ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE: Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαγκαδά Ιωάννης σε αποκλειστική συνέντευξη στο ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE, μιλά για τα τρέχοντα ζητήματα της επικαιρότητας και το σημαντικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεως.

Ο Μητροπολίτης Λαγκαδά Ιωάννης στο ΕΚΚΛΗΣΙΑ – Διαβάστε τη συνέντευξη:

Σεβασμιώτατε, ευχαριστούμε για τη φιλοξενία. Στη Μητρόπολη Λαγκαδά είχατε τις εορταστικές εκδηλώσεις αυτό το διήμερο για την Αγία Κυράννα και επίσης είχατε και το θεολογικό συνέδριο το οποίο είχε μεγάλη επιτυχία.

Η μνήμη της Αγίας Κυράννας είναι ένα γεγονός που λειτουργικά η επαρχία μας το βιώνει με έναν ιδιαίτερο τρόπο με μία προσκυνηματική παρουσία πιστών αλλά παράλληλα προάγει και τον θεολογικό λόγο μέσα από τα συνέδρια τα οποία διοργανώνονται εδώ και εννέα χρόνια.

Ο σκοπός της διοργάνωσης αυτών των συνεδρίων είναι να καταδείξει ότι η ακαδημαϊκή λεγόμενη Θεολογία εκφράζει αυτό τούτο το βίωμα της Αγίας μας εκκλησίας και όταν εκφράζει αυτό το βίωμα της εμπειρικής θεολογίας τότε Πραγματικά είναι ορθόδοξος Θεολογία.

Έτσι υπό το πρίσμα αυτής της προοπτικής το φετινό συνέδριο αφιερώθηκε στη μορφή του δικαίου Λαζάρου του φίλου του κυρίου, στο γεγονός της Αναστάσεως του, και εκείνο το οποίο καταδειχθεί μέσα από την απόλυτα επιτυχημένη διοργάνωση αλλά και υλοποίησή του ήταν ότι το μήνυμα του Ευαγγελίου το μήνυμα του Χριστού είναι μήνυμα μιας καινούργιας ζωής.

Αυτή τη ζωή αγάπησε και η Αγία Κυράννα και αυτής της ομολογίας το μεγαλείο θαυμάζουμε, διότι παρέμεινε πιστή εναθλήσασα σε μέχρις αίματος και αυτή η σταθερότης της Αγίας είναι εκείνη που πραγματικά μας συνδέει με το μεγάλο γεγονός της βιωματικής ενότητος που υπάρχει στη ζωή της Αγίας μας εκκλησίας και που συνδέει ιστορικές εποχές διαφορετικές μεν ως προς το χρονικό προσδιορισμό που όμως όλες ενοποιούνται στο αιώνιο παρόν του Θεού.

Έτσι λοιπόν ζήσαμε αυτές τις ημέρες όμορφες λειτουργικές εμπειρίες με τους εσπερινούς, με τις ιερές αγρυπνίες με τα αρχιερατικό Συλλείτουργο με τις αρχιερατικές λειτουργίες με τις προσκυνηματικές παρουσίες πιστών από διάφορα μέρη της πατρίδας μας και παράλληλα με την ανάπτυξη του ο θεολογικού λόγου μέσα από την παρουσία της του θεολογικού τμήματος του πανεπιστημίου Λευκωσίας μέσα από την εκπροσώπηση του πανεπιστημίου του καποδιστριακού των Αθηνών με την παρουσία του προέδρου του Τμήματος κοινωνικής θεολογίας με την παρουσία καθηγητών από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και μέσα από την παρουσία καθηγητών της θεολογικής ακαδημίας.

Σεβασμιώτατε μάθαμε ότι η Ιερά Μητρόπολη Λαγκαδά φροντίζει τους νέους ανθρώπους και κυρίως τα νέα παιδιά με ένα πρόγραμμα στο οποίο με δωρεάν προετοιμάζονται για τις εξετάσεις τους και πληροφορηθήκαμε ότι έχει μεγάλη επιτυχία και υπάρχει προσέλευση από αρκετές περιοχές.

