Ἡ Γ΄ Κυριακή τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, 9η /22α Μαρτίου 2020, ἑωρτάσθη ὑπό τοῦ Πατριαρχείου ὡς Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως ἤτοι τῆς προσκυνήσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τοῦ Κυρίου καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἡ Ἐκκλησία ὁδηγουμένη ὑπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔχει ὡρίσει νά προβάλληται κατά τήν Κυριακήν αὐτήν καί νά προσκυνῆται εἰς εἰδικήν μάλιστα τελετήν τῆς ἀκολουθίας τῆς ἡμέρας ὁ Τίμιος Σταυρός, διά νά ἐνισχυθοῦν ἐκ τῆς προστασίας αὐτοῦ οἱ πιστοί εἰς τό δανυόμενον ὑπ’ αὐτῶν στάδιον τῆς νηστείας.

Εἰς τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἡ ἑορτή αὕτη ἑωρτάσθη ἀφ’ ἑσπέρας ὡς Παρρησία διά Μεγάλου Ἑσπερινοῦ εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως, τοῦ ὁποίου προεξῆρξεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος.

Ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς ἐτελέσθη θεία Λειτουργία εἰς τόν Πανάγιον Τάφον,προεξάρχοντος πάλιν τοῦ Μακαριωτάτου, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιερέων Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ἡσυχίου, τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιεπισκόπων Γεράσων κ. Θεοφάνους, Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου, Λύδδης κ. Δημητρίου, Μαδάβων κ. Ἀριστοβούλου καί τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἑλενουπόλεως κ. Ἰωακείμ Ἁγιοταφιτῶν Ἱερομονάχων καί διακόνων, ψαλλόντων τοῦ Πρωτοψάλτου Ἱεροδιακόνου Συμεών δεξιά καί τοῦ κ. Βασιλείου Γκοτσοπούλου ἀριστερά, παρουσίᾳ μελῶν τοῦ Γενικοῦ Προξενείου τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα, τῇ συμμετοχῇ ὀλιγαρίθμων πιστῶν, μοναχῶν καί μοναζουσῶν τῆς πόλεως κυρίως τῶν Ἱεροσολύμων, λόγῳ τῶν ὑποδειχθέντων μέτρων προφυλάξεως ἐκ τοῦ ἰοῦ Covid- 19.

Μετά τήν θείαν Λειτουργίαν ἠκολούθησε λιτανεία τρίς πέριξ τοῦ Ἁγίου Τάφου καί ἀνά τά προσκυνήματα. Μετά τήν λιτανείαν ὁ Μακαριώτατος ἀνέγνωσε ἐνώπιον τοῦ Ἁγίου Τάφου εὐχήν κατά τῆς λοιμικῆς νόσου.

Μετά τήν λῆξιν τῆς τελετῆς ἠκολούθησεν ἡ ἄνοδος εἰς τά Πατριαρχεῖα, ἔνθα ὁ Μακαριώτατος ηυχήθη διά τῆς κάτωθι συντόμου προσφωνήσεως Αὐτοῦ εἰς τούς προσελθόντας Πατέρας καί τούς πιστούς τήν δύναμιν τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταύρου δι’ ἀντιμετώπισιν καί ἀποσόβησιν πάσης ἀσθενείας καί ἐπιβολῆς τοῦ πονηροῦ:

«Σήμερον τό προφητικόν πεπλήρωται λόγιον· ἰδού γάρ προσκυνοῦμεν εἰς τόπον, οὗ ἔστησαν οἱ πόδες Σου, Κύριε· καί ξύλου σωτηρίας γευσάμενοι, τῶν ἐξ ἁμαρτίας παθῶν ἐλευθερίας ἐτύχομεν, πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου μόνε φιλάνθρωπε», ἀναφωνεῖ ὁ μελῳδός τῆς Ἐκκλησίας.

Σήμερον, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἡ ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν προσκύνησιν τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ. Καί τοῦτο πρός παραμυθίαν καί ἐνίσχυσιν, ἵνα διέλθωμεν ἐν νηστείᾳ καί μετανοίᾳ τό πανίερον στάδιον τῆς ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.

Ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ δέν εἶναι ἁπλῶς σύμβολον νίκης καί θριάμβου κατά τοῦ διαβόλου, ἀλλά καί ἡ ἐνσάρκωσις τῆς ἐν Χριστῷ δικαιοσύνης καί ἀπολυτρώσεως ἡμῶν ἐκ τῆς φθορᾶς τοῦ θανάτου, δηλονότι τῆς ἁμαρτίας, ὡς διακηρύσσει ὁ θεῖος Παῦλος λέγων: «καί ὑμᾶς νεκρούς ὄντας ἐν τοῖς παραπτώμασι… συνεζωοποίησεν ὑμᾶς σύν αὐτῷ …, ἐξαλείψας τό καθ’ ἡμῶν χειρόγραφον τοῖς δόγμασιν, ὃ ἦν ὑπεναντίον ἡμῖν, καί αὐτό ᾖρεν ἐκ τοῦ μέσου προσηλώσας αὐτό τῷ σταυρῷ· ἀπεκδυσάμενος τάς ἀρχάς καί τάς ἐξουσίας ἐδειγμάτισεν ἐν παρρησίᾳ, θριαμβεύσας αὐτούς ἐν αὐτῷ», (Κολ. 2, 13-15).

Ἑρμηνεύων τούς λόγους τούτους ὁ ἱερός Χρυσόστομος λέγει: «ὁ Χριστός διά τοῦ σταυρικοῦ Αὐτοῦ θανάτου, ἀφ’ ἑνός μέν ἀπεγύμνωσε τάς πονηράς ἀρχάς καί ἐξουσίας καί ἀφ’ ἑτέρου «ἐδειγμάτισεν», δηλαδή διεπόμπευσε καί κατεντρόπιασε αὐτάς «τάς διαβολικάς δυνάμεις». Ἐν τῇ ἐννοίᾳ δέ ταύτῃ ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ ἀναδείκνυται τό μέσον, «δι’ οὗ νῦν τήν καταλλαγήν ἐλάβομεν», (Ρωμ. 5,11) κατά Παῦλον.

Μέ ἄλλα λόγια, ὁ Τίμιος Σταυρός ἀποτελεῖ τό σημεῖον τοῦ θείου μυστηρίου τῆς καταλλαγῆς καί τῆς συμφιλιώσεως ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων μετά τοῦ Θεοῦ, ὡς κηρύττει καί πάλιν ὁ Ἱερώτατος Παῦλος: «εἰ γάρ ἐχθροί ὄντες κατηλλάγημεν τῷ Θεῷ διά τοῦ θανάτου τοῦ Υἱοῦ Αὐτοῦ, πολλῷ μᾶλλον καταλλαγέντες σωθησόμεθα ἐν τῇ ζωῇ Αὐτοῦ», (Ρωμ. 5,10).

Ἰδού λοιπόν διά τί ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ πηγή τῆς δυνάμεως τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί τό καύχημα αὐτῆς, ὡς ὁμολογεῖ ὁ σοφώτατος Παῦλος λέγων: «ἐμοί γε μή γένοιτο καυχᾶσθαι, εἰ μή ἐν τῷ Σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δι’ οὗ ἑμοί κόσμος ἐσταύρωται κἀγώ τῷ κόσμῳ». Κατά δέ τόν ἅγιον Κύριλλον Ἀλεξανδρείας, ὁ Σταυρός τοῦ Σωτῆρος ἵσταται ἐγηγερμένος ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καί ἀφθαρσίας», (Σοφον. 621,20).

Τοῦτο σημαίνει ὅτι διά τοῦ Σταυροῦ καί ἐν τῷ Σταυρῷ γίνεται κατανοητή ἡ ἐν Χριστῷ ζωή, συμφώνως τῷ Κυριακῷ λόγῳ: «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι», (Μάρκ. 8,34).

Μέ ἄλλα λόγια, ὁ λόγος ὁ τοῦ Σταυροῦ δύναμις Θεοῦ ἐστιν, ὡς ἀκριβῶς καί τό Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ δύναμις Θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντί τῷ πιστεύοντι, κατά Παῦλον: (Α΄ Κορ. 1,18 καί Ρωμ. 1,16).

Εἰς κοινωνίαν τῆς σταυρικῆς ταύτης δυνάμεως ἐκάλεσεν ἡμᾶς ἡ ἁγία τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία διά τῆς προσκυνήσεως τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ ἐν τῷ Πανιέρῳ Ναῷ τῆς Ἀναστάσεως σήμερον, τῇ τρίτῃ Κυριακῇ τῶν Νηστειῶν, ἵνα ἀξιωθῶμεν ἑορτάσαι καί τήν ζωηφόρον Ἀνάστασιν τοῦ Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ, Οὗ τό ἔλεος καί ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ Πατρός καί ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἴη μετά πάντων ἡμῶν. Ἀμήν».

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 4 (2 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.