Σεβασμιώτατε
μὲ ἀγάπη Χριστοῦ καὶ βαθὺ πόνο ψυχῆς, ἀπευθύνω υἱκῶς αὐτὴν τὴν ἐπιστολὴν εἰς τὴν πατρικήν σας καρδίαν. Γνωρίζω Σεβασμιώτατε ὅτι προέρχεσθε ἀπὸ εὐσεβῆ καὶ μαρτυρικὴ οἰκογένεια. Ἐπίσης γνωρίζω τὰ ὀρθόδοξα φρονήματά σας, ἀπὸ λόγους ἢ πράξεις ὁμολογίας σας, ποὺ κατὰ καιροὺς ἐκάνατε, καὶ ἔχουν δημοσιευθεῖ. Ἐσχάτως ὅμως συνέβησαν πολὺ δυσάρεστα γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν Ὀρθόδοξον πίστη μας.

1) Ἡ ψευδοσύνοδος τοῦ Κολυμπαρίου ἔχει γίνει ἐδῶ καὶ ἕνα ἀκριβῶς ἔτος καὶ οὐδεὶς Ἐπίσκοπος τὴν καταδίκασε δημοσίως ὡς ληστρική, οὔτε καὶ σεῖς παρ’ὅλο ὅτι ἰδιωτικῶς ὁμολογεῖτε ὅτι ἦταν τέτοια. Μάλιστα καὶ ἐπιτρέψατε νὰ διανεμηθεῖ αὐτὴ ἡ ψευδέστατη ‘‘ἀνακοίνωση πρὸς τὸν λαὸ’’ τῆς Ι.Σ.Ε.Ε. σὲ πολλοὺς Ἱ.Ναοὺς τῆς Ἱ.Μητροπόλεως, ἡ ὁποία ἀποδέχεται τὴν ψευδοσύνοδο αὐτὴν καὶ μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ κηρύξατε αἵρεση γυμνῆ τῆ κεφαλῆ στὴν Μητρόπολή μας.

2) Ἐφαρμόζονται στὴν πράξη οἱ ἀποφάσεις τῆς ψευδοσυνόδου (ἀλλὰ καὶ ὑπερβαίνονται) ἀφοῦ οἱ οἰκουμενισταὶ ψευδεπίσκοποι, βάζουν στοὺς Ὀρθοδόξους Ἱ.Ναοὺς ὄχι μόνον τοὺς αἱρετικοὺς σὲ συμπροσευχή, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀλλοθρήσκους (βλέπε ἐπισυναπτόμενες φωτογραφίες). Τὸ ποίμνιο δὲν μολύνεται Σὲβ/τατε; Ἀφορισμὸς λέγουν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι στὸν 45ον Κανόνα γιὰ ὅποιον συμπροσευχηθεῖ μὲ αἱρετικόν, ἀκόμα καὶ μέσα σὲ σπίτι (βλ. Πηδάλιον σέλ.51).

Μόνον ἕνας Ἀρχιμανδρίτης τόλμησε, ὁ Ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Λογγοβάρδας Πάρου καὶ ὑπέβαλλε κανονικὴ μήνυση κατὰ τοῦ αἱρεσιάρχου Βαρθολομαίου πρὶν λίγους μῆνες [σέβομαι τὸν θεσμό, ὄχι ὅμως καὶ τὶς παναιρετικὲς δοξασίες καὶ βλασφημίες τοῦ Πατριάρχη, κατὰ τοῦ Ἄγ.Πνεύματος, τοῦ Χριστοῦ, τῆς Παναγίας καὶ τῶν Ἁγίων της Ἐκκλησίας μας (παραθέττω ὑπόμνημα μὲ φωτογραφίες καὶ κείμενο ὅπου ἀπαριθμοῦνται οἱ αἱρετικὲς δοξασίες καὶ πράξεις του)].

