Κάλαντα Πρωτοχρονιάς στην Θράκη: Ομάδες παιδιών ή και ώριμων ανδρών γυρνούν στα σπίτια κρατώντας ένα τρίγωνο συρμάτινο και το χτυπούν με ένα ευθύ σιδερένιο αντικείμενο, για να παράγει τον απαιτούμενο ήχο. Άλλοτε έχουν μαζί τους φυσαρμόνικες ή ακορντεόν, και στα νησιά βιολιά και κιθάρες.

Η λέξη κάλαντα προέρχεται από τη λατινική «calenda», που σημαίνει αρχή του μήνα και διαμορφώθηκε από το ελληνικό ρήμα καλώ.

Πιστεύεται ότι η ιστορία τους προχωρεί πολύ βαθιά στο παρελθόν και συνδέεται με την Αρχαία Ελλάδα. Βρήκαν, μάλιστα, αρχαία γραπτά κομμάτια παρόμοια με τα σημερινά κάλαντα (Ειρεσιώνη στην αρχαιότητα).

Κάλαντα Πρωτοχρονιάς στην Θράκη

Α. Π’ αυγινικό κι αν βγήκαμι σ’ αρχουντικό θα πάμι,

να πούμι στουν αφέντη μας τουν πουλυχρουνιμένου,

που ’χει τα σπίτια τα ψηλά μι τα ψηλά παρμάκια,

απού ’χει τις τρανές αυλές, τις μαρμαρουστρουμένις.

Άνοιξι, πόρτα μ’ άνοιξι, άνοιξι καναρένια,

έχου δυο λόγια να σι πω κι κείνα ζαχαρένια.

Άγιους Bασίλης έρχιτι απού την Kισαρεία,

βαστάει πένα κι χαρτί, χαρτί κι καλαμάρι.

Bασίλη μ’, πούθι έρχισι κι απούθι κατιβαίνεις;

Aπό τη μάνα μ’ έρχομαι και στο σχολειό πηγαίνω.

Kάτσι να φας, κάτσι να πιεις, κάτσι να τραγουδήσεις.

Eγώ τραγούδια δεν ξέρω, ξέρω την αλφαβήτα.

Στην πατιρίτσα ’κούμπησι κι απόλυκι κλουνάρια,

κλουνάρια χρυσουκλώναρα κι φύλλ’ απού τα δέντρα.

Σ’ αυτό του σπίτι τ’ αψηλό πέτρα να μη ραγίσει

κι ου νοικουκύρης του σπιτιού χίλια χρόνια να ζήσει.

Eσφάξαμι τουν πιτεινό κι αφήσαμι την κότα,

δώσ’ μας, κυρά μας, του μπαξί σ’, να πάμι σ’ άλλη πόρτα.

Άντι κι του χρόν’.

Β. Σούρβα-σούρβα, γιρό κουρμί

γιρό κουρμί, γιρό σταυρί

σαν ασήμι, σαν κρανιά

κι του χρόν’ ούλ’ γιροί,

ούλ’ γιροί καλόκαρδοι.

Σούρβα-σούρβα για χαρά

για σταφίδις, για παρά

για καρύδις, για μπαντέμια

για ένα ξυλουκέρατου.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.