Γράφει η Μητρόπολη Βεροίας:

Κατά το διήμερο 10 και 11 Νοεμβρίου πανηγύρισε o Iερός Nαός του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Μηνά του Θαυματουργού στην Νάουσα.

Το εσπέρας της εορτής έμπροσθεν του Ιερού Ναού ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων υποδέχτηκε το Ιερό Λείψανο του Αγίου Λουκά του Ιατρού Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως από την Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά και εν συνεχεία χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Εσπερινό και κήρυξε τον θείο λόγο.

Την επομένη ημέρα το πρωί ο Σεβασμιώτατος τέλεσε αρχιερατική θεία λειτουργία και κήρυξε το θείο λόγο.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στον Εσπερινό :

«Μάστιξι καταξαινόμενος … καί σιδήρῳ πάντοθεν δαπανώμενος, οὐκ ἐξηρνήσω Χριστοῦ τό ὄνομα, … Μηνᾶ μακάριε».

Παραμονή τῆς ἑορτῆς τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Μηνᾶ καί ἐμεῖς ὑποδεχθήκαμε πρό ὀλίγου στόν πα­νηγυρίζοντα ἱερό του ναό ἐδῶ στή Νάουσα, τμῆμα τοῦ ἱεροῦ καί θαυματουργοῦ λει­ψά­νου ἑνός ἄλ­λου ἁγίου, τοῦ ἁγίου Λουκᾶ, ἀρ­χι­ε­πισκόπου Συμ­φε­ρουπόλεως, τοῦ ἰατροῦ, πού με­ταφέραμε ἀπό τήν Ἱερά Μονή τῆς Παναγίας Δοβρᾶ εἰς εὐλογία καί ἁγιασμό τοῦ εὐ­σεβοῦς καί φιλα­γίου λαοῦ τῆς Ναού­σης καί τῶν εὐ­λαβῶν προσκυ­νη­τῶν τοῦ ἱε­ροῦ ναοῦ τοῦ ἁγίου Μηνᾶ.

Ποιά εἶναι ὅμως, ἀδελφοί μου, ἡ σχέση τῶν δύο ἁγίων, τοῦ ἁγίου Μηνᾶ καί τοῦ ἁγίου Λουκᾶ, δύο ἁγίων πού ἔζη­σαν σέ διαφορετικούς τόπους καί σέ διαφορετικές ἐποχές, καί εἶχαν, κρίνοντας ἐξωτερικά τουλάχιστον, μία ἐντελῶς διαφορετική πορεία στή ζωή τους, καθώς ὁ ἕνας ἦταν στρατιωτικός καί ὁ ἄλλος ἰατρός καί ἱεράρχης;

Ἡ σχέση τους, ἀδελφοί μου, ξε­κι­νᾶ ἀπό τήν κοινή καί δυνατή τους ἀγάπη πρός τόν Χριστό. Αὐτή ἦταν πού ἔκανε καί τούς δύο νά θέσουν πάνω ἀπό ὅλα τήν ἀφιέ­ρω­σή τους σέ Ἐκεῖνον καί στή δια­κονία των ἀνθρώπων.

Ὁ ἕνας, ὁ ἅγιος Μηνᾶς, ἐγκα­τέ­λειψε τή στρατιωτική του ὑπη­ρε­σία καί ἀποσύρθηκε στήν ἔρημο. Δε­χόταν ὅμως πάντοτε μέ ἀγάπη τούς ἀνθρώπους πού τόν ἐπισκε­πτό­ταν, τούς δίδασκε καί θερά­πευε μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ τίς ἀσθέ­­νειές τους.

Ὁ ἄλλος, ὁ ἅγιος Λουκᾶς, χωρίς νά ὑπολογίσει τίς συνέπειες πού μποροῦσε νά ἔχει μέσα στό ἄθεο κα­θεστώς πού ζοῦσε ἡ ἰδιότητα τοῦ κληρικοῦ γιά τήν ἐπιστη­μο­νι­κή καί ἐπαγγελματική του στα­διο­δρομία ὡς ἰατροῦ, δέν δίστασε νά προχωρήσει πρός τό ἱερό θυ­σια­στή­­ριο καί νά γίνει ἱερεύς καί ἐπί­σκοπος, συνεχίζοντας συγχρό­νως νά θεραπεύει τούς ἀνθρώπους πού ἔπασχαν τόσο μέ τίς ἰατρικές του γνώσεις ὅσο καί μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ.

Ἡ ἀγάπη καί τῶν δύο ἁγίων στόν Χριστό ἦταν ὅμως αὐτή πού ἀνέ­δει­ξε καί τούς δύο μάρτυρες τῆς πίστεως καί τῆς ἀγάπης τοῦ Χρι­στοῦ.

Μπορεῖ τό μαρτύριο νά ἦταν δια­φορετικό γιά τόν ἅγιο Μηνᾶ καί διαφορετικό γιά τόν ἅγιο Λου­κᾶ· μπορεῖ τό μαρτύριο τοῦ ἁγίου Μη­νᾶ νά ἦταν ὁ δι᾽ ἀποκεφα­λι­σμοῦ θά­νατος πού τοῦ ἐπέβαλε ὁ ρω­μαῖ­­ος διοικητής μετά τά πο­λυ­ώ­­δυ­να βασανιστήρια, ἐνῶ τό μαρ­τύ­ριο τοῦ ἁγίου Λουκᾶ νά ἦταν ἀργό καί βασανιστικό, συνε­χές καί ἐξοντω­τικό, μέ τίς φυλα­κίσεις, τίς ἐξορίες καί τούς διωγ­μούς πού ὑπέμενε, ὥστε νά μπορεῖ νά ἐπα­να­λαμβάνει καί αὐτός τούς λό­γους τοῦ ψαλ­μω­δοῦ Δαβίδ πρός τόν Θεό «ἕνε­κέν σου θανατούμεθα ὅλην τήν ἡμέραν, ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς», ἀλλά καί οἱ δύο ἅγιοι ἔδωσαν τήν ἴδια μαρτυρία πίστεως καί ὑπέμειναν τό ἴδιο μαρ­τύριο γιά χάρη τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος καί τούς ἀξίωσε τῶν ἀγα­θῶν τῆς αἰω­νίου βασιλείας του.

