Επί τη μνήμη του Αγ. Πολυκάρπου Επισκόπου Σμύρνης έλαβε χώραν πανηγυρικός Εσπερινός στον μοναδικό Ι. Ναό όλου του Λεκανοπεδίου Αττικής,που είναι αφιερωμένος στον εορτάζοντα Άγιο.

Χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων πλαισιωμένος από τον προϊστάμενο του Ναού Αρχιμ. Φιλάρετο Νικολαΐδη,τον συνεφημέριό του Αρχιμ. Προκόπιο Βροντάκη και άλλους προσκυνητές Ιερείς.

Στο κήρυγμά του αναφέρθηκε ο Σεβασμιώτατος στον εορταζόμενο Άγιο.

1. Ο Αγ. Πολύκαρπος, είπε, γεννήθηκε μέσα στην φυλακή,όπου βρίσκονταν οι γονείς του επειδή ήσαν Χριστιανοί και πέθαναν εκεί. Μια ευλαβής γυναίκα τον μεγάλωσε.

Κατά μία παράδοση ήταν μαθητής του Ευαγγελιστή Ιωάννη στην Έφεσο μαζί με τον Αγ. Ιγνάτιο Αντιοχείας. Ο πρώτος Επίσκοπος Σμύρνης Βουκόλος πρίν κοιμηθεί τον χειροτόνησε ως διάδοχό του Επίσκοπο Σμύρνης.

2. Διεκρίνετο για την πίστη του και την θεολογική του κατάρτιση. Όταν προέκυψαν ορισμένες διαφορές με την Δυτική Εκκλησία, οι Ανατολικοί έστειλαν τον Πλύκαρπο στην Ρώμη,όπου συζήτησε με τον Πάπα Ανίκητο τις διαφορές. Αυτές αφορούσαν δευτερεύοντα θέματα.

Οπως η ημέρα εορτασμού του Πάσχα, οι ημέρες της νηστείας, τα άζυμα κ.λ.π. Δεν συμφώνησαν. Όμως αποφάσισαν ότι αυτά τα δευτερεύοντα ζητήματα δεν αφορούν την ουσία της πίστεως και επομένως η κάθε Εκκλησία μπορεί να κρατήσει τα δικά της ήθη. Έμεινε κλασική η ρήσις « και η διαφορά της νηστείας την ομόνοιαν της πίστεως συνίστησι» !

3. Από αυτά βγαίνει ένα πρώτο συμπέρασμα – δίδαγμα : Οτι τα δευτερεύοντα ζητήματα δεν πρέπει να χωρίζουν τους πιστούς. Να μη είμαστε τυπολάτρες. Αλλά να αναζητάμε πάντα την ουσία. Γιατί πολλές φορές ο φανατισμός και ο εγωϊσμός κάνει τους πιστούς να χωρίζονται και να δημιουργούνται σχίσματα ( βλ. Παλαιό Ημερολόγιο ).

Πρέπει, λοιπόν, να είμαστε διαλλακτικοί στην ζωή μας. Πόσες φορές προκαλούνται συγκρούσεις μεταξύ των ανθρώπων για εντελώς ασήμαντα θέματα !

4. Όταν ο Αγ. Πολύκαρπος γύρισε στην Σμύρνη συνελήφθη και μαρτύρησε για την πίστη του Χριστού, σε μεγάλη ηλικία. Και το δεύτερο,λοιπόν, δίδαγμα είναι να είμαστε «εδραίοι και αμετακίνητοι» στά πιστεύω μας.

Μπορεί να μη έχουμε σήμερα διωγμούς. Βλέπουμε όμως ένα πνεύμα αδιαφορίας ή περφρονήσεως προς την Πίστη ή και αθεΐας,που μάλιστα αυτοδιαφημίζεται ως προοδευτικότητα και δεν γνωρίζουμε πού θα οδηγηθούν τα πράγματα. Και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τα αντιμετωπίσουμε όλα με σύνεση,αλλά και γενναιότητα.

Στο ερώτημα,λοιπόν,υποχωρητικοί ή εδραίοι,διαλλακτικοί ή αμετακίνητοι,η απάντηση είναι : διαλακτικοί στα δευτερεύοντα «εν οις ουκ έστι πίστις το αθετούμενον» και αμετακίνητοι,όταν « αθετείται» η πίστη !

Σταθεροί στην πίστη και συνεπείς στην ζωή μας.

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.