Ερωτήματα έθεσε ο Ιερέας π Δημ Γκουστάθης στον γνωστό παρουσιαστή Φώτη Σεργουλόπουλο μετά τη δήλωση του τελευταίου ότι ζητά ισότιμη αντιμετώπιση της οικογένειάς του από την Πολιτεία.

Ο κύριος Σεργουλόπουλος είπε:

«Ζητώ από την καινούρια κυβέρνηση, όποια κι αν είναι αυτή, να βοηθήσει την οικογένειά μου ώστε να είναι ισότιμη με τις άλλες οικογένειες» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Φώτης Σεργουλόπουλος κατά τη διάρκεια συζήτησης με τη Τζένη Μελιτά, Λένα Αλκαίου.

Προφανώς πρέπει κάθε οικογένεια να μονογονεική να προστατευθεί αλλά μόνο αυτό είναι το νόημα της φράσης του κυρίου Σεργουλόπουλου ή υπάρχει και κάτι που θέλει να πει και δεν το λέει;

Κατά την Ορθόδοξη Θεολογία ο γάμος είναι η ένωση ανδρός και γυναικός, μια μυστηριακή λειτουργία τελειώσεως και δίδεται απέραντο βάθος και υπέρτατη αξία στον θεσμό αυτόν, ώστε εντάσσεται ακόμη και στο αιώνιο σωτηριολογικό σχέδιο του Θεού για τον άνθρωπο και την δημιουργία. Ο γάμος είναι μια επιβεβαίωση της θείας εντολής για ένωση των δύο φύλων και την αύξηση του ανθρωπίνου γένους και μας αποκαλύπτει την πραγματική φύση του ανθρώπου, που δεν είναι η ατομικότητα και η στειρότητα, αλλά η κοινωνία και η δημιουργικότητα.

Αντιθέτως, το διαζύγιο είναι η πλέον έντονη αμφισβήτηση της χαρισματικής και μυστηριακής έννοιας του γάμου. Θα μπορούσε μάλιστα να θεωρηθεί εκκλησιολογικά ότι το διαζύγιο ουσιαστικά αρνείται τη χάρη, αμφισβητεί τη σωτηριολογική παρουσία του Αγίου Πνεύματος στη ζωή του ανθρώπου, και δηλώνει την απόφαση των συζύγων να βγουν από το μυστηριακό, χαρισματικό και εκκλησιολογικό χώρο του γάμου, όπου πραγματοποιείται ιστορικά σε μια κοινωνία αγάπης και διακονίας η τελείωση και η σωτηρία του ανθρώπου.

Ο χωρισμός των συζύγων δεν σημαίνει μόνο απουσία Πίστεως προς τον Θεό και έλλειψη εμπιστοσύνης στη χάρη των μυστηρίων της Εκκλησίας, αλλά πρωτίστως φανερώνει αδυναμία αγάπης προς τον άνθρωπο. Η διάλυση του γάμου, η διάλυση της ενότητας της αγίας συζυγίας, δεν μας οδηγεί μόνο στην καταστροφή της κοινωνίας αγάπης, που είναι πράγματι μια θεία κοινωνία προσώπων, αλλά οδηγεί τα άτομα και σ’ ένα είδος επαίσχυντης σχιζοφρένειας, γιατί το διαζύγιο διχάζει και κατακερματίζει, διασπά την ανθρώπινη προσωπικότητα που πραγματοποιήθηκε και ολοκληρώθηκε κατά τη συνάντηση εν αγάπη των δύο φύλων».

Μονογονέας στην πραγματικότητα, είναι ο γονιός (μητέρα ή πατέρας) που μεγαλώνει μόνος του το παιδί ή τα παιδιά του. Μονογονείς δεν είναι απαραίτητα μόνο όσοι επέλεξαν να μεγαλώσουν μόνοι τους ένα παιδί, ή όσοι έχασαν τον σύντροφό τους. Μονογονείς θεωρούνται και οι διαζευγμένοι γονείς, όταν σε πολλές περιπτώσεις -δυστυχώς- ο πατέρας ή η μητέρα δεν αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις του. Οι νόμοι, ωστόσο, δεν είναι τόσο ελαστικοί, με αποτέλεσμα να υπάρχει σύγχυση σχετικά με το τι θεωρείται μονογονέας και, κατ’ επέκταση, μονογονεϊκή οικογένεια για το ελληνικό Δημόσιο. Κάπως έτσι γίνονται απίστευτες αδικίες σε βάρος ανθρώπων που πασχίζουν προκειμένου να μεγαλώσουν μόνοι τους το παιδί ή τα παιδιά τους, και οι οποίοι δεν απολαμβάνουν των ίδιων διευκολύνσεων που αποδίδει ο νόμος σε άλλους μονογονείς.

Οικογένεια με τέκνο υιοθετημένο από έναν μόνο γονέα, ανύπανδρη μητέρα με μη αναγνωρισμένο τέκνο, ορφανό τέκνο που μεγαλώνει με τον ένα γονέα είναι μία από τις κλασικές μορφές μονογονεϊκής οικογένειας. Οι περιπτώσεις, πάλι, των διαζευγμένων, η μιας μητέρας που έχει την επιμέλεια ενός τέκνου εκτός γάμου αλλά αναγνωρισμένου από τον πατέρα, έκπτωσης του άλλου γονέα από την άσκηση της γονικής μέριμνας, αφαίρεσης γονικής μέριμνας του άλλου γονέα λόγω κακής άσκησης κ.α. παραμένουν περιπτώσεις θολές για το ελληνικό Δημόσιο. Εξαρτάται δηλαδή, η αναγνώριση του γονέα ως «μονογονέα» από τον κάθε φορά νόμο, και τον ορισμό που έχει δώσει στη λέξη «μονογονέας» ανάλογα με τον σκοπό του.

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.