Ἀδελφοί μου, ἡ ζωή τῶν δύο ἁγί­ων, τοῦ ἑορταζομένου προστά­του τῆς ἐνορίας σας ἁγίου μεγα­λο­μάρ­τυ­ρος Μηνᾶ, καί τοῦ συντιμω­μέ­νου σήμερα ἁγίου Λουκᾶ, ἀρχιε­πι­σκόπου Συμφεροπόλεως τοῦ ἰα­τροῦ καί θαυματουργοῦ, δείχνει καί σέ μᾶς ὅτι δέν ὑπάρχει ἕνας μό­νος δρόμος γιά νά φθάσει κα­νείς στόν οὐρανό· δέν ὑπάρχει ἕ­νας μόνος τρόπος. Ὁ κάθε ἄν­θρω­­πος μπορεῖ νά ἀκολουθήσει αὐτόν πού θέλει, αὐτόν πού μπο­ρεῖ, ἀνά­λο­γα μέ τίς δυνάμεις του καί τήν προσωπικότητά του. Ὑπάρχει ὅ­μως μία προϋπόθεση, ἕνας ὅρος, χωρίς τόν ὁποῖο κανείς δέν μπορεῖ νά φθάσει στόν Χριστό καί νά κλη­­ρονομήσει τήν οὐράνια βασι­λεία του.

Καί αὐτή ἡ προϋπόθεση καί αὐ­τός ὁ ὅρος εἶναι ἡ ἀγάπη στόν Χρι­στό. Ἀγάπη εἰλικρινής καί οὐσια­στι­κή. Ἀγάπη πού ὑπερβαίνει τήν ἀγάπη πρός ὅλα τά πρόσωπα καί τά πράγματα τοῦ κόσμου. Ἀγάπη τέτοια πού νά μᾶς δίνει τή δύναμη νά βάζουμε τόν Χριστό καί τό θέ­λημά του πάνω ἀπό ὅλα· πού νά μᾶς δίνει τή δύναμη νά θέλουμε νά ζοῦμε μέ τόν Χριστό περισσό­τε­ρο ἀπό ὁτιδήποτε ἄλλο· πού νά μᾶς δίνει τή δύναμη νά θυσιάζου­με γιά τόν Χριστό τά πάντα, ἀκόμη καί τήν ἴδια μας τή ζωή, καί νά ὁμολογοῦμε τήν πίστη μας σ᾽ Αὐ­τόν σέ ὅποιο περιβάλλον καί ἐάν βρε­θοῦμε καί ὁποιαδήποτε συνέ­πεια καί ἄν ἔχει αὐτή ἡ ὁμολογία μας γιά τή ζωή μας.

Βέβαιως δέν εἶναι εὔκολη αὐτή ἡ προ­ϋπόθεση. Χρειάζεται νά προσ­πα­­­θήσουμε καί νά ἀγωνισθοῦμε γιά νά φθάσουμε τήν ἀγάπη μας στόν Χριστό σ᾽ αὐτό τό ἐπίπεδο· γιά νά τόν ἀγαπήσουμε τόσο πολύ, ὥστε νά θεωροῦμε καί τά πιό πο­λύ­­τιμα πράγματα τοῦ κόσμου «σκύ­βαλα», ὅπως ἔλεγε ὁ ἀπό­στο­λος Παῦλος, προκειμένου νά κερ­δίσουμε τόν Χριστό.

Ὅμως ἀξίζει, ἀδελφοί μου, ὁ Χριστός αὐτή τήν ἀγάπη μας, γιατί καί ὁ ἴδιος μᾶς ἀγάπησε στόν ὑπέρτατο βαθμό, ὥστε θυ­σίασε τόν ἑαυτό του γιά χάρη μας, ἀλλά καί γιατί ὑπόσχεται ὅτι θά μᾶς ἀνταπο­δώσει γιά τήν ἀγά­πη μας τήν αἰώνια ζωή.

Αὐτήν ἀπολαμβάνουν, ἀδελφοί μου, οἱ δύο ἅγιοί μας, ὁ ἅγιος Μηνᾶς καί ὁ ἅγιος Λουκᾶς, πρεσ­βεύοντας καί γιά μᾶς, ὥστε νά φανοῦμε ἄξιοι τῆς ἀγάπης τοῦ Χρι­στοῦ, καί αὐτῆς ταπεινά εὔχομαι νά ἀξιω­θοῦμε καί ἐμεῖς διά τῶν εὐ­χῶν τους καί τῶν πρεσβειῶν τους.

Με λαμπρότητα πανηγύρισε ο Ιερός Ναός του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Μηνά στην Νάουσα Με λαμπρότητα πανηγύρισε ο Ιερός Ναός του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Μηνά στην Νάουσα Με λαμπρότητα πανηγύρισε ο Ιερός Ναός του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Μηνά στην Νάουσα Με λαμπρότητα πανηγύρισε ο Ιερός Ναός του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Μηνά στην Νάουσα

 

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.