(γιά τά 100χρονα τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πριγκηποννήσων).

Ἀρχαιοελληνικό ἔθος ἡ λαμπαδηδρομία, συναρπάζει πάλι στά νεότερα χρόνια τήν ἔκπληξη τοῦ εὐρύτερου κοινοῦ, γιά συμμετοχές δίχως ἰδιαίτερο ὑπαρκτικό κόστος. Τήν καταφάσκει ἀρκετός κόσμος, ὀλυμπίζοντας μέ κίνητρο κάποιες ἰδεατές κοσμοβελτιώσεις.

Οὐσιωδῶς διαφορετική, ὡς ἐθελομέτοχη στήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ, ἡ πασχάλια λαμπαδηφορία. Προσέρχεται ὄχι νά φωτίσει “σκοτίας ἔτι οὔσης” τόν ζωοδόχο Τάφο, ἀλλά γιά νά φωτολάβει καί τό ἄκτιστο φῶς ἀπό τό μνημεῖο τῆς Ζωῆς. Γιά τούς ἐθελοντές τῆς χριστιανικῆς διαχρονίας, τούς θεομετόχους τῆς διαιωνίζουσας ἐσχατολογίας, τούς θεανθρωπισμένους τῆς ἐκκλησιαστικῆς σωτηρίας.

Τήν ἐπιλέγουν διά τῆς χριστοφόρου πίστεως, τῆς χριστοδόχου ἐλπίδος καί τῆς χριστομετόχου ἀγάπης “οἱ τῆς ὁδοῦ”, οἱ συνοδοιπόροι “τοῦ ἐπί γῆς ὀφθέντος καί τοῖς ἀνθρώποις συναναστραφέντος” Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ ἐνανθρωπισμένου “ὑπέρ ἡμῶν καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν”, ὥστε νά μᾶς προσφέρεται ὡς “ἡ ὁδός καί ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή” πρός τόν Πατέρα.

Τόσους αἰῶνες ἑνοποιοῦμε τόν ἐκκλησιαστικό μέ τόν κοσμικό μας χρονοχῶρο λαμπαδηφόροι ἀπό τόν φωτισμό “τῆς σκηνῆς τοῦ Θεοῦ μετά τῶν ἀνθρώπων”· τῆς δικῆς μας σκηνῆς πού τήν μοιραστήκαμε καί τήν μοιραζόμαστε μέ τόν Θεό “χαλκηδόνεια”. Ἀπό τήν μιά τρέχουμε μέ χαροποιό ἐπιπόθηση τῆς ὄντως ζωῆς νά λάβουμε “φῶς ἐκ τοῦ ἀνεσπέρου φωτός” καί ἔπειτα ἀνατρέχουμε πάλι στήν ὄμορφη πλήν φευγαλέα ἐπικαιρότητα τοῦ θεόδοτου βίου μας, γιά νά τό μεταδώσουμε αὐτό τό φῶς στά μικρά καί στά μεγάλα στιγμιότυπα τῆς συνανθρώπινης διαχρονίας.

“Ἐν εἰρήνῃ προερχόμενοι”. Ὄχι “ἀπερχόμενοι”, ἀλλά “προερχόμενοι”, προχωρώντας, συνεχίζοντας τήν ζωή τοῦ εἶναί μας στήν καθημερινή βίωση τοῦ εἶναί μας· στίς καθημερινές συμπλοκές ἐπιτυχιῶν καί ἀποτυχιῶν, χαρμοσύνων καί ταλαιπωριῶν, διεξόδων καί ἀδιεξόδων, εὐφροσύνων καί ἀποθλίψεων, στήν ἄληκτη λειτουργικότητα τῆς μετεχόμενης ζωντάνιας εἴτε καί στίς πειρασμικές δοκιμασίες τῆς χριστιανικῆς μας πιστότητας καί ἀξιοπιστίας.

