Διακόσια χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη Σφαγή της Χίου, ένα από τα αποτρόπαια εγκλήματα που έγινε από τους Τούρκους τις ημέρες του Πάσχα του 1822 το οποίο συγκίνησε την παγκόσμια κοινή γνώμη της εποχής ενισχύοντας το αίσθημα της υπεράσπισης του αγώνα των Ελλήνων για την αποτίναξη του βάρβαρου ζυγού.

Με αφορμή την επέτειο μνήμης ο Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κ. Μάρκος φέτος έκανε Ανάσταση στο Μοναστήρι της Σφαγής, δηλαδή αυτό του Αγίου Μηνά, στο οποίο οι Τούρκοι διακόσια χρόνια πριν έκαψαν το μοναστήρι, έσφαξαν τους μοναχούς και μαζί 3.000 γυναικόπεδα.

Ο Σεβασμιώτατος τέλεσε την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία στον ίδιο ακριβώς χώρο σε μία μοναδική ιστορική συμβολική κίνηση και επί πλέον απένειμε στην Μονή το παράσημο του Αγ. Ισιδώρου της Ι. Μ. Χίου για την ιστορική και εθνική της σημασία.

Θέλοντας να λαμπρύνει ακόμα περισσότερο τις εκδηλώσεις μνήμης η Ιερά Μητρόπολη έλαβε την απόφαση να υποδεχτεί το Ιερό Λάβαρο της Επανάστασης το οποίο φυλάσσεται στην ιστορική Μονή Αγίας Λαύρας στα Καλάβρυτα. Το Ιερό αυτό σύμβολο της Εθνεγερσίας και της Ελευθερίας.

Χθες το απόγευμα παρουσία πλήθους πιστών, εκπροσώπων των τοπικών αρχών αλλά και του ιερού κλήρου της νήσου πραγματοποιήθηκε η υποδοχή του ιστορικού λαβάρου της Αγίας Λαύρας, στον Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Βικτώρων της Χίου. Το λάβαρο κόμισε ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Λάβρας, Αρχιμανδρίτης π. Ευσέβιος Σπανός. Σήμερα το πρωί το λάβαρο μεταφέρθηκε στη μαρτυρική Μονή του Αγίου Μηνά, στο πλαίσιο των 200 ετών από τις σφαγές της Χίου όπου και θα παραμείνει μέχρι τις 14:00.

Η θυσία στην αγία τράπεζα του Έθνους

Στο κήρυγμά του ο Μητροπολίτης Χίου κ. Μάρκος αναφέρθηκε στην ιστορία του Ιερού Λαβάρου και με συγκινητικά λόγια στη συνέχεια στην θυσία του κλήρου και του λαού της Χίου στον αγώνα για την ελευθερία.

“Η Χίος κατά τις μέρες της Επανάστασης του 1821 προσέφερε στον βωμό και την αγία τράπεζα του Ελληνικού Έθνους την κορυφαία θυσία για την οποία περιφανευόμεθα να πούμε ότι γνώρισε η ανθρωπότητα. Θυσίασε τον ιερό της κλήρο, με πρύτανη αυτού τον αρχιθύτη των ιερών θυσιαστηρίων της Χίου, ήδη συναριθμηθέντα εν τοις Αγίοις της Εκκλησίας μας Ιερομάρτυρα Πλάτωνα τον Φραγκιάδη και χορεία υπέρ των τεσσαράκοντα κληρικούς και μοναχούς. Θυσίασε ευγενείς και ευσεβείς προκρίτους. Θυσίασε γενναίους πολεμιστές, αλλά κυρίως θυσίασε άμαχο και αθώο πληθυσμό. Στοργικές μητέρες και θυλάζοντα τέκνα”, ανέφερε, μεταξύ άλλων.

Το χρονικό της Σφαγής

Η Σφαγή της Χίου ήταν μια αποτρόπαια ανθρωπιστική τραγωδία η οποία είχε ως στόχο να λειτουργήσει ως αντίποινα στον ξεσηκωμό των Χιωτών που αποφάσισαν να ταχθούν υπέρ της Ελληνικής Επανάστασης. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα η Χίος διέθετε μια μεγάλη και ακμάζουσα ελληνική κοινότητα που ευημερούσε χάρη στην καλλιέργεια και το εμπόριο της μαστίχας και στη ναυτική δραστηριότητα. Κατά τα προεπαναστατικά χρόνια είχε εξασφαλίσει μια σειρά ελευθεριών από τους Οθωμανούς, που λειτούργησαν καταλυτικά στην οικονομική ανάπτυξη των κατοίκων της.

Τελικά, οι μαζικές εκκαθαρίσεις διήρκεσαν περίπου τέσσερις μήνες. Ο απολογισμός της θηριωδίας ήταν τρομακτικός. Η πόλη και τα χωριά καταστράφηκαν. Ολόκληρος σχεδόν ο πληθυσμός αφανίστηκε, το νησί μετατράπηκε σε ένα απέραντο σφαγείο και η θάλασσα σε υγρό νεκροταφείο. Μια ανείπωτη τραγωδία είχε συντελεστεί. Υπολογίζεται ότι από τους 117.000 χριστιανούς κατοίκους του νησιού, 42.000 σφαγιάστηκαν, 50.000 πιάστηκαν αιχμάλωτοι και 23.000 διέφυγαν προς τις επαναστατημένες περιοχές της Ελλάδας και τη Δυτική Ευρώπη, τη στιγμή που οι Τούρκοι έχασαν περίπου 600 άνδρες.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.