Κυριακή Δ΄ Νηστειών: Η δραματική κατάσταση παιδιού και γονέα που παρουσιάζεται στην σημερινή ευαγγελική περικοπή, οδηγεί την σκέψη μας στο παράλληλο σύγχρονο δράμα πολλών αγοριών και κοριτσιών και δύστυχων γονέων, της τραγικής στ᾿ αλήθεια εποχής μας. Πιάνεται η ανάσα μας μπροστά σ᾿ αυτό το δράμα και από την αγωνία και τον πόνο για τους αξιολύπητους γονείς και τα δυστυχισμένα παιδιά, μένουμε αμήχανοι – άφωνοι και ένα «γιατί» αναπηδάει μέσα μας, αξιώνοντας μιάν απάντηση και μια σωστή λύση στο δράμα που δημιουργεί τόσο σπαραγμό και κλάμα.

Κυριακή Δ΄ Νηστειών: Η θεραπεία του σεληνιαζομένου νέου

Είχε «πνεύμα άλαλον» ο νέος του ευαγγελικού αναγνώσματος και τάσεις αυτοκαταστροφής υπό την επήρεια του δαίμονος. Ευτύχησε όμως να οδηγηθή από τον πατέρα του στο Χριστό και θεραπεύτηκε. Ο διάβολος, αγαπητοί, είναι οντότης, πρόσωπο και το έργο του είναι καταστρεπτικό για τον άνθρωπο και την δημιουργία, την φύση. Κάποιοι σήμερα ισχυρίζονται ότι ο διάβολος είναι απλή προσωποποίηση του κακού, ψευδαίσθηση των χριστιανών, που επιμένουν να βλέπουν παντού δαιμόνια. Η Αγία Γραφή όμως διδάσκει ότι «εις τούτο εφανερώθη ο Υιός του Θεού ίνα λύση τα έργα του διαβόλου» (Α’ Ιωάν. 3-8) και ακόμα πως σαρκώθηκε και σταυρώθηκε και πέθανε και αναστήθηκε «ίνα διά του θανάτου καταργήση τον το κράτος έχοντα του θανάτου, τουτέστιν τον διαβόλον» (Εβραίους 2-14). Το κακό είναι ότι η παιδεία μας και όλος ο «πολιτισμός μας» αγνοεί την περί δαιμόνων και διαβόλου πραγματικότητα και όχι μόνο δεν την αντιμετωπίζει, αλλά διστάζει να την ψηλαφίση και να προβληματισθή, να μιλήση για διάβολο και αμαρτία. Έτσι λοιπόν μεγιστοποιείται ο κίνδυνος να μείνη ο σημερινός άνθρωπος ανίσχυρος, αδύνατος, αλύτρωτος.

Σήμερα η δαιμονική επήρεια εκφράζεται στον άνθρωπο με ποικίλους τρόπους. Η πλέον συνήθης της εκδήλωση είναι η έλλειψη κάθε ενδιαφέροντος για τις καθημερινές δραστηριότητες της ζωής, το αίσθημα ανικανότητας, η έμμονη ιδέα πως «δεν αξίζει κανείς να ζη». Αθυμία και πλήρης αδιαφορία για όλα. Και έτσι με πεσμένο ηθικό, χωρίς κανένα κέφι, με πλήρη διαταραχή του ψυχικού συστήματος και εγκατάλειψη κάθε πνευματικού και θρησκευτικού μέσου επικοινωνίας με το Θεό, επέρχεται και κατάρρευση του νευρικού συστήματος, που οδηγεί σε πλήρη απογοήτευση, μοναξιά και συχνά απόγνωση.

