Το απόγευμα της Πέμπτης, 22 Φεβρουαρίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων στη σειρά των διαδικτυακών εκπομπών «Επισκοπικός Λόγος» ανέπτυξε το θέμα: «Ἡ διακονία τοῦ Χριστοῦ στό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας».

Ο διαδικτυακός «Επισκοπικός Λόγος» μεταδίδεται κάθε Πέμπτη στις 7:00 μ.μ. στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως, στην αντίστοιχη σελίδα στο Facebook, στο κανάλι στο Youtube καθώς και στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως μας «Παύλειος Λόγος 90.2 FM».

Στη διαδικτυακή ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων, ανέφερε μεταξύ πολλών άλλων: Ἀνακεφαλαιώνοντας ὅσα εἶπε ὁ ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας γιά τό μέγα καί ἱερώτατο μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, γιά τόν τρόπο μέ τό ὁποῖο λειτουργεῖ στόν ἄνθρωπο καί τόν ἑνώνει μέ τόν Χριστό, ὁ ὁποῖος προσφέρει ὁλόκληρο τόν ἑαυτό του γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, γράφει ὁ ἱερός Πατήρ:

Ὅπως, ὅταν μᾶς δημιούργησε ὁ Θεός, δέν ἔκανε σέ μᾶς κάτι ὑπερφυσικό οὔτε καί ζήτησε ἀπό ἐμᾶς κάτι τέτοιο, ἔτσι καί ὅταν ὁ Χριστός μᾶς ὁδήγησε πρός τόν Θεό καί μᾶς ἐλευθέρωσε ἀπό τά γήινα δέν ἄφησε νά ἔχουμε τίποτε ἀνθρώπινο, ἀλλά ἔγινε ὁ ἴδιος ὅ,τι χρειαζόμασταν καί ἔκανε τά πάντα γιά τόν σκοπό αὐτό.

Ἄν αὐτό πού συνέβη στό ἀνθρώπινο γένος, ἀφενός δηλαδή μέ τήν πτώση του στήν ἁμαρτία καί τήν ἀπομάκρυνσή του ἀπό τό Θεό καί ἀφετέρου μέ τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Χριστοῦ γιά τή σωτηρία του, τό ὀνομάσει κανείς ἀσθένεια καί θεραπεία, ὁ Χριστός ὄχι μόνο ἐπισκέφθηκε τόν ἀσθενῆ ἄνθρωπο καί τόν ἀξίωσε νά τόν δεῖ καί νά τόν ἀγγίξει, ὄχι μόνο ἔκανε ὅ,τι ἦταν ἀπαραίτητο γιά τή θεραπεία του, ἀλλά ἔγινε ὁ ἴδιος καί τό φάρμακο καί ἡ δίαιτα τοῦ ἀσθενοῦς καί ὅ,τι ἄλλο μποροῦσε γιά νά τοῦ χαρίσει τήν ὑγεία.

Ἄν πάλι αὐτή ἡ θεραπεία τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν ἁμαρτία πού προσέφερε ὁ Χριστός θεωρηθεῖ ἀνάπλαση, τότε ὁ Χριστός ἀναπληρώνει καί ἀναπλάθει τόν ἄνθρωπο ἀπό τόν ἑαυτό του καί ἀπό τή Σάρκα του, ἀναπληρώνει δηλαδή ὅ,τι μᾶς λείπει καί μᾶς ἐπαναφέρει στήν ἀρχική μας μορφή, ὅπως ἤμασταν, ὅταν μᾶς ἔπλασε «κατ᾽ εἰκόνα καί καθ᾽ ὁμοίωσίν» του.

Ὁ ἴδιος ὁ Χριστός ἦταν καί αὐτός, ὁ ὁποῖος ἀπεκατέστησε τή φθορά τήν ὁποία προκάλεσε ἡ ἁμαρτία στόν ἄνθρωπο, ἀλλά ταυτόχρονα καί τό ὑλικό μέ τό ὁποῖο ἀπεκατέστησε αὐτή τή φθορά πού εἴχαμε ὑποστεῖ.

