Πανηγυρικός Εσπερινός στον Άγιο Ελευθέριο οδού Αχαρνών

Στὶς 12:00 τὸ μεσημέρι ἐψάλη Ἱερὰ Παράκληση στὸν Ἅγιο Ἔνδοξο Ἱερομάρτυρα Ἐλευθέριο καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ Ἀνθία.

Διαβάστηκαν εἰδικὲς εὐχὲς γιὰ ἄτεκνα ζευγάρια καὶ ὑπὲρ ὑγείας.

Στὶς 6:30 μ.μ. στὸν κατάμεστο ἀπὸ πιστοὺς Ἱερὸ Ναὸ μὲ μεγάλη λαμπρότητα ἔγινε Μέγας πανηγυρικὸς Ἑσπερινὸς μετ’ Ἀρτοκλασίας χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου καὶ Σιατίστης κ. Ἀθανασίου, παραστατουμένου ἀπὸ τὸ ἱερατεῖο τοῦ Ναοῦ καὶ πολλῶν ἄλλων κληρικῶν ὁμόρων ἐνοριῶν ἢ καὶ πιὸ μακρινῶν ποὺ ἐλάμπρυναν τὸν ἑσπέριον ἑορτασμό.

Στὰ καθήκοντα τοῦ Τελετάρχου ἦταν ὁ Προϊστάμενος τοῦ Ναοῦ, Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεμιστοκλῆς Χριστοδούλου.

Ἰδιαίτερη ὅμως εἶναι ἡ εὐλογία καὶ ἡ χάρη ποὺ ἀναβλύζει ἀπὸ τὴν Τιμία δεξιὰ χεῖρα τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, ἡ ὁποία φιλοξενεῖται στὸν Ναό μας καὶ εὐλογεῖ τοὺς πιστοὺς, οἱ ὁποῖοι ἁθρόοι συρρέουν νὰ προσκυνήσουν τὸν Μέγα στυλοβάτη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, νὰ εὐλογηθοῦν, νὰ παρηγορηθοῦν καὶ νὰ ἀντλήσουν δύναμη γιὰ τὸν καθημερινὸ ἀγῶνα.

Στὴν διάρκεια τοῦ Ἑσπερινοῦ τὸν θεῖο Λόγο ἐκήρυξε ὁ Μητροπολίτης Σισανίου καὶ Σιατίστης κ. Ἀθανάσιος, ὁ ὁποῖος ἀναφέρθηκε στὸν ρόλο ποὺ διεδραμάτισε ὡς μητέρα ἡ Ἁγία Ἀνθία στὴν χριστιανικὴ διαπαιδαγώγηση τοῦ υἱοῦ της Ἐλευθερίου ὥστε ἐκεῖνος νὰ καταστῆ μάρτυς γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ μας.

Μεταξὺ ἄλλων ὁ Σεβασμιώτατος Σισανίου ἀνέφερε τὰ ἑξῆς: «Κατόπιν τῆς εὐγενικῆς προσκλήσεως τῶν καλῶν ἱερέων αὐτοῦ τοῦ περίλαμπρου Ναοῦ καὶ τῆς κυριαρχικῆς ἄδειας καὶ εὐλογίας τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου, τοῦ Ποιμενάρχου αὐτῆς τῆς ὄμορφης ἐπαρχίας καὶ ἐνορίας, κατέφθασα προσκυνητὴς τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου καὶ τῆς χαριτοβρύτου δεξιᾶς χειρὸς τοῦ Μεγάλου Βασιλείου».

Στὴν συνέχεια παίρνοντας ἀφορμὴ ἀπὸ τὸ δοξαστικὸ τῶν Ἀποστίχων ποὺ ἀναφέρεται στὴν μητέρα τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου, ἀνέφερε κάποιες πτυχὲς τῆς ζωῆς τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου καὶ τῆς μητέρας του Ἀνθίας.

Ἡ Ἁγία Ἀνθία ὑπῆρξε μία ἡρωίδα μητέρα, μία ἀφανὴς εὐεργέτις τῆς ἀνθρωπότητος, μία γυναίκα πρότυπο γιὰ κάθε μάνα ὅλων τῶν ἐποχῶν, μία μεγάλη ποὺ ποτὲ στὴν ζωή της δὲν προσπάθησε νὰ ἐπιβληθῆ ἢ νὰ προβληθῆ ἢ νὰ ἐξυψωθῆ ἢ νὰ χειροκροτηθῆ.

