ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ(ποίημα Γερασίμου Μοναχού Μικραγιαννανίτου) Ευλογήσαντος του Ιερέως.

Ψαλµός ρµβ΄ (142)
Κύριε εισάκουσον της προσευχής µου, ενώτισαι την δέησιν µου εν τη
αληθεία σου, εισάκουσον µου εν τη δικαιοσύνην σου. Και µη εισέλθεις
εις κρίσιν µετά του δούλου σου, ότι ου δικαιωθήσεται ενώπιόν σου πας
ζών. Ότι κατεδίωξεν ο εχθρός την ψυχήν µου, εταπείνωσεν εις γην την
ζωήν µου. Εκάθισεν µε εν σκοτεινοίς ως νεκρούς αιώνος, και ηκηδίασεν
το πνεύµα µου, εν εµοί εταράχθη η καρδίαν µου. Εµνήσθην ηµερών
αρχαίων, εµελέτησα εν πάσι τοις έργοις σου, εν ποιήµασι των χειρών
σου εµελέτησα. Διαπέτασα προς σε τας χείρας µου, η ψυχή µου ως γή
άνυδρός σοι.

Ταχύ εισάκουσον µου, Κύριε, εξέλιπε το πνεύµα µου. Μη αποστρέψεις
το πρόσωπόν σου απ΄εµού, και οµοιωθήσοµαι τοις καταβαίνουσιν εις
λάκον. Ακουστόν ποίησον µοι το πρωί το έλεός σου, ότι επί σοι ήλπισα.
Γνωρισόν µοι κύριε, οδόν εν ή πορεύσοµαι, ότι προς σε ήρα την ψυχήν
µου. Εξελού µε εκ των εχρών µου Κύριε, προς σε κατέφυγον, δίδαξόν µε
του ποιείν το θέληµά σου, ότι συ εί ο Θεός µου. Το Πνεύµα σου το
αγαθόν οδηγήσει µε εν γή ευθεία, ένεκεν του ονόµατος σου, Κύριε,
ζήσεις µε. Εν τη δικαιοσύνην σου εξάξεις εκ θλίψεως την ψυχήν µου, και
εν τω ελέει σου εξολοθρεύσεις τους εχθρούς µου. Και απολείς πάντας
τους θλίβοντας την ψυχήν µου, ότι εγώ δούλος σου ειµί.
Είτα τα παρόντα Τροπάρια.

Θεός Κύριος και επέφανεν ηµίν ευλογηµένος ο ερχόµενος έν
ονόµατι Κυρίου.
(Τετράκις)
Ήχος δ’ ( ο υψωθείς εν τω Σταυρώ)
Τω Ιεράρχη του Χριστού Νεκταρίω, τω δοξασθέντι δωρεάς ουρανίας,
προσπέσωµεν κραυγάζοντες εκ βάθους ψυχής, άγιε Νεκτάριε,
Ορθοδόξων προστάτα, πάσης ηµάς λύτρωσαι, συµφοράς και ανάγκης,
και πειρασµών και νόσων χαλεπών, τους καταφεύγοντας, Πάτερ τη
σκέπη σου.

Δόξα πατρί…. «Απολυτίκον»
Ήχος α’ (Της ερήµου πολίτης)
Σηλυβρίας τον γόνον και Αιγίνης τον έφορον, τον εσχάτοις χρόνοις
φανέντα, αρετής φίλον γνήσιον, Νεκτάριον τιµήσωµεν πιστοί, ως ένθεον
θεράποντα Χριστού, αναβλύζει γαρ ιάσεις παντοδαπάς, τοις ευλαβώς
κραυγάζουσι, δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε θαυµαστώσαντι,
δόξα τω ενεργούντι δια σου, πάσιν ιάµατα.
Και νύν «Θεοτοκίον»
Ου σιωπήσοµεν, ποτέ, Θεοτόκε, τας δυναστείας Σου λαλείν οι
ανάξιοι, εί µη γαρ Συ προίστασο πρεσβέβουσα, τις ηµάς ερρύσατο, εκ
τοσούτων κινδύνων: Τις δε διεφύλαξεν εως νύν ελευθέρους: Ούκ
αποστώµεν, Δέσποινα , εκ Σου, σους γαρ δούλους σώζεις αεί, εκ
παντοίων δεινών.

