Την Κυριακή ΙΕ Ματθαίου (4η τ.μ.) ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θ. Λειτουργίας στον Ι. Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Καλλιθέας πλαισιωμένος από τον δραστήριο προϊστάμενο Αρχιμ. Σισώη Σκάρκο, και τους συνεφημερίους του τον λόγιο Πρωτοπρ. Βασίλειο Χριστοδούλου και τον ευλαβή Πρωτοπρ. Αθανάσιο Ηλιόπουλο.
Στον οικείον τόπον αναγνώσθηκε η Εγκύκλιος της Ι. Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος « περι Γάμου».
Επειδή με απόφαση πάλι της Ι. Συνόδου της Εκκλησίας μας την πρώτη Κυριακή μετά την εορτή της Υπαπαντής όρίσθηκε να τιμώνται οι Άγιες Μητέρες των Τριών Ιεραρχών. Δηλ. η Αγ. Εμμέλεια,μητέρα του Μ. Βασιλείου,μητέρα πέντε Αγίων.
Του Μ. Βασιλείου,του Αγ. Γρηγορίου Νύσσης,του Αγ. Πέτρου Σελευκείας,του οσίου Ναυκρατίου,Μονάχού και της Οσίας Μακρίνης, Μοναχής.
Η Νόνα μητέρα του Αγ. Γρηγορίου Θεολόγου και η Ανθούσα,μητέρα του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου,για την οποία ο Εθνικός Ρήτωρ Λιβάνιος,δάσκαλος του Χρυσοστόμου,έλεγε τί σπουδαίες γυναίκες υπάρχουν στους Χριστιανούς, ο Σεβασμιώτατος είπε συνεπτυγμένα τις κατωτέρω σκέψεις:
Σε μια εποχή,που γίνεται πολύς λόγος για τον ρόλο της γυναίκας μάς δίνεται η ευκαιρία να κάνουμε μερικές σκέψεις σχετικά με την θέση της γυναίκας στην Εκκλησία και να διαλύσουμε ορισμένες παρεξηγήσεις.
1. Υπάρχει η άποψη ότι η Εκκλησία υποτιμά τις γυναίκες. Αυτό είναι λάθος. Υπάρχουν, βέβαια, στην Κ. Διαθήκη φράσεις, που, όταν τις παρερμηνεύσουμε, φαίνεται σαν να υποτιμάται η γυναίκα. Π.χ. αναφέρεται ότι ” ο ανήρ είναι κεφαλή της γυναικός”, αλλά συμπληρώνει ο Απόστολος “ως και ο Χριστός κεφαλή της Εκκλησίας” (Εφεσίους ε, 23). Είναι κεφαλή γιατί;
Για να “εκτρέφη” και να “θάλπει” (Εφεσίους ε, 29 ). Για να φροντίζει με την στοργή και την αγάπη του. Όχι για να εξουσιάζει και καταπιέζει. Η άλλη παρεξηγημένη φράση είναι “η δε γυνή ίνα φοβήται τον άνδρα” (Εφεσίους ε, 33). Αλλά ο φόβος εδώ σημαίνει σεβασμός αφού “η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβον” (Α Ιωάν. δ, 18). Όπου υπάρχει αγάπη, δεν υπάρχει φόβος.
2. Ο Απ. Παύλος , άλλωστε , διακηρύσσει εν Χριστώ “ουκ ένι άρσεν ή θήλυ” (Γαλάτ. γ, 28 ).
Οι γυναίκες είναι ίσες και ισότιμες με τους άνδρες, αλλά δεν είναι απολύτως ίδιες. Υπάρχει ισότητα, αλλά όχι πλήρης ομοιότητα. Διότι το κάθε φύλο έχει τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και χαρίσματα. Η γυναίκα π.χ. έχει το χάρισμα της μητρότητας. Είναι “της ζωής γεννήτρα και τεχνήτρα” οπως λέει ο ποιητής. Δυστυχώς μερικές γυναίκες προδίδουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του φύλου τους και μιμούνται τις κακές συνήθειες των ανδρών, νομίζοντας ότι έτσι θα γίνουν ίσες με τους άνδρες.
3. Πολλοί, ακόμα νομίζουν ότι η Εκκλησία θέλει να περιορίσει τις γυναίκες μέσα στο σπίτι. Αυτό είναι λάθος. Όταν μια γυναίκα έχει περίσσεια δυνατοτήτων, όχι μόνο δεν απαγορεύεται, αλλά και επιβάλλεται να τις αξιοποιεί στην κοινωνία και σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής.
Μπορεί να είναι επαγγελματίας, επιστήμων, καλλιτέχνις, πολιτικός. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάει ότι η πιο τιμητική της αποστολή είναι η μητρότητα. Γιατί “το χέρι που κινεί το λίκνο κυβερνά τον κόσμο”! Βέβαια είναι ελεύθερη να κάνει την επιλογή της για το πώς θέλει να ζήσει και τι να επιδιώξει στην ζωή της. Μπορεί π.χ. να αφοσιωθεί και σε όποια ιερή αποστολή.
Στην Εκκλησία έχουμε γυναίκες μάρτυρες, ισαποστόλους, ασκήτριες, διακόνισσες, κοινωνικές λειτουργούς. Και ας μη ξεχνάμε, είπε ο Μητροπολίτης Κορωνείας, ότι η Πρώτη μετά τον Χριστό που τιμάμε είναι μια γυναίκα: Η ΠΑΝΑΓΙΑ!
Για την Εκκλησία η γυναίκα είναι «τιμιωτέρα λίθων πολυτελών»,αλλ´όχι εμπορεύσιμον είδος όπως, δυστυχώς,κάποιες μοντέρνες δήθεν ιδέες θέλουν να την καταντήσουν !