3) Ἐσεῖς Σὲβ/τατε δὲν μοῦ εἴπατε πρὶν λίγους μῆνες ὅτι: ‘‘ποτὲ δὲν θὰ συμπροσευχηθῶ μὲ τοὺς παπικοὺς, οὔτε θὰ ἐπιτρέψω νὰ μποῦν στοὺς Ἱ.Ναοὺς τῆς Μητροπόλεως’’; Καὶ πῶς δώσατε εὐλογία στὸν Ἀρχιερατ.Ἐπίτροπον Θέρμου Ἀρχιμ.π. Θεοκλητὸ Ράπτη νὰ μεταβεῖ στὸ Φανὰρι, (μετὰ ἀπὸ προσκληση Ἱερομονάχου, ὁ ὁποῖος ἔμελλε νὰ χειροτονηθεῖ ἐπίσκοπος ἐκεῖ), τὴν Κυριακὴν μάλιστα τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ νὰ ἀσπασθεῖ τὸν αἱρεσιάρχη Πατριάρχη, ὁ ὁποῖος ἔχει ὅλα τὰ ἀναθέματα τῆς Ζ’ Οἰκουμ. Συνόδου ἐπάνω του, ἡ ὁποία ἀπεφάνθη: ‘‘εἰς πάντας τοὺς αἱρετικοὺς ἀνάθεμα.’’; καὶ ‘‘τοῖς κοινω-νοῦσιν ἐν γνώσει (τοῖς αἱρετικοῖς) ἀνάθεμα’’;

Ἐκεῖ, συμπροσευχήθηκε ὁ π. Θεόκλητος ἐντός του Ἱ. Ναοῦ, μὲ τρεῖς αἱρετικοὺς καρδινάλιους κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Θ.Λειτουργίας. Ἀνέφερα προηγουμένως τὸν 45ον Κανόνα τῶν Ἁγ.Ἀποστόλων ποὺ ἐπιτάσσει ἀφορισμό. Σᾶς ὑπενθυμίζω ἐπίσης ὅτι ὁ Β’ Κανὼν τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ Τοπικῆς Συνόδου (ἐχούσης οἰκουμενικὸν κύρος), διατάσσει ὅπως: ‘‘… ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτῳ, ἀκοινώνητος ἔσται’’ (Πηδάλιον σελ.407).

Ἡ ἀπάντηση στὴν ἐρώτησή μου ὅταν ἐπέστρεψε ὁ ἐν λόγῳ ἀπὸ τὸ Φανάρι ἦταν (τοῦ ἀμέσου περιβάλλοντός του, χωρὶς ὅμως νὰ τὸ διαψεύσει ὁ παρών π.Θεόκλητος), ὅτι ‘‘τὸ Πηδάλιο σήμερα δὲν ἐφαρμόζεται’’. Ἄραγε ἀσπάζεσθε καὶ σεῖς αὐτὴν τὴν βλασφημία καὶ αἵρεση; Καὶ πῶς τὸν δικαιολογήσατε τὸν π.Θεόκλητο λεγοντάς μου ἐσεῖς ὁ ἴδιος, ὅτι ‘‘δὲν μποροῦσε νὰ φύγει ἀπὸ τὸν Ἱ.Ναὸ γιατί ἦταν ἐκεῖ ὁ Πατριάρχης!!!’’;

Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο δὲν τὸν καταδικάζετε σὲ αἰώνια ἀμετανοησία; Καὶ μένα μὲ παρακινήσατε νὰ ἀθετήσω τοὺς Ἱ.Κανόνες ποὺ προστάζουν νὰ τὸν ἔχω ἀκοινώνητο, ‘‘νὰ τὸν ἔχεις μοῦ εἴπατε πνευματικό πατέρα ὅπως πρῶτα, καὶ νὰ κοινωνεῖς μαζί του, νὰ παίρνεις εὐλογία !!!’’. Δηλαδὴ, προτιμᾶτε σεῖς και οἱ Ἱερεῖς τῆς Ἱ.Μητροπόλεως, νὰ ὑπακούετε στὸν αἱρετικὸ καὶ βλάσφημο Πατριάρχη Κων/πόλεως, ἀπὸ φόβο ἢ σεβασμό, καὶ δὲν φοβεῖσθε καὶ δὲν τρέμετε τὸν Θεὸ ὁ ὁποῖος ὑβρίζεται καὶ καταλύεται κάθε Ἱερὸς Κανόνας μὲ τὴν παρουσία τῶν αἱρετικῶν καὶ ἀλλοθρήσκων τῶν ἀναθεματισμένων μέσα στὴν Θ.Λειτουργία καὶ μάλιστα τὴν Κυριακή της Ὀρθοδοξίας; Μοῦ εἴπατε ὅτι ὁ π.Θεόκλητος δὲν εἶναι αἱρετικός.

Ὅμως Σὲβ/τατε ὁ κανὼν τῶν Ἄγ. Ἀποστόλῶν δὲν ἐξετάζει τὸ φρόνημα τοῦ συμπροσευχομένου, ἀλλὰ ἐὰν συμπροσευχήθηκε καὶ μόνον, τὸν ἀφορίζει. Σεβ/τατε, ‘‘ὁ Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται’’ καὶ τὸ θέλημά του τὸ διατρανώνει μέσῳ τῶν Θεοπνεύστων Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ τῶν Ἁγίων του.

4) Ὅταν σᾶς ζήτησα ἄδεια γιὰ τρεῖς ἡμέρες νὰ ἐπισκευθῶ τοὺς ἀγωνιστὲς πατέρες τῆς Ἱ.Μονῆς Ἁγ. Παρασκευῆς Μηλοχωρίου Πτολεμαῖδος, ἀρνηθήκατε, ‘‘γιατί αὐτοὶ ἔχουν κάνει ἀποτείχιση’’ ὅπως εἴπατε. Ἀλήθεια πιστεύετε στοὺς κανόνες τῶν Ἱ.Συνόδων ποὺ ἀναφέρονται στὸ Πηδάλιον; Νὰ σᾶς θυμή-σω τὸν 15ον Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Οἰκουμεν.Συνόδου, (σέλ.358 Πηδαλίου-Ἑρμηνεία Ἄγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου): ‘‘… ἐὰν δὲ οἱ ρηθέντες πρόεδροι ἦναι αἱρετικοί, καὶ τὴν αἵρεσιν αὐτῶν κηρύττουσι παρρησία, καὶ διὰ τοῦτο χωρίζονται οἱ εἰς αὐτοὺς ὑποκείμενοι, καὶ προτοῦ νὰ γένη ἀκόμη συνοδικὴ κρίσις περὶ τῆς αἱρέσεως ταύτης, οἱ χωριζόμενοι αὐτοὶ ὄχι μόνον διὰ τὸν χωρισμὸν δὲν καταδικάζονται, ἀλλὰ καὶ τιμῆς τῆς πρεπούσης ὡς ὀρθόδοξοι, εἶναι ἄξιοι, ἐπειδὴ ὄχι σχίσμα ἐπροξένησαν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν μὲ τὸν χωρισμὸν αὐτόν, ἀλλὰ μᾶλλον ἠλευθέρωσαν τὴν Ἐκκλησίαν ἀπὸ τὸ σχίσμα καὶ τὴν αἵρεσιν τῶν ψευδοεπισκόπων αὐτῶν (Ὅρα καὶ τὸν λὰ’ Ἀποστολικόν)’’.

