Η 30ή Ιουνίου, ημέρα της Συνάξεως των Αγίων Δώδεκα Αποστόλων, είναι μια γιορτή μνήμης αλλά και αποστολικής ευθύνης. Είναι η ημέρα που τιμάται ολόκληρη η ομάδα των δώδεκα ανθρώπων που πρώτοι ακολούθησαν τον Ιησού Χριστό, Τον άκουσαν, Τον είδαν Αναστημένο, και στο όνομά Του άλλαξαν την ιστορία του κόσμου.
Η Εκκλησία τιμά αυτούς τους Αγίους όλους μαζί, για να τονίσει την ενότητα του αποστολικού έργου. Μπορεί ο καθένας να έδρασε σε διαφορετική περιοχή και με διαφορετικό χαρακτήρα, αλλά όλοι είχαν τον ίδιο σκοπό: να κηρύξουν Χριστό Εσταυρωμένο και Αναστάντα, και να οικοδομήσουν ζωντανές κοινότητες πίστης.
Ο Πέτρος και ο Ιωάννης στην Ιερουσαλήμ και τη Μικρά Ασία, ο Παύλος και ο Βαρνάβας στις αποστολικές περιοδείες, ο Θωμάς στην Ινδία, ο Ανδρέας στην Αχαΐα, ο Ματθαίος στην Αιθιοπία, ο Φίλιππος στην Ασία. Όλοι έδωσαν τη ζωή τους για το Ευαγγέλιο, όχι μόνο με τα λόγια, αλλά με το αίμα τους. Ο σπόρος της θυσίας τους έδωσε τον καρπό της Εκκλησίας που ζει έως σήμερα.
Αυτό που συγκλονίζει στη ζωή των Αποστόλων είναι ότι δεν ήταν σπουδαίοι στα μάτια του κόσμου. Ήταν «οι ελάχιστοι». Όμως είχαν πίστη δυνατή, καρδιά καθαρή και πρόθεση να προσφέρουν τον εαυτό τους ολοκληρωτικά στον Χριστό. Και αυτή η αφοσίωση έγινε η βάση για να αλλάξει ο κόσμος.
Σήμερα, στον 21ο αιώνα, ο ρόλος τους παραμένει επίκαιρος. Ο κόσμος έχει ανάγκη από νέους Αποστόλους: ανθρώπους με ειλικρινή καρδιά, με θάρρος, με αγάπη. Δεν ζητάει ο Χριστός να σταυρωθούμε σωματικά – ζητάει να θυσιάσουμε τον εγωισμό μας, τον φόβο μας, τη σιωπή μας, και να γίνουμε φως μέσα στο σκοτάδι.
Η Σύναξη των Αποστόλων μάς καλεί να συνεχίσουμε την αποστολή τους. Όχι ως θεατές, αλλά ως συνεργοί του Θεού. Η Εκκλησία ζει γιατί υπάρχει αποστολή. Κι η αποστολή συνεχίζεται από κάθε πιστό που λέει: «Κύριε, ιδού εγώ· απόστειλέ με».
