Μία νέα κρίση με αδιόρατη, τουλάχιστον επί του παρόντος, εξέλιξη ευρίσκεται εντός των τειχών της ανθρωπίνης ζωής σ΄ολόκληρο τον κόσμο.

Εικόνες βγαλμένες μέσα από ταινίες επιστημονικής φαντασίας και αφηγήσεις γνωστές από βιβλία ιστορίας, τείνουν να γίνουν η καθημερινότητά μας, μέσα κυρίως από τους τηλεοπτικούς δέκτες και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Φόβος, ανησυχία, αγωνία.

Αυτές τις ημέρες, της αγίας Τεσσαρακοστής, όπου πάντοτε «ο πειρασμός» δουλεύει κατά του μυστηρίου του Χριστού, η απάντηση στην υφιστάμενη πλέον δοκιμασία έρχεται, όπως πάντοτε, από τον λόγο του Θεού. «Γίνεσθε ουν φρόνιμοι ως οι όφεις και ακέραιοι ως αι περιστεραί» (Μτθ. 10,16).

Επίκαιρος, δυνατός, διδακτικός αλλά και αποκαλυπτικός ο λόγος του Χριστού. Η Εκκλησία μας είναι εδώ. Ζώσα, δραστήρια, προσευχομένη αδιαλείπτως, στηρίζουσα τον άνθρωπο.

Η πίστη στον Θεό και η επιστήμη, ως δώρον Θεού, ευρίσκονται σε μια διακεκριμένη συλλειτουργική ενότητα και σχέση, καθώς και οι δύο υπηρετούν τον διφυή άνθρωπο.

Στην κρίση λοιπόν που σήμερα, ως κριτήριο και του πολιτισμού μας, δοκιμάζει πολυεπίπεδα, για μια ακόμη φορά τις αντοχές μας, ο λόγος του Χριστού, δίδει και πάλιν απαντήσεις ζωής.

Καλούμεθα όλοι μας να γίνουμε πιό φρόνιμοι, να σταθούμε δηλαδή με περισσότερο σεβασμό σε ότι η ανθρώπινη επιστήμη, με πολύ κόπο προσφέρει στην ανθρωπότητα, είτε στο επίπεδο της πρόληψης, είτε της προφύλαξης, είτε τέλος της θεραπείας της νέας αυτής ασθένειας, που ελπίζουμε ότι δεν θα αργήσει να έλθει.

Μίας σοβαρής ασθένειας, που με έναν τρόπο λυτρωτικό και εξαγνιστικό, έρχεται να μας υπενθυμίσει τα όριά μας, να ταπεινώσει διδακτικά την υπέρμετρη αυτοπεποίθησή μας και κυρίως να μας παιδαγωγήσει σε αξίες, που είχαμε σχεδόν ξεχάσει, ζώντας μέσα στην παραζάλη μιας ζωής χωρίς άρωμα αιωνιότητας.

Αγάπη, ανεκτικότητα, κατανόηση, αλληλεγγύη, ατομική και κοινωνική ευθύνη, υπευθυνότητα, ενδιαφέρον για τον διπλανό μας. Ακόμη όμως περισσότερο, έρχεται η νόσος αυτή, να μας διδάξει την δύναμη της πίστεως, την ομορφιά της προσευχής, το μεγαλείο της κενωτικής αγάπης, την παρηγορία της υπομονής στην θλίψη, την αισιόδοξη προοπτική σε ότι φαίνεται αδιέξοδο, την υπέρβαση του φόβου μέσα από την βεβαιότητα ότι, ως μέλη της Εκκλησίας του Χριστού, έχουμε πατέρα φιλόστοργο και παντοδύναμο, που όχι μόνο μπορεί αλλά κυρίως θέλει να μας βοηθήσει.

