Μετά τό σεμνό φετινό πανηγύρι τῆς Πεντηκοστῆς, γιά δεύτερη φορά φέτος πανηγύρισε ἡ ἐνορία Ἁγίας Τριάδος Πολυκάστρου, μέ ἀφορμή τά ἐγκαίνια τοῦ περικαλλέστατου νέου Ναοῦ 1000 τ.μ.!

Ἦταν ἄλλη μιά προβολή χαρούμενης δημιουργικότητας καί μιά σπουδαία εὐκαιρία ἐμψύχωσης τοῦ κόσμου μας στή συνοριακή κωμόπολη, γιά ὅλη τήν Παιονία, στίς δύσκολες σημερινές περιστάσεις.

Ἡ πολύτιμη συμμετοχή τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν Γρεβενῶν κ. Δαυΐδ καί Σισανίου & Σιατίστης κ. Ἀθανασίου προσέδωσε (καί) αἰσθητά στήν ὅλη λαμπρή τελετουργία τήν μεγάλη εὐλογία καί τήν ἐξαίρετη αἴσθηση γιά τούς πιστούς τοῦ διακονουμένου μυστηρίου τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητος καί πληρότητος.

Τά ἐγκαίνια τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Ἁγίας Τριάδος Πολυκάστρου διαδηλώνουν γιά ἄλλη μιά φορά πρός κάθε κατεύθυνση καί σέ ὅλους τούς τόνους (εἴτε δοξολογίας εἴτε ταπεινώσεως-κενώσεως) ὅτι ὁ κόσμος μας ἐμπιστεύεται τούς θεσμικούς φορεῖς ἐκκλησιαστικῆς διακονίας, συνεισφέρει ἐθελοντικά διαρκῶς καί μέ πολύ μεράκι στά ἐκκλησιαστικά ἔργα καί προπαντός ταυτοποιεῖται μέ ὅλη του τήν καρδιά ὡς ἐνεργός στελέχωση τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος.

Αὐτό βεβαίως ἐποφείλεται στήν ἀδιάκοπη ἑκατόχρονη ποιμαντική προσφορά καί ἀδιάκοπη λαϊκή συμμετοχή (καί) σ᾽ αὐτήν τήν ὄμορφη συνοριακή κωμόπολη μέ τόν προσφυγικό κυρίως Ἑλληνισμό.

Ὅπως καί στήν ἀρτιότερη καί περισσότερο ὀργανωμένη ποιμαντική διακονία ἀπό τό 1991 μέχρι σήμερα, μετά τήν ἀνίδρυση τῆς Μητροπόλεως Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως & Πολυκάστρου.

Ο ΠΡΟΟΙΜΙΑΚΟΣ ΤΩΝ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ

Ἐνωρίς τό ἑσπέρας τοῦ Σαββάτου 18/9, στόν αὔλειο χῶρο τοῦ Ναοῦ, ἔγινε ἡ ὑποδοχή τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ ἐγκαινιασμοῦ τά ὁποῖα μετέφερε ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως καί Πολυκάστρου κ. Δημήτριος.

Πλῆθος ἱερέων, ὁ Δήμαρχος Παιονίας μέ ἐκπροσώπους τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, ὁ Στρατηγός τῆς 2ης Μεραρχίας (Ἐδέσσης) κ. Γ. Χατζηγεωργίου, ὁ Διοικητής τῆς 33ης Μ/Κ Ταξιαρχίας κ. Γ. Στεφανίδης, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ἀστυνομικοῦ Διευθυντῆ Κιλκίς, ὁ Πύραρχος-Δκτής τῆς Π.Υ. Παιονίας κ. Χρ. Γκαντίδης καί πλῆθος πιστῶν οἱ ὁποῖοι (τηρουμένων τῶν μέτρων προστασίας γιά τήν πανδημία) συμμετεῖχαν στόν Ἑσπερινό.

Ἐφ᾽ ἑσπέρας καί τό πρωΐ ἔψαλε ἡ βυζαντινή χορωδία τοῦ ἐξαίρετου ἱεροψάλτου Ἰω. Χασανίδη καί στό ἀριστερό ἀναλόγιο ἱεροψάλτες τοῦ ναοῦ καί τῆς Μητροπόλεως.

