ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΕΝ ΤΟΝ ΘΕΛΟΜΕ ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΜΙΑ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ..".

Αγαπητοί μου αδελφοί, η ώρα έχει περάσει ,αλλά η αγάπη μου για το Λόγο του Θεού , μας κάνει να πούμε δυο λόγια στη δική σας αγάπη, αυτά που έλεγαν οι Άγιοι Γέροντες, οι προκάτοχοί μας, οι άγιοι προκάτοχοί μας.
Συνήθως, οι Άρχοντες, οι υποψήφιοι Πρωθυπουργοί, Άρχοντες του πρώτου και δευτέρου βαθμού της Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, όταν είναι υποψήφιοι κι όταν εκδίδουν διαγγέλματα ως άρχοντες, τάζουν στο λαό παράδεισο, τάζουν ότι θα φάνε οι άνθρωποι με χρυσά κουτάλια, για να τους πείσουν να τους ακολουθήσουν.
Ο Θεός μας όμως, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, αντιθέτως, μιλώντας ξεκάθαρα και αληθινά, λέγει σε όσους θέλουνε να Τον ακολουθήσουνε:
ΟΣΤΙΣ ΘΕΛΕΙ ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΕΛΘΕΙΝ, ΑΠΑΡΝΗΣΑΣΘΩ ΕΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΑΡΑΤΩ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΤΩ ΜΟΙ..
Μας λέει, λοιπόν, ότι όσοι θέλομε να Τον ακολουθήσομε χρειάζεται να απαρνηθούμε τον εαυτό μας και να σηκώσομε το Σταυρό μας.
Και θα έλεγε κανείς.. όταν λέει ο Θεός να απαρνηθούμε τον εαυτό μας τι ζητάει; τι σημαίνει; να παρατήσω τον εαυτό μου, τη γυναίκα μου, τον άντρα μου, το σπίτι μου, τα παιδιά μου, την οικογένειά μου;
Όχι, δεν ζητάει αυτό ζητάει να απαρνηθούμε αυτό που λέει ο Άγιος Απόστολος Παύλος τον ” Παλαιό Άνθρωπο”.
Να απαρνηθούμε τις κακίες μας, τα μίση, τις ζήλιες μας, τους εγωισμούς και τους ανταγωνισμούς μας, τις απιστίες μας απέναντι στο σύζυγο ή στη σύζυγο κι όλες τις άλλες ταλαιπωρίες.
Και μας ζητάει ,επίσης, να σηκώσομε το σταυρό μας.
Και ποιος είναι αυτός ο Σταυρός;
Οι θλίψεις,
οι δοκιμασίες μας,
οι ασθένειές μας,
ο θάνατος ενός προσφιλούς μας προσώπου…
Και μας καλεί να σηκώσομε το Σταυρό μας , γιατί ΠΡΩΤΟΣ ΕΚΕΙΝΟΣ ΣΗΚΩΣΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΜΑΣ..
Γενόμενος Υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε, Σταυρού.
Τόση ήταν η Αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο, για μας όλους, για τον καθένα μας ξεχωριστά, ώστε έστειλε τον Υιόν Του το Μονογενή να σαρκωθεί,
να ταλαιπωρηθεί,
να διωχθεί,
να συκοφαντηθεί,
να σταυρωθεί …ΙΝΑ
ΠΑΣ Ο ΠΙΣΤΕΥΩΝ ΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΜΗ ΑΠΟΛΥΤΑΙ ΑΛΛ’ ΕΧΕΙ ΖΩΗΝ ΑΙΩΝΙΟΝ
Ούτως ώστε όσοι θέλουν να πιστέψουν σ’ Αυτόν να μη χαθούν, αλλά να έχουν ζωή αιώνια.
Κι εδώ αν κοιτάξομε, προσκυνώντας την εικόνα του Αγίου Δαυίδ, του Γέροντος, του τόσο Θαυματουργού Αγίου , που είναι τόσο δίπλα στη ζωή των ανθρώπων , θα δούμε κρατάει ένα ειλητάριο, όπως λέγεται, που εκεί γράφει :
ΕΙ ΤΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΕΜΙΣΗΣΕΝ,
ΟΥΤΟΣ ΤΑΣ ΠΑΓΙΔΑΣ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ
ΔΙΕΦΥΓΕΝ.