Διατρέχουμε τά καθημερινά καί τά διϊστορικά. Ὄχι ἀπ-ερχόμενοι ἀπό “τήν οἰκία” τοῦ Πατρός Του καί Πατρός μας, ἀλλά προ-ερχόμενοι, μέ “ἐνοικοῦντα καί ἐμπεριπατοῦντα τόν Λόγον”. Ναοποιημένοι ἀπό τό Ἅγιον Πνεῦμα, κομιστές τῆς δικῆς Του ζωοποιοῦ παρουσίας στήν ἀνθρωπότητα. Καί μάλιστα ὄχι μόνο πρός τό ἕνα (τροπικά) μέρος τῆς ἀνθρωπότητος πού θέλει νά βιώνει “τό καινόν καί παράδοξον θαῦμα” τῆς χριστολογίας, ἀλλά καί γιά τό ἄλλο (τροπικά) μέρος πού ἐμμένει νά παρυφίσταται ἀθεεί (χωρίς ἐλλογία) καί αὐτοθαυμάζεται στήν πολυδραματική του κενότητα.

Τί εἶναι ἡ πανανθρώπινη ἐνιστορία; Μιά ἀπροσδιόριστη καί ἀχαρτογράφητη πολυμελία μορφῶν καί συμβάντων καί πολιτισμῶν; Ἕνα ἀπρόβλεπτα ἀνοικτό πεδίο ἐξελίξεων καί μετεξελίξεων καί ὑπερεξελίξεων στό ἄγνωστο; Θά ἀποτελοῦσε τραγωδικό ἐνδεχόμενο μιά τέτοια ἀνθρώπινη ψευδαίσθηση, διότι θά ὑφαιροῦσε τήν ἐλπίδα τῆς ἀνακαίνισης ἀπό τά ἀνθρώπινα σπαράγματα τοῦ μεταπολιτισμοῦ. Δίχως τήν χριστολογική ἐσχατολογική ἐνιστορία καί τήν χριστολογική ἐσχατολογική προοπτική, θά ἤμαστε τά τραγικότερα ὄντα. Ἄς ἐπανέλθουμε ὅμως.

Συνοψίζοντας τόν βασικό προβληματισμό μας, πῶς θά τήν ἀποτιμούσαμε τήν πανανθρώπινη ἐνιστορία;

Εἶναι μία διαλεκτική ἀνάμεσα στίς βιωτικές ἤ πολιτισμικές λαμπαδηδρομίες δυσαριθμήτων ἀνθρώπων (ἀπό τήν μιά) καί στίς πασχαλινές λαμπαδοφορίες τῶν ἀναρίθμητων θεογνώστων χριστιανῶν πού “προῆλθον” χριστοφορεμένοι (ἀπό τήν ἄλλη). Δέν ἐννοῶ “παγιωμένα στρατόπεδα” ἔνθεν κἀκεῖθεν, ἀλλά ἀναφέρομαι σέ προτιμώμενες καί βιούμενες καταστάσεις τρόπου, ἐλευθερίας, γνώμης, πρακτικῆς, στόχου.

Οἱ λαμπαδηδρομίες συνθηματίζονται μέ ἐναλλασσόμενες προτεραιότητες καί συμβατικότητες κοσμικῆς συνεπιβίωσης ἤ καί ἀντίπαλης βίωσης.

Οἱ ἀναστάσιμες λαμπαδοφορίες χαρίζονται καί προσλαμβάνονται, μετέχονται καί διακονοῦνται καθημερινά, ἀπό τήν καθημερινή καί ἄδυτη Πασχαλινή φωτοδοσία (ὅπως θά ἔλεγε ὁ χαριτωμένος Γέροντας Ἐφραίμ ὁ Ἀριζονίτης). Γι᾽ αὐτό καί διαρκοῦν, ἔστω κι ἄν ἐμεῖς “χρονολογοῦμε” τήν μέθεξή τους ἐν κόσμῳ μέ χρόνους καί καιρούς, μέ δεκαετίες καί ἑκατονταετίες.

Καί ἡ εὐλογημένη διαχρονία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πριγκηποννήσων εἶναι κάτι ἀφάνταστα πολυτιμότερο ἀπό μιά ἱστορική λαμπαδηδρομία τυχαιότητος.

