Η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου είναι και μεγάλη και ωραία γιορτή. Και είναι μεγάλη γιορτή, διότι προεικονίζει το γεγονός της ελεύσεως του Κυρίου και υπογραμμίζει την ελπίδα της εκ Θεού σωτηρίας. Και είναι ωραία γιορτή, διότι πολύ διακριτικά κρύβει το μεγαλείο και την ομορφιά της. Είναι μια γιορτή που δεν εμφανίζεται ως γεγονός μέσα στην Αγία Γραφή, αλλά η Εκκλησία μας αντλεί τις πληροφορίες της γι΄αυτήν από τα λεγόμενα απόκρυφα ευαγγέλια.

Εισόδια Θεοτόκου-21 Νοεμβρίου: «Άσπιλε, αμόλυντε, άφθορε, άχραντε, αγνή, παρθένε»

Είναι μια από τις λίγες εξαιρέσεις που κάνει. Παρουσιάζεται η Θεοτόκος να προσφέρεται, να αφιερώνεται, στον ναό σε ηλικία τριών ετών.

Τι θα είχε να πεί ένα τέτοιο γεγονός και γιατί να είναι τόσο σημαντικό στην αντίληψη των Πατέρων, οι οποίοι το καταθέτουν μέσα από τη δική τους γραφίδα και τον δικό τους λόγο ως τροφή στους πιστούς και την Εκκλησία; Είναι μια απλή ιστορία η μήπως ένα θεολογικό γεγονός που έχει και κάποια ιδιαίτερη σημασία για τον κάθε ένα μας;

Στα λίγα λεπτά που θα αφιερώσουμε σκέφτηκα πως θα έπρεπε οπωσδήποτε, τώρα στην αρχή του Σαρανταημέρου, στο ξεκίνημα της Σαρακοστής των Χριστουγέννων, να μείνουμε για λίγο στο μυστικό αυτής της θαυμάσιας εορτής.

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς έχει δυό υπέροχους αποκαλυπτικούς θεομητορικούς λόγους στα Εισόδια της Θεοτόκου.

Την αγαπούσε πολύ την Παναγία. Αλλά και η Εκκλησία τον θησαυρό και την περιουσία της Θεοτόκου δεν τα έχει μόνο για να την επικαλούμαστε μηχανικά, αλλά τα έχει τοποθετημένα στην καρδιά της θεολογίας της, δηλαδή στην καρδιά του μυστηρίου της αληθείας της, το οποίο και προσφέρει για οικοδομή όλων μας.

Tο μυστήριο της θείας ενανθρωπήσεως

Έτσι τονίζει ιδιαίτερα το γεγονός της εκ παρθένου γεννήσεως του Κυρίου• ότι ο Κύριος δηλαδή δεν ήρθε σε αυτόν τον κόσμο με τον φυσιολογικό τρόπο, όπως συμβαίνει με όλους τους ανθρώπους, αλλά το μυστήριο της θείας ενανθρωπήσεως συνέβη με θαυματουργικό υπερφυσικό τρόπο.

Ο Κύριος γεννήθηκε «ασπόρως», από παρθενική μήτρα.

Η υπογράμμιση της παρθενικότητος της Θεοτόκου και συνεπώς της διά της Παρθένου εισόδου του Κυρίου στην ιστορία και έχει δυό βασικά στοιχεία.

Το ένα είναι ότι έπρεπε με θαύμα να έρθει ο Κύριος, με υπερφυσικό δηλαδή τρόπο -και νομίζω αυτό λίγο το καταλαβαίνουμε όλοι μας- και το δεύτερο είναι ότι έπρεπε να έρθει με πεντακάθαρο τρόπο, δηλαδή με τρόπο που δεν αφήνει υποψία μολυσμού εξ αδυναμίας η αμαρτίας η εμπαθούς κινήσεως.

Η προαιώνιος βουλή του Θεού για την ενανθρώπηση του Κυρίου εκ παρθένου αυτά τα δυό κρύβει:

τον υπέρ φύσιν χαρακτήρα της και το καθαρό, το αμόλυντο στοιχείο της.

Και τα δυό αυτά συναντώνται στο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου. Αυτό η Εκκλησία δεν το συζητά. Είναι μυστήριο• δεν το διαπραγματεύεται. Το δέχεται, το ομολογεί, φρίττει ενώπιόν του και το μαρτυρεί.

Στην σημερινή εποχή με όλον αυτόν τον ορθολογισμό, ο οποίος όλα τα αμφισβητεί, η Εκκλησία με μεγάλη σταθερότητα, λιτότητα και σαφήνεια προσφέρει αυτό το γεγονός σε όλους μας ως αλήθεια, την οποία καλούμαστε να δεχθούμε στην ψυχή μας μετά πίστεως και να την μεταμορφώσουμε σε ζωή.

Λέγει η γνωστή προσευχή προς την Παναγία: «άσπιλε, αμόλυντε, άφθορε, άχραντε, αγνή, παρθένε, θεόνυμφε, Δέσποινα».

Όλες αυτές οι λέξεις το ίδιο πράγμα υπογραμμίζουν, την καθαρότητα. Άσπιλος είναι αυτός που δεν έχει σπίλο, δεν έχει λεκέ.

Αμόλυντος, αυτός που δεν έχει μολυνθεί. Άφθορος, αυτός που δεν έχει φθορά.

Άχραντος, αυτός που δεν τον έχει ακουμπήσει μολυσμός.

«Άσπιλε, αμόλυντε, άφθορε, άχραντε, αγνή, παρθένε».

Μια αλυσσίδα συνωνύμων λέξεων που η μία δίπλα στην άλλη στην ουσία προσπαθούν να περιγράψουν μετ’ επιτάσεως την απόσταση του Κυρίου από κάθε ίχνος αμαρτίας.

Χαίρεται η Εκκλησία, και οι υμνογράφοι και οι θεολόγοι και οι Πατέρες να έρχονται και να επανέρχονται και να περιστρέφονται γύρω από αυτό το γεγονός της παρθενικής καθαρότητος.

Η καθαρότητα της Υπεραγίας Θεοτόκου

Αν η εορτή του Ευαγγελισμού τονίζει την υπακοή της Θεοτόκου στο θείο θέλημα και την ταπείνωσή της, η εορτή των Εισοδίων είναι αφιερωμένη στην καθαρότητα της Θεοτόκου και προκαλεί τον κάθε έναν μας σε μια καθαρότητα βίου.

Έλεγε το κοντάκιο που ψάλαμε «ο καθαρώτατος ναός του Σωτήρος, η πολυτίμητος παστάς και παρθένος». Τι θα πεί «πολυτίμητος παστάς και παρθένος»;

«Πολυτίμητος» σημαίνει ο ακριβός, ο δαπανηρός, αυτός που έχει μεγάλη τιμή και αξία.

Η λέξη «παστάς» πάλι την καθαρότητα υπογραμμίζει. «Παστάς» είναι ο νυμφώνας, το νυφικό δωμάτιο, το οποίο ήταν πεντακάθαρο με τα πάντα καινούργια και αχρησιμοποίητα.

Έτσι πεντακάθαρη παρουσιάζεται στην διάλεκτο των υμνογράφων και της Εκκλησίας μας η Παναγία.

«Το ιερόν θησαύρισμα της δόξης του Θεού», ο ιερός θησαυρός που αποκαλύπτει την δόξα του Θεού. Δεν χωρεί λοιπόν αμφιβολία ότι η εορτή των Εισοδίων τιμά και αποκαλύπτει την καθαρότητα της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.