Αυτό είναι ένα πρόγραμμα που συνδέεται με την ενισχυτική διδασκαλία την οποία διοργανώνει η Μητρόπολις μας και την οποία παρέχει ως εφόδιο με μία έτσι ξεχωριστή θα έλεγα διάθεση αγάπης και φροντίδας προς τα παιδιά μας τα οποία δυστυχώς πνίγονται από το άγχος των εξετάσεων από μία διαδικασία η οποία κατά τη γνώμη μου είναι ψυχοφθόρα και δεν αποδίδει τελικά τα ζητούμενα αποτελέσματα.

Η εκκλησία λοιπόν μέσα από τα μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας στα οποία παρέχει δωρεάν στηρίζει την οικογένεια στηρίζει τους υποψηφίους στηρίζει την τοπική κοινωνία και χαιρόμαστε διότι η εργασία η οποία γίνεται είναι πραγματικά με πολλή αγάπη και με πολύ θυσιαστική διάθεση και υπάρχουν Καλά αποτελέσματα.

Οι υποψήφιοι έχουν το μεγαλύτερο συντελεστή επιτυχίας ο οποίος υπερβαίνει το ποσοστό 90% και είναι κάτι για το οποίο καυχώμεθα εν κυρίω και είναι κάτι το οποίο πραγματικά στον ευαίσθητο χώρο της παιδείας μας δίνει τη δυνατότητα να αισθανόμαστε μία ηθική ικανοποίηση

Λαγκαδά Ιωάννης

Η εκκλησία μας έχει άξιους κληρικούς που προέρχονται από όλες τις επιστήμες και από όλα τα επαγγέλματα και ο καθένας τη μαρτυρία του και την δυνατότητα του γνωστικού αντικειμένου που κατέχει τη χρησιμοποιεί και με αυτήν συνεισφέρει στην πραγμάτωση και την επίτευξη του καλύτερου σκοπού της ποιμαντικής μαρτυρίας που στην καθημερινότητα καλούμεθα να δίδομε.

Ιερείς δε γίνονται μόνο οι θεολόγοι, έχουμε και μαθηματικούς, μηχανικούς, φιλολόγους και επιστήμονες από κάθε ειδικότητα οι οποίοι θα συμβάλλουν στη διδασκαλία.

Σεβασμιώτατε σε πολλές δημοσκοπήσεις που βγάζουμε και στη δικιά μας εφημερίδα ο ουκρανικός Λαός αυτή τη στιγμή κατά 80% επιθυμεί να προσχωρήσει και να επανενταχθεί στη νέα αυτή η εκκλησία που ο παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης έδωσε την αυτοκεφαλία και τον τόμο στον Μητροπολίτη Κιέβου η Φανή. Παρόλα αυτά στην ελλαδική εκκλησία υπάρχουν κάποιες φωνές οι οποίες δεν είναι Βεβαίως η πλειοψηφία τους προσπαθούν να το μειώσουν αυτό το γεγονός και να θεωρηθεί και να προσπαθήσουν να επηρεάσουν με έναν τρόπο να μην εγκριθεί αυτή η απόφαση του Παναγιωτάτου. Πώς βλέπετε εσείς αυτές τις εξελίξεις;

Καταρχήν δεν υπάρχει ορθή πληροφόρησης ούτε στα μέλη της ιεραρχίας ούτε στον ελληνικό λαό αλλά ούτε και προς τη διεθνή θα έλεγα κοινότητα.

Το πρόβλημα της Ουκρανίας δεν είναι πρόβλημα το οποίο αναιφύει εχθές ή το οποίο υπάρχει σήμερα.

Είναι ένα πρόβλημα το οποίο το συναντούμε από τον 16ο αιώνα από τότε που πολιτικά κυριαρχούσε η Πολωνία γίνονται προσπάθειες να υπαχθεί η μικρά Ρωσία όπως αποκαλείτω στην Ρώμη.

