ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΛΕΥΚΑΔΟΣ ΚΑΙ ΙΘΑΚΗΣ

Πρός

Τόν Ἱερό Κλῆρο, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες

καί τόν Εὐλογημένο Λαό

τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

«Ἐπὶ ξύλου βλέπουσα κρεμάμενον, Χριστέ,

σὲ τὸν πάντων κτίστην καὶ Θεὸν

ἡ σὲ ἀσπόρως τεκοῦσα, ἐβόα πικρῶς»

(Ἰδιόμελο τοῦ Ὄρθρου τῆς Μ. Παρασκευῆς)

Ἀγαπητοί μου Πατέρες καί Ἀδελφοί,

Μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ, εἰσερχόμαστε ἀπό ἀπόψε τό βράδυ στήν Ἁγία καί Μεγάλη Ἑβδομάδα, τήν ἱερότερη καί κατανυκτικότερη ἑορτολογική περίοδο τοῦ ἔτους. Γιά μία ἀκόμη φορά θά ἀκολουθήσουμε τά ἴχνη τοῦ Νυμφίου τῆς Ἐκκλησίας μας Χριστοῦ καί θά γίνουμε συνοδοιπόροι τοῦ Θείου Πάθους Του. Σύμφωνα μέ τόν ἱερό ὑμνογράφο, καλούμαστε ὅπως «συμπορευθῶμεν αὐτῷ καί συσταυρωθῶμεν καί νεκρωθῶμεν δι΄ αὐτόν ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς, ἵνα καί συζήσωμεν αὐτῷ». Μέ αὐτή τήν προϋπόθεση θά γίνουμε πραγματικοί κοινωνοί τῆς Ἀναστάσεώς Του. Μόνο ἔτσι θά νοιώσουμε πραγματικά τή χαρά τῆς Θείας Ἐγέρσεως.

Καί ἐνώ ἡ πανάγια Σάρκα τοῦ Κυρίου μας ἀναπαυόταν στή γῆ, ἡ ψυχή Του συνέχιζε τό ἀπολυτρωτικό ἔργο στόν Ἅδη, ὅπου ἀναμετρήθηκε ἡ ζωή μέ τό θάνατο, ὁ παράδεισος μέ τό Ἅδη, ὁ Χριστός μέ τό διάβολο. Ἀπό τήν τιτάνια αὐτή πάλη νικήθηκε κατά κράτος ὁ διάβολος, καταπατήθηκε, κουρελιάστηκε καί καταργήθηκε ὁ θάνατος καί ἄνοιξε διάπλατα ὁ παράδεισος γιά τούς πιστούς τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Ἑβδομάδα τῶν Παθῶν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα σπουδαιότατο σταθμό πνευματικοῦ ανεφοδιασμοῦ τῶν ψυχῶν μας. Ἡ μνεία τῶν ἱερῶν γεγονότων μαζί μέ τίς θεσπέσιες ἀκολουθίες τῶν ἁγίων ἡμερῶν, δημιουργοῦν ἀτμόσφαιρα κατάνυξης καί περισυλλογῆς. Τά Ἅγια καί Σεπτά Πάθη τοῦ Χριστοῦ μας ἀφήνουν ἀσυγκίνητες ἐλάχιστες ἀνθρὠπινες ψυχές. Μόνο ἐλάχιστοι ἄνθρωποι παραμένουν ἀπαθεῖς τίς ἅγιες αὐτές ἡμέρες καί αὐτοἰ εἶναι ἐθισμένοι στήν ἁμαρτία. Ἡ πλειοψηφία τῶν ἀνθρώπων αὐτές τίς ἅγιες ἡμέρες κατακλύζει τούς Ἰερούς Ναούς κρατώντας τή «Σύνοψη», καί σιγοψάλλουν μαζί μέ τούς ψάλτες τούς ὕμνους τῶν ἱερῶν ἀκολουθιών.

Ἡ δομή τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἀναπαράσταση τῆς τελευταίας ἑβδομάδος τῆς ἐπί γῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ μας. Κάθε ἡμέρα «μνεῖαν ποιούμεθα», ὅπως ἀναφέρει τό ἱερό συναξάρι, κάποιου ἀπό ἐκεῖνα τά σωτήρια γεγονότα. «Αἱ μνῆμαι καί τά γεγονότα τῶν ἡμερῶν τῆς Μ. Ἑβδομάδος», γράφει σύγχρονος λόγιος κληρικός, «ἔχουν ὁρισθῆ κατά τήν ἱστορικήν των σειράν, ὥστε δι’ αὐτῶν νά δύνανται οἱ Χριστιανοί νά παρακολουθοῦν, ὡς νά εἶσαν παρόντες, πρῶτον τήν πορείαν τοῦ Κυρίου πρός τό πάθος, ἔπειτα αὐτό τό πάθος καί τήν ταφήν καί τέλος τήν ἀνάστασίν Του».