Μία γυναίκα ποὺ μὲ ἁπλότητα, ταπείνωση, καλοσύνη, ἀνδρεία καὶ ὑπομονὴ ἔκανε τὴν διαφορά. Σὲ τρία σημεῖα ἐντόπισε ὁ Ἅγιος Σισανίου αὐτὴ τὴν διαφορά.

1. Ἡ Ἁγία Ἀνθία σὲ μικρὴ ἡλικία ἔμεινε χήρα μὲ ἕνα παιδί. Ἔμεινε πιστὴ στὸ στεφάνι τη, δὲν προχώρησε σὲ ἄλλον γάμο, ἀλλὰ ἀγωνίστηκε καὶ πάλεψε μόνη της νὰ δώση τὴν σωστὴ ἀνατροφὴ στὸν μονάκριβο γιό της. Ἦταν καὶ πατέρας καὶ μητέρα γιὰ τὸν μικρὸ Ἐλευθέριο. Μόνη της σὲ ὅλες τὶς δυσκολίες. Ὅμως δὲ ἦταν πραγματικὰ μόνη της, διότι δίπλα της βρισκόταν πάντοτε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ τὴν στήριζε στὴν ζωή της, γιατὶ ἦταν εὐσεβής, πιστὴ καὶ ἐφάρμοζε στὴ ζωή της τὶς ἐντολὲς τοῦ Εὐαγγελίου, οἱ ὁποῖες συνοψίζονται ὅλες σὲ μία ἐντολή, ἀγάπη. Ἔμπρακτη, φλογερή, ἀσταμάτητη, θυσιαστική, μοναδικὴ ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ πρὸς τὸν ἄνθρωπο. Αὐτὴν τὴν ἀγάπη, αὐτὴ τὴν γνήσια παράδοση τῆς Ἐκκλησίας ἡ Ἀνθία τὴν μετέδωσε στὸν γιό της. Ἀνέθρεψε τὸ βρέφος, τὸ παιδί, τὸν ἔφηβο Ἐλευθέριο ὄχι μόνο μὲ τὸ ὑλικὸ γάλα, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ ἄδολο γάλα τῆς πίστεως. Συνόδευσε τὸν’Ἐλευθέριο στὰ πρῶτα χρόνια τῆς ζωῆς του παληκαρίσια καὶ σωστά, ὁδηγώντας τον ὀρθὰ στὴν ἀρχὴ τῆς πορείας του στὴ γῆ.

2. Ἔκανε τὴν διαφορὰ ἡ Ἁγία Ἀνθία ὁδηγώντας τὸνἘλευθέριο στὸν Ἐπίσκοπο Ἀνίκητο, ὅπου τὸ παιδὶ ἔμαθε τὰ ἱερὰ γράμματα καὶ μορφώθηκε καὶ στὴν κοσμικὴ καὶ στὴν ἄνωθεν παιδεία. Ὄχι μόνο δὲν ἀντέδρασε στὴ μελέτη τῶν θείων Γραφῶν καὶ στὴν ἐμβάθυνση στὴν θεολογία καὶ τὴν πίστη τοῦ μόνου ἀληθινοῦ Θεοῦ ἀλλὰ προέτρεπε τὸ παιδί της στὴν παιδεία τοῦ Κυρίου. Ὅταν ὁ Ἐλευθέριος ἐκδήλωσε τὴν πρόθεση νὰ γίνη κληρικός, ὄχι μόνο δὲν ἐνοχλήθηκε ἡ μητέρα του, ἀλλὰ καὶ τὸν παρακίνησε νὰ ἀκολουθήση τὸν θεάρεστο αὐτὸ δρόμο. Καὶ ὅταν ὁ Ἐλευθέριος ἔγινε κληρικὸς καὶ μάλιστα Ἐπίσκοπος, ἦταν πολὺ εὐτυχισμένη. Μακάριζε τὸν ἑαυτό της, ποὺ ὁ Θεὸς τὴν ἀξίωσε τόσο μεγάλης τιμῆς. Νὰ γίνη τὸ παιδί της κληρικός, νὰ ὑπηρετήση τὸν ἴδιο τὸν Χριστὀ. Ἔμεινε μαζί του ἀκολουθώντας τον ὅπου τὸν ἔστειλε ἡ Ἐκκλησία, στὴν Ἐπισκοπὴ Ἰλλυρικοῦ, μὲ ἕδρα τὴν σημερινὴ Αὐλώνα. Ἁπλῆ βοηθὀς, διακονοῦσε τὸ μεγάλο καὶ πολύπλευρο ἐπισκοπικὸ ἔρεγο τοῦ γιοῦ της, μ ὲ ταπείνωση, μὲ θυσία, μὲ ἀγάπη, ἀφανὴς ἥρωας, Συνόδευσε τὸ παιδί της στὴν ἱερατικὴ καὶ Ἀρχιερατική του διακονία μὲ χαρὰ καὶ θυσιαστικὴ΄διάθεση.

