Τν Ε Κυριακή των Νηστειών (21η τ.μ.) ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων, με την άδεια του οικείου Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κηφισίας κ. Κυρίλου, χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θ. Λειτουργίας στον Ι. Ναό Αγ. Ελευθερίου Αμαρουσίου και ετέλεσε το τεσσαρακονθήμερο Ι. Μνημόσυνο της θυγατέρας κεκοιμημένου Ιερέως, συμφοιτητού και φίλου του.

Τον πλαισίωσαν ο προϊστάμενος Αρχιμ. Χρυσόστομος Στεφανουδάκης και ο συνεφημέριός του π. Σεραφείμ.

Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο αίτημα των δύο Μαθητών προς τον Κύριο.
Ενώ ο Χριστός μιλάει στους μαθητές του για το επερχόμενο Πάθος Του, οι δύο μαθητές του ζητούν πρωτοκαθεδρίες, όταν έλθει «εν τη δόξη» Του. Ζητούν μεγαλεία.

Και ο Κύριος παίρνει την αφορμή,για να τους μιλήσει για το αληθινό μεγαλείο.

1. Ποιά είναι τα χαρακτηριστικά του αλαζόνα και φιλόδοξου,που επιδιώκει το κατά άνθρωπον μεγαλείο;

α. Είναι σκληρός και αδίστακτος. Δεν όρρωδεί προ ουδενός, προκειμένου να επιτύχει τον σκοπό του. Οι μαθηταί την ώρα, που τους ομιλεί ο Κύριος για το Πάθος Του,εκείνοι ζητούν μεγαλεία και πρωτοκαθεδρίες.

β. Είναι χαμερπής. Χρησιμοποιεί κάθε μέσον. Οι δύο μαθηταί,όπως συμπληρώνει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, χρησιμοποιούν την μητέρα τους, για να πείσει τον Χριστό.

Στις κορυφές φθάνουν οι σαύρες έρποντας ή οι αετοί, πετώντας. Ο εγωϊστής και φιλόδοξος ακολουθεί συνήθως την τακτική της σαύρας.

Συχνάζει στους προθαλάμους των ισχυρών της ημέρας και προσπαθεί να ανοίξει κλειστές πόρτες με την κολακεία ή το χρήμα.

γ. Δεν έχει επίγνωση της καταστάσεώς του. «Ουκ οίδατε τι αιτείσθε» θα τους πεί ο Κύριος. Και ο φιλόδοξος νομίζει ότι είναι κατάλληλος για κάθε αξίωμα, έστω και αν είναι κούφος και κενός.

Και όταν επιτύχει το επιδιωκόμενο βλέπει ότι είναι ανεπαρκής, έστω και αν δεν θέλει να το δεχθεί.

δ. Είναι ακόρεστος και ματαιόφρων. Δεν ικανοποιείται με τίποτα. Και ακόμα ξεχνά ότι
«όταν τον κόσμον κερδίσωμεν, τότε τω τάφω οικήσωμεν»!

2. Ας δούμε και τα χαρακτηριστικά του ανθρώπου,που επιδιώκει το κατά Θεόν μεγαλείο.

α. Έχει επίγνωση της καταστάσεώς του. «Ου παύεται διερευνώμενος εαυτόν» (Μέγας Βασίλειος). Βλέπει όσο είναι δυνατόν καλλίτερα τις δυνατότητές του. Είναι προσγειωμένος. Δεν αιθεροβατεί.

β. Διακονεί μιμούμενος τον Χριστό, που «ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι».

Γνωρίζει ότι τα αληθινά πρωτεία τα έχει εκείνος που είναι «πάντων δούλος και πάντων διάκονος». Θα το διδάξει στους μαθητές του ο Κύριος επαγωγικά,όταν θα τους πλύνει τα πόδια.

Βεβαίως στην ζωή,πολλές φορές προχωρούν οι αδίστακτοι και οι κούφοι. Όμως προτιμότερο να είμαστε κρυμμένα μαργαριτάρια, που κάποτε τα ανακαλύπτουν, παρά επιπλέοντα σκουπίδια!

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.