"Διορίσθηκα ιερέας σε μια ενορία πάρα πολύ δύσκολη στο κέντρο της Αθήνας, κάτω απ' την Ομόνοια, στον Κολωνό, μια πολύ δύσκολη περιοχή με πολλές συμμορίες, με υψηλή νεανική εγκληματικότητα, με υψηλό δείκτη παραβατικότητας, πολλά ναρκωτικά, μια περιοχή γκέτο.

Μια περιοχή, όμως, που για μένα ταυτίσθηκε με την διακονία μου, στο ότι εκεί ο Θεός με έριξε, δεν την γνώριζα πριν, από κει και πέρα, όμως, είπα, εδώ είναι που πρέπει να δώσω τον αγώνα μου.. Αισθανόμουν ότι έχω κι εγώ ευθύνη γι’ αυτόν τον τόπο και άρα κάτι πρέπει να κάνω….”Η Αγάπη τρόπους μηχανεύεται”, λένε οι Πατέρες …Κι ένας απ’ αυτούς ήταν να χρησιμοποιήσω τον Αθλητισμό και να δώσω σε αυτά τα παιδιά το αίσθημα του ανήκειν, που έχουν στην εφηβεία, ότι ανήκουν σε ένα συγκεκριμένο οργανισμό, μέρος, που ήταν η ενορία…Πήρα το ρίσκο να ανοιχθώ και να δημιουργήσω γι’ αυτά τα παιδιά Ομάδες μπάσκετ, ποδοσφαίρου…Κάναμε τις Ομάδες φτιάξαμε φανελάκια και υπήρχε πάρα πολλή επιτυχία στις Ομάδες αυτές. Αυτό που προσπάθησα να κάνω ήταν να αναδείξω τα καλά τους στοιχεία, να αναδείξω τα θετικά τους στοιχεία, να τα φωτίσω, ώστε αυτά να πάνε και στα υπόλοιπα…Να ξαναπάνε στο σχολείο …Πήρα το ρίσκο να ανοιχθώ και να δημιουργήσω γι’ αυτά τα παιδιά Ομάδες μπάσκετ, ποδοσφαίρου…Ήρθαν από μόνα τους και στην εκκλησία! Είπα σε όσους δεν γνώριζαν την αλλαγή τους : “Αυτά είναι δικά μας παιδιά! ” Τους δώσαμε ένα χώρο να ανήκουν κι έτσι έγινε το Θαύμα στη ζωή τους…Αυτά τα πολύ δύσκολα παιδιά, τα οποία ήταν πληγωμένα, παραμελημένα. πικραμένα, γιατί ο δικός τους γονιός δεν ήταν αυτό που ήθελαν, αυτό ΄που έβλεπαν σε άλλα παιδιά…Και η Κοινωνία αντί να τα αγκαλιάσει ή η Πολιτεία να δημιουργήσει Δομές, για να μπορεί να σώσει αυτά τα παιδιά σε αυτή την ηλικία, συνήθως τους κολλάει το ταμπελάκι και σε πολύ σύντομο διάστημα χάνονται, γιατί δεν υπάρχουν οι κατάλληλες Δομές από την Πολιτεία μας…Τα παιδιά ερχόντουσαν σε κύματα, μικρά-μεγάλα, γυναίκες έγκυες ζητούσαν κατάλυμα…
Εμείς έχουμε βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών ως Η Καλύτερη Οργάνωση πάνω στη Μέριμνα του Παιδιού που βρίσκεται σε Ανάγκη και Κίνδυνο , βραβευθήκαμε 2 φορές από την UNESCO, από πολλούς Προέδρους της Δημοκρατίας, έχει αναγνωρισθεί το έργο από την Πολιτεία σε μεγάλο βαθμό σε αυτό το επίπεδο. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΠΑΡΕΙ ΠΟΤΕ΄ ΚΡΑΤΙΚΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΡΓΟ… ΣΤΗΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΣΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΑΠΛΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΣΤΟΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟ κι ό,τι βλέπετε να έχουν φτιαχτεί είναι από τη βοήθεια του κόσμου, από την καλή διαχείριση… Και γι’ αυτό σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μπορούμε να δημιουργούμε Δομές χρήσιμες, που μπορούν να προσφέρουν…500 είναι οι ενεργοί εθελοντές μας στην Αθήνα !!!…
Μιλάμε για μια άλλη Ελλάδα, που δεν την γνωρίζει πολύς κόσμος, συνήθως τώρα αυτά τα χρόνια που έχουμε ακούσει δυσμενή σχόλια για την Πατρίδα μας από το εξωτερικό. Κάποιοι είχαν ενδιαφερθεί, συγκεκριμένα από το περιοδικό DER SPIEGEL [ΝΤΕΡ ΣΠΙΓΚΕΛ-Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ] κι ήρθαν να δείξουν την Ελλάδα που ματώνει, που αφήνει τα παιδιά της στα ιδρύματα, που πεινάει, που είναι στο δρόμο κτλ…Εγώ τους είπα : “Θα σας απογοητεύσω λίγο αλλά απ’ την άλλη θα σας δείξω μια άλλη πραγματικότητα που δεν γνωρίζετε : την ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ, ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ, ΤΗΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ, ΤΗΣ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ…Και τους έδειξα την πληθώρα όλων των εθελοντών, τα 400 παιδιά μέσα στις δραστηριότητες, τα οποία όλα διάβαζαν με την βοήθεια των εθελοντών μας, των γιατρών, που τα βοηθούσαν σε ό,τι είχαν ανάγκη, τους δασκάλους, τις καθαρίστριες, τις μαγείρισσες, ένα μελίσσι από κόσμο, εθελοντές που πραγματικά θυσίαζαν μέσα από την καρδιά τους το απόθεμα της αγάπης τους!!!”…
ΔΕΝ είμαστε κλειστό ίδρυμα…Είμαστε μια Κοινωνική Δραστηριότητα, που στόχο έχει να δέσει μαζί όλη την Κοινωνία…
Για εμένα είναι η ζωή μου αυτή η δραστηριότητα, είναι η διακονία μου, η ιεροσύνη μου, η μετάνοιά μου !!!…
Η “ΚΙΒΩΤΟΣ” ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ, ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ, ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΜΕΙΣ ΔΙΝΟΥΜΕ, ΓΕΜΙΖΟΥΜΕ, ΟΧΙ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ!!!
Έχω μάθει πολλά πράγματα από τα παιδιά : να είμαι απλός, να κατεβαίνω στο επίπεδο του άλλου, να επικοινωνήσουμε, να του ξεκλειδώσω τον πόνο…
Ακολουθεί Η ΚΙΒΩΤΟΣ της Ηπείρου στην Πωγωνιανή και Κόνιτσα, στα σύνορα, σε εγκαταλειμμένα χωριά, που αναζωογονούνται με την παρουσία της…
Ανοίξαμε την ΚΙΒΩΤΟ στην Χίο…
…κτλ…κτλ…κτλ…
Αυτός είναι ο ΠΑΤΗΡ ΑΝΤΩΝΙΟΣ και όποιος θέλει τον ακολουθεί!!!
Ακούστε όλη την συναρπαστική Συνέντευξη του Πατρός Αντωνίου για την πολύπλευρη Άριστη Δράση της ΚΙΒΩΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ…

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.