Ψαλµός Ν΄ (50)
Ελέησον µε, ο Θεός, κατά το µέγα Έλεός Σου, και κατά το πλήθος
των οικτιρµών Σου, εξάλειψον το ανόµηµά µου. Επί πλείον πλύνον µε
από της ανοµίας µου και από της αµαρτίας µου καθάρισόν µε. Ότι την
ανοµίαν µου εγώ γινώσκω, και η αµαρτία µου ενώπιόν µου έστι δια
παντός. Σοι µόνω ήµαρτον και το πονηρόν ενώπιον Σου εποίησα, όπως
αν δικαιωθείς εν τοις λόγοις Σου, και νικήσης εν τω κρίνεσθαί Σε.
Ιδοί γαρ εν ανοµίαις συνελήφθην και εν αµαρτίαις εκίσσησέ µε η
µήτηρ µου. Ι δού γαρ αλήθειαν ηγάπησας, τα άδηλα κσι τα κρύφις της
σοφίας Σου εδήλωσας µοι. Ραντιείς µε υσσώπω και και καθαρισθήσοµαι,
πλυνείς µε και υπέρ χιόνα λευκανθήσοµαι. Ακουτιείς µοι αγαλλίασιν
και ευφροσύνην, αγαλλιάσονται οστέα τεταπεινοµένα. Απόστρεψον το
πρόσωπόν Σου από των αµαρτιών µου και πάσας τας ανοµίας µου
εξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εµοί ο Θεός, και πνεύµα ευθές
εγκαίνησον εν τοις εγκάτοις µου. Μη απορρίψης µε από του προσώπου
Σου, και το πνεύµα Σου το άγιον µη αντανέλης απ’ εµού. Απόδος µοι την
αγαλλίασιν του σωτηρίου Σου, και πνεύµατι ηγεµονικώ στηριξόν µε .
Διδάξω ανόµους τας οδούς Σου, και ασεβείς επί Σε επιστρέψουσι. Ρύσαι
µε εξ αιµάτων ο Θεός, ο Θεός της σωτηρίας µου, αγαλλιάσεται η γλώσσα
µου την δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τα χείλη µου ανοίξεις, και το στόµα µου
αναγγελεί τηνα αινεσίν Σου. Ότι ει ηθέλησας θυσίαν, έδωκα αν,
ολοκαυτώµατα ούκ ευδοκήσεις. Θυσία τω Θεώ πνεύµα συντετριµµένον,
καρδίαν συντετριµµένην και τεταπεινοµένην ο Θεός ούκ εξουδενώσει.
Αγάθυνον, Κύριε , εν τη ευδοκίαν Σου την Σιώ, και οικοδοµηθήτω τα
τείχη Ιερουσαλήµ. Τότε ευδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, αναφοράν και
ολοκαυτώµατα. Τότε ανοίσουσιν επί το θυσιαστήριόν Σου µόσχους.

Ωδή α’ (Ήχος πλ δ’ )

«Υγράν διοδεύσας….»
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Πληγείς τη κακία του δυσµενούς, τη ση αντιλήψει, καταφεύγω
αναβοών. Ειρήνευσον Πάτερ την ζωήν µου και την κατ’ άµφω υγείαν
µου δώρησαι.
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Αγίως ανύσας σου την ζωήν, αεί αγιάζεις, και λυτρούσαι παντός
κακού, Νεκτάριε Πάτερ θεοφόρε, τους προσιόντας τοις θείοις λειψάνοις
σου.
Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι
Θαυµάτων δυνάµεις ως ενεργών, θεράπευσον Πάτερ, ασθενείας
οδυνηράς, των την σην βοήθειαν ζητούντων, θαυµατουργέ Ιεράρχα
Νεκτάριε.

Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν
Ως Μήτηρ φιλεύσπλαχνος του Θεού, φιλάγαθε Κόρη,
ευσπλαχνίσθητι επ’ εµοί, και βλάβης µε πάσης και µανίας, του αοράτου
απάλλαξον όφεως.
Ωδή γ ’
«Ουρανίας αψίδος….»
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Νοσηµάτων παντοίων, χαλεπών θλίψεων, και επηρειών ολεθρίων,
και επιθέσεων του αρχεκάκου εχθρού , ως συµπαθής Ιεράρχης, ασινείς
διάσωζε, τους σε γεραίροντας.
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Νέκταρ άυλον θείον, της θεικής χάριτος, ής παρά Θεού εκοµίσω,
βλύζει εκάστοτε, η θεία κάρα σου, και των παθών την πικρίαν,
απελαύνει Άγιε, εκ των ψυχών ηµών.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι
Εν οδύναις και πόνοις, και θλιβεραίς µάστιξι, Πάτερ την ζωήν µου
ανύων, προς σε κατέφυγον, µη ούν παρίδης µε, αλλά τη ση επισκέψει,
εκ των συνεχόντων µε, δεινών απάλλαξον.

Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν
Καταφύγιον κόσµου, και αρραγές στήριγµα, Κεχαριτωµένη Παρθένε,
τους καταφεύγοντας, υπό την σκέπην σου, των πολυπλόκων
σκανδάλων, του δολίου δράκοντος, σκέπε και φύλαττε.

Διάσωσον εκ πάσης βλάβης και θλίψεως Ιεράρχα, τους εν πίστει τη ση
πρεσβεία προστρέχοντας, και σε τιµώντας Νεκτάριε θεοφόρε.
Eπίβλεψον εν ευµενεία, πανύµνητε Θεοτόκε, επί την εµήν χαλεπήν
του σώµατος κάκωσιν και ίασαι τής ψυχής µου τό άλγος.
«Πρεσβείαν θερµήν»

Πηγή δαψιλής, ιάσεων εν Πνεύµατι, εδείχθη σοφέ, η θήκη των
λειψάνων σου, ιάται γαρ τους πάσχοντας, και υγείαν και ρώσιν
χαρίζεται, τοις προσιούσιν εν πίστει θερµή, Νεκτάριε πάτερ ιερώτατε.
Ωδή δ’

«Εισακήκοα Κύριε….»
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Την Μονήν σου Νεκτάριε, πάσης επηρείας ανεπηρέαστον, του δολίου
πολεµήτορος, Πάτερ διατήρει τη ση χάριτι.
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Ασθενείς τους προστρέχοντας, Πάτερ πανταχόθεν τη θεία Μάνδρα
σου, θεραπείας καταξίωσον, και την λύπην τούτων διασκέδασον.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι
Ρώσιν δίδου και ίασιν, την κατά ψυχήν και σώµα Νεκτάριε, και
πταισµάτων απολύτρωσιν, τους ειλικρινώς σε µακαρίζοουσι.
Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν
Ίθυνόν µε Πανάµωµε, προς της µετανοίας οδόν σωτήριον, και παθών
µου τα σκιρτήµατα, νέκρωσον εις τέλος και αφάνισον.

Ωδή ε’
«Φώτισον ηµάς….»
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Εύρε σε θερµόν, αντιλήπτορα η Αίγινα, δια τούτο σου τη χάριτι αεί,
καταφεύγει και λυτρούται πάσης θλίψεως.
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Ήρεµον ζωήν, διανύειν και ατάραχον, από πάσης του εχθρού
επιβουλής, καταξίωσον ηµάς Πάτερ Νεκτάριε.
Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι
Μέγαν σε φρουρόν, και προστάτην Πάτερ Όσιε, κεκτηµένη η Μονή
σου η σεπτή, εγκαυχάται τη ταχεία αντιλήψει σου.
Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν
Άχραντε Αγνή, του Θεού Μήτερ απείρανδρε, τους ελπίζοντας τη
σκέπη σου αεί, ανωτέρους πάσης βλάβης διατήρησον.