Τότε λοιπόν λόγοι πολιτικοί επέβαλαν με πιεστικούς τρόπους την υπαγωγή και εκκλησιαστικά της χώρας αυτής ή στην κυριαρχική στην κανονική κυριαρχική δικαιοδοσία της Ρώμης ο τότε Πατριάρχης Ιερεμίας ο δεύτερος απέστειλε τον επίσκοπο Λητής και ρεντίνης τον Άγιο Δαμασκηνό τον στουδίτη ο οποίος πήγε έκανε σημαντικό ουσιαστικό διάλογο και περί έσωσε την εκκλησία της Ουκρανίας από την υπαγωγή της την κακοδοξία της δύσεως είναι ένα ιστορικό γεγονός το οποίο συνδέει την επαρχία μας μέσα από την σεπτή ευλογία και μέριμνα του Οικουμενικού Πατριαρχείου το οποίο από τότε είχε την μέριμνα για την διαφύλαξη της ενότητας αλλά και του ορθόδοξου φρονήματος αυτού του λαού

Κάτι το οποίο επίσης θα πρέπει να επισημάνουμε είναι ότι ο αριθμός των Ουνιτών που υπάρχει και που είναι αυξημένο στις περιοχές της δυτικής Ουκρανίας δεν οφείλεται εις λόγους πνευματικού προσανατολισμού αλλά τα αίτια είναι δυστυχώς πολιτικά από κει και πέρα νομίζω ότι η πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριάρχου και της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου έδωσε και δίνει την αφορμή και την ευκαιρία και προς την εκκλησία της Μόσχας της Ρωσίας το Πατριαρχείο της Μόσχας και προς την εκκλησία της Ουκρανίας να βρουν λύση συμβιβαστική και ειρηνική ούτως ώστε να παύσουν και τα σχίσματα και οι οποιεσδήποτε εν εξελίξει διενέξεις

Πιστεύω απόλυτα ότι ο χαρακτήρας των παρεμβάσεων και του ενδιαφέροντος του Οικουμενικού Πατριαρχείου αποσκοπεί στην ενότητα και στην θεραπεία υφιστάμενων έκπαλαι τραυματικών καταστάσεων.

Από κει και πέρα η συμβολή του ανθρώπινου παράγοντος είτε από την έλλειψη ενημερότητας είτε από την ύπαρξη σκοπιμότητος δημιουργεί εντυπώσεις διαφορετικές από αυτές που εκφράζουν την πραγματικότητα.

Ευχή όλων είναι να υπάρξει η ενότης να υπάρξει η καταλλαγή και πάνω από όλα εφόσον στο υφιστάμενο θέμα δεν υφίστανται λόγοι δογματικών αποκλίσεων και είναι θέμα κανονικής τάξεως που έχει σχέση με τη διοίκηση και με την ποιμαντική μέριμνα των εκκλησιών, οπωσδήποτε ο συντονιστικός ρόλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου είναι καθοριστικής σημασίας και μπορεί να συμβάλλει θετικά αρκεί όμως και από την άλλη πλευρά να υπάρξει η συνέργεια.

Πιστεύω ότι αν θα υπάρξει συνεργεία όλων των ενδιαφερόμενων μελών κάτω από την σκέπη και την ευλογία της μητρός εκκλησίας όλα μπορούν να εύρουν την λύση και να πάρουν το δρόμο προς τη σωστή κατεύθυνση .

Όσον αφορά την εκκλησία της Ελλάδος νομίζω ότι θα πρέπει να υπάρξει μία σοβαρή αντιμετώπιση του θέματος.

Νομίζω ότι το κριτήριο θα πρέπει να είναι έξω από τα όρια μιας εθνο φυλετικής προοπτικής.

Θεωρώ ότι τα κανονικά όρια τα οποία υφίστανται έκπαλαι μέσα στη ζωή της Αγίας μας εκκλησίας μπορούν πραγματικά να μας βοηθήσουν.

