Το μοναστήρι και ο τάφος του Αγίου γέροντα Ιάκωβου Τσαλίκη στην Εύβοια: Η ίδρυση και ανέγερση της Μονής, περί το έτος 1540, οφείλεται στον Όσιο Δαυΐδ. Νέος ακόμη στην ηλικία, επέτυχε την ανοικοδόμησή της σε υψόμετρο 500 περίπου μέτρων, κάτω από την σκέπη του Τελεθρίου όρους, ανάμεσα σε πυκνό δάσος πεύκων και ελάτων.

Το μοναστήρι και ο τάφος του Αγίου γέροντα Ιάκωβου Τσαλίκη στην Εύβοια

Ο Όσιος καταγόταν από τη Γαρδινίτζα. Νέος ακόμη έγινε μοναχός. Διετέλεσε ηγούμενος της Μονής Βαρνακόβης, ασκήτεψε στο Στείριον όρος και δοκιμάσθηκε από τον οθωμανό άρχοντα της Λιβαδειάς. «Θείω οδηγηθείς Πνεύματι», πέρασε στην Εύβοια, όπου έκτισε Ναό της Μεταμορφώσεως του Κυρίου, σε σημείο όπου προϋπήρχε παλαιότερος Ναός, κοντά στο χωριό Ροβιές και «τελείαν συνεστήσατο Μονήν», στην οποίαν συνέρρευσαν σύντομα πολλοί μοναχοί.

Η φήμη της αγιότητός του ξαπλώθηκε γρήγορα, έκανε πολλά θαύματα και πριν την οσιακή κοίμηση του (1 Νοεμβρίου) πολλούς οδήγησε προς σωτηρία «μέγας φανείς εν λόγω και εργω».

Η Μονή, στα χρόνια του Βυζαντίου είχε τιμηθεί με Αυτοκρατορικούς τίτλους, οι οποίοι δυστυχώς καταστράφηκαν κατά την πυρπόλησή της. Ακόμη, Πατριαρχικό σιγίλιο του 1638, επί Πατριάρχου Κυρίλλου, αναγνώριζε την Σταυροπηγιακή και Πατριαρχική αξία της Μονής.

Κατά τη διάρκεια της Επαναστάσεως του 1821, οι Μοναχοί βοήθησαν στον Αγώνα, με αποτέλεσμα νά προκαλέσουν την οργή των Τούρκων, οι οποίοι κατέστερψαν ολοσχερώς το Μοναστήρι, το οποίο ανακαινίσθηκε το 1877.

Σε απόσταση χιλιομέτρου βορείως της Μονής βρίσκεται το «Αγιονέρι». Κατά την παράδοση, ο Όσιος Δαυΐδ χτύπησε με το ραβδί του το βράχο και ανέβλησε καλό, άφθονο και ιαματικό νερό. Ακόμη, σε απόσταση 20 λεπτών με τα πόδια στα νότια της Μονής, υπάρχει το «Ασκητήριο» του Οσίου Δαυΐδ, ένα μικρό σπήλαιο σε βράχο, με το παρεκκλήσιο του Αγ. Χαραλάμπους.

Ημέρες δόξης και ανάπτυξης γνώρισε η Μονή στά χρόνια της Ηγουμενίας του μακαριστού Αρχιμ. Ιακώβου Τσαλίκη (1975-1991), ο οποίος άφησε φήμη και μνήμη οσίου ανδρός και κατετάγη επισήμως στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας την 27η Νοεμβρίου 2017, υπό του πανσέπτου Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Πολλοί χριστιανοί από όλη την Ελλάδα, επισκέπτονται τή Μονή γιά να προσκυνήσουν τά Άγια λείψανα πολλών Αγίων και φυσικά του ιδρυτού της Οσίου Δαυΐδ του Γέροντος.

Ημέρες Πανηγύρεων: Μεταμορφώσεως του Κυρίου (6/8), Οσίου Δαυΐδ (1/11), Αγίων Αναργύρων (1/7), Αγίου Χαραλάμπους (10/2), Κοιμήσεως της Θεοτόκου (15/8) και Αγίου Γεωργίου (23/4).

