Θρησκευτικά: Απρόκλητα, λίγο πρίν τήν έναρξη τής νέας σχολικής χρονιάς, μάς αιφνιδίασε η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα μέ τό ενδιαφέρον της καί τή σπουδή της γιά τό μάθημα τών Θρησκευτικών…

ανακοινώνοντας ότι λό­γοι πού θά μπορούσαν νά δικαιολογήσουν τήν εξαίρεση από τά Θρησκευτικά δέν είναι μόνον όσοι αναφέρονται στή θρησκευτική συνείδηση τών παιδιών καί τών γονέων ή κηδεμόνων τους, αλλά ο­ποιοσδήποτε λό­γος πού ανάγεται σέ γενικότερες (κοσμοθεωρητικές) αντιλήψεις. Μέ λίγα λόγια καταβάλλεται προσπάθεια τό μάθημα νά υποβαθμισθεί καί νά ευτελισθεί στή συνείδηση μαθητών καί γονέ­ων, αφού δίνει τό δικαίωμα τής απαλλαγής καί στούς ορθόδοξους μαθητές.

Η κίνηση αυτή εγείρει πολλά ερωτήματα: Βεβαίως, δέν τίθεται θέμα γιά τούς αλλόδοξους καί αλλόθρησκους κανείς δέν τούς αρνείται τό δικαίωμα νά απαλλάσσονται από τό μάθημα τών Θρησκευτικών. Ένας ορθόδοξος χριστιανός ό­μως γιά ποιούς λόγους μπορεί νά «επιθυμεί» τήν απαλλαγή από τό μάθημα τών Θρησκευτικών;

Η απόφαση τής ΑΠΔΠΧ έρχεται σέ ευθεία αντιπαράθεση μέ τό Σύνταγμα, τό οποίο στό άρ­θρο 16.2 ορίζει: «Η παιδεία… έχει σκοπό… τήν ανάπτυξη τής εθνι­κής καί θρησκευτικής συνείδησης». Μέ τό θέμα αυτό, επίσης, έχει ασχοληθεί τό Συμβούλιο Επικρατείας, τό ανώτατο δη­λαδή διοικητικό δικαστήριο τής χώ­ρας, καί έχει εκδώσει τέσσερις αποφάσεις, μέ τίς οποίες αποφάνθηκε ότι τό μάθημα είναι υποχρεωτικό γιά τούς χριστιανούς ορθοδόξους, γι’ αυτό καί θέτει ως προϋπόθεση εξαίρεσης λόγους θρησκευτικής συνείδησης, συμπληρώνοντας μάλιστα ότι η πολιτεία οφείλει νά συμμορφωθεί μέ τό ανώτατο δικαστήριο τής χώ­ρας. Αντιβαίνει λοιπόν η ΑΠΔΠΧ πρός τίς αποφάσεις τού ΣτΕ, καθώς έρχεται νά απαξιώσει τό μάθημα, μεταλλάσσοντάς το σέ προαιρετικό.

Εύλογη η απορία: Η ΑΠΔΠΧ, πού στελεχώνεται από λίγα πρόσωπα (14) -τών οποίων αγνοούμε τή βιοθεωρία- μπορεί νά υποσκελίσει τό Σύνταγμα καί τίς αποφάσεις τού ΣτΕ, νά διαγράψει τήν ιστορία καί τήν παράδοσή μας; Κανένας, σύμφω­να καί μέ τίς ακλόνητες αποφάσεις τού ΣτΕ, δέν δικαιούται νά αλλάξει ή νά παρερμηνεύσει ό,τι έχει θεσπιστεί βάσει τού Συντάγματος τής χώρας μας.

Αλλά, επιπλέον, ποιός προκάλεσε τήν παρέμβαση τής συγκεκριμένης Αρ­χής; Ποιός ενοχλήθηκε από τήν παρακολούθηση τού μαθήματος τών Θρησκευ­τικών, τό οποίο στίς μέρες μας -είναι γνωστό- έχει απολέσει τόν χριστοκεντρικό χαρακτήρα καί ρέπει πρός τή διαθρησκειακή καί πολυθρησκειακή ιδεολο­γία; Δυστυχώς, η νεοταξική λαίλαπα υ­πο­νόμευσε τόν καθαρά ομολογιακό χαρακτήρα τών Θρη­σκευ­τικών καί τό με­τάλλαξε σέ χλιαρό καί άνευρο μάθημα.

Η γνωμοδότηση τής ΑΠΔΠΧ προφα­νώς στοχεύει στό νά αποστασιοποιηθούν οι ορθόδοξοι μαθητές από τόν ελληνορθόδοξο πολιτισμό, από τίς αρετές καί τίς αξίες του, οι οποίες στήριξαν καί στηρίζουν διαχρονικά τό έθνος μας καί όσο πο­τέ είναι απαραίτητες σήμερα σέ έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο.

