Ἐν χαρᾷ ἀνεκλαλήτῳ, ἐκ προσώπου τῆς Ἱερᾶς Ἐπαρχιακῆς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, προσήλθομεν ὁμοῦ μετά τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πέτρας καί Χερρονήσου κ. Γερασίμου, τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κνωσοῦ κ. Προδρόμου, Ἀρχιγραμματέως Αὐτῆς, καί τοῦ Ἐντιμολογιωτάτου κ. Δημητρίου Μηλαθιανάκη, Ἄρχοντος Πρωτεκδίκου τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, διά νά ὑποβάλωμεν, ὡς φιλοπάτορα τέκνα τῷ φιλοστόργῳ Πατρί αὐτῶν, ἐπί τῇ Ὀνοματικῇ Ἑορτῇ Αὐτοῦ, τά υἱϊκά σεβάσματα, τήν ἀγάπην καί τήν ἀφοσίωσιν τῆς τε Ἱεραρχίας, τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου, τῶν Μοναστικῶν Ἀδελφοτήτων καί σύμπαντος τοῦ εὐσεβοῦς καί φιλογενοῦς Κρητικοῦ λαοῦ.

Εἴη τό Ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον, ὅτι ἐδωρήσατο εἰς τήν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν, καί δή εἰς τήν Πρωτόθρονον καί Πρωτεύθυνον Μητέρα ἡμῶν Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλην Ἐκκλησίαν, τοιοῦτον Πατέρα, Ἡγούμενον καί Ποδηγέτην, Ὅστις ἐπί τριάκοντα ἔτη ἀναλίσκεται νυχθημερόν ὑπέρ Αὐτῆς καί ὑπέρ τῆς δόξης τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ καί μόνον. Καί τό πράττει προκινδυνεύων τῆς Ἐκκλησίας ἐν μέσῳ κινδύνων ἐκ γένους, ἐξ ἐθνῶν, ἐν πόλει, ἐν ἐρημίᾳ, ἐν θαλάσσῃ, ἐν ψευδαδέλφοις. Κατάστικτος τοῖς μώλωψι καί πανσθενουργός.

Ἡ ὁλόφωτος καί λίαν τετιμημένη καί καλλίκαρπος τριακονταετής Πατριαρχία τῆς Ὑμετέρα Παναγιότητος ἐπέτυχε τήν καθοριστικήν παρουσίαν τοῦ ἱερωτάτου Θεσμοῦ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί ἐν γένει τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς τήν ὑπ’ οὐρανόν καί ἡ φωνή τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, φωνή εὐθύνης διά τό ἀνθρώπινον πρόσωπον καί τό περιβάλλον αὐτοῦ, ἠχεῖ πλέον λυτρωτικῶς εἰς τάς ἀκοάς πάντων. Ἡ φωνή Ὑμῶν, Παναγιώτατε, φωνή τῆς Ἐκκλησίας, διασαλπίζει τό μήνυμα τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ καί παρέχει λύσεις εἰς τά προβλήματα καί διεξόδους εἰς τά ποικίλα ἀδιέξοδα πού δημιουργεῖ ὁ ἄνθρωπος, ἀπομακρυνόμενος ἀπό τήν ἀγάπην αὐτήν. Προσφάτως ἡ Παναγιότης Ὑμῶν ἔπραξε τό αὐτονόητον, νουθετήσασα τά ἁπανταχοῦ τῆς γῆς τέκνα Αὐτῆς καί πάντα ἄνθρωπον διά τήν ἀντιμετώπισιν τῆς συγχρόνου φοβερᾶς πανδημίας. Δέν λησμονοῦμεν ἐκείνην τήν ἐπιστηρικτικήν και προτρεπτικήν αἰσιόδοξον φωνήν ὅτι «Θά βιώσουμε αὐτήν τήν περίοδον ὡς πορείαν εἰς τήν ἔρημον, διά νά φθάσωμε μέ ἀσφάλειαν εἰς τήν Γῆν τῆς Ἐπαγγελίας, ὅταν ἡ ἐπιστήμη, μέ τήν χάριν τοῦ Θεοῦ, κερδίσῃ τήν μάχην μέ τόν ἰόν. Διότι εἴμεθα βέβαιοι ὅτι, καί μέ τάς δικάς μας προσευχάς, θά τήν κερδίσῃ. Τότε, λοιπόν, καλόν εἶναι νά εἴμεθα ὅλοι μαζύ, ἐδῶ, ἠνωμένοι πνευματικῶς, συνεχίζοντες τόν ἀγῶνα τῆς μετανοίας καί τοῦ ἁγιασμοῦ». Αὐτό καθημερινῶς μετά καλῆς ἀγωνίας πράττομεν λοιπόν καί ἡμεῖς, ἔχοντες σκέπην καί καταφυγήν τό ἱερόν Ὠμοφόριον τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος καί ὁ λόγος, προπάντων δέ τά ἔργα καί αἱ Πατρικαί Εὐχαί Αὐτῆς, ἐπιστηρίζουσιν τάς ταπεινότητας ἡμῶν εἰς τήν ἐπιτέλεσιν τῆς ἁγίας ἀποστολῆς ἡμῶν πρός σωτηρίαν καί ἁγιασμόν τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης.