3. Ἡ Ἁγία Ἀνθία ἔκανε τὴν διαφορά, ὅταν ξέσπασε ὁ διωγμὸς ἐναντίον τῶν χριστιανῶν. Δὲν δείλιασε, δὲν ὀπισθοχώρησε, δὲν ἔφυγε, δὲν ἐξαφανίστηκε. Ἔμεινς δίπλα στὸν Ἐπίσκοπο Ἐλευθέριο σὰν ἀκλόνητος βράχος. Τὸν ἐνίσχυε μὲ φλογερὰ λόγια καὶ μὲ ζωντανὸ παράδειγμα. Ὅταν ὁ Ἅγιος Ἐλευθέριος συνελήφθη καὶ ἄρχισαν τὰ τρομερὰ βασανιστήρια, ἡ μητἐρα στεκόταν δίπλα του. Προσευχόταν, ἔκλαιγε πρὸς τὴν Παναγία, ἱκέτευε τὸν Θεὸ νὰ στηρίξη τὸν Ἐλευθέριο , ὥστε νὰ μὴ λιποψυχήσει, νὰ μὴν λυγίση, νὰ μὴν προδώσει, ἀλλὰ νὰ σταθῆ ὄρθιος, δυνατὸς καὶ ἀλύγιστος καὶ πιστὸς μέχρι τέλους. Πόσο μάτωσε ἡ ψυχή της ὅταν ἔβλεπε τὸν γιό της νὰ βασανίζεται ἀνελέητα! Πόση ἀγωνία ἔτρωγε τὴν καρδιὰ τῆς Ἁγίας Ἀνθίας γιὰ τὴν σταθερότητα τοῦ ἀγαπημένου τέκνου της. Κι ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα καὶ ὁ Ἅγιος Ἐλευθέριος ἔσκυψε τὸ κεφάλι γιὰ νὰ ἀποκεφαλισθῆ καὶ παρέδωσε τὸ πνεῦμα του στὸν Κύριο τῆς δόξης, τότε ἡ μητέρα ἔμπλεη χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης ποὺ ὁ γιός της ἄντεξε μέχρι τέλους καὶ μάλιστα μαρτυρικοῦ, ἔτρεξε χωρὶς νὰ ὑπολογίση τίποτε, χωρὶς νὰ φοβηθῆ καὶ ἀγκάλιασε τὸ πεσμένο σῶμα τοῦ Ἁγίου καὶ μὲ δάκρυα χαρᾶς τὸ καταφιλοῦσε. Τότε ἕνας στρατιώτης βλέποντας τὴν σκηνὴ αὐτὴ τράβηξε τὸ ξίφος του καὶ τῆς ἔκοψε τὸ κεφάλι. Ἔτσι μάνα καὶ γιὸς πέταξαν μαζὶ στὴν βασιλεία τῶν οὐρανῶν στεφανωμένοι μὲ τὸ στεφάνι τῆς νίκης, τὸ στεφάνι τοῦ μαρτυρίου. Ἔτσι ἡ Ἁγία Ἀνθία συνόδευσε τὸ παιδί της σὲ ὅλη τὴν πορεία καὶ τὴν διάρκεια τῶν βασανιστηρίων καὶ τέλος στὸν ἴδιο τὸν μαρτυρικὸ θάνατο.

Ἡ Ἁγία Ἀνθία ἀποτελεῖ πρότυπο ζωῆς γιὰ ὅλους μας. Τέλεια μάνα, τέλεια συνοδοιπόρος, ἔφερε τὸ παιδί της στὴν Ἐκκλησία καὶ ἔμεινε δίπλα του, τὸ συνόδευσε στὴ μακρινὴ Αὐλώνα καὶ στὸ τέλος ἔμεινε μαζί του καὶ στο μαρτύριο.

