Ομιλία του κ.Γεωργίου Νάστου-Διδασκάλου και Διευθυντού του Δημοτικού Σχολείου Ανάβρας Αγιάς Λάρισας-Δευτέρα 30.09.2019.

Κυρίες και κύριοι,
Η 30ή Σεπτεμβρίου είναι ημέρα μνήμης των εθνικών ευεργετών μας.
«Όταν θέλουν οι Έλληνες να καυχηθούν», γράφει ο Καβάφης, «τέτοιους βγάζει το Έθνος μας» θα λένε για σας. Έτσι θαυμάσιος θα είναι ο έπαινός σας!

Είναι αλήθεια υπέροχος ο έπαινος αυτός για ανθρώπους που έδειξαν και δίδαξαν με τον δικό τους τρόπο την προσφορά στην Πατρίδα μας. Τους άξιους αυτούς ανθρώπους με το μεγάλο αίσθημα φιλοπατρίας, φιλανθρωπίας και κοινωνικής αλληλεγγύης τιμούμε σήμερα.

Αυτούς που ενίσχυσαν σε δύσκολες εποχές την Πατρίδα μας.
Η ευεργεσία αποτελεί την κορυφαία εκδήλωση συμπαράστασης προς τον συνάνθρωπο καθώς πηγάζει από αγνό αίσθημα φιλαλληλίας χωρίς καμία σκοπιμότητα.

Η ευεργεσία προς την πόλη θεσμοθετείται αρχικά στην αρχαία Αθήνα με τις υποχρεωτικές «λειτουργίες».
Ο Χριστιανισμός όμως συνέχισε, αναβάθμισε την κοινωνική αυτή αρετή αναδεικνύοντας την πνευματική της διάσταση. Δεν δρα πλέον ο πολίτης για τους συμπολίτες του αλλά ο χριστιανός για κάθε συνάνθρωπο αδελφό του. Και δεν το κάνει αυτό για να θεωρηθεί καλός πολίτης της Αθηναϊκής δημοκρατίας, αλλά για να θεωρηθεί παιδί του Θεού γιατί «Ο ελεών πτωχόν δανείζει Θεώ».

Τέτοια παραδείγματα ευεργεσίας αποτελούν οι βίοι και οι διαθήκες των εθνικών μας ευεργετών οι οποίοι σαφώς στο σύνολό τους ήταν βαθειά θρησκευόμενοι άνθρωποι.

Ο Μιχαήλ Τοσίτσας για παράδειγμα, ένας από τους μεγαλύτερους ευεργέτες της εποχής του, αρχίζει την διαθήκη του ως ακολούθως: «επιθυμών κατά χριστιανικόν και κοινωνικόν καθήκον ….» , ενώ ο Νικόλαος Ζωσιμάς, ο μεγάλος μας ευεργέτης λέει: « …περιουσίαν, χαρισθείσαν ημίν παρά της του παναγάθου Θεού απείρου ευσπλαχνίας, …».

Οι εθνικοί ευεργέτες ξεκάθαρα φαίνεται πως πίστευαν πως τα αγαθά που με τόσους κόπους και θυσίες απέχτησαν, δεν άνηκαν αποκλειστικά και μόνο στους ίδιους μα, πως ο Θεός τους τα έδωσε κι αυτοί ήσαν απλοί διαχειριστές αυτών.
Το αποτέλεσμα αυτής της στάσης είναι να διαθέτουν αφιλοκερδώς τις περιουσίες τους για αγαθούς σκοπούς. Ευεργετούν με διάκριση ουσίας, χωρίς να επιζητούν την εφήμερη δόξα και την τιμή, χωρίς να επιζητούν να εξουσιάζουν τους ευεργετούμενους. Χωρίς να ζητούν παρά μόνο να δίνουν!

Θεσσαλοί, Ηπειρώτες, Μακεδόνες, Ρουμελιώτες, Πελοποννήσιοι, Νησιώτες, Θρακιώτες, βοήθησαν τους βασανισμένους τόπους τους.