Αυτή είναι η φρονιμάδα, που σήμερα υποδεικνύει ο Χριστός. Αυτή που δεν καταργεί την ανθρώπινη σοφία αλλά την αγιάζει, την φωτίζει, την πολλαπλασιάζει. Φρόνηση στην παρούσα κρίση σημαίνει ότι εφαρμόζω με προσοχή και σχολαστικότητα όλες τις συστάσεις των υπευθύνων προσώπων, ιατρών και ειδικών επιστημόνων, δεν εκθέτω τον εαυτό μου ούτε και τους συνανθρώπους μου σε κινδύνους, προσέχω την υγεία μου, νοιάζομαι και για την υγεία του πλησίον μου, αυτοπεριορίζομαι ελευθέρως όταν νιώθω αδιάθετος, θωρακίζομαι με την πίστη μου στον Θεό, προσεύχομαι θερμώς για όλους εκείνους που νοσούν, αλλά και για εκείνους που θυσιαστικά αγωνίζονται στα ιατρικά εργαστήρια, στους θαλάμους των νοσοκομείων, στα επιτελικά διοικητικά κέντρα να νικήσουν με τα όπλα της επιστήμης την ασθένεια και να περιορίσουν, τον πόνο, την αγωνία, την ανησυχία, τον φόβο.

Σ΄αυτήν την δύσκολη μάχη ενάντια σε έναν ύπουλο εχθρό, που τον γνωρίσαμε, αν τον γνωρίσαμε, μόλις χθές, δεν θα πρέπει να παραγνωρίσουμε ή περισσότερο να υποτιμήσουμε την παράμετρο, που ονομάζεται θρησκευτική πίστη.

Τα όρια και μάλιστα σε θέματα τόσο ευαίσθητα, όπως είναι η πίστη ενός ανθρώπου δεν θα πρέπει να ξεπερνιούνται, πολύ περισσότερο να χλευάζονται και να στοχοποιούνται. Θέλει προσοχή και διάκριση ώστε να μην υπερβαίνονται τα όρια και παραβιάζονται τα της εκκλησιαστικής μας ζωής. Δυστυχώς στην ορθόδοξη Πατρίδα μας δεν τηρήθηκε αυτό! Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει διαχρονικά αποδείξει σ΄αυτό τον τόπο ότι και υψηλό αίσθημα κοινωνικής ευθύνης έχει και σύνεση και κυρίως αγάπη για τον άνθρωπο.

Ο ιερώτατος πυρήνας της χριστιανικής πίστεώς μας είναι η θεία λατρεία, η οποία κατατείνει προς ένα στόχο, την δια των θείων μυστηρίων και μάλιστα του κορυφαίου αυτών, την θεία Ευχαριστία, ένωση του ανθρώπου με τον Θεό. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, ως το μυστικό Σώμα του Χριστού, ως κοινωνία θεώσεως δεν μπορεί να μεταβληθεί σε ένα ηθικοθρησκευτικό ή κοινωνικοφιλανθρωπικό σύλλογο, χωρίς λατρεία, χωρίς μυστήρια, χωρίς Χριστό «προσφέροντα και προσφερόμενο».

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ως κοινότητα πίστεως και ζωής, αυτοπραγματώνεται και υποστασιάζεται μέσα από την λατρεία της, με την οποία ο πιστός εν Αγίω Πνεύματι ενώνεται με τον Χριστό. Ο Ναός και το ιερό θυσιαστήριο είναι και παραμένει το κέντρο της ζωής του χριστιανού.

