Είναι υπέροχο να μαθαίνουμε λεπτομέρειες και στοιχεία από τη ζωή των Αγίων μας, ειδικότερα όταν πρόκειται για σύγχρονες μορφές της Ορθοδοξίας οι ιστορίες τους είναι ακόμη πιο δυνατές και πιο οικείες σε μας, τόσο που γίνονται μαθήματα ζωής.

Άγιος Ιάκωβος ο εν Ευβοία (Τσαλίκης)
Σε ηλικία 13-14 χρονών ζούσε σε συνεχή νηστεία με καθημερινές, ατέλειωτες μετάνοιες.

Τις σκληρές νηστείες θα τις ακολουθήσει σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, ανεξαρτήτως συνθηκών και καταστάσεως της υγείας του. Κάποια στιγμή η μητέρα του, ίσως για να τον δοκιμάσει, τον προέτρεψε να φάει αυγό κατά τη διάρκεια της Τεσσαρακοστής, για να δυναμώσει και εκείνος απάντησε:

«Αν φάω αυγό μητέρα δεν θα καταλάβω Ανάσταση. Εγώ θέλω να φάω πασχαλινό αυγό, για να καταλάβω Πάσχα»

Κι ανήμερα του Πάσχα έπαιρνε το αυγό και έτρεχε στη φύση, ίσως στο λόφο της Αγίας Παρασκευής, ίσως κάπου αλλού και εκεί έψαλλε το Χριστός Ανέστη κι άλλα αναστάσιμα τροπάρια καθόταν πάνω σε μια πέτρα κι έτρωγε το αυγό του.

Ο μακαριστός Γέροντας Ιάκωβος γεννήθηκε την 5η Νοεμβρίου του 1920 στα ευλογημένα και ματωμένα χώματα της αγιοτόκου Μικράς Ασίας και συγκεκριμένα στο Λιβίσι της Μάκρης, μία μικρή πόλη απ’ τις παραθαλάσσιες της Ιωνικής Γής, στο ύψος περίπου του Καστελλόριζου, από γονείς ενάρετους και ευσεβείς, τον Σταύρο Τσαλίκη και την Θεοδώρα, κόρη του Γεωργίου και της Δέσποινας Κρεμμυδά. Οι γονείς του Γέροντος γέννησαν εννέα παιδιά, αλλά στη ζωή αυτή επέτρεψε ο Θεός να μείνουν μόνον τρία.

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως ο εν Αιγίνης
Σύμφωνα με προφορική μαρτυρία, το Πάσχα, έστελνε παιδιά με συνοδεία μοναχής να ψάλλουν στα βουνά το Χριστός Ανέστη για να το ακούσει όλη η φύση.

Ο άγιος πατήρ ημών Νεκτάριος γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1846, στη Σηλυβρία της Θράκης, απο γονείς φτωχούς, αλλά ευσεβείς χριστιανούς, τον Δήμο και τη Μαρία Κεφαλά. Το βαπτιστικό του ήταν Αναστάσιος και από μικρος έδειξε μεγάλη ευλάβεια και βαθειά αγάπη για τη μελέτη.Όταν η μητέρα του τού μάθαινε τον 50οψαλμό, εκείνος αρεσκόταν να επαναλαμβάνει τον στίχο: Διδάξω ανόμους τας οδούς σου… (Ψαλμ. 50, 15).

Άγιος Γεώργιος ο νέος της Δράμας (Καρσλίδης)
Τη νύχτα της Αναστάσεως οι κρατούμενοι ζήτησαν να εκκλησιαστούν, αλλά φυσικά το αίτημα τους δεν έγινε δεκτό. Κατά τα μεσάνυχτα απ΄όλα τα κελιά άρχισε να ακούγεται το Χριστός Ανέστη κάνοντας πρόδηλο το μήνυμα της Αναστάσεως και το φρόνημα του χριστιανού που δεν φυλακίζεται. Έχει γραφτεί ότι εκείνη την ώρα έγινε ένα μεγάλο θαύμα:

«Ξαφνικά τραντάχτηκε η φυλακή, κόπηκαν οι αλυσίδες και άνοιξαν αυτομάτως οι πόρτες. Σάστισαν οι φύλακες! Οι κάτοικοι της πόλεως νόμισαν ότι έγινε μικρή σεισμική δόνηση, βγήκαν από τα σπίτια τους και αντίκρυσαν ένα φοβερό θέαμα. Τρεις μορφές ψηλά στον ουρανό περιφέρονταν κυκλικά πάνω από τη φυλακή κρατώντας τον Τίμιο Σταυρό και ψάλλοντας με υπερκόσμια φωνή το Κύριε Ελέησον.

Αυτό κράτησε μέχρι τα ξημερώματα και μετά οι αγγελικές μορφές χάθηκαν στον ουρανό. Δεν έμεινε κανένας πολίτης της Τιφλίδας που να μην έγινε μάρτυρας της Ουράνιας οπτασίας.

Σε έξαλλη κατάσταση, οι υπεύθυνοι της φυλακής οδήγησαν την άλλη μέρα όλους τους κρατούμενους για εκτέλεση.

Τους έδεσαν μεταξύ τους μπροστά σε μια χαράδρα και άρχισαν να πυροβολούν. Καθώς κάποιοι, λίγοι, έπεσαν τραυματισμένοι στο κενό, διασώθηκαν από τον θάνατο. Η πρώτη σφαίρα που βρήκε τον Συμεών εποστρακίστηκε από το εγκόλπιο της Παναγίας (εκείνο που του είχε δώσει πριν πεθάνει η γιαγιά του) και οι άλλες, την ώρα που έπεφτε, στα πέλματα, προκαλώντας σοβαρότατες βλάβες στα πόδια του. Έτσι, πάντως, σώθηκε η ζωή του.

Ο μακάριος Γέροντας Γεώργιος (1901-1959) καταγόμενος από τον Πόντο γνώρισε από πολύ νωρίς την ορφάνια και την μοναξιά. Μετά από διώξεις και φυλακίσεις από το άθεο καθεστώς της Γεωργίας, φθάνει στην Ελλάδα, όπου ζώντας ασκητικά και με θερμή πίστη, χαριτώνεται ο ταπεινός και άξιος λειτουργός του Υψίστου με χαρίσματα διακρίσεως, διοράσεως, προοράσεως και προφητείας.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.