Περισσότεροι άνθρωποι από ποτέ ζουν σε μια χώρα στην οποία δεν γεννήθηκαν. Περισσότεροι από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι βρίσκονται σε κίνηση. Πολλοί μεταναστεύουν από ανάγκη. Ένας στους 30 ανθρώπους είναι μετανάστης. Ένας στους 95 είναι αναγκαστικά

Σύμφωνα με την έκθεση Global Migration Indicators (GMI) 2021 της νέας Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) , που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη, την τελευταία δεκαετία οι μετανάστες στο παγκόσμιο εργατικό δυναμικό έχουν τριπλασιαστεί. Υπάρχουν σχεδόν 170 εκατομμύρια αλλοδαποί εργαζόμενοι παγκοσμίως, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) – υπερτριπλάσιοι από τα 53 εκατομμύρια που είχαν καταγραφεί το 2010. Και οι εργαζόμενοι που έχουν γεννηθεί στο εξωτερικό παίζουν έναν αυξανόμενο ρόλο στο εργατικό δυναμικό, αποτελώντας περίπου το 5% του σημερινού παγκόσμιου εργατικού δυναμικού.

Είμαι καλά και ελπίζω να είσαι κι εσύ. Ξέρω ότι το ταξίδι σου ήταν δύσκολο. Δεν ήσουν ασφαλής στην πατρίδα σου, το ξέρω. Σου επιτέθηκαν, θρήνησες φίλους και συγγενείς. Ζούσες μέσα στο φόβο. Τότε αποφάσισες να φύγεις. Κι εγώ το ίδιο θα έκανα. Έχω έναν γιο, δύο ετών.

Έφτασες στην Ελλάδα, περνώντας δια πυρός και σιδήρου. Ήσουν εσύ που είδες τον άντρα σου να πνίγεται; Μήπως σε εκμεταλλεύτηκαν; Έχασες ποτέ το κουράγιο σου, Salma;

Μάλλον θα αναρωτιέσαι γιατί γράφω αυτό το γράμμα. Salma, σήμερα είμαι θυμωμένη, και σου γράφω γιατί θέλω να ξέρεις ότι μ’ έχεις στο πλευρό σου.

Στέκομαι στο πλευρό σου και αγωνίζομαι ενάντια στις πολιτικές που διαλύουν την κοινωνία μας και σε βλάπτουν. Όπως και εσύ, ζω στην Ελλάδα, αλλά όχι σε φυλακή, δεν είμαι κρατούμενη, όπως εσύ, ούτε έζησα ποτέ σε σκηνή για μήνες, κάτω από τη βροχή και το χιόνι.

Αλλά θέλω να ξέρεις ότι σε βλέπω.

Σε βλέπω να περιμένεις στην ουρά, να ταΐσεις το γιο σου. Βλέπω το πρόσωπό σου όταν δεν υπάρχει νερό να πιείς, όταν η σκηνή σου καίγεται, όταν ο γείτονάς σου επιτέθηκε στο παιδί σου, όταν σου είπαν ότι δεν μπορείς να έχεις πρόσβαση στην ιατρική φροντίδα που δικαιωματικά σου αξίζει. Σε βλέπω ακόμη, μερικες φορές, στην είσοδο του νοσοκομείου. Salma, δεν μιλούν τη γλώσσα σου, το ξέρω.

Θαυμάζω το κουράγιο σου, Salma. Ξέρω ότι χρειάζεται πολύ θάρρος για να ζήσει κάποιος μέσα στην ανασφάλεια, όπως εσύ. Θέλω να φωνάξω την ταλαιπωρία που βιώνεις στην Ευρώπη. Είναι άδικο. Είναι ντροπή τους. Είναι ολοφάνερη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Θέλω να ξέρεις ότι δεν είμαι καλύτερη από σένα. Κανείς δεν είναι. Η Ελλάδα, Salma, είναι μια χώρα μετανάστων και προσφύγων. Κάποιοι το ξέχασαν, κάποιοι λένε ακόμα ιστορίες. Και εγώ προέρχομαι από μια οικογένεια μεταναστών και προσφύγων. Η μετανάστευση είναι απλά ένας άλλος τίτλος της ιστορίας του ανθρώπου. Μα αυτό, Salma, το ξέρεις καλύτερα από μένα.

Salma, πώς είναι το παιδί σου; Μπορώ μόνο να φανταστώ τη δυσκολία να το μεγαλώσεις κάτω από αυτές τις συνθήκες. Μιλάει; Μερικά από τα παιδιά που είδαμε στη Λέσβο απομονώνονται, βρέχουν τα κρεβάτια τους, ουρλιάζουν τα βράδια και δυσκολεύονται να κοιμηθούν. Ελπίζω το δικό σου να είναι καλά.

Ξέρω ότι δεν αισθάνεσαι ασφαλής, και η αίτηση ασύλου σου εκκρεμεί.

Μπορείς να υψώσεις τη φωνή σου; Κάντο, σε παρακαλώ και να ξέρεις ότι θα είμαι εκεί, πλάι σου. Θα φροντίσω να ενισχυθεί αυτή η φωνή. Θα ειμαι δίπλα σου, θα γίνω μάρτυρας της βίας, του αγώνα, της παραμέλησης. Θα θεραπεύσω τα τραύματά σου και θα σου δώσω φάρμακα. Θα εμβολιάσω το παιδί σου.

Δεν έχω άλλες λέξεις για να σου πω ότι είμαι εδώ, ότι δεν θα σε ξεχάσουν, ότι θα λέω πάντα την ιστορία σου στο γιο μου.

Η Μαρία Επισκόπου εργάζεται στο ιατρικό τμήμα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα τα τελευταία 5 χρόνια.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.