Ο άγιος Νείλος τονίζει πως η δαιμονική αυτή επήρεια είναι «σκώληξ καρδίας» που θίγει καίρια την ψυχή και σαν άλλο σκουλήκι κατατρώγει στη συνέχεια και διαλύει ολόκληρη την ανθρώπινη ύπαρξη. Και ο άγιος Ιωάννης, ο συγγραφέας της κλίμακας των αρετών, που σήμερα γιορτάζεται από την Εκκλησία μας, αυτή την δαιμονική επήρεια την αποκαλεί ακηδία. Λέγει λοιπόν ο όσιος· «Ακηδία είναι παράλυσις της ψυχής, χαλάρωσις νού, οκνηρία, αδιαφορία, προς πάντα αγώνα, μίσος κατά του επαγγέλματος» που όλα αυτά απεργάζονται συστηματικά τον θάνατο, όπως χαρακτηριστικά τονίζει ο απόστολος Παύλος· «η δε του κόσμου λύπη θάνατον κατεργάζεται» (Β’ Κορινθ. 7-10). Ο ιερός Χρυσόστομος σημειώνει· η πλέον βλαβερή απ᾿ όλες τις δαιμονικές ενέργειες είναι η υπερβολή της αθυμίας, δηλ. της κατάθλιψης και της απελπισίας.

Ποια όμως είναι η βασικότερη αιτία όλης αυτής της δραματικής καταστάσεως; Χωρίς αμφιβολία η ψυχική ερημιά απ᾿ τη χάρι του Θεού. Ο συγκλονισμός απ᾿ την απιστία και την αθεία που προκαλεί φοβερό κενό στον ψυχικό κόσμο του ανθρώπου. Η ατομικιστική, εγωιστική, άνετη ζωή. Ο κορεσμός, η απληστία, η τεμπελιά και φυσικά τα ναρκωτικά.

Κυριακή Δ΄ Νηστειών: Εορτή 29 Μαρτίου

Απ᾿ όπου διώχνεται ο Θεός, το δίχως άλλο, θέτει πόδι την ίδια κιόλας στιγμή ο σατανάς, που εξωθεί τα πράγματα προς την απόγνωση, την ακηδία, την αθυμία, την κατάθλιψη. Είναι όμως καιρός να καταλάβουμε πως μόνον ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, ο Θεάνθρωπος Ιησούς, μπορεί να βοηθήση θετικά και αποτελεσματικά. Τα φάρμακα που προσφέρει είναι «η αναθέρμανση της πίστεως και της αγάπης προς τον Θεόν». Η προσευχή. Η μυστηριακή ζωή. Η εξομολόγηση για ψυχική ειρήνευση. Προσφέρει τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος και μάλιστα της θεικής αγάπης, η οποία «έξω βάλλει τον φόβον» (Α’ Ιωάν. 4-18).

Η αγωγή των παιδιών μας είναι, καθώς διαπιστώνεται καθημερινά, απ᾿ τους γονείς πρώτα και ύστερα απ᾿ όλη την δομή της σύγχρονης κοινωνίας και παιδείας, αντιπαιδαγωγική, αφύσικη, αντίθεη, αντιχριστιανική.Δημιουργούν οι πιο πολλοί γονείς ένα η δυό παιδιά και αυτά τύπους καλομαθημένους, εγωιστές, στείρους από συναισθήματα και ιδανικά, μαλθακούς, με άδεια ψυχή από Θεό και από ζωή ανώτερη, θρησκευτική. Και αφού μετά, στα σχολεία, γίνεται πλήρης αποπροσανατολισμός, πάλι χωρίς Θεό και ιδανικά, είναι δυνατόν να μη βρεθούν τα παιδιά στο κενό, να μην εκδηλώνονται σαν «άλαλα και κωφά»;

Προσοχή και εγρήγορση λοιπόν. Και αναθεώρηση τακτικής. Απόφαση σταθερή χρειάζεται για καταφυγή στον αληθινό Σωτήρα, τον Θεό της σωτηρίας, τον θεάνθρωπο Κύριο, που εξακολουθητικά μας λέει· «Ω γενεά άπιστος και διεστραμμένη, έως πότε ανέξομαι ημών;». Και παροτρύνει στοργικά όλους μας και τον κάθε νέο «Φέρετε αυτόν προς με».

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.