Στο θαύμα της θεραπείας του εκ γενετής τυφλού βλέπουμε τον Κύριο Ιησού να κάνει το πρώτο βήμα προς αυτόν. «Αυτός είδε τον τυφλόν, ουχ ο τυφλός αυτώ προσήλθε», σημειώνει ο ιερός Χρυσόστομος. Δεν κάλεσε ο φτωχός τυφλός τον Κύριο αλλά ο ίδιος ο Θεάνθρωπος τον πλησίασε και με ιδιαίτερη στοργή τον θεράπευσε και του χάρισε το φως του.

Κυριακή του Τυφλού: «Αυτός είδε τον τυφλόν, ουχ ο τυφλός αυτώ προσήλθε»

Κι εμείς, αν γνωρίζουμε η μαθαίνουμε κάτι για τον Χριστό, το ­οφείλουμε σ’ Εκείνον… Δεν γνωρίσαμε εμείς τον Θεό, αλλά Εκείνος μας αποκάλυψε τον Εαυτό του (Γαλ. δ΄ 9). Αυτός ­έτεινε πρώτος το χέρι και μας έδωσε γνωριμία. Αυτός πρώτος χτύπησε την πόρτα της καρδιάς μας για να εισέλθει. Αυ­­­­­τος μας πιάνει από το χέρι και μας κρατά γερά, μας προστατεύει και μας οδηγεί στη λύτρωση και τη σωτηρία. Ας δοξάσουμε λοιπόν τον Κύριο ως τον αίτιο της σωτηρίας μας κι ας Τον α­­­γαπούμε όλο και περισσότερο ­διότι «αυτός πρώτος ηγάπησεν ημάς» (Α΄ Ιω. δ΄ 19).

Κάθε θλίψη έχει τον σκοπό της

Ήταν εύλογη η απορία των μαθητών όταν είδαν τον εκ γενετής τυφλό, κι αμέσως την εξέφρασαν:

–Διδάσκαλε, ποιος αμάρτησε για να γεννηθεί ο αν­θρω­­πος αυτός τυφλός; Αμάρ­τησε ο ίδιος όταν ήταν ακόμη με­σα στην κοι­λιά της μητέρας του, η α­­­μαρ­τησαν οι γονείς του και τιμω­ρείται αυτός για τις αμαρτίες τους;…
Και ο Κύριος Ιησούς τους απάντησε:

–Ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του, «αλλ’ ίνα φανερωθή τα έργα του Θεού εν αυτώ». Ο άνθρωπος αυτός γεννήθηκε τυφλός, για να φα­­νε­­­ρω­θούν με την υπερφυσική θεραπεία των ματιών του τα έργα που επιτελεί η δύναμη και η αγα­θο­­τητα του Θε­ου.
Είναι ­δύσκολο να διακρίνουμε γιατί ο πανάγαθος Θεός επιτρέπει την κάθε δοκιμασία στη ζωή μας. Ένα είναι βέβαιο: ότι κάθε δοκιμασία η θλίψη που αντιμετωπίζουμε έχει τον σκοπό της. Την επιτρέπει ο Θεός είτε για να μας παιδαγωγήσει για κάποιο λάθος μας, είτε για να μας βοηθήσει να καλλιεργήσουμε άγιες αρετές, όπως η πίστη, η υπομονή, η ταπείνωση και η αγάπη, είτε για να φανερώσει τη δύναμή Του στη ζωή μας με τρόπο θαυμαστό και συγκλονιστικό. Σε κάθε περίπτωση, πολλές και μεγάλες είναι οι ωφέλειες που θα αποκομίσουμε. Ας κάνουμε λοιπόν υπομονή και με ειρήνη ψυχής ας λέμε πάντοτε: «Το θέλημα του Κυρίου γινέσθω» (Πραξ. κα΄ 14).

Ο γενναίος ομολογητής

Ύστερα από τη θεραπεία του ο πρώην τυφλός έγινε το επίκεντρο του εν­διαφέροντος στα Ιεροσόλυμα. Πολλοί που τον συναντούσαν δεν ­πίστευαν ο­­­­τι αυτός είναι πράγματι ο γνωστός τυ­φλος ζητιάνος. Εκείνος όμως τους βεβαίωνε: «Εγώ ειμι». Και άρχιζε να διηγείται πως ο Κύριος τον θεράπευσε. Θεωρούσε τον Ιησού ευεργέτη του, και το διεκήρυττε παντού, χωρίς να υ­­­πολογίζει τις αντιδράσεις των φανατικών Ιουδαίων. Κι όταν τον ­οδήγησαν μπροστά στους Φαρισαίους, δεν δίστασε να ομολογήσει με παρρησία ο­­­τι ο Χριστός «προφήτης εστί» και ότι Αυτός τον θεράπευσε. Τότε οι ­­Φαρισαίοι τον έδιωξαν με θυμό. Τον έβγαλαν έξω, αλλά βγήκε νικητής. Διότι ο πρώην τυ-φλος αναδείχθη­κε ομολογη­της της Εκκλησίας.
Το ­παράδειγμά του διδάσκει κι ε­­­­μας να μη ­διστάζουμε να ομολογούμε την ­α­­­­λήθεια, ο,τι κι αν μας κοστίζει. Στην καθη­μερινή μας ζωή, στο χώρο της ερ­­γα­σι­ας μας, ίσως και στο ­συγγενικό μας περιβάλλον, σε κάθε περίσταση, και πο­­λυ περισσότερο όταν η αλήθεια διαστρέφεται και ο Χριστός υβρίζεται και περιφρονείται, έχουμε χρέος να μιλού­με και να υπερασπιζόμαστε την πίστη μας.
Αυτή η μαρτυρία της πίστεως δεν είναι έργο μόνο των ιερέων και των θεολόγων. Είναι έργο όλων μας. Η ομολογία πίστεως δεν απαιτεί ρητορικά προσόντα ούτε απομνημόνευση κάποιων συγ­κεκριμένων ­επιχειρημάτων. Ομολογία πίστεως είναι η κατάθεση της προσωπικής μας εμπειρίας όχι μο­νο με τον λόγο αλλά και με το παράδειγμά μας· με την όλη ζωή μας.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.