Ὁ Ποιμενάρχης εἰσοδεύοντας εὐλόγησε τούς μετέχοντες μέ τή λειψανοθήκη καί ἀνέφερε τά πρός ἐναπόθεση ἁγιάσματα (ρινίσματα Τιμίου Ξύλου καί ἱ. λειψάνου τοῦ Ἀπ. Ἀνδρέα, ἀποτμήματα λειψάνων τοῦ ἁγίου Χαραλάμπους, τοῦ ἁγίου Ραφαήλ καί τῆς ἁγίας Μαρίνας).

Ὑπέδειξε μάλιστα στούς πιστούς νά μή λησμονοῦν νά ἐπικαλοῦνται τίς μεσιτεῖες τῆς Παναγίας μας, τίς ἱκεσίες τῶν συγκεκριμένων Ἁγίων καί τήν εὐλογία τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

Ἀφορμώμενος ἀπό τά Ἀναγνώσματα τῶν Ἐγκαινίων, τόνισε τό λατρευτικό παλμό τῆς προσφορᾶς καί τῶν δεήσεων πρός τόν Θεό, ἀλλά καί τίς ἀπαραίτητες προϋποθέσεις τοῦ θείου φόβου (τῆς ἀμετακίνητης ἤ τῆς μετανοούσης ὑπακοῆς στό θεῖο θέλημα) καί τῆς ἐλεήμονος διαθέσεως πρός τούς συνανθρώπους.

Δίχως ἀνθρωπιά στό ἦθος καί φιλανθρωπία στήν πράξη, ὁ ἄνθρωπος δέν γίνεται εἰσακουστός καί δεκτικός τῆς θείας Χάριτος.

Ὅταν ἐνυπάρχουν αὐτά τά προαπαιτούμενα, τότε θά ἦταν περιττά τά λαμβανόμενα μέτρα προστασίας.

Ἐπειδή ὅμως ἅπαντες πταίομεν πολλάκις ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ Κυρίου, δέν δικαιούμαστε νά μήν ἔχουμε συναίσθηση γιά τήν ἀναξιότητά μας.

Καί μόνον ἡ ψευδαίσθηση ὅτι εἴμαστε ἀναμάρτητοι καί καθαροί, αὐτό ἀποτελεῖ οἴηση καί ὑπερηφάνεια, εἰς τρόπον ὥστε νά ὁμοιάζουμε περισσότερο στόν φαρισαῖο τῆς παραβολῆς τοῦ Κυρίου παρά στόν τελώνη, τοῦ ὁποίου εἰσακούστηκε ἡ δέηση.

Γι᾽ αὐτό παρεκάλεσε νά τηροῦνται ἐπακριβῶς τά μέτρα αὐτοπροστασίας.

Στό τέλος τοῦ Ἑσπερινοῦ εὐχαρίστησε τόν προσελθόντα Κιλκισιώτη Ὑφυπουργό Ψηφιακῆς Διακυβέρνησης κ. Γ. Γεωργαντά καί ἐκ νέου τό Δήμαρχο Παιονίας κ. Κων. Σιωνίδη καί τούς ἔνστολους τῶν Ἀρχῶν.

Ἀναφέρθηκε μέ εὐχαριστίες σέ ὅλους τούς Πολυκαστρινούς πού ἀγάπησαν καί ἐπισυνέτρεξαν τόσα χρόνια “τήν εὐπρέπειαν τοῦ ναοῦ” καί εἰδικά στήν προσελθοῦσα ἀρχιτέκτονα Παρασκευή Ράπτη γιά τήν προσφορά τοῦ συζύγου της Ἄλκη Ράπτη (+) καί τῆς ἰδίας στήν δομική καί καλλιτεχνική ὁλοκλήρωση τοῦ ναοῦ (τέμπλο καί Ἁγία Τράπεζα, δάπεδο, κιονίσκοι, ἀναβαθμοί, ἐξωτερικές ἐπενδύσεις) καί τοῦ περιβάλλοντος χώρου.

Ὅπως ἐπίσης καί τόν κατασκευαστή κ. Ἡρακλή Τομπουλίδη γιά τήν καθοριστική συμβολή του στήν ὁλοκλήρωση τοῦ σκελετοῦ τοῦ ναοῦ.