Μία άλλη παράμετρος που θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας είναι ότι καμία δοκιμασία δεν έρχεται χωρίς να μας κρατάει μια ευλογία. Έτσι αισθάνομαι ότι η ευλογία που θα μας δώσει αυτή η πανδημία, πέρα από την αναγνώριση για ακόμη μια φορά της αξίας που έχει η ζωή, θα είναι να εκτιμήσουμε ότι η ελευθερία πρέπει να συνδυάζεται με την ευθύνη, την αγάπη και την αλληλεγγύη.Δεν μπορούμε με λίγα λόγια να σωθούμε μόνοι μας δίχως την παρουσία του άλλου στην ζωή μας. Ο άλλος ζει μέσα μου, είτε ως παρουσία είτε ως απουσία. Είτε ως υπεύθυνος είτε ως ανεύθυνος. Είναι απόλυτα απαραίτητος όσο και εγώ, για να υπάρχει η ζωή. Ο άγιος Σιλουανός του Άθω, έλεγε ότι οτιδήποτε κάνω μόνος στο κελί μου έχει συνέπειες σε ολάκερη την κτίση. Καμία ενέργεια μας αλλά και καμία ενέργεια των άλλων, δεν μένει δίχως επιπτώσεις σε αυτό που ονομάζουμε ζωή. Επομένως δεν φτάνει μονάχα εγώ να προσέχω, αλλά και οι άλλοι. Ο ένας πρέπει να φροντίσει για τον άλλο. Αυτή είναι άλλωστε η μεγάλη αλήθεια του Ευαγγελίου, ότι η σωτηρία μας περνάει πάντα μέσα από τον πλησίον.

Στην παρούσα πρωτοφανή κρίση η Εκκλησία κάνει, με πόνο ψυχής και πάλι την κενωτική της υπέρβαση και θυσία. Κατά το χρονικό λοιπόν διάστημα από 16ης έως 30ης Μαρτίου, περιορίζει, σύμφωνα με τις συστάσεις των ειδικών, την λατρευτική της διακονία. Δεν αργεί όμως το ιερό θυσιαστήριο. Όλες οι ακολουθίες θα τελούνται κανονικώς σε όλους τούς Ναούς μας χωρίς όμως την φυσική παρουσία των πιστών. Καθημερινώς στις 6:00 το απόγευμα, στον Μητροπολιτικό Ναό τελείται ήδη η ιερά παράκληση στην Υπεραγία μας Θεοτόκο την Τρυπητή. Όλοι οι Ιεροί Ναοί θα είναι ανοικτοί τις πρωινές και απογευματινές ώρες. Οι ιερείς μας, οι οποίοι έχουν λάβει ειδικές ποιμαντικές οδηγίες, είναι στους Ναούς τους για να στηρίξουν τον λαό του Θεού. Τα γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως λειτουργούν για το κοινό από τις 11 π.μ. έως την 12η μεσημβρινή. Οι φιλανθρωπικές δομές, το Κοιν. Παντοπωλείο και το Συσσίτιο θα λειτουργούν κανονικώς. Το Συσσίτιο θα προσφέρεται καθημερινά σε πακέτο όσο φαγητό χρειάζεται.

Η Εκκλησία ως χώρος και ζωή ελευθερίας διαθέτει απέραντη κατανόηση και διάκριση. Κανείς ποτέ πιστός δεν αναγκάσθηκε να εκκλησιασθεί, πολύ δε περισσότερο να κοινωνήσει των αχράντων μυστηρίων, τα οποία χαρίζουν ζωή και μόνο ζωή και μάλιστα στην πληρότητά της. Η ελευθερία στην Εκκλησία είναι δώρο, πρόσκληση, άθλημα ζωής. Σεβόμεθα τις αποφάσεις της Πολιτείας. Καλούμεθα όλοι μας να τις εφαρμόσουμε.

Οι πνευματικοί πατέρες μεταξύ αυτών και ο μακαριστός Παύλος Ευδοκίμωφ σε δύσκολες περιόδους που οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να έχουν μια ομαλή λειτουργική ζωή, προέτρεπαν τους πιστούς, να γίνουν οι ίδιοι ναός και η ζωή τους Λειτουργία. Δηλαδή να λειτουργούν στο εσωτερικό θυσιαστήριο της καρδιάς τους.

Τούτο πρακτικά σημαίνει ότι καθημερινά φανερώνουμε μέσα από τις σχέσεις, τις σκέψεις, τις απόψεις και τους τρόπους συμπεριφοράς μας, ότι είμαστε άνθρωποι του φωτός, της χαράς και της θετικότητας. Ότι τα πάντα στο βίο μας, μυρίζουν Χριστό.