Για το θέμα της αυτοκεφαλίας της Ουκρανίας είναι δεδομένο ότι εφόσον εγένετο η κακή απαρχή της χορηγίας της αυτοκεφαλίας σε εθνικές εκκλησίες είναι κάτι που δεν μπορεί να αποκλειστεί και να περιοριστεί στη συγκεκριμένη εκκλησία όταν εκκλησίες όπως είναι η Τσεχία η Πολωνία και άλλες που με μικρότερο αριθμό εξ επόψεως πληθυσμιακής συνθέσεως έχουν και διατηρούν τα προνόμια της αυτοκεφαλίας, πως είναι δυνατόν μία χώρα με 40 εκατομμύρια κατοίκους να μην έχει τέτοιο δικαίωμα.

Δυστυχώς όμως σήμερα αυτοκέφαλες και αυτόνομες εκκλησίες δεν υπηρετούν την ενότητα υπηρετούν την ενότητα απεναντίας επιδρούν διαιρετικώς κάτι που δεν έχει καμία σχέση ούτε με το πνεύμα της πεντηκοστής ούτε με το πνεύμα της ζωής της Αγίας μας εκκλησίας και όταν λέω το πνεύμα της πεντηκοστής όταν ιδρύθηκε η πρώτη εκκλησία στα Ιεροσόλυμα υπήρχαν από πολλά έθνη πιστοί για να φανταστείτε από το κάθε έθνος να είχε και έναν επίσκοπο στα Ιεροσόλυμα με το ξεκίνημα της πρώτης Εκκλησίας.

Υπήρχε μόνο ο Ιάκωβος ο αδελφός του Κυρίου.

Σήμερα σε Ευρώπη και Αμερική οι Έλληνες κάθε Έθνος έχει το δικό του Επίσκοπο.

Αυτό εξ απόψεως κανονικής θεωρήσεως αποτελεί αντικανονική λειτουργικότητα.

Λοιπόν αυτά είναι φαινόμενα εξ απόψεως κανονικής θεώρησεως αντικανονικά και η μεγάλη του Χριστού εκκλησία του Οικουμενικό Πατριαρχείο φροντίζει να τα οικονομήσει και να υπάρξει η ενότητα μέσα από τα επισκοπικά συμβούλια και μέσα από τις προσεγγιστικές προσπάθειες από κει και πέρα όμως πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι έχουμε ευθύνη έναντι Θεού και ανθρώπων όταν διαχειριζόμαστε θέματα που αφορούν εις την ενότητα της πίστεως εις την ενότητα της εκκλησίας και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αφήνουμε τις καταστάσεις να εξελίσσονται σε τέτοια μορφή αντιπαλότητας διαρέσεως και συγκρούσεων.

Το μισθολογικό των κληρικών και γενικά οι σχέσεις κράτους εκκλησίας ένα θέμα το οποίο εδώ και αρκετό καιρό έχει μονοπωλήσει την επικαιρότητα πλέον έχουμε φτάσει στο σημείο όπου είναι στα χέρια του αρχιεπισκόπου και της ιεραρχίας το ποια στάση εν τέλει θα κρατήσουν ως προς τη συμφωνία αυτή την οποία προσπαθεί να περάσει η κυβέρνηση με πληροφορίες να λένε ότι υπάρχει και ένα χάος εξαιτίας κυρίως του ότι οι ιερείς και οι σύνδεσμοι από όπου εκπροσωπούνται δεν μπορούν να βρουν μία χρυσή τομή.

Είναι δύο διαφορετικά θέματα οι σχέσεις κράτους και πολιτείας και αυτό της μισθοδοσίας του Ιερού κλήρου.

Οι σχέσεις κράτους και Εκκλησίας είναι ένα θέμα το οποίο πάντοτε υπήρχε μετά την απελευθέρωση και τη δημιουργία του ελληνικού κράτους και πάντοτε οι σχέσεις αυτές περνούσαν είτε από κρίσεις συγκρουσιακές από θετικές εξελίξεις.

