Πραγματοποιήθηκε στη Σερβία η Δ΄ Μοναχική Σύναξη του Αγίου Προχόρου, για άλλη μία φορά και με αγιορείτικη συμμετοχή.
Η Μοναχική Σύναξη πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο της πανηγυρίζουσας Ιεράς Μονής Αγίου Προχόρου Πτσίνσκι (Sveti Prohor Pcinjski), της Ιεράς Μητροπόλεως Βράνιε, στα νότια της Σερβίας, διεξήχθησαν οι εργασίες του επιστημονικού Συνεδρίου στο πλαίσιο των Μοναχικών Συνάξεων του Αγίου Προχόρου, ενός θεσμού που οργανώνεται με πολλή επιτυχία τα τελευταία χρόνια.
Στη φετινή Δ΄ Μοναχική Σύναξη, απηύθυνε θερμό χαιρετισμό ο καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου Αρχιμανδρίτης Μεθόδιος ενώ συμμετείχε ως κεντρικός εισηγητής ο λόγιος μοναχός Πατάπιος Καυσοκαλυβίτης.
Το θέμα που ανέπτυξε ο π. Πατάπιος (σε παράλληλη μετάφραση στη σερβική γλώσσα) ήταν: «Η αξία της συνέχειας της Μοναχικής Παράδοσης στην Ορθόδοξη Εκκλησία: Η σύγχρονη εμπειρία του Αγίου Όρους».
Στο Συνέδριο ήταν παρόντα τα μέλη πλέον των δεκαπέντε μοναστικών αδελφοτήτων από την Σερβία αλλά και από τα γειτονικά Σκόπια ενώ ευλόγησαν με την παρουσία τους, αλλά και με τη συμμετοχή τους στον διάλογο που ακολουθούσε τις πολύ ενδιαφέρουσες εισηγήσεις, αρκετοί αρχιερείς τόσο από το Πατριαρχείο Σερβίας όσο και από την Αρχιεπισκοπή Αχρίδος.
Την ευθύνη της εξαιρετικά επιτυχημένης διοργάνωσης ανέλαβε η γυναικεία αδελφότητα της Ι. Μονής Αγίου Στεφάνου Γόρνιε Ζάπσκο της Μητροπόλεως Βράνιε υπό την δραστήρια ελληνομαθή ηγουμένη Στεφανία.
Ο Όσιος Πρόχορος Πτσίνσκι ο Μυροβλύτης, ασκήθηκε σε σπήλαιο της περιοχής και μυρόβλυσε μετά την κοίμησή του.
Το μοναστήρι που φέρει το όνομά του, ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ρωμανό Δ΄ τον Διογένη (1068-1071), στις πλαγιές του όρους Κόζτζακ κοντά στο χωριό Klenike στις όχθες του ορμητικού ποταμού Pcinja, στη νότια Σερβία.
Ο τότε στρατηγός Ρωμανός συνάντησε τον άγιο Πρόχορο πιο νότια στο Staro Nagoričino.
Εκεί ο άγιος προφήτεψε ότι ο Ρωμανός θα γινόταν αυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Επιπλέον, ο Άγιος ζήτησε από τον Ρωμανό να μην τον λησμονήσει, εφόσον εκπληρωθεί ο προφητεία.
Όπως πολύ σωστά προφήτευσε ο άγιος Πρόχορος, ο Ρωμανός έπειτα από τριάντα χρόνια κατέλαβε τον αυτοκρατορικό θρόνο και έψαξε να βρεί τον Άγιο, ο οποίος, όμως είχε κοιμηθεί.
Ο αυτοκράτορας βρήκε το λείψανό του σε μία σπηλιά στο όρος Κόζιακ.
Ο Ρωμανός προσπάθησε πολλάκις να μεταφέρει το λείψανο του αγίου Προχόρου στον ναό του Staro Nagoričino. Ωστόσο, το λείψανο μεταφερόταν κάθε φορά πίσω στη σπηλιά.
Ο αυτοκράτορας θεώρησε ότι ο Άγιος ήθελε να ταφεί σε ξεχωριστό ναό.
Αρχικά, ο Ρωμανός έκτισε έναν μικρό ναό, περί το έτος 1068, τον οποίο αφιέρωσε στον Ευαγγελιστή Λουκά.
Λίγο αργότερα, όμως, έκτισε σε μικρή απόσταση έναν μικρό ναό αφιερωμένο στον ίδιο τον άγιο Πρόχορο και τοποθέτησε μέσα το ιερό λείψανό του.
Το μοναστήρι ανακαίνισε στις αρχές του 14ου αιώνα ο κράλης της Σερβίας Στέφανος Ούρεσης Β΄ Μιλούτιν (1282-1321), ο οποίος φρόντισε να ιστορηθεί το καθολικό της Μονής με τοιχογραφίες των Θεσσαλονικέων ζωγράφων Μιχαήλ Αστραπά και Ευτυχίου.
Στην αγρυπνία της εορτής έψαλλαν καλλίφωνοι βυζαντινοί χοροί και οι Αγιορείτες πατέρες που προαναφέρθηκαν.
Ακολούθησε πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία όπου συμμετείχε πλήθος προσκυνητών από όλη τη Σερβία αλλά και τη γειτονική χώρα των Σκοπίων.
Τις επόμενες ημέρες πραγματοποιήθηκε πλήθος εορταστικών εκδηλώσεων που αφορούσαν την Επέτειο 50 ετών από την επανίδρυση της Επισκοπής Βρανίων του Πατριαρχείου Σερβίας (1975-2025).
Σε όλες τις εκδηλώσεις συμμετείχε ενεργά η αγιορειτική αντιπροσωπεία.
Οι εκδηλώσεις κορυφώθηκαν με πανηγυρική πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Μητροπολιτικό ναό της Αγίας Τριάδος της πόλεως Βράνιε, όπου χοροστάτησε ο φιλέλληνας και ελληνομαθής μητροπολίτης Βράνιε κ. Παχώμιος.