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἐκόσμησαν τή Μ. Ἑβδομάδα μέ ὑμνολογικό περιεχόμενο ὑψίστης ποιητικῆς καί μουσικῆς ἀξίας. Οἱ μεγαλύτεροι ὑμνογράφοι τῆς Ἐκκλησίας μας, ἐμπνευσμένοι ἀπό τόν Θεό, μέ πίστη καί εὐλάβεια, συνέθεσαν γιά τή Μεγάλη Ἑβδομάδα ὕμνους ὑψίστης θεολογικῆς καί αἰσθητικῆς ἀξίας. Ἡ ὑμνολογία τῆς Μ. Ἐβδομάδος ἀποτελεῖ τό ἀπόγειο τῆς παγκοσμίου ποιήσεως. Ποιά ἀνθρώπινη καρδιά δέν μένει ἀσυγκίνητη στό ἄκουσμα τοῦ κατανυκτικοῦ τροπαρίου «Ἰδού ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός», ἤ τοῦ ἄφθαστου δοξαστικοῦ «Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή», ἤ τοῦ συγκλονιστικοῦ καθίσματος «Σήμερον Κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου», ἤ τοῦ περίφημου δοξαστικοῦ «Ἐξέδυσάν με τά ἱμάτιά μου» ἤ τῶν μελωδικότατων ἐγκωμίων τοῦ Ἐπιταφίου «Ἡ Ζωή ἐν τάφῳ»;

Ἀγαπητά μου παιδιά,

Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ αὐτές τίς ἡμέρες νά βιώσουμε μέ συντριβή καί κατάνυξη τά ἅγια καί σεπτά Πάθη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καλούμαστε νά γίνουμε συνειδητά κοινωνοί τῶν Παθημάτων τοῦ Λυτρωτή μας, διότι ἔτσι θά νοιώσουμε τό μέγεθος τῆς θείας ἀγάπης καί φιλανθρωπίας. Ἡ σωτηρία μας εἶναι ἄλλωστε ἀποτέλεσμα τῶν Παθημάτων καί τῆς Θυσίας τοῦ Κυρίου μας. Ὁ Χριστός «ὑπέρ πάντων ἀπέθανεν… ἵνα οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν, ἀλλά τῷ ὑπέρ αὐτῶν ἀποθανόντι καί ἐγερθέντι» (Ρωμ.5,15). Αὐτό ὅμως προϋποθέτει ἀπό ἐμᾶς τήν βίωση τῶν σωτηρίων Παθημάτων τοῦ Λυτρωτή μας Χριστοῦ, ὄχι τυπικά ἤ μόνο συναισθηματικά, ἀλλά μέ καθολική ὀντολογική μέθεξη στίς σωτηριώδεις ἐνέργειες, οἱ ὁποῖες ἀπορρέουν ἀπό «τόν τῆς πίστεως ἀρχηγόν καί τελειωτήν Ἰησοῦν» (Εβρ.12,2).

Ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, μέ θλίψη στήν ψυχή, μέ βουρκωμένα μάτια καί συναισθηματική φόρτιση, πλησιάζουμε τόν ἱερό Ἐπιτάφιο γιά νά προσκυνήσουμε τό Σῶμα τοῦ Κυρίου μας καί νά τοῦ ἐναποθέσουμε λίγα ἀνοιξιάτικα λουλούδια, ψάλλοντας: «Τῷ Πάθει Σου Χριστέ ἐλευθερώθημεν, καί τῇ Ἀναστάσει Σου, ἐκ φθορᾶς ἐλυτρώθημεν». Περισσότερο ἐπιθυμοῦμε νά Τοῦ ἐναποθέσουμε τήν καρδιά μας καί τήν ἐλπίδα μας, διότι Αὐτός εὶναι ὁ ὑπέρτατος καί μοναδικός Λυτρωτής μας καί κανένας ἄλλος. Ἠ βεβαιότητα τῆς λαμπροφόρου Ἀναστάσεώς Του μᾶς γεμίζει, ἐλπιδα, αἰσιοδοξία καί οὐράνια χαρά. Διότι, ἡ δική Του Ἀνάσταση εὶναι ἡ ἀπαρχή καί τῆς δικῆς μας ἀναστάσεως. Αὐτή εἶναι ἡ πιό χαρμόσυνη ἀγγελία τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας, ἡ πιό ἐλπιδοφόρα πίστη σέ ὅλους τούς κόσμους. Αὐτή ἡ μακάρια πίστη διώχνει μακριά μας κάθε κατήφεια. Δέν μᾶς φοβίζει πλέον τίποτε, διότι ὅ,τι καί νά μᾶς συμβεῖ ὁ τελικός μας θρίαμβος εἶναι προδιαγεγραμμένος καί ἡ ἀνάστασή μας εἶναι προαποφασισμένη ἀπό τόν Νικητή τοῦ θανάτου, τόν Ἀναστάντα Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό!

Σᾶς εὐχομαι ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς μου

καλή Ἁγία καί ΜεγάληἙβδομάδα! Καλό Πάσχα!

Διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων Ὑμῶν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ὁ Λευκάδος καί Ἰθάκης Θ ε ό φ ι λ ο ς

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.