Ἐπήνεσε τέλος τόν συμμετέχοντα πρωτοπρ. Γεώργιο Μίλκα ἀπό τόν Εὔοσμο γιά τήν πολυετή φιλότιμη συμπαράστασή του (καί τοῦ Σεβ. Νεαπόλεως & Σταυρουπόλεως Βαρνάβα) στή φιλοξενία τῶν κατασκηνωτικῶν διοργανώσεων γιά παιδιά καί νέους, μιά προσφορά ἐξαιρετικά σημαντική γιά τήν ὑγιή καί ἐκκλησιαστική κοινωνικοποίηση τῆς νέας γενιᾶς, μέ ὀργανωτική διακονία τοῦ ἀρχιμ. Δωροθέου Πάπαρη.

Εὐχαρίστησε ἐπίσης τό πρῶτο Ἐκκλησιαστικό Συμβούλιο τοῦ νέου Ναοῦ, μέ πρόεδρο τόν π. Βησσαρίωνα Βάσσου, πού ἔβαλαν τίς βάσεις ὥστε νά θεμελιωθεῖ ὁ καινούριος ναός καί νά ἀποπερατωθεῖ ὁ σκελετός του.

Στήν εὔλογη ἀντίδραση μάλιστα τοῦ τότε Δημάρχου ὅτι ὁ κόσμος δέν θέλει νά γκρεμισθεῖ ὁ παλαιός ναός, διότι ἦταν ἔργο τῶν πατέρων τους, τό ἀφοπλιστικό ἐπιχείρημα τοῦ Σεβασμιωτάτου ἦταν ὅτι μετά τούς σεισμούς τῆς Βόλβης (1978 καί 1990) ὁ ναός εἶχε σοβαρά προβλήματα στατικότητος. Καί ὅπως οἱ ἴδιοι –εἶπε–φρόντισαν τά πρῶτα σπίτια πού ἔκτισαν νά τά ἀντικαταστήσουν μέ καινούρια, ἔπρεπε τό ἴδιο νά γίνει καί γιά τό ναό τους.

Σήμερα ὅμως, κατά τήν παρουσία του στά ἐγκαίνια, ἐξεδήλωσε τήν μεγάλη του χαρά γιά τήν εὐτυχή κατάληξη τοῦ ἔργου.

ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗΣ ΠΛΗΡΟΤΗΤΟΣ

Μετά τό πέρας τοῦ Ἑσπερινοῦ, παρασχέθηκε δεξίωση σέ κληρικούς, ἱεροψάλτες καί στίς Ἀρχές, στό παρακείμενο Ἀρχονταρίκι τῆς Ἐνορίας, τόσο ὄμορφα ἀναμορφωμένο κι αὐτό, ὅπως καί ὅλος ὁ αὔλειος χῶρος, μιά εἰκόνα νοικοκυρεμένης φροντίδας γιά τά κοινά.

Οἱ συνεφημέριοι τοῦ ναοῦ, π. Ἐμμανουήλ Λεβαντής καί π. Ἀθανάσιος Παπαδόπουλος ὁ καθένας στίς ὑπευθυνότητές του, ἀπέδωσαν φιλοτίμως τά ἄριστα στήν διακονία τους.

Ἡ Ἐνορία ἀκολούθως προσέφερε στόν ἀνοικτό αὔλειο χῶρο μιά μουσική πανδαισία ἀπό τό μουσικό τμῆμα, μιά καρποφόρα προσπάθεια πού ἐπιμελήθηκε ὁ συνεφημέριος π. Ἀθανάσιος, ἄμισθος κληρικός καί ἀστυνομικός.

Τή φροντίδα τῆς παρουσίασης καί τῶν ἐνδιάμεσων παραινετικῶν παρεμβάσεων πρός τούς ἐνορίτες-θεατές, ὅπως καί τοῦ ὅλου πολυσυνθετικοῦ προγραμματισμοῦ τῶν τελετῶν καί τοῦ συνακόλουθου κοινωνικοῦ ἑορτασμοῦ εἶχε ἡ ὀργανωτική ψυχή τῆς ἐνορίας ἀρχιμ. Δωρόθεος Πάπαρης.