Γιατί δέν μᾶς ἀνέπλασε μέ τήν ἴδια τήν ὕλη, μέ τήν ὁποία μᾶς ἔπλασε. Τότε μᾶς εἶχε πλάσει μέ χῶμα, «χοῦν λαβών ἀπό τῆς γῆς», ὅπως διαβάζουμε στό βιβλίο τῆς Γενέσεως, ἐνῶ τώρα, γιά νά μᾶς ἀναπλάσει, δίδει τό ἴδιο του τό Σῶμα.

Καί, ὅταν μᾶς ξαναδίδει τή ζωή, τήν ὁποία εἴχαμε στερηθεῖ ἐξαιτίας τῆς ἁμαρτίας, ἡ ὁποία μᾶς εἶχε νεκρώσει, ὁ Χριστός δέν κάνει ἁπλῶς καλύτερη τήν ψυχή μας, ἀφήνοντάς την στή φυσική της κατάσταση, ἀλλά ἐκχέει τό Αἷμα του στίς καρδιές ὅσων τόν μεταλαμβάνουν καί μέ τόν τρόπο αὐτόν ἀνατέλλει μέσα τους τή δική του ζωή.

Το Δεῖπνο τῆς θείας Εὐχαριστίας μᾶς ὁδηγεῖ στή μελλοντική συνάντηση μέ τόν Χριστό. Διότι, ἐφόσον ὅσοι δέν εἶναι μέτοχοι στό δεῖπνο αὐτό «οὐκ ἔχουσι ζωήν ἐν ἑαυτοῖς» (Ἰωάν. 6.53), πῶς θά ἦταν δυνατόν νεκρά μέλη νά ἔχουν ἀθάνατη κεφαλή, δηλαδή τόν Χριστό;

Μία, λοιπόν, καταλήγει ὁ ἅγιος Νικόλαος, εἶναι ἡ δύναμη τοῦ ἱεροῦ αὐτοῦ Δείπνου τῆς θείας Εὐχαριστίας. Ἕνας εἶναι ὁ οἰκοδεσπότης πού παραθέτει τό Δεῖπνο καί ἐδῶ καί στόν ἄλλο κόσμο. Τό Δεῖπνο αὐτό εἶναι ὁ νυμφώνας καί ἡ προετοιμασία γιά τόν νυμφώνα καί ὁ ἴδιος ὁ Νυμφίος.

Ὅσοι ἔφυγαν πρός τήν ἄλλη ζωή χωρίς τά Δῶρα αὐτά, δέν θά ἔχουν τίποτε πλέον. Ὅσοι ὅμως μπόρεσαν νά λάβουν τή χάρη καί νά τήν διατηρήσουν, αὐτοί καί «εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου εἰσῆλθον» καί μαζί μέ τόν Νυμφίο μπῆκαν στόν νυμφώνα καί ἀπήλαυσαν καί τήν ὑπόλοιπη τρυφή τοῦ Δείπνου. Δέν συνάντησαν τόν Χριστό τότε γιά πρώτη φορά, ἀλλά τότε τούς ἀποκαλύφθηκε πλέον καθαρά αὐτό πού ἐρχόμενοι ἔφεραν ἐντός τους, ὅπως μᾶς βεβαιώνει καί ὁ ἴδιος ὁ Κύριος μέ τόν λόγο «ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἐντός ὑμῶν ἐστιν» (Λουκ. 17.21).

Καί αὐτή τή βασιλεία θά ζήσουν στήν πληρότητά της, ἑνωμένοι μέ τόν Χριστό, ὅσοι μετέχουν κατά τή διάρκεια τῆς ζωῆς τους στό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, τό ὁποῖο καί ἀποτελεῖ τόν μόνο τρόπο τῆς πλήρους ἑνώσεως τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Χριστό, γι᾽ αὐτό καί εἶναι θεμελιῶδες καί καθοριστικό γιά τήν πνευματική μας πορεία, ὅπως μᾶς ἀπέδειξε καί ὁ ἅγιος Νικόλαος στόν τέταρτο λόγο τοῦ ἔργου του «Περί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς».

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.