Ωδή στ’
«Την δέησιν, εκχεώ..»
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Σωµάτων, και των ψυχών τας οδύνας, επικούφησον Νεκτάριε Πάτερ,
των προς την σην αφορώντων πρεσβείαν, και τας καρδίας ηµών χαράς
πλήρωσον, και αθυµίας χαλεπής, εξ ηµών την οµίχλην διάλυσον.
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Ρυσθήναι, πειρατηρίων παντοίων, και σκανδάλων του εχθρού
ολεθρίων, και αναγκών και στενώσεων πλείστων, τον Πανοικτίρµονα
Λόγον ικέτευε, Νεκτάριε θαυµατουργέ, τους προστρέχοντας πίστει τη
σκέπη σου.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι
Υψόθεν, ως συµπαθής εποπτεύων, και απαύστως προστατεύων µη
παύση, της ιεράς σου Μονής θεοφόρε, της κεκτηµένης ως µέγα
θυσαύρισµα, Νεκτάριε θαυµατουργέ, την σορόν των αγίων λειψάνων
σου.

Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν
Σωτήρα, και Λυτρωτήν των ανθρώπων, τον φιλάνθρωπον κυήσασα
Λόγον, σώσον µε Κόρη τη ση προστασία, της πονηράς τυραννίδος του
χείρονος, και νεύρωσόν µου την ψυχήν, προς επίδοσιν βίου βελτίονος.
Διάσωσον εκ πάσης βλάβης και θλίψεως Ιεράρχα, τους εν πίστει τη ση
πρεσβεία προστρέχοντας, και σε τιµώντας Νεκτάριε θεοφόρε.
Άχραντε, η δια λόγου τον Λόγον ανερµηνεύτως, επ’ εσχάτων των
ηµερών τεκούσα, δυσώπησον, ως έχουσα µητρικήν παρρησίαν.

«Κοντάκιον»
Πεπτωκότων επανόρθωσις γέγονας, και των κλονουµένων Νεκτάριε
στήριγµα, εν υστέροις τοις καιροίς παρά Κυρίου δοξασθείς, αλλά
πάντοτε και ηµάς, των εν τω βίω πειρασµών, ανωτέρους διάσωζε,
άφεσιν των πταισµάτων, και ρώσιν και σωτηρίαν, αιτούµενος παρά
Θεού, Ιεράρχα ταις ψυχαίς ηµών.

«Προκείµενον»
Τίµιος εναντίον Κυρίου, ο θάνατος του Οσίου Αυτού.
«Στίχος» Μακάριος ανήρ ο φοβούµενος τον Κύριον……..»

«Ευαγγέλιον»
Έκ του κατά Ιωάννην

Είπεν ο Κύριος . Εγώ ειµί η θύρα’ δι εµού εάν τις εισέλθη, σωθήσεται,
και εισελεύσεται, και εξελεύσεται, και νοµήν ευρήσει. Ο κλέπτης ουκ
έρχεται ειµή ίνα κλέψη, και θύση, και απολέση. εγώ ήλθον ίνα ζωήν
έχωσι και περισσόν έχωσι. Εγώ είµι ο Ποιµήν ο καλός, ο Ποιµήν ο
καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων. Ο µισθωτός δε και
ουκ ών ποµήν ού ούκ εισί τα πρόβατα ίδια, θεωρεί τον λύκον
ερχόµενον, και αφίησι τα πρόβατα, και φεύγει, ότι µισθωτός έστι, και
ού µέλει αυτώ περί των προβάτων. Εγώ ειµί ο Ποιµήν ο καλός, και
γινώσκω τα εµά, και γινώσκοµαι υπό των εµών. Καθώς γινώσκει µε ο
Πατήρ καγώ γινώσκω τον Πατέρα, και την ψυχήν µου τίθηµι, υπέρ των
προβάτων. Και άλλα πρόβατα έχω, ά ούκ έστιν εκ της αυλής ταύτης,
κακείνα µε δεί αγαγείν, και της φωνής µου, ακούσουσι. και γενήσεται
µια ποίµην, είς ποιµήν.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι
Ταις του Ιεράρχου πρεσβείες Ελεήµον, εξάλειψον τα πλήθη των
εµών εγκληµάτων.

Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν
Ταις της Θεοτόκου πρεσβείες Ελεήµον, εξάλειψον τα πλήθη των εµών
εγκληµάτων

«Προσόµοιον»
«Στίχος» Ελέησον µε, ο Θεός, κατά το µέγα Έλεός Σου, και κατά το
πλήθος των οικτιρµών Σου, εξάλειψον το ανόµηµά µου
Νέον άστρον πέφηνας, τη του Χριστού Εκκλησία, εν εσχάτοις έτεσι,
βίου καθαρότητι λάµψας Όσιε, νοηταίς λάµψεσι, των εν σοι χαρίτων,
καταυγάζων τας ψυχάς ηµών, και των ιάσεων, ταις µαρµαρυγαίς λύων
πάντοτε, δαιµόνων την σκοτόµαιναν, και αρρωστηµάτων την ζόφωσιν,
όθεν σοι βοώµεν, µη παύση εκλυτρούµενος ηµάς, επηρειών του
αλάστωρος, και παντοίων θλίψεων.

Ο Ιερεύς : Σώσον ο Θεός τον λαόν Σου….

Ωδή ζ’
«Οι εκ της Ιουδαίας»
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Αλγηδόνων ποικίλων, πειρασµών και κινδύνων και περιστάσεων, και
φθόνου και κακίας, ανθρώπων κακοτρόπων, ασινείς διαφύλαττε, τους
σε τιµώντας αεί, Νεκτάριε παµµάκαρ.
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Ιατρεύων απαύστως, χαλεπάς ασθενείας Πάτερ Νεκτάριε, των πίστει
προσιόντων, τοις θείοις σου λειψάνοις, αρωγός ετοιµότατος, εν τοις
εσχάτοις καιροίς, των ευσεβούντων ώφθης.
Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι
Γέρας ένθεον ώφθης, και διάδηµα νέον Πάτερ Νεκτάριε, τη νήσω της
Αιγίνης, ήτις αεί προστρέχει, τη πρεσβεία σου Άγιε, και της ευνοίας της
σής, τρυγά τας αντιλήψεις.
Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν
Εντολών µε προς τρίβον, του εκ σου σαρκωθέντος, Κόρη οδήγησον,
πυλών της αµαρτίας, εξαίρουσα Παρθένε, την ροπήν της καρδίας µου,
ίνα υµνώ σε αεί, σωθείς τη χάριτί σου.

Ωδή η’
«Τον Βασιλέα…»
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Ρούν της κακίας, τον κατακλύζοντα Πάτερ, της καρδίας µου τους
αύλακας εις τέλος, ξήρανον δυνάµει, των θείων πρεβειών σου.
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Ασθενειών σε, θεραπευτήν εγνωκότες, καταφεύγοµεν τη Κάρα σου τη
θεία, ίνα λυτρωθώµεν, µαστίγων επωδύνων.
Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι
Σκέπε απαύστως, την σην Μονήν την αγίαν, και πρυτάνευε αυτή τη
ση πρεσβεία, Πάτερ Ιεράρχα, τας πατρικάς σου δόσεις.
Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν
Ίασαι Κόρη, την ασθενούσαν ψυχήν µου, τη του όφεως κακίστη
επηρεία, και καταύσανόν µε, φωτί της απαθείας.

