Η πόλη μας, τα Φάρσαλα και η γιορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, της Παναγίας μας, είναι αλληλένδετες στη μνήμη όλων μας. Πάσχα του καλοκαιριού, ο Δεκαπενταύγουστος, και η σκέψη όλων είναι στραμμένη στην μητέρα όλων την Παναγιά μας. Κεντρική θέση κατέχει η Κοίμηση της Μητέρας Θεοτόκου, πένθιμο και λυπηρό το ίδιο το γεγονός που παρότι θα ταίριαζαν δάκρυα και συγκίνηση εν τούτοις άσματα θριαμβευτικά πλαισιώνουν την εορτή και κοσμογονία εξελίσσεται μεταξύ επίγειων και ουράνιων δυνάμεων όπως ομολογεί γλαφυρά ο έντονος ποιητικός λυρισμός των θεόπνευστων μελωδών

«ΤΗ ΕΝΔΟΞΩ ΚΟΙΜΗΣΕΙ ΣΟΥ ΟΥΡΑΝΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΩΝ ΓΕΓΗΘΕ ΤΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ, ΠΑΣΑ ΔΕ Η ΓΗ ΕΥΦΡΑΙΝΕΤΑΙ…», οξύνοντας το θρησκευτικό συναίσθημα και οδηγώντας σε ανεπανάληπτα κατανυκτικά βιώματα τους πιστούς.

Η Θεία Χάρη της, όπως μετέρχεται μέσα από τις άγιες και θαυματουργές Εικόνες στο χριστεπώνυμο Εκκλησίασμα, ζεσταίνει τις παγωμένες καρδιές μας, απαλύνει τον ανθρώπινο πόνο, εμπνέει, παρηγορεί, θεραπεύει, θαυματουργεί.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ο θυμόσοφος λαός, της έχει προσάψει μέσα από την υπέρμετρη αγάπη του προσωνύμια όπως Μεγαλόχαρη, Παρηγορούσα, Ελεούσα, Βρεφοκρατούσα, Άξιον Εστί κ.ά.

Η προσδοκία και η ελπίδα των πιστών εναποτίθεται στις θερμές ικεσίες και προσευχές και η ιδίαΜεσίτρια των Ουρανών, ικανοποιεί όλες τις παρακλήσεις και τις προσευχές πραγματοποιώντας θαύματα, όπως αναφέρονται και περιγράφονται από διηγήσεις ανά τους αιώνες στη θρησκευτική βιβλιογραφία.

Αιώνιο σύμβολο αγιοσύνης και αγνότητας, μητρικής αγάπης και πόνου, πνευματικό σύμβολο της Χριστιανοσύνης, αγαπημένη των Ουρανών, θαυμαστή η εγκόσμια Ζωή της, θαυμαστότερη η Κοίμησή της.

Αποστερήθηκαν οι Απόστολοι την αγιότητά της, καθώς στο γλυκύτατο πρόσωπό της θωρούσαν τον Κύριο, όμως και με την Κοίμηση της αποδεικνύεται περίτρανα η Θεϊκή επιλογή που εμφανίστηκε θαυμαστά στον Ευαγγελισμό με την παρουσία του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, που κομίζει το θεϊκό μήνυμα του Ενανθρωπισμού και της Γέννησης του Σωτήρα Κυρίου, και καταλήγει μετά τον τριήμερο ενταφιασμό της στην ολόσωμη ανάληψή της.

Αξιοθαύμαστο το γεγονός, αξιοθαύμαστη και η αδιάκοπη παρουσία της ανά τους αιώνες.

Σώζει ως υπέρμαχος την Κωνσταντινούπολη, επεμβαίνει και παρηγορεί, συμπαραστέκεται και λυτρώνει, ελεεί και πρεσβεύει υπέρ των αδυνατούντων, των κατατρεγμένων, των αναζητούντων.

Πρέσβης στο θρόνο του Θεού για όλους όσους επικαλούνται με σεβασμό, πίστη και αγάπη το άγιο Όνομά της.
Αν μη τι άλλο αυτό δεν αποδεικνύουν οι αγωνιώδεις εκφράσεις του λαού μας στα δύσκολα, «Βόηθα Παναγιά μου!!, ή ωχ Παναγιά μου!!».