Ηγούμενος: Αρχιμ. Γαβριήλ Εμμανουηλίδης (μοναχοί 11).

Τηλέφωνα: 22270.71297 και 22270.71143.

Ταχυδρομική Διεύθυνση: 340 05 Ροβιές Ευβοίας.

Όσιος Ιάκωβος, Εμφανίστηκε ολοζώντανος και μίλησε στον προσκυνητή κοντά στον τάφο του

Τη δεύτερη μέρα του Πάσχα του 1997, του Αγίου Γεωργίου, είχα ένα ατύχημα, όπου έσπασα το πόδι μου. Τις μέρες της νοσηλείας μου διάβασα τόσο πολύ καλά το βιβλίο, το οποίο αφορούσε στην ζωή του Γέροντος Ιακώβου [οσίου Ιακώβου (Τσαλίκη)], ώστε αισθάνθηκα ότι είχα επισκεφθεί το Μοναστήρι.

Κάποια στιγμή ευχήθηκα ότι, όταν αναρρώσω, να μπορέσω να επισκεφθώ το Μοναστήρι. Πράγματι, προχωρημένο καλοκαίρι, επισκέφθηκα τον Όσιο Δαυίδ με την οικογένειά μου και γύρισα όλα τα μέρη, τα όποια είχα διαβάσει και από το βιβλίο, την εκκλησία, το ασκητήριο, όπου προσευχόταν ο Γέροντας Ιάκωβος και τον τάφο του, όπου και προσκύνησα.

Ετοιμαζόμαστε να φύγουμε και διαισθάνομαι ότι κάτι αμέλησα, ότι κάτι ξέχασα. Θυμήθηκα ότι προσκύνησα μεν τον τάφο του Γέροντος Ιακώβου, αλλά δεν του άναψα κερί. Επιστρέφω στην εκκλησία, παίρνω ένα κερί και το ανάβω στον τάφο.

Τελειώνοντας με το άναμμα του κεριού, γυρίζω για να απομακρυνθώ από τον τάφο και βλέπω μπροστά μου ένα κομποσχοίνι. Την ώρα που πήγα να ανάψω κερί, δεν υπήρχε το κομποσχοίνι εκεί. Επειδή δεν μου ανήκε, το παίρνω, το σηκώνω ψηλά και αρχίζω να το γυρίζω δεξιά και αριστερά, ώστε, όποιος το έχασε να το έβλεπε και να ερχόταν να το πάρει.

Είχα την πλάτη μου προς τον τάφο και ακούω μία φωνή:
– Μην ψάχνεις, για σένα είναι.

Γυρίζω και βλέπω μπροστά μου τον Γέροντα Ιάκωβο, που δεν είχα δει ποτέ στη ζωή μου -μόνο από φωτογραφίες τον ήξερα- τον είδα ολοζώντανο, σε απόσταση ενός μέτρου.

Ήταν τρεις η ώρα το μεσημέρι, είχα πιει και αρκετούς καφέδες, δεν νύσταζα και μου χαμογελούσε. Παρατηρούσα τις φλέβες στο πρόσωπό του, την υγρασία στα μάτια του, να μου χαμογελά και αισθάνθηκα ότι εκείνη τη στιγμή κάτι πρωτόγνωρο συνέβαινε για μένα.

Μετά από λίγο έπαψα να τον βλέπω.

Έρχεται η σύζυγός μου και μου λέει, έλα πάμε να φύγουμε, γιατί θα πηγαίναμε στον επόμενο προορισμό μας που ήταν η Καλαμάτα για διακοπές. Της λέω, γυναίκα δεν θα πιστέψεις τι μου συνέβη και της διηγούμαι το συμβάν κρατώντας στο χέρι μου το κομποσχοίνι.

Φύγαμε από το Μοναστήρι χωρίς να πούμε σε κανέναν τίποτα. Επιστρέφοντας από τις διακοπές, το συζήτησα με κάποιον συνάδελφό μου γιατρό, που ήταν πολύ της Εκκλησίας, ο οποίος επικοινώνησε ο ίδιος με το Μοναστήρι και ανέφερε το γεγονός.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.