Ἀκούραστος, θαρραλέος καί ἐκκλησιοπρεπής σέ ὅλα του ἐπί δεκαετίες, ὅπως καί ἄξιος θαυμαστικῶν ἐπαίνων γιά τό ἀξιόζηλο ναοδομικό ἀποτέλεσμα, τό λειτουργικό καί κατηχητικό ἔργο καί τό ὅλο ποιμαντικό πρόγραμμα τῆς Ἐνορίας.

Ἀρκετοί Πολυκαστρινοί παρακολούθησαν καί καταχειροκρότησαν τό καλλιτεχνικό πρόγραμμα, ἐπικροτώντας τίς πλούσιες ἐνοριακές ποιμαντικές δράσεις.

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΓΚΑΙΝΙΣΜΟΥ

Ἡ κυρίως ἡμέρα τῶν Ἐγκαινίων εἶχε μιάν λειτουργική (κατανυκτική καί συνάμα πανηγυρική) πληρότητα. Μετά τό Μεσονυκτικό, τελέστηκε ὁ Ὄρθρος ἀπό τούς Ἱερεῖς.

Τήν τελετουργία τῶν Ἐγκαινίων καί τή θεία Λειτουργία τέλεσαν οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Γρεβενῶν κ. Δαυΐδ καί Σισανίου & Σιατίστης κ. Ἀθανάσιος μέ προεξάρχοντα τόν Ποιμενάρχη, μέ συλλειτουργούς ἐννέα Ἱερεῖς καί τέσσερις Διακόνους.

Γιά τή συμμετοχή τοῦ ἐκκλησιάσματος προσφερόταν ὁ ἐξαιρετικά εὐρυχωρότατος Ναός, μέ τήν ἐσωτερική περιμετρική ἀνωδομή τοῦ ἐπίσης εὐρύχωρου γυναικωνίτη.

Μεγάλες γιγαντοοθόνες πρόβαλλαν χάριν τῶν πιστῶν καί στόν ἐξωνάρθηκα τά τελούμενα.

Προσῆλθαν καί συμμετεῖχαν στήν κοινή ἐνοριακή χαρά καί ἐκκλησιαστική εὐλογία ὁ Ὑφυπουργός Ψηφιακῆς Διακυβέρνησης κ. Γεώργ. Γεωργαντάς, ὁ Δήμαρχος κ. Κων. Σιωνίδης μέ πολλά στελέχη τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, μεταξύ τῶν ὁποίων καί ὁ πρ. Δήμαρχος Πολυκάστρου κ. Δημ. Κουλίνας καί ὁ πρ. Δήμαρχος Παιονίας κ. Χρ. Γκουντενούδης, ἐκ δέ τῶν λοιπῶν Ἀρχῶν ὁ Βουλευτής Κιλκίς κ. Γεώργ. Φραγγίδης, ὁ Ταξίαρχος τῆς 33ης Μ/Κ Ταξιαρχίας κ. Γεώρ. Στεφανίδης καί ὁ Πύραρχος-Δκτής τῆς Π.Υ. Παιονίας κ. Χρ. Γκαντίδης.

Παρά τή διάρκεια καί τό ἐπίπονο τῆς ὅλης τελετουργίας, γιά τούς τελετουργούς Ἱεράρχες καί τούς συλλειτουργούς ἐκ τοῦ ἱεροῦ καταλόγου, ἀλλά καί γιά τούς μετέχοντες πιστούς, μέ τήν κοινή λιτανεία πέριξ τοῦ Ναοῦ, μέ τή σπάνια θέαση τῶν τελουμένων καί τήν καρδιακή ἐνήχηση τῶν κατανυκτικῶν τελεστικῶν Εὐχῶν καί τέλος μέ τήν πανηγυρική θεία Λειτουργία, παρασχέθηκε μιά ἀσυνήθης εὐλογημένη εὐκαιρία σέ ὅλους νά προσφερθοῦν σάν ἕνα σῶμα μέ μιά καρδιά στήν εὐδοκία τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ὅλα ἐνθύμιζαν ἄλλες ἐποχές, ὅταν ἡ ὁμόψυχη λατρεία τοῦ Θεοῦ ἀποτελοῦσε τήν ἐναργέστερη ἐμψύχωση τῆς κοινωνικῆς ἑνότητας καί ἐνεργοποποιοῦσε τόν πολιτισμό “τῆς ἀρχοντιᾶς, τῆς λεβεντιᾶς καί τοῦ φιλότιμου” κατά τό ρηθέν τοῦ ἁγίου Παϊσίου.