Θα μπορούσε κανείς να αναφέρεται επί μακρόν στην Θεοτόκο μας και πάλι ελάχιστο μέρος να καταφέρει των ύμνων που της ανήκουν να αποδώσει, αναφέρει δε ο άγιος Βασίλειος της Σελευκείας χαρακτηριστικά « το μέγα της Θεοτόκου μυστήριον και διανοίας και γλώσσης εστίνανώτερον», άλλος δε βιογράφος επισημαίνει «Μαρία είναι το κεφάλαιον όλων των θαυμάτων. Είναι η ίδια τούψιστον θαύμα».

Θαρρώ ειλικρινά τυχερή την πόλη μας που διασυνδέεται ιστορικά με την γιορτή της Πλατυτέρας των Ουρανών.
15 Αυγούστου του σωτηρίου έτους 1881.

Ο ελληνικός στρατός εισέρχεται στην πόλη των Φαρσάλων, με επικεφαλής τον στρατηγό Σκαρλάτο Σούτσο, γόνο Φαναριώτικης οικογένειας που κατά κάποιους ιστορικούς φέρει την καταγωγή της από τα Φάρσαλα, τελειώνοντας κατά τον τρόπο αυτό την Τουρκική κατοχή που διήρκησε 450 χρόνια.

Τρία χρόνια νωρίτερα στις αρχές του 1878 υπογράφεται η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου τελειώνοντας έναν ακόμη Ρωσοτουρκικό πόλεμο.

Η Ελλάδα κυριαρχείται από την Μεγάλη Ιδέα και η διεκδίκηση σκλαβωμένων εδαφών αποτελεί και σημείο εξέγερσης των λαϊκών στρωμάτων που επιθυμούν την απελευθέρωσή τους από τον Τουρκικό ζυγό και τη δημιουργία μιας Μεγάλης Ελλάδας.

Οι πολιτικοί του καιρού δέχονται πιέσεις από τις Μεγάλες Δυνάμεις και κυρίως από την κραταιά Αγγλία και κρατούν ουδέτερη στάση ή καταστέλλουν αυτές τις προσπάθειες.

Ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος αποτελεί ευκαιρία εισβολής του Ελληνικού Στρατού στη Θεσσαλία, αλλά η ανακωχή μεταξύ Ρώσων και Τούρκων, δημιουργεί πρόβλημα και ο στρατός ανακαλείται.

Επαναστατικές εξεγέρσεις ξεσπούν στην σκλαβωμένη Θεσσαλία στον Όλυμπο, στο Πήλιο, στη Ματαράγκα και αλλού.
Τον Ιούνιο του 1878, στο συνέδριο του Βερολίνου, η Ελλάδα εκθέτει τις Εθνικές και εδαφικές της διεκδικήσεις και τελικά υπογράφεται η συνθήκη της Κωνσταντινούπολης με την οποία παραχωρείται η Θεσσαλία πλην Ελασσόνας και μέρος της Ηπείρου στην Ελλάδα.

Στα μέρη που απελευθερώνονται εισέρχεται ο Ελληνικός στρατός εν μέσω πανηγυρισμών και εθνικής ανάτασης, επευφημιών και ανείπωτης χαράς.

Χιλιάδες λαού συρρέουν στην πόλη των Φαρσάλων από την ευρύτερη επαρχία αλλά και από άλλα μέρη, καθώς συνέβαινε να είναι Δεκαπενταύγουστος και να βρίσκεται στο ξεκίνημα και το ονομαστό από αιώνος και πλέον νωρίτερα, «ΠαναϊάΜπαζάρ», που αποτελεί και την ευκαιρία αυτής της συνάθροισης χιλιάδων ανθρώπων μιας και είναι το μεγαλύτερο εμπορικό γεγονός για τα δεδομένα της εποχής και αφορά κάθε είδους οικονομική συναλλαγή όπως εμπορία, εργασία, αγοραπωλησία ζώων και προϊόντων, κάθε είδους εμπορευμάτων αλλά και ευκαιρία για διασκέδαση.

