοκρατία στην Ελλάδα, με ευλογία και άδεια του Πνευματικού και του Ηγουμένου του, πήγε και μαρτύρησε και ομολόγησε Ιησούν Χριστόν και Τούτον Εσταυρωμένον και Αναστάντα, τον Αληθινό, το Ζώντα Θεό.
Κάθε μέρα στο Μοναστήρι μας, πάντοτε το λέμε, έχομε μαρτυρίες, δικές σας, που μας λένε για τη ζωντανή παρουσία του Θεού στη ζωή των ανθρώπων, στη ζωή σας, δια μέσου των Αγίων.
Εδώ έχω δυο μηνύματα.
Προχθές είχαμε πάει, το Σάββατο, με την ευλογία του Αγίου Ποιμενάρχου μας, του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτου Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων, του π. Χρυσοστόμου, πήγαμε στα Ριζώματα Βεροίας, όπου υπάρχει Ναός του Αγίου Δαυίδ.
Παλαιό Μοναστηράκι ήταν, λέγεται και το ανακαίνισαν και το κάναν Ναό προς τιμήν του Οσίου Δαυίδ του Γέροντος, του Θαυματουργού και της Αγίας Άννης. Κι εκεί με την ευλογία και του οικείου Ποιμενάρχου, του π. Παντελεήμονος, του Αγίου Βεροίας, επήγαμε και λειτουργήσαμε, όπως κάθε χρόνο αρχές Σεπτεμβρίου, εις ανάμνησιν των εγκαινίων που είχαμε κάμει πριν 20 χρόνια περίπου με τον άγιο Γέροντα Κύριλλο συνοδεύοντας την Αγία Κάρα εκεί.
Μας λέγει εδώ ο Κυριάκος και η Άρτεμις απ’ την Κατερίνη , οι οποίοι σηκώσαν Σταυρό ασθενείας, με υπομονή, με πολλή πίστη, στους Αγίους.
” Ακούσαμε Γέροντα για την ευωδία της Τιμίας Κάρας του Αγίου στα Ριζώματα, την αισθανθήκαμε κι εμείς που ήρθαμε και προσκυνήσαμε και κυρίως ο Κυριάκος που σηκώνει το σταυρό της ασθενείας. Εγώ, λέει η Άρτεμις, ένιωσα κάτι συγκλονιστικό..
Όταν προσκυνούσα ένιωσα μια μεγάλη δόνηση σαν να γινόταν σεισμός, από την Αγία Κάρα πέρασε στο σώμα μου.
Δοξασμένο το όνομά του Αγίου Δαυίδ, Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού, οι οποίοι πάντοτε είναι στο πλευρό μας”.
Παρακάτω, μας λέει εδώ η Ελένη η Καρύδη:
” Ήρθαμε το Σαββατοκύριακο με το Μανώλη στον Όσιο Δαυίδ, λείπατε με την Αγία Κάρα. Η Χάρις των Αγίων, παρά τα πρόσφατα σημάδια της καταστροφικής πυρκαγιάς, είναι παρούσα και ζωντανή στην Αγία τους Μονή.
Θα ήθελα όμως να σας διηγηθώ μια εμπειρία που είχα με τον άγιο Γέροντα Κύριλλο.
Φέτος τον Απρίλιο νόσησα από κορονοϊό. Τα συμπτώματα ήταν ήπια, Δόξα τω Θεώ και δεν είχα καμία δυσκολία μέχρι την όγδοη ημέρα της νόσησης, οπότε τότε μ’ έπιασε ένας πολύ δυνατός και δύσκολος πόνος στην πλάτη.
Εκείνη την ημέρα από νωρίς παρακολουθούσα το αφιέρωμα που είχατε ανεβάσει στο youtube για τον άγιο Γέροντα Κύριλλο.
