Με θερμούς λόγους τον υποδέχθηκε ο Μητροπολίτης Σασίμων, Επόπτης της Περιφερείας Ταταούλων, ο οποίος επεσήμανε ότι η απόφαση να δοθεί Αυτοκέφαλο στην Ουκρανία αποτελεί τη μόνη εκκλησιαστική διέξοδο για την επίλυση πολλών προβλημάτων και την κατάπαυση των σχισμάτων Στη σημασία της τιμής που αποδίδει η Εκκλησία στους αγίους και τους μάρτυρές της πίστεως αναφέρθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, στην ομιλία του, το απόγευμα της Πέμπτης, 25ης Οκτωβρίου, μετά τον εσπερινό, κατά τον οποίο χοροστάτησε, στον πανηγυρίζονται Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Κοινότητος Ταταούλων.

«Η Αγία Εκκλησία μας τελούσε εξ αρχής, κατά την ημέραν μνήμης των μαρτύρων, και εν συνεχεία, όλων των αγίων, με λαμπρότητα την Θείαν Λειτουργίαν, γεγονός το οποίον καταδεικνύει ότι το μαρτύριον εθεωρείτο αποκάλυψις της θείας δόξης, προοπτική, προσδοκία και πρόγευσις της «κοινής αναστάσεως».

Ο πιστός πορεύεται προς το μαρτύριον, με τα όμματα της ψυχής εστραμμένα προς το αναστάντα Κύριον. Αναφέρεται με θαυμασμόν, οτι τα πρόσωπα των Χριστιανών, καθ᾿ οδόν προς τον επικείμενον μαρτυρικόν θάνατον, ήσαν πλήρη φωτός, πλήρη «θάρσους και χαράς και χάριτος». Δεν είναι τυχαίον το γεγονός, ότι πολλοί εκκλησιαστικοί ύμνοι προς τους μάρτυρας αρχίζουν με το «Χαίροις …», δηλαδή Χαίρε. Όντως, οι μάρτυρες, αλλά και όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας, εικονίζουν την Βασιλείαν του Θεού και αποτελούν τον πολυτίμητον «κόσμον», το κόσμημα, της Εκκλησίας», είπε ο Παναγιώτατος και σε άλλο σημείο της ομιλίας του, σημείωσε:

«Ο αληθής χριστιανός δεν ανήκει εις τον εαυτόν του, αλλά εις τον Θεόν και εις τον αδελφόν. Δεν πρόκειται εδώ περί άπαξ γενομένης υψίστης θυσίας της ζωής διά τον Χριστόν, ως εις την περίπτωσιν του μαρτυρίου του αίματος, αλλά περί συνεχούς αυθυπερβάσεως, αυτοπροσφοράς και διακονίας, περί καθημερινής θυσίας, η οποία απαιτεί αγώνα, καρτερίαν και προσευχήν. Βεβαίως, και εις τους μάρτυρας του αίματος, το μαρτύριον δεν είναι στιγμιαία έξαρσις, αλλά αποκορύφωμα και επιστέγασμα μιάς μακράς πορείας εν Χριστώ, κενώσεως του εγώ, και σταυρικής μαρτυρίας εν τω κόσμω, ψυχή τε και σώματι απροϋποθέτου αφιερώσεως και αφοσιώσεως εις τον Σωτήρα Κύριον, η οποία επισφραγίζεται διά της θυσίας της ζωής των.

Τοιαύτη υπήρξε και η πορεία του τιμωμένου σήμερον Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου, ο οποίος υπήρξεν ομολογητής και μάρτυς Χριστού με την χριστοτερπή ζωήν του, πριν καταστή ολόφωτος μαρτυρία της δυνάμεως της πίστεως εις Χριστόν διά του μαρτυρικού θανάτου του. Ισχύουν διά τον Μυροβλύτην τα δοξαστικά λόγια του Χρυσορρήμονος Πατριάρχου: «Τα των αγίων σώματα και πηγάς και ρίζας και μύρα καλώ πνευματικά», και «Όσα ουκ ισχύει πλούτος και χρυσίον, τοσαύτα ισχύει μαρτύρων λείψανα».

Εις μίαν εποχήν, κατά την οποίαν ο άνθρωπος φαίνεται ότι ταυτίζει ευρέως την ύπαρξίν του με την βιολογικήν αυτού υπόστασιν, και την ελευθερίαν με την ικανοποίησιν των διαρκώς διογκουμένων αναγκών, ο κληθείς εις την αγιότητα πιστός, ως μέλος του Σώματος του Χριστού, υπερβαίνει, με την θείαν αρωγήν, την «ανάγκην» και βιώνει το «μέγα θαύμα» της αληθούς ελευθερίας, της χριστοποιήσεως, ως κεχαριτωμένης κοινωνίας με τον Ζώντα Χριστόν».


Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.