Την ημέρα αυτή της γιορτής της Μεγαλόχαρης, την εορτάσιμη για τα Φάρσαλα, εισέρχεται μεγαλοπρεπώς ο Ελληνικός στρατός και γίνεται δεκτός εν μέσω ζητοκραυγών και λαϊκού παραληρήματος στη δυτική είσοδο της πόλης.(δρόμος από τη Λαμία)
Παρόντες στον εορτασμό της απελευθέρωσης είναι οι τοπικές αρχές με επικεφαλής τον μητροπολίτη ΦαναριοφαρσάλωνΙλαρίωνα, καθώς και ο Τούρκος Δήμαρχος ΧουσνίΤαχσίν, με σύσσωμο το Δημοτικό Συμβούλιο που απαρτίζεται και από Τούρκους αλλά και Έλληνες καθώς και πλήθος κόσμου που «ενηγκαλίζοντο τους στρατιώτας και έκλαιον και όλοι επετούσαν εις τον αέρα τα φέσια των», όπως αναφέρει ο αυτόπτης μάρτυρας της υποδοχής που εξιστορεί τα γεγονότα Ιωάννης Βλαχογεώργης, κατοπινός δικηγόρος και συμβολαιογράφος της πόλεως των Φαρσάλων.

Χαρακτηριστική δε είναι η αναφορά του στις χανούμισσες που συμμετέχουν σ’ αυτούς τους ξέφρενους πανηγυρισμούς της απελευθέρωσης, γεγονός που αναδεικνύει και την χαρά ακόμη και των ιδίων των Τούρκων καθώς συμμετέχουν ποικιλοτρόπως σ’ αυτή την εορταστική ατμόσφαιρα.

Από τότε η πόλη μας περιήλθε οριστικά στο Ελληνικό Κράτος με μια μικρή διακοπή στον ατυχή πόλεμο του 1897.
Αποτέλεσε επαρχία του Ν. Λάρισας με νόμο του 1882 και μαζί με την επαρχία Δομοκού που ανήκε επίσης στο Ν. Λάρισας διοικούνταν από τον ίδιο έπαρχο που είχε έδρα την πόλη μας.

Η εξέλιξη και η ανάπτυξη της ερρίβωλου και καληγύναικου κατά τον Όμηρο, Φθίας, πατρίδας του Αχιλλέα και της Θεσσαλίας γενικότερα έδωσε νέα κοινωνικοοικομική πνοή στη χώρα, που ενδυναμώθηκε έστω κι αν χρειάστηκε η Θεσσαλική γη να διεκδικηθεί από τους κολίγους, και να τους αποδοθεί, το 1910, για να μπορέσει να ενσωματώσει και τα υπόλοιπα αλύτρωτα μέρη η Ελλάδα τα οποία ενσωματώθηκαν στη συνέχεια με τους Βαλκανικούς πολέμους.

Ιστορική μέρα για την πόλη μας.

Διπλή γιορτή.

Γιορτή μεγάλη της Χριστιανοσύνης και της Ορθοδοξίας μας, η γιορτή της Κοιμήσεως της Μητέρας του Θεού και των Ανθρώπων.

Γιορτή Λευτεριάς και απελευθέρωσης για την πόλη μας.

Στη μνήμη όλων όσων μεγάλωσαν και μεγαλώνουν σ΄ αυτή την πόλη είναι και θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα ο Δεκαπενταύγουστος με την απελευθέρωση, η θρησκευτική κατάνυξη της Κοιμήσεως με την εθνική ανάταση, η δύναμη της Παναγίας με την προσδοκία της σωτηρίας και της ανάτασης του έθνους.

Ας ευχόμαστε οι Πρεσβείες της Θεοτόκου να βοηθήσουν άλλη μια φορά τόσο τον τόπο μας, όσο και τη χώρα μας που μαστίζεται από την μεγαλύτερη κοινωνική και οικονομική κρίση των τελευταίων σαράντα χρόνων με την παράκληση σύντομα να εξέλθουμε επιχειρώντας μια νέα πορεία προς την ευημερία και την πρόοδο, προσδοκώντας ένα καλύτερο και ελπιδοφόρο αύριο για μας και τα παιδιά μας.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.