Βεβαίως κάθε θεία Λειτουργία δέν παύει νά εἶναι μιά μοναδική θεουργική ἀναφορά καί ἐκκλησιαστική ταυτοποίηση, τήν ὁποία ἐπιτελεῖ ὁ Ἀρχιερεύς καί δι᾽ εὐχῶν του οἱ λειτουργοί μέ φόβο Θεοῦ καί οἱ συνεστῶτες πιστοί μέ ἐπιπόθηση Θεοῦ.

Ὅμως, τά τελευταῖα χρόνια τό ἔλλειμμα τοῦ λατρευτικοῦ ζήλου καί ἡ τωρινή ταλαιπωρία τῆς πανδημίας καταπληγώνουν τό λατρευτικό ἦθος “ἑνότητας τῆς πίστεως καί κοινωνίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος”.

ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

Τό Πολύκαστρο ἐλεήθηκε, ὥστε μέ τό δεύτερο αὐτό ἱερό λατρευτικό πανηγύρι τῶν ἐγκαινίων νά “ἐμψυχωθεῖ” καί νά ἀποζητεῖ τό γεγονός τῆς θείας λειτουργίας ὡς τόπου-τρόπου-χρόνου θείας κοινωνίας, τῆς μόνης πού μπορεῖ νά δώσει καί δίνει νόημα καί προοπτική θεάρεστης δημιουργικότητας στήν καθημερινή πορεία, ἀκόμη καί μέσα στίς νέες προοδευτικές “φόρμες” τοῦ μεταβολισμένου πολιτισμοῦ.

Ὅλα αὐτά τά ἐνσήμανε ὁ Σεβασμιώτατος, εὐχαριστώντας ἰδιαίτερα τόν κοινό ἐνθουσιασμό πού σέ τόσα λίγα χρόνια ὑλοποίησε τό δικό του φιλότιμο ποιμαντορικό πρόγραμμα.

Χάρη σ᾽ αὐτό, καί οἱ ἄλλες δύο κωμοπόλεις τῆς ἐπαρχίας μας ἐκτός τῆς Γουμένισσας ἀπέκτησαν ἤδη τό δικό τους εὐρύχωρο καί μεγαλοπρεπή Ναό, κυρίως λειτουργικό Ναό, σύμβολο ἑνότητος καί ταυτότητος γιά τό συνοριακό μας κόσμο, κάτι πού ἀποδείχθηκε καί πρακτικά τόσο ἀναγκαῖο στίς τωρινές ἔκτακτες συνθῆκες ἐκκλησιασμοῦ.

Τήν αἰσθητοποίηση καί τήν ἱερουργία τῆς ἐκκλησιαστικῆς πληρότητος καί τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ μυστηρίου φιλοτίμως χάρισαν σέ ὅλους οἱ μετασχόντες ἅγιοι Ἀρχιερεῖς.

Ἡ παρουσία τους ἔδωσε σέ ὅλους τήν αἴθηση ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι σῶμα πού τό ἀπαρτίζουν μέλη ἐκ μέρους, καί τό διακονοῦμε οἱ Ἐπίσκοποι μέ ποικιλία ταλάντων τά ὁποῖα πασχίζουμε νά τά πολυπλασιάσουμε εἰς δόξαν Θεοῦ καί οἰκοδομήν τοῦ σώματος.

Γι᾽ αὐτό καί τούς εὐχαρίστησε ἐκθύμως καί τούς ἐπαίνεσε κατά χρέος ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης μας γιά τήν εὐγενική ἔλευση καί πολύτιμη συμμετοχή τους, ὅπως καί γιά τήν ἐν γένει γόνιμη ἐκκλησιαστική προσφορά τους.

