Θα περίμενες ότι στη χώρα του Αριστοτέλη, του Πατέρα της Λογικής, η σχέση με την τελευταία δεν θα ήταν ούτε τόσο πολύπλοκη, ούτε τόσο βασανιστική.

Η μάσκα που φόρεσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος μέσα στον ιερό ναό –και, πρωτίστως, ότι επέτρεψε να φωτογραφηθεί με τη μάσκα- έστειλε ένα μήνυμα προς τους απανταχού πιστούς που δεν επιδέχεται αμφισβητήσεων ή αστερίσκων: ο κορωνοϊός μπορεί να εντοπιστεί παντού, εκτός ή εντός εκκλησιών (κατ’ επέκτασιν, εντός ή εκτός συναγωγών, εντός ή εκτός τζαμιών κ.ο.κ.) και κανένας μα κανένας δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο. Η πίστη δεν μας προστατεύει από τον κορωνοϊό, όπως δεν μας προστατεύει και η απιστία. Τα μόνα που μπορούν να μας προστατέψουν είναι μέτρα κοινά για όλους –θρήσκους και άθρησκους, χριστιανούς, μουσουλμάνους, εβραίους, βουδιστές, δωδεκαθεϊστές, ανιμιστές, σατανιστές , λάτρεις του Μαμωνά ή του Μαραντόνα: να φοράμε μάσκες, να κρατάμε αποστάσεις, να πλένουμε τα χέρια μας κ.λπ. Γιατί, επαναλαμβάνω, στη χώρα του Αριστοτέλη, το μήνυμα του Οικομενικού Πατριάρχη, ένα μήνυμα αντιληπτό και από ένα νήπιο, τυγχάνει τόσων στρεβλώσεων, λοιδοριών και συκοφαντιών; Γιατί είναι τόσο δύσκολο να γίνει κατανοητό; Εάν ρίξετε μια ματιά αυτές τις μέρες στα social media, θα σχηματίσετε αμέσως την εντύπωση ότι ο Βαρθολομαίος δεν φόρεσε απλώς μια μάσκα, αλλά άνοιξε την Κερκόπορτα προκειμένου να περάσει ο Μωάμεθ Β’ ο Πορθητής αυτοπροσώπως.
Η εύκολη απάντηση είναι πως η χώρα του Αριστοτέλη έπαψε προ πολλού να διατηρεί αγαθές σχέσεις με τον ορθολογισμό. Αυτό είναι οφθαλμοφανές (δεν έχει παρά να διατρέξει κανείς τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων και πρωτοσέλιδα εφημερίδων, με τα οποία ένα σεβαστό ποσοστό της ελληνικής κοινής γνώμης καθημερινά… ενημερώνεται), αλλά και μόνο εν μέρει σωστό: μπορεί να αφήνουμε συχνά να αραχνιάζει η κριτική μας σκέψη, μα σε σύγκριση με άλλους λαούς, που κόβουν τα λαρύγγια όσων διαφωνούν, θα έλεγα πως είμαστε μάλλον πρακτικοί –έστω κι ενστικτωδώς πρακτικοί: έτσι και πιάσει φωτιά το σπίτι μας, πρώτα θα πεταχτούμε έξω, έπειτα θα καλέσουμε την πυροσβεστική και στο τέλος θα προσευχηθούμε. Ίσως ο Αριστοτέλης να θεωρούσε περιττό το τρίτο στάδιο, σίγουρα όμως θα ένιωθε πιο άβολα εάν το τρίτο ερχόταν πρώτο. Μπορεί να μην μας έβαζε άριστα στις εξετάσεις λογικής, πάντως κουτσά στραβά θα μας περνούσε.
Η λύση του μυστηρίου βρίσκεται αλλού. Η λογική –όπως και ο παραλογισμός, άλλωστε- χρειάζεται καλλιέργεια για να ανθίσει• εάν την αφήσεις απότιστη, θα μαραθεί. Η τραγωδία της σύγχρονης Ελλάδας έγκειται στο γεγονός ότι βρίσκει περισσότερους πρόθυμους να ποτίσουν τον παραλογισμό, παρά τη λογική. Δεν είναι κατ’ ανάγκην παράλογοι και οι ίδιοι. Άλλοι το κάνουν για τα λεφτά, άλλοι για τη δημοσιότητα, άλλοι για τις ψήφους –οι πιο επιτήδειοι, για τον συνδυασμό τους. Τους διευκολύνει αφάνταστα η επίγνωση ότι δεν θα βρουν σπουδαία αντίσταση από λογικά επιχειρήματα, όσο α-νόητα (στα όρια του φαιδρού) και αν είναι τα δικά τους. Φερειπείν, σε μια ανθρωπότητα όπου οι καρδιοπάθειες είναι η μία από τις δύο κύριες αιτίες θανάτου, η ανακοπή ενός μουεζίνη στην Αγία Σοφία αποδίδεται σε προσωπική επέμβαση του Θεού. Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε.
Από την αρχή της πανδημίας, η στάση της ελλαδικής εκκλησίας ήταν αμυντική, απολογητική και αδέξια ανταγωνιστική προς τους επιστήμονες. Μάχη οπισθοφυλακής. Έθεσε «αδιαπραγμάτευτες» κόκκινες γραμμές –τη Θεία Μετάληψη, λόγου χάριν- την ίδια ώρα που αποδεχόταν άλλα μέτρα, όπως την τήρηση των αποστάσεων. Θέλησε να ποτίσει και τη λογική και τον παραλογισμό. Να πατήσει και στις δύο βάρκες. Και την πάτησε.
——————————————————————–
“Τα Νέα” 11 Αυγούστου 2020

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.