Ο κατάλογος των εθνικών μας ευεργετών είναι μακρύς και στο προσκλητήριο της πατρίδας μας υπάρχουν ονόματα που έγραψαν ιστορία, θα προσπαθήσω να αναφέρω μερικά μόνο ονόματα:
Τοσίτσας, Συγγρός, Σίνας, Ζωσιμάς, Σισμανόγλου, Αρεταίος, Αρσάκης, Ριζάρης, Μπενάκης, Αιγινήτης, Καπλάνης, Σιβιτανίδης, Σταύρου, o Γεώργιος Αβέρωφ με δώρο την προσφορά του στην πόλη της Λάρισας το 1911 την Αβερώφειο Γεωργική Σχολή και πολλοί ακόμη άλλοι.

Η ιστορία των εθνικών ευεργετών είναι στα αλήθεια πραγματικά συγκλονιστική, ταυτισμένη με τη διασπορά μας, με τη νοσταλγία της μητέρας πατρίδας, με το μεγαλείο της ανιδιοτελούς προσφοράς και τη δημιουργία του νέου Ελληνικού κράτους που αν δεν υπήρχαν αυτοί σίγουρα δεν θα υπήρχε η σημερινή της εικόνα.

Αλήθεια πώς θα ήταν το ιστορικό κέντρο της Αθήνας, αν έλειπαν τα μοναδικής αρχιτεκτονικής αξίας κτήρια, που φέρουν τη σφραγίδα των εθνικών ευεργετών:

Το Ζάππειο, η Εθνική Βιβλιοθήκη, το Πανεπιστήμιο, η Ακαδημία, το Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Μουσείο Μπενάκη, το Αστεροσκοπείο, το Οφθαλμιατρείο, το Παναθηναϊκό Στάδιο, η Εθνική Πινακοθήκη, το Αρσάκειο, το Βαρβάκειο, το Μαράσλειο, η Ριζάριος, η Σιβιτανίδειος, η πρώην Σχολή Ευελπίδων, η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, το Εθνικό Ωδείο, κι αυτά είναι μερικά μόνο.
Κυρίες και κύριοι,

Οι Ευεργέτες μας αποτελούν για το έθνος μας μεγάλο ηθικό κεφάλαιο και δικαιούνται σίγουρα μαζί με τους πολεμικούς μας ήρωες και τους πνευματικούς μας δασκάλους του γένους της τιμής και της ευγνωμοσύνης όλων μας.

Το φαινόμενο του ευεργετισμού δεν σταμάτησε με το πέρασμα του χρόνου, παρά τις δύσκολες εποχές που διανύουμε υπάρχουν εκατοντάδες ίσως και χιλιάδες τέτοιες πράξεις, που δείχνουν πως και σήμερα υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι που από το υστέρημά τους προσφέρουν σε πολύπαθους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη.

Πρόσφατα έδειξαν την αλληλεγγύη τους και βοήθησαν περιοχές σαν τη «Μάνδρα» με τις πλημμύρες και το «Μάτι» με τις φωτιές στην Αττική. Απίστευτες ιστορίες έλαβαν χώρα και σπάνια τη δημοσιότητα. Ο οικουμενικός Ελληνισμός μαζί με τον εγχώριο και τα ιδρύματα έδωσαν πολλά ως ευεργέτες στους πληγέντες.

Στην συγκυρία που ζούμε, η τιμή στους εθνικούς μας ευεργέτες και η συνειδητοποίηση της αξίας τους, μας υπενθυμίζει ότι αυτό που φαίνεται ως κυρίαρχο πρόσωπο των Ελλήνων τα τελευταία χρόνια δεν είναι το αληθινό μας πρόσωπο, οι Έλληνες διά των ευεργετών αποδεικνύουν ότι είναι «καταδικασμένοι» από την ιστορία να μεγαλουργούν.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.