Βέβαια βγάζετε λόγους καὶ ἐγκυκλίους κατὰ τοῦ παπισμοῦ καὶ κατὰ τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ συγχρόνως καλεῖτε τοὺς παναιρετικοὺς οἰκουμενιστάς (τοὺς ἀναθεματισμένους ἀπὸ ὅλες τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους) στὴν Ἱ.Μητρόπολη ἢ πηγαίνετε ἐσεῖς ὅταν σᾶς καλοῦν αὐτοί, καὶ συλλειτουργεῖτε μαζί τους, μὲ τοὺς ὁποίους δὲν ἔχετε τὴν ἴδια πίστη.

Ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (ὅπως συμφωνοῦν ἀρκετοὶ λόγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας) δὲν σᾶς ἐγκαταλείπει ὅταν ἀνταλλάσετε τὸν Λειτουργικὸν Ἀσπασμὸν μὲ τοὺς οἰκουμενιστάς; Κηρύξατε προσφάτως σὲ Κυριακάτικο Λειτουργικό Κήρυγμά σας, τὸ λόγιον τοῦ Κυρίου μας, ὅτι δὲν μπορεῖ ὁ Χριστιανὸς νὰ δουλεύει σὲ δύο Κυρίους (Μάτθ.ΣΤ’24).

Ἡ κάθε μία αἵρεση καὶ οἱ θρησκεῖες εἶναι καταδικασμένες ἀπὸ Οἰκουμεν. Συνόδους μὲ ἀφορισμούς, καθαιρέσεις καὶ ἀναθέματα (καὶ γιὰ ὅσους συντάσονται μὲ τὶς αἱρέσεις αὐτές), ἄρα καὶ ἡ παναὶρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ἡ ὁποία περιέχει καὶ ἀποδέχεται ὅλες τὶς αἱρέσεις καὶ τὶς θρησκεῖες, ὡς ὁδοὺς σωτηρίας, (ἡ ὁποία ἔχει καταδικασθεῖ καὶ ἀπὸ τὴν Σύνοδο τῶν Ρώσων τῆς διασπορᾶς ὡς αἱρετική).

Οἱ Ἃγ. Ἀπόστολοι στὶς διαταγές τους, δὲν διατάσουν νὰ φεύγουμε μακριὰ ἀπὸ φθοροποιούς ποιμένες; Καὶ ὁ Ἀπόστολος: ‘‘Μὴ γίνεσθε ἐτεροζυγοῦντες ἀπίστοις. Τὶς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνη καὶ ἀνομία;….. Διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἃπτεσθε, κἀγῶ εἰσδέξομαι ὑμᾶς.…’’(Β’Κόρ.ΣΤ’14-18).
Ἐσεῖς ὁ ἴδιος μου εἴπατε ὅτι τὸ φρόνημα τῆς πίστεως τῶν Ὀρθοδόξων τῆς ἐποχῆς μας ἔχει ἀμβλυνθεῖ.

Εὐτυχῶς ὄχι ὅλων Σὲβ/τατε. Ὑπάρχει τὸ μικρὸν λεῖμμα, τὸ μικρὸν ποίμνιον τοῦ Χριστοῦ, Κληρικοί, Μοναχοὶ καὶ λαϊκοί, πού εἶναι ἕτοιμοι ὄχι μόνο νὰ χάσουν τὸν μισθό τους, τὰ Μοναστήρια τους, καὶ ὅτι ἄλλο θὰ τοὺς στοιχήσει, ἀλλὰ ἀκόμα καὶ νὰ χύσουν τὸ αἷμα τους γιὰ τὴν ὀρθὴ πίστη τους.