Εἶναι μιά πασχαλινή λαμπαδοφορία ἀνοικτῆς καί ἄληκτης ἐκκλησιοποίησης. Ξεκίνησε ἀπό αἰώνων (ὅπως τό ἀνιστορεῖ ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης στό ἐπετειακό μήνυμα γιά τά 80χρονα τό 2004). Φωτοδοτεῖ διά τῶν ἑστιῶν ἐγχρονικῆς λατρείας τῆς Ἁγίας Τριάδος καί εὐλαβικῆς ἀναφορᾶς στήν Παναγία Ἐλεοῦσα, στόν πανάγιο Νικόλαο, στούς μεγαλομάρτυρες Δημήτριο καί Γεώργιο. Διαθέεται καί διακονεῖται διά τῶν ἐμβληματικῶν εἴτε τῶν ἁπλουστέρων μορφῶν πού συμμετέσχον καί συμμετέχουν στό “κτηματολόγιο” τοῦ οὐρανοῦ ἐπί γῆς…· μορφῶν ἐγγεγραμμένων εἴτε ἐγγραφομένων στό βιβλίο τῆς ζωῆς, ἕναν ἀνοικτό τόμο πού τόν “εὐαγγελίζεται” μέν ὡς ἀνοικτή ἐσχατολογική πρόσκληση στόν κόσμο “ὁ Λόγος τοῦ Πατρός, Χριστός ὁ Θεός ἡμῶν”, μέ συνεργάτες τετιμημένους, κεκλημένους νά λάμπουν “πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ”, στόν θεόκτιστο, θεοπρονοούμενο καί θεόσωστο κόσμο.

***

Μιλήσαμε ἐνθουσιαστικά καί συμβολικά. Δέν θά διακινδυνεύσουμε τόσο πολύ, ἄν προσγειωθοῦμε τώρα καί σέ πιό ἁπλές ἀνθρώπινες ἀποτιμήσεις.

Ἡ ἱστορικῆς πολυσημίας πιστή ἀποτύπωση ἔργων καί λόγων, ἀνθρώπων καί συνθηκῶν προϋποθέτει ἐμπνευσμένη προσέγγιση, ἀξιολογική ἐνσυναίσθηση καί ἐπιστημονική ἀνασύνθεση. Ὁπότε ἀναντίρρητα καί ἡ χαρτογράφηση τῆς διιστορίας, ὁ ἀνασχεδιασμός, ἡ ἀνιστόρηση καί ἡ ἀναπαρουσίαση τῆς τόσο δραματικά ἀρξαμένης καί τόσο μεταδραματικά διανυθείσης ἑκατονταετίας γιά τήν Ἱερά Μητρόπολη Πριγκηποννήσων, ἀπό τοῦ 1924 μέχρι σήμερον, ἀποτελεῖ ἀξιοθαύμαστο καί ἀξιοβράβευτο ἐγχείρημα.

Τό ζοῦμε καί τό ἀποτιμοῦμε ὅλοι μας νηφαλίως ὡς ἀναγνῶστες τοῦ θαυμασίου “Ἐπετειακοῦ Τόμου (τῆς) Ἑκατονταετηρίδος” τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πριγκηποννήσων, πού ἐμπνεύσθηκε, προγραμμάτισε, συντόνισε, ἀνασυνέθεσε δι᾽ ἱκανῶν μετόχων τῆς εὐμνήμονος σοφίας καί τῆς ἐπιστήμονος γνώσης καί καλλιτυπώτως μᾶς παρουσίασε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γέρων Πριγκηποννήσων κ. Δημήτριος.

Ἡ δημιουργία τοῦ τόμου καρποφορήθηκε (διό καί εἰσάγεται) μέ τίς ἀφειδώλευτα δαψιλεῖς καί ἐμπνέουσες ἐγκάρδιες πατρικές εὐλογίες τῆς Αὑτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου (τοῦ καί ἐκ τῆς “Μονῆς τῶν Ἀκοιμήτων”, δηλονότι τοῦ ἀκαμάτου). Χαιρόμαστε πρῶτα τό καλλιγράφημα τῆς σεπτῆς Πατριαρχικῆς του μέριμνας, ἰσοδύναμης ἄλλωστε γιά ὅλες τίς ἐπαρχίες, τίς ἐγγύς καί τίς μακράν, ὡς ἐπιμαρτυροῦν ἐμφανῆ δείγματα ἀκόμη καί ἀπό τό πλούσιο φωτογραφικό παράθεμα τοῦ τόμου.