Στή Θεσσαλονίκη τοῦ Σεβασμιωτάτου Γρεβενῶν γιά χρόνια ὡς ἡγουμένου τῆς περιωνύμου Μονῆς Ἁγίας Θεοδώρας καί ἐξομολόγου καί στά Γρεβενά ὡς Ποιμενάρχου καί ὀργανωτοῦ τῆς ὅλης ποιμαντικῆς διακονίας ἀκόμη καί μεταξύ τῶν φυλακισμένων.

Στήν Καστοριά τοῦ Σεβασμιωτάτου Σισανίου ὡς πρωτοσυγκέλλου μέ παραδοσιακό ἐκκλησιοπρεπές καί ἀσκητικό φρόνημα δίπλα στό μακαριστό Καστορίας Σεραφείμ, καί τώρα στή Σιάτιστα ἐπαξίου καί σεμνοῦ διαδόχου διαδοχικῶν Ἱεραρχῶν ἀνάλογου ἱεροῦ ἤθους καί δυναμισμοῦ.

Στή θεία μετάληψη προσῆλθαν πολλά παιδάκια καί μεγαλύτεροι, ὡσεί καρδιά τοῦ ὅλου ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, αἱμοδοτοῦσα μέ τήν ἐνθέωση τῆς θείας κοινωνίας τήν μεγάλη ἐνοριακή κοινότητα.

Δεῖγμα καί αὐτό μιᾶς μακρᾶς εὐλαβικῆς ἐκκλησιο-ήθειας καί πιστότητος τοῦ παραδοσιακοῦ Πολυκάστρου.

Ἀπόδειξη καί τῆς συνεχοῦς κατηχητικῆς, ἐξομολογητικῆς, φιλανθρωπικῆς καί προπαντός λατρευτικῆς καί λειτουργικῆς ποιμαντικῆς πού προσφέρεται εἰς δόξαν Θεοῦ καί οἰκοδομήν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ.

Μετά ἀπό μικρή δεξίωση, παρασχέθηκε γεῦμα στή Λέσχη Ἀξιωματικῶν.

ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΝΑΠΛΙ ΣΤΟ ΠΟΛΥΚΑΣΤΡΟ

Σέ ὅλους τούς μετασχόντες ἐκ τοῦ ἱεροῦ κλήρου καί τοῦ λαοῦ διανεμήθηκε στό τέλος ἡ εὐλογία ἀπό τῶν Ἐγκαινίων μέ ἕνα εὔχρηστο δίφυλλο φυλακτήριο (μέ τήν Ἁγία Τριάδα τοῦ παλαιοῦ ένοριακοῦ Ναοῦ καί λιτή εὔστοχη ὑπόμνηση) καί ἕνα μεγάλο πολύπτυχο μέ φωτογραφίες ἱστορικῆς σημασίας ἀπό τόν παλαιότερο καί τό σημερινό Ναό καί περιγραφή τοῦ ὅλου ἱστορικοῦ.

Μέχρι τό 1991 στό Πολύκαστρο λειτουργοῦσε ὁ παλαιός ὁμώνυμος Ναός πού ξεκίνησαν νά τόν ἀνεγείρουν οἱ πρόσφυγες ἀπό τήν Ἀνατολική Ρωμυλία στά τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ 1930 (1934-1941) μέ ἐφημέριο τότε τόν π. Φώτιο Βασιλειάδη.

Τόν ἀφιέρωσαν στή φερωνυμία τῆς ἱστορικῆς Μονῆς Ἁγίας Τριάδος Ἀνατολικῆς Ρωμυλίας, πού βρισκόταν σέ ὕψωμα τῆς περιοχῆς Σιναπλί καί ἔτσι δέσποζε περιβαλλόμενη ἀπό πολλούς ὁλόγυρα οἰκισμούς.

Τό “ξαναστήσιμο” τοῦ φερώνυμου ἀρχικοῦ Ναοῦ στό Πολύκαστρο ἀναθέρμαινε αὐτήν τήν εὐλαβική ἀναφορά στό μοναστήρι τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὅπως καί ἡ ἱστορική εἰκόνα τῆς Ἁγίας Τριάδος (πού μετέφεραν Σιναπλιῶτες πρόσφυγες στή Ραχώνα τῆς περιοχῆς Γιαννιτσῶν).