Συντάσσεσθε λοιπὸν Σὲβ/τατε μὲ τοὺς ἐχθρούς της Παναγίας καὶ τοῦ Υἱοῦ της (1) μὲ τοὺς παναιρετικοὺς οἰκουμενιστάς καὶ ἀποκηρύσσετε τοὺς Ὀρθοδόξους ἀδελφοὺς καὶ ἀγωνιστές; Ἄραγε θὰ δοῦμε καὶ διωγμοὺς ἀπὸ σᾶς Σὲβ/τατε κατὰ τῶν Ὀρθοδόξων; Ἀλλὰ ‘‘σκληρὸν πρὸς κέντρα λακτίζειν’’. Μὴν γίνεσθε Θεομάχος Σεβ/τατε. Ἀνακρούσατε πρύμναν. Μὴν πλανᾶσθε στὰ δύσβατα μονοπάτια τῆς φυγομαχίας, τῆς ἐνόχου σιωπῆς (ἡ ὁποία εἶναι τὸ τρίτον εἶδος τῆς ἀθείας κατὰ τὸν Ἃγ.Γρηγόριο Παλαμᾶ) καὶ τῆς συγκαταθέσεως στὴν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ.

Οἱ βαρεῖς λύκοι (οἱ αἱρετικοὶ) ἔχουν μπεῖ πάνω ἀπὸ ἓναν αἰῶνα μέσα στὴν Μάνδρα τῆς Ἐκκλησίας καὶ καταβροχθίζουν τὰ πρόβατα (ἀλλοιώνοντας τὸ φρόνημα τῆς πίστεως τῶν Ὀρθοδόξων). Ἀγωνισθεῖτε μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸ ὑπὲρ τῆς πίστεως καὶ σταμα-τῆσθε τὴν διγλωσία, τῆς τάχα διακρίσεως (ὅπως ὀνομάζουν τὴν προδοσία τῆς πίστεως μερικοὶ σήμερα πλανεμένοι πνευματικοὶ μὲ φήμη ἁγίου καὶ παρασύρρουν πολλούς, ἀκόμα καὶ ἐπισκόπους) καὶ τῆς πολιτικῆς (ὅπως μου εἴπατε κατ’ ἰδίαν). Κάνουμε πολιτικὴ στὰ θέματα τῆς πίστεως Σὲβ/τατε; Καὶ μάλιστα τώρα πού ἡ αἵρεση ψηφίσθηκε Συνοδικῶς;

Λέγει ὁ Ἃγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης: ‘‘Ἀφοῦ ὅμως ἐκδηλώθηκε φανερὰ ἡ αἱρετικὴ ἀσέβεια μὲ τὴ σύνοδο, πρέπει τώρα καὶ ἡ εὐλάβειά σου, μαζὶ μὲ ὅλους τους ὀρθοδόξους, οὔτε νὰ μνημονεύει κανένα ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἔλαβαν μέρος στὴ μοιχοσύνοδο (ψευδοσύνοδο θὰ λέγαμε σήμερα), ἢ συμφωνοῦν μὲ αὐτήν…. Γιατί ὁ Χρυσόστομος μὲ μεγάλη φωνή, ἐχθρούς τοῦ Θεοῦ χαρακτήρισε ὄχι μόνο τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ καὶ ἐκείνους ποὺ κοινωνοῦν μαζὶ μὲ αὐτούς…’’(2). Καὶ ὁ Μ.Βασίλειος ὁμοίως: (3). Καὶ ὁ Ἄγ.Μ.Ἀθανάσιος: ‘‘….

Γιατί αὐτῶν ποὺ τὸ φρόνημα ἀρνούμαστε, πρέπει καὶ τῆς κοινωνίας νὰ ἀπέχουμε. Καὶ ἐὰν κάποιος ὁμολογεῖ τὴν ὀρθὴ πίστη, ἀλλὰ κοινωνεῖ μὲ αὐτούς, νὰ τὸν προτρέπετε νὰ σταματήσει νὰ τὸ κάνει` κι ἂν δεχθεῖ τὴν σύστασή σας νὰ τὸν ἔχετε σὰν ἀδελφό. Ἂν δὲ ἐπιμένει νὰ τὸν ἐγκαταλείπετε. Ἔτσι θὰ διατηρήσετε τὴν καθαρὴ πίστη καὶ ἐκεῖνοι βλέποντάς σας θὰ ὠφεληθοῦν’’.