Και όταν λέει τον κόσμο εμίσησεν δεν εννοεί να μισήσομε τους ανθρώπους , αλλά να μισήσομε, να αποστραφούμε τον κόσμο της αμαρτίας, το φρόνημα του κόσμου.
Κι όταν αποστραφούμε αυτό τον κόσμο της αμαρτίας , τότε θα ξεφύγομε απ’ τις τόσες πολλές παγίδες του διαβόλου που είναι στρωμένες κάτω στη γη.
Τις είδε ο Μέγας Αντώνιος – επέτρεψε ο Θεός και τις είδε τις παγίδες του διαβόλου που στήνει σε όλους μας – και έφριξε και είπε :
– Άραγε ποιος μπορεί να ξεφύγει απ’ αυτές τις παμπόνηρες παγίδες του διαβόλου, του αρχιτεχνίτη, του παμπόνηρου, του μισόκαλου, του μισάνθρωπου διαβόλου;
( .. Να δείτε τι ταλαιπωρία είχε προχθές μια κοπέλα 40 χρονών που ήρθε με τον πατέρα της και τ’ αδέρφια της μέσα στο κελάκι του Αγίου Ιακώβου.
Χτύπαγε σαν να χτύπαγαν δέκα δράκοι τα πόδια της κάτω στη γη.
Κοκκάλωσε, γύρισε το κεφάλι της, γύρισαν τα πόδια της, τα χέρια της.
Το βλέμμα της ήταν βλέμμα δαιμονικό…)
Και τι άκουσε, τι απήντησε στο ερώτημα του Αγίου Αντωνίου “Άραγε ποιος θα σωθεί;”
Άκουσε Ουράνια Φωνή που του είπε:
” ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ”
Αυτή η ταπείνωση είναι που καίει το διάβολο και μπορούμε να ξεγλιστρήσομε απ’ τις παγίδες.
Κι αν ξεγλιστρήσομε απ’ τις παγίδες, θα σωθούμε και θα είμαστε στη Βασιλεία του Θεού.
Αν δεν ξεφύγομε απ’ αυτές τις παγίδες τότε.. αλλοίμονό μας…
καλύτερα να μην είχαμε γεννηθεί, λέγανε οι Άγιοι Γέροντες, μας περιμένει η απώλεια, ό μη γένοιτο, η κόλαση..
Πολλές φορές εμείς οι Χριστιανοί θέλομε μόνο τα Δώρα του Θεού, τον Θεό δεν Τον θέλομε, όταν μας δίνει μια δοκιμασία, όταν δεν μας ικανοποιεί αυτό που εμείς, κατά το δικό μας λογισμό, θέλομε και αρχίζουμε και βάζομε το Θεό στο σκαμνί και αρχίζομε :
Γιατί;
γιατί εγώ να πάθω αυτό;
γιατί εκείνη να ‘χει καλοπαντρευτεί;
γιατί εκείνη να πάει διακοπές;
γιατί εκείνη να ‘χει φίλες;
γιατί εκείνος τούτο;
γιατί ο άλλος το άλλο….
Τις έγνων ,όμως ,νου Κυρίου;
Ποιος ξέρει τι ο Θεός έχει στο μυαλό Του;
Και πόσες φορές τα αποτελέσματα αυτά για τα οποία εμείς ρωτάμε το ΓΙΑΤΙ είναι αποτέλεσμα των δικών μας επιλογών στη ζωή μας;
Η εμπιστοσύνη μας στο Θεό θα μας σώσει.
Η ομολογία της πίστεώς μας σ’ Αυτόν θα μας βοηθήσει , ώστε να μας ομολογήσει κι εμάς ο Θεός ενώπιον των Αγγέλων, ενώπιον του Θεού.