Ωδή θ’
«Κυρίως Θεοτόκον…»
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Μανίας ηµάς ρύσαι, εχθρού του αοράτου, και των εν βίω δεινών
περιστάσεων, τους καταφεύγοντας Πάτερ, υπό την σκέπην σου.
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Οδύνης ψυχικής τε, και των αλγηµάτων, των εν τω σώµατι Πάτερ
απάλλαξον, τη εκ Θεού σοι δοθείση πλοισία χάριτι.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι
Υπέρ της ευγούς σου, Μάνδρας εκδυσώπει, και της Αιγίνης Χριστόν
τον φιλάνθρωπον, και της Ελλάδος απάσης, Πάτερ Νεκτάριε.
Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν
Υµνούµεν σου την χάριν, Κεχαριτωµένη, συ γαρ απαύστως ως µήτηρ
φιλόστοργος, σκέπεις και τρέφεις και θάλπεις, ηµάς εκάστοτε.
Το «Άξιον εστίν»
και τα ακόλουθα Μεγαλυνάρια
Τον της ευσεβείας νέον πυρσόν, και της Εκκλησίας, τον φωστήρα τον
φαεινόν, τον θερµόν προστάτην, και έφορον Αιγίνης, Νεκτάριον τον
θείον, ύµνοις τιµήσωµεν.

Χαίροις ο νεόρρυτος ποταµός, ό τα νεκταρώδη, των χαρίτων των
θεικών, ρείθρα πελαγίζων, τη θεία εποµβρία, Χριστού τη Εκκλησία,
Πάτερ Νεκτάριε.
Λάµψας εν τω ύψει των αρετών, εν εσχάτοις χρόνοις, ώσπερ λύχνος
θεολαµπής, νοητώς λαµπρύνεις, πιστών τας διανοίας, τη καθαρά ζωή
σου, Πάτερ Νεκτάριε.
Χαίροις τεθλιµµένων ο αρωγός, και των δαιµονόντων, ο ταχύτατος
ιατρός, χαίροις ο τα πάθη, και νόσους θεραπεύων, των προσιόντων
Πάτερ, εν τοις λειψάνοις σου.
Χαίροις της Αιγίνης ο θυσαυρός, και των Ορθοδόξων, αντιλήπτωρ και
βοηθός, χαίροις της Ελλάδος, αγλάισµα το νέον, Νεκτάριε παµµάκαρ,
ηµών το στήριγµα.
Τη ση προστασία τη πατρική, την σεπτήν Μονήν σου, διαφύλαττε
αβλαβή, Νεκτάριε Πάτερ, και πλήρου τας αιτήσεις, των ευλαβώς
τελούντων, την θείαν µνήµην σου.
Πάσαι των Αγγέλων αι στρατιαί, Πρόδροµε Κυρίου, Αποστόλων η
Δωδεκάς,
οι Άγιοι Πάντες, µετά της Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εις τω
σωθήναι ηµάς.

«Τρισάγιον»

«Απολυτίκον»
Ήχος α’ (Της ερήµου πολίτης)
Σηλυβρίας τον γόνον και Αιγίνης τον έφορον, τον εσχάτοις χρόνοις
φανέντα, αρετής φίλον γνήσιον, Νεκτάριον τιµήσωµεν πιστοί, ως ένθεον
θεράποντα Χριστού, αναβλύζει γαρ ιάσεις παντοδαπάς, τοις ευλαβώς
κραυγάζουσι, δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε θαυµαστώσαντι,
δόξα τω ενεργούντι δια σου, πάσιν ιάµατα.
«Απόλυσις και ψάλλοµεν τα εξής»

Ήχος β’ (Ότε εκ του ξύλου)
Πάσιν αντιλήπτωρ και φρουρός, και θερµός προστάτης και σκέπη,
γενού Νεκτάριε, τοις προσερχοµένοις σοι, Πάτερ εκ πίστεως, και τα
θεία σου λείψανα, κατασπαζοµένοις, ά Χριστός εδόξασε, θαυµάτων
χάρισι, λύων πειρασµών τας οδύνας, και ειρήνην πάσι παρέχων, και
πταισµάτων άνωθεν συγχώρησιν.
Δέσποινα πρόσδεξαι, τας δεήσεις των δούλων σου, και λύτρωσαι
ηµάς, από πάσης ανάγκης και θλίψεως.
Την πάσαν ελπίδα µου, εις σε ανατίθηµι, Μήτερ του Θεού, φύλαξον
µε υπό την σκέπην σου.
Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ηµών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός,
ελέησον και σώσον ηµάς. Αµήν.

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.