Η Ενορία του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Ν. Αγχιάλου ν. Θεσσαλονίκης πανηγυρίζει τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Τρύφωνα, προς τιμήν του οποίου υπάρχει Ιερό Παρεκκλήσιο, όπου καταθέτουν την ευλάβεια τους οι απόγονοι των προσφύγων της περιοχής.
Του πανηγυρικού Αρχιερατικού Εσπερινού χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, πλαισιωμένος από τον εφημέριο του Ναού π. Σοφρώνιο Σμαραγδάκη και ιερείς της Αρχιερατικής Περιφερείας Αγίου Αθανασίου με τη συμμετοχή των ευσεβών πιστών της Κωμοπόλεως, με επικεφαλής τον Αντιδήμαρχο Χαλκηδόνος κ. Διαμαντή Διαμαντή, που τιμούν όλως ιδιαιτέρως τον Άγιο που είναι και προστάτης των Αμπελουργών.
Στην προσλαλιά του ο σεπτός Ποιμενάρχης του Κιλκίς τόνισε: «Σήμερα η Εκκλησία μας εγκαινιάζει μία ιδιαίτερη περίοδο και αυτή είναι η περίοδος του Τριωδίου, αρχόμενη από την γνωστή Ευαγγελική περικοπή που θα ακούσουμε αύριο, της προσευχής του Τελώνου και του Φαρισαίου.
Παράλληλα η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Τρύφωνος, τον οποίο η ενορία του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου πανηγυρίζει με το αφιερωμένο στον Άγιο Ιερό παρεκκλήσιο.
Ένας νέος άνθρωπος, ο οποίος ήξερε να προσεύχεται, διακρινόταν από τη μεγάλη του πίστη, υπήρξε γεωργός όμως ήταν πλούσια και η χάρις του Παναγίου Πνεύματος στη ζωή του. Κι αυτό διότι δεν κυριάρχησε με τη δύναμη στη ζωή του, ούτε με τη γνώση, ούτε την εξουσία και την χρηματική υπεροχή, αλλά κυριάρχησε η ζωντανή σχέση που είχε με τον Χριστό, γι’ αυτό και διακρίθηκε.
Έθρεψε χήνες αλλά παράλληλα θεράπευε στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, όπως θεράπευσε την κόρη του Αυτοκράτορα, αρνούμενος να λάβει χρήματα για την θεραπεία, καθότι ήταν δωρεά του Αγίου Πνεύματος, διά του Αγίου, στη ζωή της κοπέλας.
Γνωρίζουμε από την βιογραφία του ότι κατατρόπωνε τους δαίμονες με την προσευχή του, τους έδιωχνε και βοηθούσε τους ανθρώπους προς δόξαν Θεού, μην ζητώντας καμία διάκριση στο πρόσωπο του. Διά της προσευχής γινόντουσαν όλα αυτά τα θαυμαστά από τον Άγιο μας και ο ίδιος, διακρινόμενος για την ταπείνωσή του δεν ζητούσε τίποτα για τον εαυτό του παρά μόνο τα προσέφερε στη δόξα του Θεού.
Γι’ αυτό το λόγο όταν του ζητήθηκε ομολογία πίστεως, θυσιάζοντας στα είδωλα και αρνούμενος τον Χριστό, δεν φοβήθηκε να ομολογήσει τον Κύριο ως μια καρδιά ελεύθερη πλησίον του Χριστού.
Δεν υπολόγισε τίποτα, δεν προσμέτρησε τη ζωή του, δόθηκε ολοκαύτωμα για την αγάπη του στον Χριστό».
Στη συνέχεια πρόσθεσε: «Ο Ιερός Χρυσόστομος μας λέει για τον Μάρτυρα: «Ούτα τα βασανιστήρια φοβερά αλλά το αρνηθείναι», δεν είναι φοβερό το βασανιστήριο μπροστά στην άρνηση του Χριστού. Κι όμως είναι φοβερό το βασανιστήριο. Λόγχες και ξίφη τον καταμάτωσαν, τον έσερναν μέσα στο ψύχος σε κακοτράχαλους δρόμους, τον έδεσαν πάνω σε καρφιά και πάρα ταύτα, βλέποντας ο Μάρτυρας Τρύφωνας ότι τα βασανιστήρια δεν είναι τίποτα μπροστά στην άρνηση του Χριστού, αυτός συνέχισε να ομολογεί Χριστό για να χάσει τελικά δι’ αποκεφαλισμού τη ζωή του.
Λέγει ο Μ. Βασίλειος για τον Μάρτυρα: «Ουχ ο χρόνος ποιεί τον Μάρτυρα αλλά η προαίρεσις», δεν είναι ο χρόνος και ο τρόπος του χρόνου που κυλά, που γεννά τους Μάρτυρες αλλά η διάθεση κάθε ανθρώπου να παραμείνει σταθερός στην πίστη στον Χριστό ή να δειλιάσει και να λιποτακτήσει. Αυτός ο χρόνος της απόφασης είναι που κάνει τον Μάρτυρα διά της προαιρέσεως του, της διαθέσεως και της ομολογίας του,
Να λοιπόν που ο Τρύφωνας θέλησε όντως να μείνει ενωμένος με τον Χριστό.
Σήμερα, αδελφοί μου, δεν μας ζητείται το Μαρτύριο του Αίματος, τουλάχιστον εδώ στην πατρίδα μας. Αλλά υπάρχει το Μαρτύριο της συνειδήσεως. Πως κινούμαστε; Τι σκεφτόμαστε; Τι πράττουμε; Ομολογούμε Χριστό διά των πράξεων και των λόγων μας; Διατηρούμε τον Χριστό ζωντανό στις σκέψεις μας; Αυτό είναι το Μαρτύριο που ζητά η σημερινή εποχή να καταθέσουμε.
Ας δούμε λοιπόν τη ζωντανή μαρτυρία του Αγίου Τρύφωνος στη ζωή μας και ας προσμετρήσουμε τη χάρη του στα βήματά μας, ούτως ώστε η εργασία που καταβάλλει ο καθένας να είναι τίμια στο όνομα του Χριστού. Τα λόγια που λέει ο κάθε ένας να μην είναι κακόβουλα αλλά καλόβουλα, στο όνομα του Χριστού. Όλη η συμπεριφορά μας να χαρακτηρίζεται από φιλαγιότητα και φιλοχριστότητα, ούτως ώστε να αφήνουμε ένα αποτύπωμα της χάριτος του Παναγίου Πνεύματος.
Με αυτόν τρόπο θα ομοιάσει και η προσευχή μας και θα καλλιεργηθούμε στην ταπείνωση, στοιχεία τα οποία διέθετε ο Άγιος μας, διότι διά της ταπεινώσεως και της προσευχής του έκανε τα θαύματα που ομολογούνται και καταγράφονται ως στοιχεία της ζωής του».
Και κατέληξε ο Σεβασμιώτατος: «Ας κάνουμε την προσευχή μας στον Άγιο μας και ας ζητήσουμε να μας ενισχύσει στη μίμηση της συμπεριφοράς του, έτσι ώστε να ζούμε και εμείς με ταπείνωση και προσευχή, όμοια με του Αγίου Τρύφωνος εις τρόπον ώστε η χάρις του Παναγίου Πνεύματος να μας χαριτώνει και να μας ευλογεί εμάς και τις οικογένειες μας, ομολογώντας Χριστό Εσταυρωμένο και Αναστημένο, διότι Αυτός είναι η πηγή της ζωής!».