(4) Καὶ τί θὰ ποῦμε, μὰ εἶναι ὁ Πατριάρχης ἢ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἢ ὁ Μητροπολίτης; Ἡ Ὀρθοδοξία κελεύει: ‘‘καὶ ἐὰν ἠμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζῃται ὑμὶν παρ’ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω’’. (Γαλ.Α’8) Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης λέγει: ‘‘…καὶ ἔργο τοῦ μοναχοῦ εἶναι τὸ νὰ μὴν ἀνέχεται νὰ ἀλλάξει τὸ παραμικρὸ στὸ Εὐαγγέλιο, ὥστε νὰ μὴν συμβεῖ, δίνοντας στοὺς λαϊκοὺς παράδειγμα αἱρέσεως καὶ ἐπικοινωνίας μὲ αἱρετικούς, νὰ δώσει λόγο γιὰ τὴν ἀπώλειά τους.’’ (5)

Κλείνω τὴν ἐπιστολή μου αὐτήν Σεβ/τατε, μὲ μία ἀκόμη υἱκὴ θερμὴ παράκληση: Σταθεῖτε ὀρθὸς στὴν ἱστορικὴ ἀποστολή σας καὶ διατρανῶστε μὲ πυγμὴ καὶ ἀλήθεια τὴν ἀπόρριψη τῶν ἀποφάσεων τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης. Μὴν παρασύρεσθε οὔτε ἀπὸ τὶς ἀπειλές, οὔτε ἀπὸ τὴν ἀριθμητικὴ ὑπεροχὴ τῶν οἰκουμενιστῶν ἱεραρχῶν. Ἄλλωστε ὁ Ὀρθόδοξος θεωρεῖ τιμή του καὶ μεγάλο στέφανο, νὰ διωχθεῖ, νὰ καθαιρεθεῖ ἢ καὶ νὰ πάθει για την πίστη του. Ὁ Ἅγ.Μάρκος ὁ Εὐγενικὸς ἦταν μόνος, καθὼς καὶ ὁ Ἄγ. Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής.

Ἡ ἀλήθεια ἀπὸ μόνη της εἶναι πλειοψηφική καὶ δὲν ἰσχύει πάντοτε τὸ ἀντίθετο.
Μὴν φοβᾶσθε Σὲβ/τατε. Οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας τοὺς ὁποίους ἐορτάζωμε πανηγυρικῶς, δὲν φοβήθηκαν αὐτοὺς ποὺ ἀποκτείνουν τὸ σῶμα, ἀλλὰ τὸν Παντοδύναμο Θεό. Ἄλλωστε ὁ ἀληθινὸς Ἐπίσκοπος δὲν φοβᾶται. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία στοὺς θρόνους τῶν Ἐπισκόπων ἐπάνω ἀπεικονίζει ἀετοὺς ὑψιπέτας, καὶ κάτω λεοντάρια. Καὶ ὁ Ἀπόστολος λέγει: ‘‘Ἀλλ’ ἡμεῖς δὲν εἴμεθα ἄνθρωποι δειλί-ας καὶ ὑποχωρήσεως γιὰ νὰ χαθοῦμε, ἀλλὰ πίστεως γιὰ νὰ σωθοῦμε.’’(Ἑβρ.Ι’39)(βλ.και Ρωμ.Η’15).
Δὲν δύναμαι πλέον Σὲβ/τατε νὰ ἀκούω νὰ μνημονεύεται ἀπὸ σᾶς ἡ Ι.Σ.Ε.Ε ὡς ‘‘… τῆς ὀρθοτομούσης τὸν λόγον τῆς Σῆς Ἀληθείας’’, μετὰ τὸ Κολυμβάρι, ἡ ὁποία μνημονεύει τὸν μεγαλύτερο αἱρετικό ὃλων τῶν ἐποχῶν (ὃπως χαρακτήρισε τον Βαρθολομαῖο ὁ μακαριστός Νικ.Σωτηρόπουλος) ὡς ‘‘… ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγο τῆς Σῆς ἀληθείας’’. Τοῦτο θεωρῶ ὡς τὸν μεγαλύτερον ἐμπαιγμὸ κατὰ τοῦ Θεοῦ.