Ότι έχουμε την χαρά του Αγίου πνεύματος, που ανθίζει μέσα μας ακόμη και στις βαρυχειμωνιές της ζωής. Δίχως να έχουμε λύσει τα προβλήματα μας, χαμογελάμε διότι μετέχουμε στο σώμα του Αναστάντος Κυρίου

Ότι πιστεύουμε ότι ο Θεός δεν έχει πει την τελευταία λέξη. Ξέρουμε ότι μιλάει πάντα τελευταίος, εκπλήσσοντας τους πάντες.Ότι τα σχέδια του Θεού είναι πέρα και πάνω από τους δικούς μας υπολογισμούς.Ότι στις δοκιμασίες φανερώνεται η πίστη και εμπιστοσύνη στην πρόνοια Του.Ότι γνωρίζουμε να σιωπάμε, να υπομένουμε, και να κάνουμε υπακοή στην εκκλησία και όχι στο δικό μας θέλημα.Ότι γινόμαστε φορείς φωτός, ελπίδας, και πίστεως στο καλύτερο, το ομορφότερο και αναστάσιμο.Ότι εκεί που οι άλλοι λένε «πάει χαθήκαμε», εμείς φωνάζουμε, «έχει ο Θεός, θα τα καταφέρουμε, όλοι μαζί μπορούμε..».

Μεγάλη λοιπόν προσοχή από όλους και για όλα! Ας διδαχθούμε από την πολύτιμη εμπειρία της Εκκλησίας μας, την ευλογημένη και συνετή τακτική των πατέρων μας.

Αυτό χρειάζεται πάντοτε ο άνθρωπος και μάλιστα σε περιόδους πειρασμών και κρίσεων. Πίστη και λογική, ακεραιότητα και φρόνηση! Ψυχραιμία και εγρήγορση. Ελπίδα και εμπιστοσύνη στο έλεος του Θεού.

Αγαπητοί μου Χριστιανοί,

Μετανοίας ο καιρός και δεήσεως η ώρα. Ας πυκνώσουμε όλοι τις προσευχές μας προς τον Κύριό μας, ώστε συντόμως να έλθει η φιλάνθρωπη απάντηση του ουρανού, που θα απομακρύνει την παρούσα απειλή. Είμαι βέβαιος ότι το πικρόν της παρούσης δοκιμασίας θα φέρει πολλούς ουρανίους γλυκασμούς στην ζωή μας.

Ας εφαρμόσουμε με σχολαστικότητα ότι οι ειδικοί επιστήμονες και η Πολιτεία συστήνουν για τον έλεγχο της επιδημίας και την διαφύλαξη του υψίστου αγαθού της υγείας. Ο Επίσκοπός σας και όλοι οι ιερείς σας προσευχόμεθα εκτενώς προς τον Κύριο. Σας καλώ να συναντώμεθα καθημερινώς στις κατ’ ιδίαν προσευχές μας, ως μέλη του Σώματος του Χριστού, της Εκκλησίας μας, η οποία καλεί όλους μας σε συστράτευση προσευχής και αλληλεγγύης. Η απογευματινή καμπάνα θα είναι μία υπενθύμιση προς όλους μας για το ιερό αυτό καθήκον μας. Καθημερινώς, ενώπιον της ιεράς και θαυματουργού εικόνος της Παναγίας της Τρυπητής, στον Μητροπολιτικό μας Ναό, καίει ακοίμητη λαμπάδα, υπέρ συμπάσης της πόλεως, Μητροπόλεως, πατρίδος και κόσμου ολοκλήρου. Εμπιστεύομαι με όλη την δύναμη της ψυχής μου, όλες τις προσευχές και τις ελπίδες μας στην Υπεραγία Θεοτόκο, με τις πρεσβείες της οποίας είμαι βέβαιος ότι συντόμως η ενεστώσα δυσκολία θα ξεπερασθεί. Αμήν.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.