Εορτή Αγίου Χαραλάμπους-Μητρόπολη Λαρίσης

Μεγαλοπρεπώς εορτάσθηκε η πανίερος μνήμη του Αγίου Χαραλάμπους του θαυματουργού, στον μεγαλόπρεπο πέτρινο Ιερό Ναό του στην Νίκαια.

«Εν ύμνοις και ωδαίς πνευματικαίς» οι πιστοί και ευλαβείς κάτοικοι του χωριού, ετίμησαν τον προστάτη τους και με ιδιαίτερη κατάνυξη συμμετείχαν στις πλούσιες λατρευτικές εκδηλώσεις που έλαβαν χώρα το διήμερο του εορτασμού.

Κατά την διάρκεια του πανηγυρικού εσπερινού τον θείο λόγο εκήρυξε διδακτικότατα ο Αρχιμανδρίτης π. Ιωαννίκιος, ενώ κατά την πανηγυρική θεία λειτουργία ομίλησε θεολογικά και ωφέλιμα ο Ιεροκήρυξ της Ιεράς Μητροπόλεως, Αρχιμανδρίτης π. Κύριλλος.

Ο πρωθιερεύς του μεγαλωνύμου Ιερού Ναού της Νίκαιας, Πρωτοπρεσβύτερος π. Αριστείδης ευχαρίστησε τους τοπικούς Άρχοντες, τους Ιεροψάλτες, τους συνεργάτες της ενορίας και όλο το χριστεπώνυμο πλήρωμα για την χαρά του συνεορτασμού του Ιερομάρτυρος Αγίου Χαραλάμπους και ευχήθηκε την χάρη και την ευλογία του Θεού στην ζωή, την καρδιά και την σκέψη όλων.

Μεγαλοπρεπώς τιμήθηκε η μνήμη του Αγίου Χαραλάμπους στον Ιερό Ναό του στην Νίκαια Μεγαλοπρεπώς τιμήθηκε η μνήμη του Αγίου Χαραλάμπους στον Ιερό Ναό του στην Νίκαια Μεγαλοπρεπώς τιμήθηκε η μνήμη του Αγίου Χαραλάμπους στον Ιερό Ναό του στην Νίκαια Μεγαλοπρεπώς τιμήθηκε η μνήμη του Αγίου Χαραλάμπους στον Ιερό Ναό του στην Νίκαια Μεγαλοπρεπώς τιμήθηκε η μνήμη του Αγίου Χαραλάμπους στον Ιερό Ναό του στην Νίκαια Μεγαλοπρεπώς τιμήθηκε η μνήμη του Αγίου Χαραλάμπους στον Ιερό Ναό του στην Νίκαια

Ο Άγιος Χαράλαμπος ήταν ιερεύς στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας και έζησε επί αυτοκρατορίας του Σεπτιμίου Σεβήρου (193 – 211 μ.Χ.). Όταν το έτος 198 μ.Χ. ο Σέβηρος εξαπέλυσε απηνή διωγμό κατά των Χριστιανών, ο έπαρχος της Μαγνησίας Λουκιανός, συνέλαβε τον Άγιο και του ζήτησε να αρνηθεί την πίστη του.

Όμως ο Άγιος όχι μόνο δεν το έκανε αυτό, αλλά αντίθετα ομολόγησε στον έπαρχο την προσήλωσή του στον Χριστό και δήλωσε με παρρησία ότι σε οποιοδήποτε βασανιστήριο και να υποβληθεί δεν πρόκειται να αρνηθεί την πίστη της Εκκλησίας. Τότε η σκοτισμένη και σαρκική ψυχή του Λουκιανού επέτεινε την οργή της και διέταξε να αρχίσουν τα φρικώδη βασανιστήρια στο γέροντα ιερέα.

Πρώτα τον γύμνωσαν και ο ίδιος ο Λουκιανός, παίρνοντας το ξίφος του προσπάθησε να πληγώσει το σώμα του Αγίου. Όμως αποκόπηκαν τα χέρια του και έμειναν κρεμασμένα στο σώμα του Ιερομάρτυρα και μόνο ύστερα από προσευχή του Αγίου συγκολλήθηκαν αυτά πάλι στο σώμα και ο ηγεμόνας κατέστη υγιής.

Βλέποντας αυτό το θαύμα του Αγίου πολλοί από τους δημίους πίστεψαν στον αληθινό Θεό.

Με το ζόφο στο νου και με τη θηριωδία στην καρδιά, ο έπαρχος έδωσε εντολή να διαπομπεύσουν τον Άγιο και να τον σύρουν διά μέσου της πόλεως με χαλινάρι. Τέλος, διέταξε τον αποκεφαλισμό του Αγίου, ο οποίος με το μαρτύριό του έλαβε το αμαράντινο στέφανο της δόξας σε ηλικία 113 ετών.

Περί των Λειψάνων του Αγίου Χαραλάμπους δεν υπάρχουν συγκεκριμένες μαρτυρίες. Η μοναχή Θεοτέκνη Αγιοστεφανίτισσα στο Συναξάρι του Αγίου Χαραλάμπους (1995 μ.Χ.), καταχωρεί πληροφορίες σχετικά με την τιμία Κάρα του Αγίου, η οποία φυλάσσεται στη Μονή Αγίου Στεφάνου Μετεώρων.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, η Κάρα του Αγίου δωρήθηκε στη Μονή από τον Ηγεμόνα της Βλαχίας Βλαδισλάβο, το 1412 – 1413 μ.Χ., μαζί με δύο κτήματα στο Μετόχι Μπουτόϊ.

Για την εποχή και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες βρέθηκε το πολύτιμο αυτό κειμήλιο στη Βλαχία, δεν σώθηκαν πληροφορίες. Επίσης, τμήματα της τιμίας κάρας του Αγίου Χαραλάμπους φυλάσσονται και στον ομώνυμο προσκυνηματικό ναό της κωμοπόλεως Θεσπιών της Βοιωτίας.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.