Ο Άγιος Εφραίμ, ο Κατουνακιώτης, έλεγε ο άγιος Γέροντας Κύριλλος , ότι έλεγε το εξής:
” Κάποτε ήταν μια μοναχή η οποία ήταν κατάκοιτη για πολλά χρόνια και παρακαλούσε το Θεό, μέρα-νύχτα,
– Σήκωσέ με Θεέ μου, κάνε με καλά, να μπορώ να πηγαίνω κι εγώ στην εκκλησία σαν τους άλλους ανθρώπους, να μπορώ να κοινωνώ κι εγώ σαν τους άλλους τους ανθρώπους.
Και κάποτε όταν αποφάσισε να σηκωθεί και είδε ότι ο Θεός της έδωσε δύναμη εκεί που έκανε τα πρώτα βήματα σκόνταψε, έπεσε, χτύπησε, έσπασε το πόδι της.
– Ε, Θεέ, τι Σου ζητούσα εγώ και τι μου έδωσες Εσύ;
Βλέπει το βράδυ στον ύπνο της τον Κύριό μας και της λέει :
– Εγώ αυτούς που αγαπώ έτσι τους κάνω.
Και η μοναχή απαντά :
– Ε γι’ αυτό δεν έχεις πολλούς οπαδούς..
– Εάν ήξεραν, όμως, της είπε ο Κύριός μας, τί χάνουν, τότε κανένας δε θα έφευγε από κοντά Μου.
Τι χάνουμε;
Αυτά που μας είπε ο Άγιος Απόστολος Παύλος , όταν ανέβηκε μέχρι Τρίτου Ουρανού.
Τι είπε:
Είδε τα αγαθά, τα Ουράνια αγαθά που ετοίμασε ο Θεός σε αυτούς που Τον σέβονται, που Τον αγαπούν, που Τον ομολογούν σ’ αυτή τη ζωή και είπε :
” Αγαθά που οφθαλμός ουκ είδε, και ους ουκ ήκουσε και επί καρδία ανθρώπου ουκ ανέβη, α ητοίμασεν ο Θεός τοις αγαπώσιν Αυτόν”.
Αγαθά, λέει, που μάτι δεν τα ‘χει δει ποτέ, αυτί δεν τα ‘χει ακούσει ποτέ και στην καρδιά του ανθρώπου δε χωράει όσα η Αγάπη του Θεού έχει ετοιμάσει για τον άνθρωπο που αγάπησε το Θεό.
Ας Τον αγαπήσομε κι εμείς, όσο μπορούμε, ας παραμερίσομε τις μάταιες και προσωρινές αγάπες.
Αυτές αν προσφέρουν κάποια προσωρινή ευχαρίστηση στο τέλος το τίμημα είναι πίκρα.
Κι ας σηκωθούμε, ας κοιτάξομε με τα μάτια της ψυχής μας τον Εσταυρωμένο Κύριό μας που η αγκαλιά Του είναι ανοιχτή να μας δεχτεί πάντοτε και να Τον ομολογούμε με τη ζωή μας, με τα λόγια μας, με τα έργα μας, με όλο μας το είναι.
Όπως Τον ομολόγησε ο Άγιος Δαυίδ, που είμαστε στο Μοναστήρι του, με όλη του τη ζωή.
Αφιέρωσε τη ζωή του στο Θεό και αγάπησε το Θεό και τον άνθρωπο πάνω από όλα. Και όταν συνελήφθη από τον Τούρκο πασά της Λιβαδειάς και του ζητούσε ο πασάς να αρνηθεί την πίστη του εκείνος απαντούσε :
– Και χίλια κομμάτια να με κάνεις πασά μου εγώ την πίστη μου στον Αληθινό Θεό δεν την αρνούμαι.
Να μιμηθούμε το σύγχρονο Άγιο της Εκκλησίας μας, τον Άγιο Ιάκωβο που πολλοί τον γνωρίσαμε, πήραμε την ευχή του, πήραμε τη συγχωρητική του ευχή, κοινωνήσαμε από τα χέρια του, όπως και από τον Άγιο διάδοχό του, τον άγιο Γέροντα Κύριλλο , που λέγανε ότι:
“Και στο παραστατό της πόρτας να μας κόψουν το κεφάλι, εμείς αυτά που παραλάβαμε, αυτήν την πίστη μας στον Αληθινό μας Θεό, αυτή την αγάπη μας για Κείνον και για τον άνθρωπο δε θα τα προδώσουμε”.