Ἦταν ἡ “ταυτότητα” τῆς ὕπαρξης καί τῆς ἑνότητάς τους ἐκεῖ, ξανάγινε ἡ “ταυτότητα” τῶν νέων οἰκισμῶν στήν Ἑλλάδα, ἕνας ἀπό τούς ὁποίους καί τό σημερινό Πολύκαστρο.

Ὁ πρῶτος ναός ἐγκαινιάστηκε τό 1950 ἀπό τό Μητροπολίτη Πολυανῆς & Κιλκισίου Ἰωακείμ. Πραγματικά ἐντυπωσιακός καί καλαίσθητος, ἀρχοντικός στήν ἀρχιτεκτονική του μορφή, μέ τίς μεγάλες ὡραῖες εἰκόνες ἀναγεννησιακοῦ τύπου.

Ὅμως, δέν ἐπαρκοῦσε γιά τήν παραδοσιακή θρησκευτικότητα τοῦ Πολυκαστρινοῦ λαοῦ.

Τό 1991 ξεκίνησαν οἱ διαδικασίες ἀδειοδότησης γιά τήν κατεδάφιση, κατεδαφίστηκε τό 1998, καί τόν Αὔγουστο τῆς ἴδιας χρονιᾶς θεμελιώθηκε ὁ σημερινός νέος Ναός τῶν 1000 τ.μ., μέ ἡμιϋπόγειο πού ὁλοκληρώθηκε τό 1999 καί λειτουργοῦσε ὡς ἡμι-ισόγεια ἐκκλησία τῶν Ἁγίων Πάντων.

Οἱ ἐργασίες συνεχίστηκαν στήν ἀνωδομή καί στά 2013 ἔγιναν τά θυρανοίξια τοῦ κυρίως ναοῦ τῆς Ἁγίας Τριάδος μεγάλης χωρητικότητος μέ τό νέο προϊστάμενο.

Κοπιώδεις καί συνεχεῖς φροντίδες γιά τήν ὁλοκλήρωσή του, παράλληλα μέ ἕνα πρόγραμμα ἐνοριακῆς προσφορᾶς πρός ὅλους μέ κάθε πρόσφορο τρόπο (μαθητές μέ δωρεάν φροντιστήρια, νέα ζευγάρια μέ συναντήσεις ποιμαντικῆς, ἀπόρους μέ μόνιμη φροντίδα, ἐπισκέψεις κατακοίτων καί ἀσθενῶν, ἐξομολόγηση καί κατήχηση παιδιῶν καί ὡρίμων, κατασκηνώσεις παιδιῶν).

Ὅλα αὐτά ἀπέδωσαν τήν ἐμπιστοσύνη καί τόν ἐθελοντισμό προσφορᾶς τῶν Πολυκαστρινῶν, κυρίως δέ τήν ἐμπέδωση τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ φρονήματος καί ἤθους.

Σ᾽ αὐτούς τούς συλλογικούς κατ᾽ ἐπιμερισμόν εὐθύνης κόπους συγκαταβαίνοντας ὁ Κύριος, εὐλόγησε μιάν εὐλογημένη εἰκόνα καί αἴσθηση ὁλοκλήρωσης, ὥστε νά τελεσθοῦν τά προγραμματισμένα Ἐγκαίνια τοῦ Ναοῦ.

Καί νά προσφέρεται ἡ Ἐκκλησία αὐτή στούς Πολυκαστρινούς ἀκόμη καί ἐν εἰκόνι, ὡς θέα καθημερινή καί σύμβολο ἑνότητος καί πληρότητος, μέσα στήν κύρια λατρευτική καί ἐκκλησιοποιό λειτουργία της.

Αὐτά τόνισε στά ἐγκαίνια τοῦ Ναοῦ καί τονίζει διαρκῶς ὁ Σεβασμιώτατος. Αὐτά ἐπευλόγησαν μέ τήν προσωπική λατρευτική καί τελετουργό πολύτιμη συνηγορία τους οἱ Σεβ. Μητροπολίτες Γρεβενῶν κ. Δαυΐδ καί Σισανίου & Σιατίστης κ. Ἀθανάσιος.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.