Γιατί παραβλέπει η Αρχή καί τό άλλο άρθρο τού Συντάγματος, πού διαλαμβάνει: «Επικρατούσα θρησκεία στήν Ελλά­δα είναι η θρησκεία τής Ανατολικής Ορ­θόδοξης Εκκλησίας τού Xρι­στού» (άρθρο 3.1); Από τό πρώτο Σύνταγμα τής Επιδαύρου τού 1822 μέχρι τό ι­σχύ­ον, η επίκληση τής Αγίας Τριάδος στό προοίμιο δηλώνει τόν προσανατολισμό τού έ­θνους μας, χωρίς νά παρεμποδίζει τήν έκφρα­ση άλλων πεποιθήσεων, πού προστατεύ­ονται από τό άρθρο 13. Α­ναμφισβήτητα, είτε αρέσει σέ κάποιους είτε όχι, η Ορθοδοξία αποτελεί θεμελι­ώδες στοιχείο τού πολιτισμού, τής ι­στο­ρίας καί τής παράδοσής μας κι επομέ­νως συνιστά ζήτημα υ­παρ­ξιακό γιά τό έθνος μας, αφού συνδέεται άρρηκτα μέ τούς αγώνες του. Ό­ποιος παραβλέπει αυ­τές τίς παραμέτρους είναι σάν νά συνεπικουρεί στήν κατάλυση τού έθνους, τού συ­ντάγματος καί τής ιστορίας μας. Μήπως παραφρονήσαμε;

Γνωρίζει η εν λόγω Αρχή ότι ανοίγει τόν ασκό τού Αιόλου; Άν αύριο οι μαθητές διαφωνήσουν μέ τό περιεχόμενο τού μαθήματος τών Νέων Ελληνικών, τής Ι­στορίας ή τών Αρχαίων Ελληνικών, είναι σωστό, μέ δεδομένη τήν εν λόγω γνωμοδότηση, νά απαλλάσσονται από τήν παρακολούθηση αυτών τών μαθημάτων;

Καί μία άλλη παράμετρος είναι βοηθητική γιά τούς συνειρμούς μας: Τά τε­λευ­ταία χρόνια εντάχθηκε ως υποχρε­ω­τικό μάθημα στό ωρολόγιο πρόγραμμα τής εκπαίδευσης τό Εργαστήριο Δεξιοτήτων, στό πλαίσιο τού οποίου περιλαμβάνεται καί η ενότητα τής σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης. Γιά νά γνωρίσουν α­κόμα καί τά παιδιά τού Δημοτικού τόν… θαυμαστό κό­σμο τής «σεξουαλικής ποικιλομορφίας», τό Υπουργείο δέν διστάζει νά «τσαλακώσει» τήν παιδική α­θω­ό­τητα, αλλά καί νά αδιαφορήσει γιά τή διαφωνία κάποιου γο­νέα γιά τό μάθημα. Γιά τήν ορθό­δο­ξη αγωγή όμως, γιατί νά εμ­φα­νιστεί η Πολι­τεία άκρως «δημο­­κρατική» καί πρόθυμη νά αφο­ρίσει κά­θε εί­δους υπο­χρεω­τι­κό­­τητα; Τό νά μαθαίνει ο μαθητής ότι δέν υ­πάρ­χει μόνο βιολογικό φύ­λο είναι υπο­χρεωτι­κό. Τό νά μαθαί­νει γιά τόν Χριστό καί τήν Ορθοδοξία είναι πά­ρ­ερ­γο καί περιττό.

Φυσικά, αναφύονται κι άλλα προ­βλήματα ενδοσχολικά, τά ο­ποία η Αρχή δέν έλαβε υπ όψιν της. Άν 3-4 μαθητές από κάθε τμή­­μα ζητήσουν απαλλαγή από τό μά­θημα τών Θρησκευτικών, τί θά γί­νεται μέ αυ­τούς; Θά περιφέρο­νται ασκόπως στούς διαδρόμους τού σχολείου καί θά παρενοχλούν τή διεξαγωγή τού μαθήματος; Ποιός θά αναλάβει τήν επιτήρησή τους, γιά νά αποτραπούν δυ­σά­­­ρε­στα γιά τή σχολική ζωή φαινόμενα;

Δόξα τώ Θεώ, πρός τό πα­ρόν η παρούσα γνωμοδότηση δέν βρή­κε ανταπόκριση από τό Υ­πουργείο Παι­δείας. Τό θέμα όμως ανα­­δει­κνύ­­ει τήν ευ­θύ­νη όλων μας. Η απαλλαγή από τό μάθημα τών Θρη­­σκευτικών δέν είναι μόνο θέ­μα τών Θεολόγων, είναι υπόθεση ό­­λων. Νά τό πάρουμε απόφαση: Κα­­λού­μαστε νά παλεύουμε μέ τίς δυ­νά­μεις τού σκότους, «όκωσπερ τεί­­χεος» (=ό­πως α­κριβώς γιά τά τεί­χη τής πό­λης), όπως θά έλεγε ο Η­­ρά­κλει­τος. Επιβάλλεται συλλο­γι­κ­ή α­ντίδραση. Καλούμαστε «όσοι πι­­στοί» νά δί­νουμε τή μαρτυρία καί τήν ομολογία μας. «Στώμεν κα­λώς»!

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.