Σήμερα θα μπορούσαμε να πούμε πως η εκκλησία μας έχει μία δυνατότητα πληρότητας να εκφράζει ελεύθερα την άποψή της, τη γνώμη της και να υποστηρίζει τις θέσεις της.

Από κει και πέρα η πολιτεία με την όποια μορφή κυβερνητικής διαχείρισης δεν είναι αυτή που πάντοτε ακούει την φωνή της εκκλησίας σε πολλά θέματα.

Η εκκλησία τοποθετείται αποφασιστικά  αλλά δεν έχει νομοθετική δυνατότητα και αρμοδιότητα στα διατάγματα και στους κανονισμούς που το εκάστοτε Υπουργείο Παιδείας ή τα άλλα υπουργεία προβαίνουν εις εκδόσεις νόμων και νομικών διατάξεων.

Υπάρχει μία παρεξηγημένη αντίληψη.  Η εκκλησία δεν νομοθετεί δεν διοικεί , ούτε παρεμβαίνει.

Η εκκλησία διατηρεί την αυτοτέλεια εις ότι αφορά τους πόρους, ότι αφορά την διοίκηση ή στα της εκκλησίας πράγματα και βέβαια το υφιστάμενο καθεστώς είναι τέτοιο που τίποτε δεν μπορεί να κάνει η εκκλησία χωρίς να υπάρχει η έγκριση της Πολιτείας.

Επομένως όταν λέμε διαχωρισμό είναι κάτι που πρέπει να το σκεφτούμε πάρα πολύ καλά διότι ούτε αυτή τη στιγμή υπάρχει επίπεδο σχέσεων που να ασφυκτιά είτε η Πολιτεία είτε η Εκκλησία.

Η εκκλησία υπηρετεί τα του λαού, το Ορθόδοξο φρόνημα του Έλληνα και αγωνίζεται ακριβώς να περισώσει αυτήν την ταυτότητα αυτό το περιεχόμενο αυτή την έκφραση του ορθόδοξου πληρώματος ως βιώματος ως πολιτισμού και ως στοιχείου της εθνολογικής μας ταυτότητας.

Από κει και πέρα πολιτικές δυνάμεις κατά καιρούς εμφανίζουν διάφορες απόψεις που είναι αντίθετες προς την πίστη και προς την Ιδεολογία του ορθόδοξου φρονήματος.

Βέβαια οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να διατυπώνουν τις απόψεις τους και η εκκλησία ουδέποτε εχθρεύεται κανέναν. Είναι όμως υποχρεωμένη να υπερασπίζεται τη διδασκαλία του Ευαγγελίου, το περιεχόμενο της πίστεως και την παράδοσή της.

Ο εκκλησιαστικός λόγος είναι λόγος συνοχής ενότητος είναι λόγος μαρτυρίας αγάπης και είναι λόγος ο οποίος αποσκοπεί στο κοινό όφελος.

Αφού και οι πολίτες του Κράτους είναι κατά μεγάλο ποσοστό μέλη της Αγίας μας εκκλησίας.

Πρέπει να τονίσω σε αυτό το σημείο ότι η Αγία μας εκκλησία δεν αγκαλιάζει με αγάπη και ενδιαφέρον μόνο τα μέλη της, προς όλους τους ανθρώπους δεικνύει το αυτό ενδιαφέρον και μέσα από το έργο της φιλανθρωπίας και μέσα από το έργο της πολιτιστικής συμβολής ή στο να υπάρχει σε αυτό τον χώρο σε αυτό το κράτος σε αυτή την πατρίδα ο πολιτισμός έτσι ώστε να υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις που πραγματικά δίνουν τη δυνατότητα υπεροχής στον τόπο και στον λαό μας.