Ἡ ἐπετειακή ἔκδοση ἐκτυπώθηκε μέ ἐξαιρετική φροντίδα ἀπό τήν “Ἀποστολική Διακονία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος” ὑπό τήν γενική διεύθυνση τοῦ Πανιερωτάτου Φαναρίου κ. Ἀγαθαγγέλου. Ἐπιδείχθηκε τόση ἐπιμέλεια, ὥστε τό περισπούδαστο ἀποτέλεσμα νά εἶναι ἰσάξιο τῆς ἑορταζόμενης 100ετηρίδος καί ἀντάξιο τοῦ σπανίας ἀρχειακῆς καί ἱστορικῆς σημασίας πλουσιωτάτου περιεχομένου.

Προσφέρεται ἤ μᾶλλον ἀνήκει στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, στή Ρωμηοσύνη καί σέ ὅλη τήν Ἐκκλησία ὡς εὔγλωττο τεκμήριο γόνιμης κι ἀκατάβλητης ἐνιστορίας, θεοικονόμητης ἐκκλησιαστικῆς πορείας καί δημιουργικῆς ἐσχατολογικῆς προοπτικῆς μέσα στό χρόνο.

Εὔλογος προσεγμένος καρπός, μετά τήν ὀγδοηκοστήν ἐπέτειο, τιμηθεῖσαν τό 2004 μέ τήν ἐπί τούτῳ Πατριαρχική χοροστασία καί ὁμιλία στόν Ἱερό Ναό Παναγίας Ἐλεούσης Πριγκήπου καί παράλληλο ἑορτασμό στήν Ἱερά Πατριαρχική καί Σταυροπηγιακή Μονή Ἁγίας Τριάδος Χάλκης.

Ἡ ἑκατονταετία προσαπαιτοῦσε μιά συλλογική παρουσίαση διευρυμένης πληρότητας, μέ ἐπιμελημένα, ἐπακριβῆ καί ἰδιαίτερα προσωπογραφικά καί ἐκκλησιαστικά ἀναδρομικά δεδομένα, μέ λαογραφικά καί περιγραφικά συνθέματα καί διασυνθέματα, μέ ἐμβληματικές ναοδομικές καί εἰκονολογικές παρουσιάσεις, μέ πολυφρόντιδα συμμετοχική ἀποτύπωση τῶν τεσσάρων Πριγκηποννήσων καί πλούσια φωτογραφική συναρωγή.

Ὕμνος τῆς Ἐκκλησίας σέ ἠχόχρωμα οὐρανοεπιγείων. Μελώδημα τοῦ πρωτευεργέτου Πατριάρχου Γρηγορίου τοῦ Ζ΄ καί πολυχρονισμός ἡδύμολπος τοῦ Παναγιωτάτου καί Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.

Ἱκανός μετά γνώσεως ὑμνηπόλος ἀμφοτέρων τῶν σεπτοτάτων Πατριαρχῶν καί μουσουργέτης τῶν ἤδη (συμβολικά!) ἐννέα ἀλληλοδιαδόχων Ποιμεναρχῶν (Ἀγγέλων τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας) ὁ Σεβασμιώτατος Φιλαδελφείας κ. Μελίτων, ἱκανότατος Ἱεράρχης ἐκ τῶν παλαιοτέρων ἐπιτελῶν, ἰσόψυχος ἀδελφός τοῦ νῦν ἰσαξίου Μητροπολίτου Πριγκηποννήσων κ. Δημητρίου.

