Είναι ιδιαίτερη τιμή η αναφορά μου στον Εθνάρχη Μακάριο, τον πρώτο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ενός Ανθρώπου που αφιέρωσε τη ζωή του για την ελευθερία και τη δικαιοσύνη. Ενός ηγέτη που άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στη σύγχρονη ιστορία της Κύπρου. Μία ηγετική φυσιογνωμία με παγκόσμια επιρροή και ακτινοβολία.

Όπως πολύ χαρακτηριστικά τον περιέγραψε η Ιταλίδα δημοσιογράφος Οριάνα Φαλάτσι: «Ο Εθνάρχης Μακάριος είναι ένας από τους λίγους αρχηγούς κρατών που αξίζει τον κόπο να σηκωθείς αν όχι και να γονατίσεις στο πέρασμά τους. Γιατί είναι από τους λίγους που έχουν μυαλό. Και εκτός από μυαλό, έχει και θάρρος. Και εκτός από θάρρος, έχει και αίσθηση του χιούμορ, ανεξαρτησία σκέψης, αξιοπρέπεια. Μία αξιοπρέπεια σχεδόν βασιλική».

Τιμούμε τη μνήμη του Εθνάρχη Μακαρίου – του θρησκευτικού και πολιτικού ηγέτη που σημάδεψε βαθιά την ιστορία της πατρίδας μας, από τη δεκαετία του 50 μέχρι τον αδόκητο θάνατό του, στις 3 Αυγούστου 1977, σε ηλικία μόλις 64 χρονών.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ελύτης: Η Κύπρος μου έδωσε μια βαθιά επαλήθευση της ταυτότητάς μου

Ο Μακάριος γεννήθηκε στην Παναγιά σε μία φτωχή οικογένεια, χωρίς όμως η ταπεινή του καταγωγή να επηρεάσει την πορεία του στα ανώτατα σκαλοπάτια της Εκκλησίας και της Πολιτείας.

Σε ηλικία μόλις 37 χρονών ο Μακάριος εκλέγεται Αρχιεπίσκοπος Κύπρου και αναλαμβάνοντας ρόλο Εθνάρχη πρωτοστατεί στον αγώνα για αυτοδιάθεση και την Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα. Το διεθνές περιβάλλον όμως, με αποκορύφωμα την κρίση του Σουέζ, εξανεμίζει κάθε ελπίδα για εκπλήρωση των πόθων του κυπριακού λαού.

Ο Εθνάρχης Μακάριος, παρά τη βαθιά ελληνικότητά του, εξαναγκάζεται από τις εξελίξεις και την αρνητική διεθνή συγκυρία να συμβιβαστεί με τη λύση της Ανεξαρτησίας.

Βασικός γνώμονας η διατήρηση της ελευθερίας που ο λαός κέρδισε ως αποτέλεσμα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ.

Ως ο πρώτος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο Εθνάρχης Μακάριος θέτει τις βάσεις για την οργάνωση του νέου κράτους. Μέσα σε πολύ αντίξοες συνθήκες, ο Μακάριος οδηγεί το νέο κράτος στα πρώτα του βήματα.

Όραμά του μια Κύπρος ειρηνική, προοδευτική και δημοκρατική, που θα τη χαίρονται από κοινού όλοι οι κάτοικοι του νησιού: Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι, Μαρωνίτες, Αρµένιοι και Λατίνοι.

Παράλληλα, χαράζει την πορεία της εξωτερικής πολιτικής της νεοσύστατης Δημοκρατίας, με την ένταξη της Κύπρου στα Ηνωμένα Έθνη, στο Συμβούλιο της Ευρώπης και στο Κίνημα των Αδεσμεύτων.

Σε μία περίοδο που ο ψυχρός πόλεμος ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη Σοβιετική Ένωση ήταν στο αποκορύφωμά του, ο πραγματιστής Μακάριος ισορροπεί ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις, στοχεύοντας στην ενίσχυση της κυριαρχίας και της διεθνούς υπόστασης του νέου κράτους.

Με τη χαρισματική προσωπικότητά του, τις αρετές και την επιρροή του στο Κίνημα των Αδεσμεύτων, ο Εθνάρχης Μακάριος προσδίδει κύρος στην Κυπριακή Δημοκρατία, προβάλλοντας τη χώρα μας διεθνώς ως σύμβολο Ειρήνης και Ελευθερίας. Όμως, η υπονόμευση εκ των έσω της νεοσύστατης Δημοκρατίας, από αυτούς που διαφωνούσαν με τη λύση της Ανεξαρτησίας, σε συνδυασμό με τις επεκτατικές βλέψεις της Άγκυρας οδηγούν τον Δεκέμβριο του 1963 στην τουρκική ανταρσία.

«Τα επεισόδια εκλόνισαν την εμπιστοσύνη μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων και εδημιουργήθη κλίμα εντάσεως… Μικρός μόνον σπινθήρ είναι δυνατόν να προκαλέσει και πάλιν ανάφλεξιν με καταστρεπτικά δι’ όλους μας αποτελέσματα».