Ένα παράδειγμα θα πω:  Σήμερα το 90% των εν ενεργεία μνημείων είναι οι ναοί είναι οι μόνες που είναι ανοιχτά για όλους τους ανθρώπους για όλους τους πιστούς.

Και φυσικά όταν σε έναν τόπο προβάλλεται ο πολιτισμός μέσα από την παράδοση της μοναστηριακή μέσα από την ιστορία του Βυζαντίου ή της μεταβυζαντινής περιόδου της περιόδου της τουρκοκρατίας όταν προβάλλονται τα μνημεία τα έργα τέχνης και υπάρχει μία κίνηση και ένα ενδιαφέρον, ο τόπος όπου βρίσκονται όλες αυτές οι μεγάλες κοιτίδες του πνευματικού πολιτισμού ωφελείται μέσα από τον τουρισμό μέσα από την οικονομική κίνηση και μέσα από τα οφέλη τα οποία υπάρχουν ως αποτέλεσμα της υπάρξεως της μέριμνας των εκκλησιαστικών μνημείων.

Οφείλω όμως να πω για την  αποκατάσταση της αλήθειας ότι αυτή τη στιγμή μετά από πολλές προσπάθειες του μακαριωτάτου αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρίου Ιερωνύμου μετά από την προσπάθεια των μελών της Ιεράς Συνόδου και των ειδικών επιτροπών και μετά από την Αγαθή συνεργεία και του Υπουργείου Παιδείας υπάρχει μία συνεργασία και υπάρχει μία διάθεσης  να υπάρξει διόρθωσης των κακώς εχόντων σημείων από τα εγχειρίδια της διδασκαλίας του μαθήματος και πιστεύω ότι θα υπάρξει.

Η περίφημη συμφωνία εκφράζει το ενδιαφέρον το ουσιαστικό ενδιαφέρον του μακαριωτάτου αρχιεπισκόπου για τα πράγματα της εκκλησίας όχι στην ενεστώσα κατάσταση αλλά με μία προοπτική μέλλοντος και ο στοχασμός του μακαριωτάτου εις ότι αφορά την αξιοποίηση της λεγόμενης εκκλησιαστικής περιουσίας είναι κάτι που πραγματικά εκφράζει το ενδιαφέρον πάλι για τον λαό.

Γι αυτό βλέπετε υπάρχει και όρος της συνεκμετάλλευσης με την Πολιτεία με απόλυτο σκοπό τη στήριξη του κοινωνικού έργου την συμπαράσταση προς τον δοκιμαζόμενο λαό μας.

Από πλευράς κυβέρνησης υπάρχει μία διάθεσης αγαθώς δηλωμένη για την σύμπραξη εις ότι αφορά αυτή τη συμφωνία.

Η διαφωνία αλλά και εκεί που υπάρχουν επιφυλάξεις είναι το θέμα της μισθοδοσίας αλλά στο σημείο αυτό διευκρινίζουμε άλλο οι σχέσεις εκκλησίας πολιτείας άλλο η περιουσία.

Η μισθοδοσία είναι ιερό δικαίωμα που έχει σχέση με την διακονία των κληρικών.

Να το πω πιο απλά οι παπάδες μας οι διάκονοι μας εργάζονται σε αυτόν τον τόπο και προσφέρουν την υπηρεσία τους με θυσία μέσα από την δική τους ζωή μέσα από την δική τους προσπάθεια δεν είναι απλώς ότι επιτελούν ένα καθήκον λειτουργικής φύσεως κάνω μία ακολουθία και φεύγω.

Ο ιερεύς είναι 24 ώρες το εικοσιτετράωρο ιερεύς και ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του έργου, του ποιμαντικού έργου.

Είναι κοντά στον εργαζόμενο κοντά στον δοκιμαζόμενο κοντά στον ασθενή κοντά στους νέους και προσφέρει ένα έργο για να το κρίνουμε με κριτήρια στατιστικής κοινωνικά πλούσιο και αρκετά ευαίσθητο.