Δι᾽ αὐτῶν καί διά τῶν λοιπῶν συνεργατῶν τοῦ τόμου, ἀπολαμβάνουμε κυριολεκτικά εὐλάλων συνθετῶν εὐμολπία καί καλλιέπειας συγχορδία. Ἄκουσμα τίμιο σεβαστικό περί τῆς καλλιδρομίας τῶν κατά καιρούς ἐν Θεῷ ἱστορικῶν οὐρανιτῶν. Τῆς Προποντίδος λαογράφο φλοῖσβο, ἡλιοστεφάνωμα νησιώτικης ἠχοφωνῆς δι᾽ ἀνθρώπων, διά ναῶν καί εἰκόνων καί ἑορτῶν συντεσσάρων τῶν Πριγκηποννήσων (εἴτε “Εὐδαιμοννήσων” κατά τίς ἐνθυμήσεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου), ἐνήχημα εὐκλεοῦς παρρησίας καί βαθυφώνου (ἀποφασιστικῆς) μαρτυρίας.

Κατ᾽ ἐνώπιόν μας ὁ πολιουχῶν τήν Πρίγκηπο Ἅγιος Δημήτριος. Ἡ Παναγία μας ἡ Ἐλεοῦσα καθέδρα τῆς ἀπερινοήτου θείας προνοίας, καθεδρικῆς ἐν μέσῳ τῶν ἀνθρώπων. Παραστάτες εὐπρεπεῖς τοσοῦτοι Ἅγιοι ἐπ᾽ ἐκκλησίαις καί ἐκκλησιδίοις καί μοναῖς, τοσοῦτοι Δίκαιοι, τοσοῦτοι μάρτυρες τῆς θείας Βασιλείας, ἱλαροβλέποντες τούς ἄλλοτε εὐκλεεῖς γάμους Χαλκιτῶν καί σήμερον τά θεόδεκτα τῶν Πριγκηπιανῶν καί Πρωτινῶν παιδία, ἀρωγοί ἐπιτρόπων καί φιλανθρωπινῶν καί δωρητῶν, θείας δαψιλίας βραβευτές γιά τίς ἐπετείους τοῦ Ποιμενάρχη, γιά τά ἑξάχρονα τῆς ἐκλογῆς καί Γεροντικῆς ἐπωνυμίας, τά τριαντάχρονα τῆς τιμίας ἀρχιερατείας, τά πενηντάχρονα τῆς ἱερᾶς κλήσεως.

***

Πρό μηνός παραλαβών τόν ἐξαιρετικό ἐπετειακό τόμο, τοῦ ἀποκρίθηκα χρεωστικά, σημειώνοντας τίς ἐντυπώσεις μου. Κρίνω πώς θα μποροῦσα νά τίς κοινολογήσω ἐν μέρει καί ἐδῶ.
«… Τιμή στήν ὁμωνυμία μας, τήν καί πρός τήν προτέραν φερωνυμίαν τοῦ Παναγιωτάτου, ἡ ἐν τοῖς πράγμασι ἤδη καταξίωσή Σας εἰς Μητροπολίτην Γέροντα Πριγκηποννήσων, ὑπό τήν προστασίαν τοῦ καί Ὑμετέρου ἁγίου Πολιούχου, τοῦ Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου τοῦ Μυροβλύτου!

Ἀξιόζηλος εἰς δόξαν Κυρίου καί τῆς Ἐκκλησίας ἡ ἀξιόχρεως πεντηκονταετία τῆς διακονίας Σας “εἰς τάς αὐλάς τοῦ Κυρίου” καί δή ἡ τετιμημένη τριακοντατετραέτις Ἀρχιερατεία Σας. Ὅλα πολύτιμα καί ἱερά καί τάς ἐλπίδας τῆς Μητρός Ἐκκλησίας δικαιοῦντα καί τήν διακριτικήν περιχαρίαν τοῦ Γένους συνευοδοῦντα. Τά Ὑμέτερα πάντα προσμετρώμενα εὐμνημόνως πρός τά τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Γένους ἡμῶν ἐν Πριγκηποννήσοις. Ὁποία εὐλογία καί χάρις παρά Θεοῦ, “τοῦ ἱκανοῦντος ἡμᾶς”!