Η διορατικότητα του Εθνάρχη Μακαρίου ήταν εμφανής στο διάγγελμά του μετά την τουρκική ανταρσία και στη δραματική έκκληση για τερματισμό της έντασης.

Ο Εθνάρχης Μακάριος, παρά τα τεράστια προβλήματα που δημιουργήθηκαν μετά τις διακοινοτικές ταραχές, παραμένει βαθιά προσηλωμένος στην υπεράσπιση της ανεξαρτησίας της Κύπρου και αγωνίζεται για τη διατήρηση της ενότητας του κράτους.

Δυστυχώς, οι προσπάθειες του Εθνάρχη Μακαρίου και των δημοκρατικών δυνάμεων δεν κατάφεραν να εμποδίσουν μερικά χρόνια αργότερα το προδοτικό πραξικόπημα του Ιουλίου του 1974.

Ο Μακάριος ακόμη μια φορά, με τη διορατικότητά του, προβλέπει την καταστροφή, τονίζοντας πως «η χούντα αποφάσισε να καταστρέψει την Κύπρο, να τη διχοτομήσει».

Λίγες μόνο μέρες μετά, στις 20 Ιουλίου του 1974, η Τουρκία εισβάλλει στην Κύπρο και οδηγεί στη διαίρεση του νησιού, επιβεβαιώνοντας με τον πιο οδυνηρό τρόπο τα λόγια του Εθνάρχη Μακαρίου.

Συντετριμμένος από την κατοχή, τον πόνο και τη συμφορά του κυπριακού λαού, ο Εθνάρχης Μακάριος αναλώνει όλες του τις δυνάμεις για την απελευθέρωση της μικρής μας πατρίδας.

«Όσο η καρδία αυτή κτυπάει, οι παλμοί της θα είναι παλμοί αγώνα για τη σωτηρία της Κύπρου».

Τα τραγικά γεγονότα του 1974, σε συνδυασμό με τον ρεαλισμό του Εθνάρχη Μακαρίου και την άρνησή του να αποδεχθεί τη διχοτόμηση, τον αναγκάζουν σε έναν ιστορικό συμβιβασμό -την αποδοχή της λύσης της ομοσπονδίας. Ένας οδυνηρός συμβιβασμός που αποκαλύπτει το μέγεθος της τραγωδίας του ‘74.

Ο Εθνάρχης Μακάριος παράλληλα κάνει σαφές πως σε μία Ομοσπονδία «η Κυβέρνηση πρέπει να έχει όλες εκείνες τις εξουσίες που διασφαλίζουν την ενότητα του κράτους».

Λίγες μέρες πριν από τον θάνατό του, ο Εθνάρχης Μακάριος διακηρύσσει τον μακροχρόνιο αγώνα κατά του κατακτητή μέχρι την τελική δικαίωση. Ένας μακροχρόνιος αγώνας, ως υπαγόρευση ανάγκης και όχι επιλογής. Ένας αγώνας για τον οποίο «πρώτα από όλα απαιτείται ένα ισχυρό και αρραγές εσωτερικό μέτωπο, που να διασφαλίζει την ενότητα του λαού μας».

Ένας μακροχρόνιος αγώνας που να βασίζεται:

(α) στη σύμπνοια Αθηνών και Λευκωσίας

(β) στη σταθερότητα πολιτικής γραμμής

(γ) στην αμυντική μας θωράκιση.

Πριν από 44 χρόνια, ξημερώματα στις 3 Αυγούστου 1977, ο Εθνάρχης Μακάριος άφησε την τελευταία του πνοή, χωρίς τη δικαίωση του αγώνα για επανένωση της πατρίδας μας.

Ο Σημαιοφόρος του Κυπριακού Ελληνισμού έφυγε πρόωρα από τα κτυπήματα της μοίρας -την προδοσία, τον πόνο, τη συμφορά.

Ο διεθνής αντίκτυπος από τον θάνατο του Εθνάρχη Μακαρίου ήταν τεράστιος.

Η σημαία στο κτήριο του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη κυμάτιζε μεσίστια προς τιμήν του. Το ίδιο και η σημαία της Μεγάλης Βρετανίας σε όλες τις χώρες της Κοινοπολιτείας με εντολή της βασίλισσας Ελισάβετ.

Προς τιμήν ενός μεγάλου ηγέτη, ενός πολιτικού ανδρός που, σύμφωνα με τον Αμερικανό Πρόεδρο Carter, έτυχε παγκόσμιας αναγνώρισης.

*Ο Κορνήλιος Κορνηλίου είναι γενικός διευθυντής του υπουργείου Εξωτερικών. – Από την ομιλία του στο ετήσιο θρησκευτικό μνημόσυνο του Μακαρίου στον Κύκκο.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.