Της λύτρωσης η ώρα !
Της λύτρωσης η ώρα !
Κι ήμασταν πάνω στο σταυρό,
Εσύ και ‘γω,
συνοδοιπόροι από καιρό .
Σούγνεψα πως πονώ
πιότερο από κάθε ώρα,
και Σύ , με γλυκοκοίταξες,
και μου είπες : δεν είναι ακόμη ώρα !
Της λύτρωσης τον ερχομό,
πόσο καιρό θα καρτερώ,
ποιάς Άνοιξης ροδόφεγγης
ή ποιού βαρύ Χειμώνα ;
Και Συ , με βλέμμα ιλαρό,
μούπες να μην αδημονώ,
της λύτρωσης η ώρα
πηγάζει μονάχα απ ‘το σταυρό !…
—————–
Όλοι σταυρωνόμαστε σ αυτή τη ζωή .
Ας έρθει για τον καθένα μας η ώρα της λύτρωσης προσωπικά , οικογενειακά , εθνικά !