Γι’ αυτό, αυτό ετήρησαν στη ζωή τους, ακολούθησαν το Θεό μ’ όλο τους το είναι , με την πάλη τους, ενδεχομένως με τις πτώσεις τους. Άνθρωποι ήταν κι αυτοί σαν κι εμάς, αδύναμοι, αλλά είχαν πίστη ακλόνητη, εμπιστοσύνη ακλόνητη στο Θεό, δεν αμφέβαλαν, δεν άνοιγαν διάλογο με το λογισμό, τις αμφιβολίες που στέλνει ο διάβολος.
Αλλά πίστευαν ακλόνητα ότι το Χέρι του Θεού τους καθοδηγεί. Γι’ αυτό και συνεχώς έχομε μαρτυρίες που κατακλύζουν τη Μονή μας.
Εδώ στα χέρια μου τώρα έχω ένα γραμματάκι του Βαγγέλη του Λάπατα , που αγαπάει τον Άγιο Δαυίδ πολύ και είναι απ’ το Άργος και ο οποίος πέραν απ’ τη δική του θαυματουργική επέμβαση που του έκανε ο Άγιος Δαυίδ στη ζωή του, μας γράφει τα εξής:
” Προς δόξαν του Αγίου Τριαδικού Θεού μας σας γράφω δύο άμεσα θαυμαστά γεγονότα που έγιναν στην ίδια κοπέλα, τα οποία έχουν να κάνουν -αυτά τα θαύματα- με τις εικονίτσες και με τα λαδάκια των Οσίων Δαυίδ, Ιακώβου και του αγίου Γέροντος Κυρίλλου.
Η Χρύσα Ντεβέ, 24 ετών, νέοι άνθρωποι, μαθηματικός, από το Άργος, έψαχνε ώστε να βρει παιδάκια για να τους κάνει ιδιαίτερα μαθήματα, αλλά δεν είχε κανένα αποτέλεσμα.
Σε μια συνάντησή της μ’ έναν γνωστό της έδωσε εικονίτσες των Οσίων Δαυίδ, Ιακώβου και του αγίου Γέροντος Κυρίλλου.
Μέσα σε δύο μέρες από τη στιγμή που έλαβε τις εικονίτσες των Οσίων και τους παρακάλεσε, όπως ομολογεί και η ίδια, την έπαιρναν τόσα πολλά τηλέφωνα για να κάνει μαθήματα που δεν ήξερε πού να τα χωρέσει όλα αυτά τα παιδάκια.
Βλέπετε;
Στην καθημερινή ζωή…
Η Χρύσα, επίσης, λόγω της υπερπροσπάθειας στην εκγύμναση του σώματός της, δεν πρόσεχε καθόλου με τη διατροφή της και την ενυδάτωση του οργανισμού της.
Την Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου, της πρήστηκε το μπράτσο του δεξιού χεριού της τόσο πολύ που ένιωθε πως θα της σχιζόταν το δέρμα.
Την ίδια μέρα πήγε στο Νοσοκομείο αλλά αδυνατούσαν οι γιατροί να βρουν τι είχε. Την επόμενη μέρα, Παρασκευή 10/09 είχε πρηστεί περισσότερο το χέρι μέχρι και τον αγκώνα της, την πονούσε πολύ, δυσκολευόταν στις κινήσεις της και ένιωθε πως την έκαιγε.
Πήγε και πάλι στο Νοσοκομείο και μετά από εξετάσεις , της βρήκαν πως είχε ραβδομυόλυση και τα ένζυμα στο συκώτι ήταν πάνω από 2.500, τιμή πολύ παραπάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα τα οποία είναι κοντά στο 40.
Αφού τις έβαλαν 2 λίτρα ορό έπεσαν λίγο, κοντά στα 1900, αλλά και πάλι ήταν πολύ ψηλά.