Συγκινήθηκα πολύ με την αγνή και γλυκιά ψυχή του, για το πόσο υπέφερε στα Νοσοκομεία, αλλά και το γεγονός που αδιαφορούσε για το δικό του πόνο και επισκεπτόταν και ευχόταν για τους υπόλοιπους ασθενείς.
Το ίδιο βράδυ τον είδα ζωντανά στον ύπνο μου, να ανοίγει την πόρτα του δωματίου που βρισκόμουν και να έρχεται προς το μέρος μου. Φορούσε τα μαύρα καλογερικά ράσα και το σκουφάκι , στο οποίο είχε κεντημένο ένα λευκό Σταυρό ραμμένο στο χέρι. Κρατούσε την Αγία Κάρα του Οσίου Δαυίδ. Χωρίς να μου μιλήσει καθόλου έκανε νεύμα με το κεφαλάκι του να ανακαθίσω στο κρεβάτι και καθώς το έκανα ήρθε με την Αγία Κάρα και με σταύρωσε στην πλάτ σταύρωσε στην πλάτη”.
Μας θυμίζει το θαύμα αυτό που έκανε ο Άγιος Ιάκωβος στην Κύπρο στον Ανδρέα το Βοσκού.
” Στη συνέχεια έφυγε, λέει, όπως είχε έρθει, χωρίς να πει τίποτα. Το πρωί καθώς ξύπνησα χαρούμενη από το όνειρο αυτό το είπα σε μια φίλη μου. Ενθουσιάστηκε κι εκείνη και με ρώτησε αν σταμάτησα να πονάω. Της απάντησα «Όχι, αλλά δεν έχει σημασία που δεν σταμάτησε ο πόνος, σημασία έχει ότι ήρθε και με σταύρωσε αυτός ο άγιος Γέροντας και μάλιστα χωρίς εγώ να του το ζητήσω».
Το ίδιο απόγευμα εξαφανίστηκε ο πόνος, χωρίς φάρμακα, χωρίς τίποτα, απλά και μόνο με τη θαυματουργική επίσκεψη του γλυκύτατου Γέροντα Κυρίλλου και τη Χάρη και ευλογία του Οσίου Δαυίδ του Θαυματουργού.
Από ευγνωμοσύνη σας στέλνω αυτήν την εμπειρία μου με τον Γέροντα Κύριλλο και τον ευχαριστώ τόσο πολύ που με βοήθησε χωρίς να του το ζητήσω.
Μέσα από το διαδίκτυο γνώρισα το όμορφο Μοναστήρι σας με τους υπέροχους Όσιο Δαυίδ, Όσιο Ιάκωβο και Γέροντα Κύριλλο και σας ευχαριστώ που μας κρατούσατε και μας κρατάτε θεϊκή συντροφιά κάθε μέρα.
Δεν έβλεπα την ώρα να πάψει αυτός ο εγκλεισμός και να καταφέρω να έρθω στην Αγία Μονή σας, όπως και τελικά έκανα με την ευλογία των Αγίων. Σας ευχαριστούμε πολύ για όλα, Ελένη Καρύδη”.
Ζωντανή η Χάρις των Αγίων μας.
Αυτή τη Χάρη ευχόμεθα να την αισθανθείτε όλοι σας και οι εγγύς, που είστε εδώ, που ήρθατε όμως και από μακριά, αλλά και αυτοί που συμμετέχουν βλέποντας μέσω του διαδικτύου, με την ευλογία -όλα αυτά γίνονται- του Αγίου Ποιμενάρχου μας, του π. Χρυσοστόμου.
Την ευχή του οποίου επικαλούμεθα σε όλους σας να υπάρχει κι η Ευλογία των Αγίων μας να σας να σας ενισχύει, να σας στηρίζει, να σας δυναμώνει και όλους μας να μας οδηγεί στο Μονοπάτι του Θεού.
Χωρίς Θεό, ζωή δεν περνιέται..》
ΓΕΡΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ
ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ Ι.Μ.ΟΣΙΟΥ ΔΑΥΙΔ
Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ, 16/9/2021

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.