Καί ἡ Ὑμετέρα ἑξαέτις ἤδη ποιμαντορία καί ἡ ἑκατονταέτις ἐνιστορία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πριγκηποννήσων, ἀπό τῆς Μητροπόλεως Χαλκηδόνος τό 1924 ἀποσπασθεῖσα, οἱ διατελέσαντες Ποιμενάρχαι καί λοιποί κληρικοί, μέ τό περί αὐτούς πλήρωμα, τό μικρόν τῶν φαινομένων καί πολύ τῶν ἀγνοουμένων καί Θεῷ τετηρημένων, ἅπαντα ἀναπέμπουν εἰς τήν ἀνά τήν οἰκουμένην ἐκκλησιαστικήν ἐσχατολογικήν ἱστορίαν, ὅπου τά ἀνθρώπινα συμμίγνυνται ἐκκλησιακῶς πρός τήν θεανθρωπίαν τοῦ Παντοκράτορος.

Ὅσαι βιογραφήσεις τῶν κλεινῶν Προκατόχων καί ἐξιστορήσεις τῶν διαγενομένων, ὅσαι ἀπεικονίσεις καί ἀποτυπώσεις, ὅσαι ἀστικαί εἴτε λαογραφικαί ἀναμνήσεις, ὅσαι τοῦ παρόντος ἐμφάνειες τῶν ἡμετέρων διαχρονικῶν δικαιωμάτων, περιγραφαί ὁμιλοῦσαι καί εἰκόνες συνδιαλεγόμεναι καί φωτογραφίαι ἐκλαλοῦσαι, συνιστοῦν τά ἀθλήματα πού παρελάβετε καί καταθέτετε ἐπιμελῶς (ἤ μᾶλλον θά ἔλεγα ἐμμελῶς) ὡς «Ἐπετειακόν Τόμον Ἑκατονταετηρίδος (1924-2024)» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πριγκηποννήσων.

Πολλῶν ταῦτα ἐπαίνων καί συγχαρητηρίων καί συνευφροσύνης καί ὑμνητικῆς ἀνατάσεως συναίτια πρός τόν Δοτῆρα παντός ἀγαθοῦ, συνεγείροντα τούς ἀγαπῶντας ἡμᾶς ἐν ἀληθείᾳ εἰς ἔπαινον δόξης τοῦ μεγάλου Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν. Τοῦ ζῶντος Θεοῦ ἡμῶν τελεσιουργοῦντος τήν καρποφορίαν τῆς ἐνιστορίας, πάντως δι᾽ ἀνθρώπων τά ἀνωτέρω συνετελέσθησαν, εἰς ἀνθρώπους προσδιηκονήθησαν, τήν δικαίωσιν τῆς ἀθλουμένης ρωμαλεότητος τῆς ἐλπίδος καί τῆς ποιμαντορίας καί τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐνιστορίας προβάλλουν καί ἀναπροβάλλουν. Διά πάντων αὐτῶν τῶν ἀνθρωπίνων ἀναδύεται προνοοῦσα καί συντηροῦσα τά πάντα εἴτε καί διακυβεύουσα τά πρός ὥραν ἡ παναλκής πρόνοια τοῦ Θεοῦ.

Ὑπάρχει τι μεγαλειωδέστερον στόν κόσμο ἀπό τήν ταπείνωση τῆς θείας συγκαταβάσεως;

Ὑπάρχει τι ἀξιοπιστώτερον τεκμήριο τῆς τοιαύτης θείας καί θεουργικῆς ταπεινώσεως ἀπό τήν ἐκκλησιαστικήν ἱστορία;

Συναμφότερα ὁδήγησαν καί συνοδηγοῦν τήν ἐνιστορική ἀνάσταση τῆς Ἐκκλησίας.

Τοῦτο ἀναδύεται καί ἀπό τήν ἔκτυπη ὀμορφιά καί εὔλαλη ποιότητα τοῦ θαυμασίου ἐπετειακοῦ τόμου…».

†Ὁ Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως & Πολυκάστρου Δημήτριος

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.