Δεν αξιολογείται αυτό το έργο δεν αποτιμάται το πολυσήμαντο της αξίας του.

Στην τελευταία περίοδο της κρίσεως ποιοι είναι αυτοί που σήκωσαν κυριολεκτικά τα μανίκια και εργάστηκαν και εργάζονται με τα συσσίτια στο λεκανοπέδιο της Αττικής όπου υπάρχει και ο μεγαλύτερος αριθμός του πληθυσμού και στις επαρχίες μας ιερείς είναι αυτοί που κυριολεκτικά ζητιανεύουν να συγκεντρώσουν τα υλικά που είναι απαραίτητα για να λειτουργήσουν οι κατασκηνώσεις να λειτουργήσουν τα συσσίτια.

Και εν πάση περιπτώσει το οποίο έργο της εκκλησίας αφορά τον λαό και όπως είπα προηγουμένως η εκκλησία προσφέρει αυτό το έργο το οποίο και παράγει που σημαίνει ότι όταν σε έναν κοινωνικό χώρο σε ένα κρατικό χώρο υπάρχει προσφορά κοινωνικού έργου δεν μπορούμε να περιφρονούμε τους κοινωνικούς εργάτες δεν μπορούμε να περιφρονούμε τους συντελεστές ευμάρειας.

Ο μισθός του κληρικού δεν δίδεται χαριστικά.

Μετά την απελευθέρωσή του το Ελληνικό Κράτος βασίστηκε εξ ολοκλρτου στην Εκκλησιαστική περιουσία.Το πρώτο νόμισμα για να φτιαχτεί προήλθε εξ ολοκλήρου από την Εκκλησία.

Πιστεύω όμως ότι οι κυβέρνηση έχει την ευαισθησία και λαμβάνει υπόψιν όλα αυτά και το θέμα της μισθοδοσίας αυτή τη στιγμή επιχειρείται να μπει μέσα σε μία διαδικασία η οποία θα διασφαλίζει και την μονιμότητα.

Εκείνο που θα μπορούσα να πω στο σημείο αυτό είναι ότι ο τρόπος με τον οποίον έχει προσδιοριστεί η λειτουργία του ταμείου μισθοδοσίας είναι ανεπαρκής εξ επόψεως νομικών και συνταγματικών προϋποθέσεων και στο σημείο αυτό έχω να πω πως άν η πολιτεία όντως θέλει να συμβάλλει στην διατήρηση της οφειλόμενης προς τον Ιερό κλήρο υποχρεώσεως της μισθοδοσίας αν θέλει να το βελτιώσει κατά τι το υπάρχον σύστημα μπορεί να αναζητήσει τρόπους οικονομοτεχνικής μελέτης και πρακτικής με προϋποθέσεις και βιωσιμότητας.

Η πρόταση μέχρι σήμερα παρουσιάζει πολλά κενά και δεν μπορεί να αποτελέσει εγγύηση.

Για αυτό είναι δικαιολογημένη και η αγωνία και η ανησυχία αρχιερέων ιερέων και κληρικών γενικώς.

Θέλω να πιστεύω ότι οι προσεχείς συνεδριάσεις της διαρκούς Ιεράς Συνόδου αλλά και της ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος θα καταλήξουν σε προτάσεις τις οποίες πιστεύω ότι θα λάβει σοβαρά υπόψη της η κυβέρνηση

Τα κενά που υπάρχουν στις υφιστάμενες ενορίες είναι πάρα πολλά στην πατρίδα μας.

Υπάρχουν κληρικοί οι οποίοι προσφέρουν τις υπηρεσίες, χωρίς καμία αμοιβή πλεον, με πολλές δυσκολίες και προσπάθεια.

Και βέβαια αυτό δεν είναι ένα επιχείρημα για να πουν ότι να εφόσον υπάρχουν αμισθί 5 10 15 κοντά σε αυτούς τακτοποιήστε και κάποιους άλλους.

