Ανήμερα της γιορτής της μητέρας, δύο πολύ σημαντικές Οργανώσεις Πανελλήνιας Εμβέλειας, η Σοροπτιμιστική Ένωση Ελλάδος και ο Σύνδεσμος Ιατρών Οδοντιάτρων Γυναικών Ελλάδος, ένωσαν τις δυνάμεις και την αλληλεγγύη τους στη Θεσσαλονίκη, προκειμένου να τιμήσουν τις Ουκρανές μητέρες που έφυγαν από τη πατρίδα τους λόγω του πολέμου και διαβιούν στο Μονοπήγαδο, ένα μικρό χωριό στην Ανατολική Θεσσαλονίκη, που άνοιξε τις «αγκάλες» του και τις υποδέχτηκε.

Σε συνδυασμό λοιπόν και με την επέτειο συμπλήρωσης 100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή, οι δύο δυναμικές Οργανώσεις αφιέρωσαν την Ημέρα της Μητέρας, στην «Ουκρανή Μάννα» που έφτασε πρόσφυγας στη χώρα μας, μαζί με τα παιδιά της – προσφυγόπουλα, σε μια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε σήμερα το απόγευμα (8/5) στο γυάλινο περίπτερο δίπλα στο Ναυτικό Όμιλο στην παραλία της Θεσσαλονίκης.

Παράλληλα στον ίδιο χώρο, οι δύο Οργανώσεις συγκέντρωσαν ανθρωπιστικό υλικό και κάλεσαν σε ενίσχυση της προσπάθειάς τους σε μια δράση που έτρεχε από την περασμένη Τετάρτη (4/5) μέχρι και σήμερα Κυριακή (8/5).

Να σημειωθεί πως οι μητέρες μαζί με τα παιδιά τους έφτασαν στον χώρο με λεωφορείο που ναυλώθηκε από το χωριό Μονοπήγαδο όπου φιλοξενούνται συνοδεία μελών του τοπικού Πολιτιστικού Συλλόγου, όπου τους επιφυλάχθηκε μια θερμότατη υποδοχή από τα μέλη της Σοροπτιμιστικής Ένωσης Ελλάδος και του Συνδέσμου Γιατρών Οδοντριάτρων Γυναικών Ελλάδος.

Θυμίζουμε ότι η πρόεδρος της Σοροπτιμιστικής Ένωσης Ελλάδος, μιλώντας πρόσφατα στη δημοσιογράφο, Μαρία Σαμολαδά και την εκπομπή «Θεσσαλονίκη μου, καλησπέρα» στον Real FM 107,1 είχε αναφερθεί εκτενώς για τη συγκεκριμένη εκδήλωση αλλά και στα κίνητρα για την υλοποίησή της.

«Μετά τον κορωνοϊό έχουμε κάνει μια ενδοσκόπηση για να βρούμε τι είναι αυτό που μας κυνηγάει. Σήμερα, έφτασε και ο πόλεμος τόσο κοντά μας, στην Ευρώπη. Κάποια στιγμή, άκουσα για τις Ουκρανές μητέρες οι οποίες πήραν τα παιδιά τους και έτρεξαν να γλιτώσουν από τον πόλεμο. Το γεγονός αυτό μου έδωσε το έναυσμα να ψάξω να βρω τι συμβαίνει στη Θεσσαλονίκη. Εάν υπάρχουν δράσεις φιλοξενίας. Και η έρευνα μου έφτασε στο χωριό Μονοπήγαδο. Μαζί με την αντιπρόεδρο του Συλλόγου, επισκεφθήκαμε το χωριό και έμεινα έκπληκτη με αυτά που συνάντησα. Μιλάμε για ένα μικρό χωριό, χωρίς σχολείο, χωρίς καφενείο με την πλειοψηφία των κατοίκων να είναι συνταξιούχοι, οι οποίοι σηκώθηκαν, διόρθωσαν τα σπίτια που ήταν εγκαταλελειμμένα, τακτοποίησαν τη θέρμανση και ξεκίνησαν να υποδέχονται γυναίκες, μητέρες, με μωρά».

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.