Ἄς μιμηθοῦμε τὴν εὐλαβικὴ καὶ θυσιαστικὴ ψυχή της, ἂς μείνουμε σταθεροὶ στὴν πίστη μας στὶς ἀρχὲς καὶ τὰ ἰδανικά μας, ἂς ἀγωνιζόμαστε τὸν καλὸ ἀγώνα τῆς ζωῆς κι ἂς μὴ παρασυρόμαστε ἀπὸ τὶς σειρῆνες τῆς ἐποχῆς.

Ἂς συνοδεύουμε κι ἐμεῖς τὰ παιδιά μας στὰ πρῶτα χρόνια τῆς ζωῆς τους μέχρι νὰ ἀνοίξουν τὰ φτερά τους καὶ νὰ πετάξουν πρὸς τὸν φωτεινὸ οὐρανὀ, ὁδηγώντας τα στὸν δρόμο τῆς ἀληθινῆς ζωῆς. Ἂς σηκωθοῦμε ἀπὸ τὴν πτώση στὴ λάσπη τῆς ἀθεΐας, τῆς ἀδιαφορίας, τῆς αὐτοδικαίωσης καὶ ἂς καθαριστοῦμε μὲ τὸ λουτρὸ τῆς μετανοίας.

Τέλος ἂς μᾶς συνοδεύουν οἱ προσευχὲς καὶ οἱ πρεσβεῖες τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἱερομάρτυρος Ἐλευθερίου τοῦ θαυματουργοῦ καὶ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Ἁγίας Ἀνθίας στὴν πορεία μας ἐδῶ στὴν γῆ καὶ νὰ μᾶς ἀνοίξουν τὶς πύλες τοῦ οὐρανοῦ γιὰ νὰ μᾶς ὑποδεχθῆ στὸν Παράδεισο ὁ μοναδικὸς Σωτήρας τοῦ κόσμου, ὁ Χριστός μας.

Στὸ τέλος ὁ Προϊστάμενος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ π. Θεμιστοκλῆς Χριστοδούλου μετέφερε στὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σισανίου καὶ Σιατίστης κ. Ἀθανάσιο τὴν ἀγάπη καὶ τὶς εὐχὲς τοῦ Μακαριωτάτου, ὁ ὁποῖος εὐχαριστεῖ τὸν Μητροπολίτη ποὺ ἐλάμπρυνε τὸν θρόνο τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἀθηνῶν καὶ παρίσταται ὡς Προεστὼς αὐτοῦ τοῦ πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ τοῦ Ἁγίου μας.

Ἐξέφρασε ἐπίσης εὐχαριστίες γιὰ τὴν γεμάτη μηνύματα τῆς ὁμιλίας του.

Ἐπεσήμανε τὴν σπουδαιότητα τοῦ ρόλου τῆς μητέρας στὴν διαπαιδαγώγηση τοῦ παιδιοῦ ἀλλὰ καὶ στὴν ἀπόκτηση πνευματικοῦ βιώματος.

Πίσω ἀπὸ κάθε μεγάλο ἄνδρα κρύβεται μιὰ μεγάλη γυναίκα μητέρα, ποὺ θὰ κάνη τὰ πάντα γιὰ νὰ τὸ φέρη στὸν δρόμο τῆς σωτηρίας.

Τέλος ὁ π. Θεμιστοκλῆς ἐξέφρασε εὐχαριστίες στὸν Σεβασμιώτατο γιὰ τὸν κόπο στὸν ὁποῖο ὑπεβλήθη καὶ τὴν χαρὰ ποὺ τὴν κυριώνυμο
ἡμέρα ὁ Σεβασμιώτατος θὰ ἱερουργήση στὴν πανηγυρικὴ θεία Λειτουργία.

Στὶς 9:00 μ.μ. ἀκολούθησε τὸ Μικρὸ Ἀπόδειπνο μετὰ Χαιρετισμῶν στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ ἡ ἣμέρα ἔκλεισε μὲ Ἱερὰ Μεγάλη Κατανυκτικὴ Ἀγρυπνία.

Ἔψαλε ὁ Ἄρχων Πρωτοψάλτης τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ Ἁγίας Τριάδος Πειραιῶς κ. Γρηγόριος Ζάρκος.