Το Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου, ήταν πολύ κουρασμένη, πονούσε και το πρήξιμο ήταν το ίδιο μεγάλο.
Συναντήθηκε με μια γνωστή της που της έδωσε λαδάκι από τους Οσίους και το ίδιο βράδυ έβαλε στο πρησμένο χέρι της.
Την άλλη μέρα, Κυριακή, το πρωί, όταν ξημέρωσε, διαπίστωσε πως το πρήξιμο είχε ελαττωθεί όπως και οι πόνοι.
Το βράδυ, όμως , οι πόνοι έγιναν και πάλι δυνατοί και την έπιασε πόνος και στο στομάχι της. Έβαλε πάλι από τα λαδάκια κι ύστερα από λίγο αμέσως ηρέμησαν όλοι οι πόνοι.
Τη Δευτέρα ήταν πολύ καλύτερα, την Τρίτη είχε υποχωρήσει αρκετά το πρήξιμο, χθες Τετάρτη 15/9 δεν είχε καθόλου πρήξιμο και οι τιμές στα ένζυμα του συκωτιού είχαν κατέβει πολύ αισθητά.
Πλέον βάζει από τα λαδάκια κάθε μέρα και τα έχει πάντα μαζί της, σαν φυλαχτό, γιατί νιώθει, όπως η ίδια ομολογεί, ασφάλεια.
Όπως έλεγε ο Άγιος Ιάκωβος, γράφει εδώ ο Βαγγέλης,
ΖΗ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ.
Όπως έλεγε κι ο άξιος διάδοχός του, ο άγιος Γέροντας Κύριλλος,
Ο ΘΕΟΣ ΠΕΡΠΑΤΑΕΙ ΣΤΗ ΓΗ
ΔΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΟΥ !
Πράγματι, μας λέει, έτσι είναι.
ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΑΥΤΟΥ .”
Εσείς τα ομολογείτε αυτά και εμείς τα ξαναλέμε σε σας για να προσθέτει η Αγάπη του Θεού πίστη σε όλους μας και να βαδίζομε , όπως η Αγάπη του Θεού θέλει.
Ευχόμεθα σε όλους που κάνατε τόσο κόπο να ρθείτε μέχρις εδώ και να δείτε κι αυτό το τοπίο, τον τόπο του κρανίου, που ο φθόνος του διαβόλου, όπως έλεγε ο Άγιος Ιάκωβος, το προξένησε αλλά.. δεν ξέρω… και η έλλειψη ανθρώπινης παρουσίας και βοήθειας άφησε να εξελιχθεί.
Αλλ’ ,όμως , η θαυματουργή Χάρις του Θεού , με τις πρεσβείες των Αγίων, εδώ που είναι Νοικοκύρηδες αυτής της Αγίας Μονής, του Αγίου Δαυίδ, του Αγίου Ιακώβου, του αγίου Γέροντος Κυρίλλου και όλων των Αγίων Πατέρων , που εγκαταβίωσαν εδώ, έσωσαν το Μοναστήρι και έσωσαν και όλα, σχεδόν, τα σπίτια των ανθρώπων που έφτασε η φωτιά μέχρι την πόρτα τους.
Για όλους εσάς, λοιπόν, που κάνατε τον κόπο και για όσους παρακολουθούν μέσα απ’ το διαδίκτυο πράγμα που γίνεται με την ευλογία του Αγίου Ποιμενάρχου μας, του στοργικού Πατέρα μας, του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτου Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων, που πάντα είναι δίπλα μας και με την ευχή του μας σκεπάζει όλους εμάς αλλά κι όλους εσάς που προσέρχεστε στην Αγία Μονή.
Η Χάρις των Αγίων να είναι κοντά σας, στα σπίτια σας, στις οικογένειές σας, στα χωριά μας, στις πόλεις μας, στην Ελλάδα μας ολόκληρη, στον κόσμο ολόκληρο.》
ΓΕΡΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ
ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ Ι.Μ.ΟΣΙΟΥ ΔΑΥΙΔ
Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ, 19/9/2021
Κυριακή μετά την Ύψωσιν

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.