Δεν είναι αυτό λογική η οποία μπορεί να θεμελιώσει την έννοια της δικαίας αντιμετωπίσεως του προβλήματος.

Σεβασμιώτατε, έχετε τη στήριξη της Πολιτείας στο σημαντικό σας έργο;

Η έλευσης μου εδώ στη Μητρόπολη το 2010 συνέπεσε με την έναρξη της κρίσεως της οικονομικής.

Μέχρι στιγμής δεν έτυχε να έχουμε καμία απολύτως συμπαράσταση από την Πολιτεία.

Δεν εκφράζω κάποιο παράπονο κατανοώ ότι υπάρχουν οι δυσκολίες προσπαθήσαμε και προσπαθούμε να κάνουμε ότι καλύτερο και στον τομέα αυτό τον του πολιτισμού.

Έχουμε ιδρύσει μουσείο λειτουργικής ορθοδόξου ζωής και παραδόσεως, έχουμε ιδρύσει σκευοφυλάκιο, Λαογραφικό Μουσείο έχουμε με τη βοήθεια του Θεού ολοκληρώσει σχεδόν και με τη συνεργασία της αρχαιολογικής υπηρεσίας τη συντήρηση μνημείων που αποτελούν πραγματικά καύχημα για την επαρχία μας.

Έχουμε ναούς από το 17ο αιώνα με τις τοιχογραφίες με τα τέμπλα που συντηρήθηκαν, που συντηρούνται και που αποτελούν τόπους επισκέψιμους για να δει κανείς και να καταγράψει το μεγαλείο του πολιτισμού αυτού του λαού αυτής της περιοχής σε ισχυρούς χρόνους και καιρούς.

Από την άλλη πλευρά υπάρχουν θαυμάσιες, εικόνες υπάρχουν έργα τέχνης ξυλογλυπτικής υπάρχουν τοιχογραφίες υπάρχει μία πολύ μεγάλη σειρά σημαντικών έργων αρχιτεκτονικής που όταν κάνεις έχει το ενδιαφέρον μπορεί να τα επισκεφθεί να τα θαυμάσει και να ζήσει και αυτή τη διάσταση του πνευματικού μεγαλείου της πίστεώς μας και της τοπικής μας κοινωνίας που ταυτίζεται και με την τοπική μας εκκλησία.

Σεβασμιώτατε, ποια πρέπει να είναι η σχέση Εκκλησίας – Πολιτικής;

Ο κύριος ημών Ιησούς Χριστός σε παράλληλο ερώτημα απήντησε:

Απόδοτε τα του Καίσαρος τω καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ.

Λοιπόν οπωσδήποτε είμεθα υποχρεωμένοι να αποδώσουμε τά του Θεού εις τον θεόν αλλά και τα του καίσαρος.

Βεβαίως η εκκλησία πάντοτε mε τρόπο ευπρεπή και mε τρόπο διακριτικό απευθύνεται προς τους εκάστοτε κυβερνώντες από κει και πέρα από κάθε όμως χριστιανός και ο κάθε κληρικός αποτελούν ελεύθερα πρόσωπα μπορούν να έχουν τη δική τους άποψη.

Βεβαίως σε μία Δημοκρατία όλες οι φωνές ακούγονται.

Και αυτούς με τους οποίους διαφωνούμε και αυτούς που καμιά φορά επιπλήττουμε, τους αγαπούμε και θέλουμε το καλό τους .

Θέλουμε τη Σωτηρία τους θέλουμε την προκοπή τους.

Η εκκλησία θέλει όλους τους ανθρώπους να τους δει να χαμογελούν.

Να βιώνουν την πληρότητα και να ζουν και να απολαμβάνουν τα αγαθά της αγάπης του Θεού.

Αρκεί να έχουμε εμείς τη διάθεση να χαρούμε τη χαρά της ζωής από την πιο μικρή λεπτομέρεια μέχρι στην συνολική έκφρασή της.

Καραγιάννης Ανδρέας
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.