Παναγιώτατε,

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Κρήτης, ἔχουσα τήν κανονικὴν ἐξάρτησιν αὐτῆς ἐκ τοῦ Πανσέπτου Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, καυχᾶται ἐν Κυρίῳ διά τήν κανονικήν ἀναφοράν αὐτήν εἰς τήν καθηγιασμένην Μητέρα Ἐκκλησίαν καί εὑρίσκεται πάντοτε ἐστραμένη ἐνταῦθα, εἰς τό κλεινόν Φανάριον, διά νά λαμβάνῃ φῶς ἐκ τοῦ φωτός τῆς ἀκοιμήτου κανδήλας τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Κρήτης δέν λησμονεῖ τό μέγιστον γεγονός διά τήν ἱστορίαν αὐτῆς, ἤτοι τήν διεξαγωγήν ἐν Κρήτῃ τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Καί εὐγνωμονεῖ τήν Ὑμετέραν Παναγιότητα καί δι’ αὐτήν τήν ἐκδήλωσιν τῆς ἀγάπης Αὐτῆς.

Ἐπίσης, ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς παρουσίας ἡμῶν ἐνταῦθα, θερμάς ὑποβάλλομεν εὐχαριστίας διά τήν, κατόπιν τῆς Ὑμετέρας σοφῆς προκρίσεως καί προβολῆς, πρόσφατον ἐκλογήν εἰς Μητροπολίτην Γέροντα Χαλκηδόνος τοῦ ἀπό Γαλλίας Ἐμμανουήλ τοῦ Κρητός. Τιμή διά τήν Κρήτην καί τούς Κρῆτας, χαρά καί εὐλογία, ὡς καί πάντες οἱ ἐκ τῆς μεγαλονήσου ἕλκοντες τήν καταγωγήν καί διακονοῦντες τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν ὅπου γῆς.

Παναγιώτατε, ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης, καταθέτομεν σήμερον εἰς τάς Σεπτάς χεῖρας τῆς Ὑμετέρας Παναγιότητος τό αἴτημα τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης διά τήν ἐγγραφήν τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Εὐμενίου Σαριδάκη εἰς τό Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἀποτελεῖ πόθον ἱερόν τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης ἡ ἁγιοκατάταξις αὕτη ἑνός ἀνθρώπου ὁλοκληρωτικῶς ἀφωσιωμένου εἰς τήν Ἁγίαν Ἐκκλησίαν, ἑνός οἰκονόμου τῶν μυστηρίων τοῦ Θεοῦ, ὅστις εὐηρέστησε τόν Κύριον διακονῶν Αὐτόν ἐν τοῖς προσώποις τῶν ἐλαχίστων ἀδελφῶν Αὐτοῦ.

Ἡ σχετική ἀπόφασις τῆς Μητρός Ἐκκλησίας ἐστέ βέβαιος ὅτι θά εὐφράνῃ τάς καρδίας τῶν Ὀρθοδόξων καί ἐκεῖνος θά ἀποτελῇ ἕνα ἀκόμη πρεσβευτήν διά τήν Ὑμετέραν Θειοτάτην Παναγιότητα εἰς τόν Θρόνον τῆς Χάριτος.

Κατακλείοντες, εὐχαριστοῦμεν κατά πάντα καί διά πάντα τά δωρήματα τῆς Πατρικῆς Πατριαρχικῆς καρδίας τῆς Ὑμετέρας Σεπτῆς Κορυφῆς καί δεόμεθα τοῦ Κυρίου διά τήν ἐνίσχυσιν Αὐτῆς, πρός ἁγίαν συνέχισιν τῆς εὐκλεοῦς Πατριαρχίας Αὐτῆς, εἰς ἔπαινον τῆς Μητρός ἡμῶν Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας καί εἰς δόξαν προπάντων τοῦ Ἁγίου Ὀνόματος τοῦ Θεοῦ, τοῦ θέσαντος πρό τριακονταετίας τόν λύχνον ἐπί τήν λυχνίαν διά νά λάμπῃ πᾶσιν ἡμῖν καί τῇ οἰκουμένῃ.

Εἴησαν τά ἔτη Ὑμῶν, Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα, πολλά καί θεοδόξαστα!

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (2 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.