ΔΗΜΟΣΙΩΣ λοιπόν ΝΑ ΑΠΟΚΗΡΥΞΕΤΕ ΤΗΝ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟ ΣΑΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗ καὶ ΝΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΕΙΤΕ (βάσει τοῦ 15ου Κανόνος τῆς Πρωτοδευτέρας Οἰκουμεν.Συνόδου), ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙ ΑΥΤΟΝ ΣΥΝΟΔΟ, (οἱ ὁποῖοι ψήφισαν αἱρέσεις στὴν Κρήτη καὶ ἄλλοι εἴτε τὶς ἀποδέχθηκαν με δηλώσεις των, εἴτε δια τῆς σιωπῆς).

Μὲ μία τέτοια ἡρωϊκὴ καὶ ἁγιοπατερικὴ ἐνέργεια, θὰ ὁμοιάσετε τοῦ Ἁγ.Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ καὶ τῶν ἄλλων μεγάλων Ὁμολογητῶν. Κάντε το ἅγιε Δέσποτα καὶ θὰ προστρέξει ὅλος ὁ Ὀρθόδοξος κλῆρος καὶ λαὸς νὰ ἀσπαστεῖ τὰ ἁγιασμένα ποδαράκια σας. Τότε θὰ ἰδοῦμε τοὺς πολυέλαιους τῶν Ἱ.Ναῶν μας νὰ σειοῦνται πανηγυρικὰ καὶ θὰ ἀκούσωμε τοὺς Ἁγ.Ἀγγέλους ἀπὸ τὸν Οὐρανὸ νὰ ψάλλουν: ‘‘τὸν δεσπότη καὶ ἀρχιερέα ἠμῶν’’.

Στὴν ἀντίθετη ὅμως περίπτωση ἐσεῖς προσωπικὰ καὶ οἱ ὑπόλοιποι Ἱεράρχες θὰ εἶστε ἡ αἰτία τῶν ἐπερχομένων δεινῶν (ὅπως μᾶς διδάσκει ἡ Ἱστορία (6) και οἱ Προφήτες) καὶ τῆς βαριᾶς ἁλυσίδας ποὺ θὰ δέσει τὴν Ὀρθοδοξία. Τότε θὰ σκοτεινιάσει ὁ οὐρανός. Οἱ καμπάνες τῶν Ἱ.Ναῶν θὰ κτυποῦν λυπητερὰ καὶ ἡ ‘‘ὀργὴ τοῦ Θεοῦ’’ θὰ πέσει πάνω σ’ὅλους μας. Τότε γιὰ ὅλους ἐμᾶς τοὺς πιστοὺς στὴν Πατερικὴ Παράδοση, δὲν θὰ μένει παρὰ ἡ μόνη δυνατότης εὐλογημένης ἀντίδρασης, Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ἀπὸ ὅσους Ἱεράρχες ἔχουν ἤδη δεχθεῖ ἢ θὰ δεχθοῦν τὶς ἀποφάσεις τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης. Σᾶς ἱκετεύω, μὴν ἐπιτρέψετε τὸ μεγάλο κακὸ στὸν τόπο μας.

Μετ’ ὰγάπης Χριστοῦ και
τοῦ προσήκοντος σεβασμοῦ
π.Νεκτάριος Μοναχὸς

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.

1 Σχόλιο

Νεότερο
Καλύτερο Νεότερο Παλαιότερο
1

συγχώρεσέ μας Βοήθησέ μας νά συνέλθουμε καί νά αγαπήσουμε ό ένας τόν άλλον . ΜΟΝΟ Η ΑΓΑΠΗ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