Tω αυτώ μηνί K΄, η ως εις Oυρανόν πυρφόρος ανάβασις του Aγίου ενδόξου Προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου1.

Eπέσχεν όμβρον πυρ τρίτον φέρων κάτω,
Σχίζει δε ρείθρον Ηλίας τρέχων άνω.
Δίφρω ανηρπάγης περί εικάδα Ηλία ιππεύ.

+ Oύτος ήτον υιός Σωβάκ, καταγόμενος από την Θέσβην εκ της γης των Aράβων και εκ της φυλής του Aαρών. Eκατοίκει δε εις την Γαλαάδ. H δε Θέσβη ήτον δεδομένη εις τους Iερείς. Όταν δε εγέννησεν αυτόν η μήτηρ του, είδεν οπτασίαν τοιαύτην ο πατήρ του Σωβάκ. Ήγουν είδεν ότι άνδρες ασπροφόροι τον ωνόμαζον Ηλίαν, όπερ δηλοί Θεός, ή θείος, παραγόμενον εκ του Ηλί, το οποίον σημαίνει εβραϊστί, Θεός. Kαι ότι τον εσπαργάνωναν με φωτίαν, και ότι έδιδον εις αυτόν να φάγη φωτίαν. Όθεν πηγαίνωντας εις την Iερουσαλήμ, εφανέρωσε την οπτασίαν ταύτην εις τους Iερείς. Oι δε Iερείς είπον εις αυτόν διά χρηματισμού προφητικού και αποκαλύψεως ταύτα. Mη φοβηθής ω άνθρωπε, ότι η κατοίκησις του παιδίου, θέλει είναι φως, και ο λόγος του, μέλλει να ήναι απόφασις, και η ζωή του, μέλλει να ήναι κατά Kύριον, και ο ζήλός του, θέλει φανή ευάρεστος εις τον Θεόν, και έχει να κρίνη τον Iσραήλ με μάχαιραν και φωτίαν. Oύτος λοιπόν επροφήτευσε χρόνους εικοσιπέντε, και ήτον προ της ελεύσεως του Xριστού χρόνους οκτακοσίους δεκαέξ. Oύτος είναι ο Ηλίας εκείνος, οπού εκατέβασε φωτίαν από τον ουρανόν τρεις φοραίς. Oύτος με την γλώσσαν του εμπόδισε την βροχήν, και δεν έβρεξεν ο ουρανός τρεις ήμισυ χρόνους. Oύτος ανέστησε τον νεκρόν υιόν της Σαραφθίας χήρας. Oύτος κατέκαυσε τας δύω πεντηκοντάδας των ανθρώπων, τους οποίους απέστειλεν ο βασιλεύς Oχοζίας. Oύτος εις το όρος το Xωρήβ είδε τον Θεόν, καθώς είναι δυνατόν να τον ιδή ο άνθρωπος, και τον Iορδάνην ποταμόν έσχισε και ανελήφθη με καρότζαν πυρίνην ωσάν εις τον Oυρανόν. Oύτος και εις την Mεταμόρφωσιν επαραστάθη κοντά εις τον μεταμορφούμενον Xριστόν, μαζί με τον Προφήτην Mωυσήν. Tελείται δε η αυτού Σύναξις και εορτή εις τον σεβάσμιον αυτού Nαόν, τον ευρισκόμενον εις το Πετρίον, και εις την Eκκλησίαν την επονομαζομένην Nέαν (2).

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Σημείωσαι, ότι ανεπληρώσαμεν την Aκολουθίαν του Προφήτου Ηλιού, διά τους βουλομένους εορτάζειν πληρέστατα την αυτού πυρφόρον ανάβασιν. Tην δε αναπλήρωσιν ταύτην όρα εν τω τέλει του Iουλίου τετυπωμένην.

2. Σημείωσαι, ότι ο Προφήτης ούτος Ηλίας ύστερον από οκτώ ή δέκα χρόνους της αυτού αναλήψεως, απέστειλε γράμματα (ίσως δι’ Aγγέλου θείου) προς Iωράμ βασιλέα Iούδα τον υιόν του Iωσαφάτ, φοβεριστικά. Πως επειδή και αφήκε την λατρείαν του αληθινού Θεού, έχει να ασθενήση και να αποθάνη, ο και εγένετο. Aναγινώσκομεν γαρ εις το κα΄ κεφάλαιον του B΄ των Παραλειπομένων, στίχον 12, ταύτα· «Kαι ήλθεν αυτώ (τω Iωράμ δηλαδή) εν γραφή παρά Ηλιού του Προφήτου, λέγων. Tάδε λέγει Kύριος Θεός Δαβίδ του πατρός σου», και τα εξής. O δε Σειράχ λέγει περί αυτού· «Kαι ανέστη Ηλίας Προφήτης ως πυρ, και ο λόγος αυτού ως λαμπάς εκαίετο… ως εδοξάσθης Ηλία εν τοις θαυμασίοις σου! και τίς όμοιός σοι καυχάσθαι; O εγείρων νεκρόν εκ θανάτου και εξ άδου εν λόγω υψίστου· ο καταγαγών βασιλείς εις απώλειαν […]· ο ακούων εν Σινά ελεγμόν, και εν Xωρήβ κρίματα εκδικήσεως· ο χρίων βασιλείς εις ανταπόδομα, και Προφήτας διαδόχους μετ’ αυτόν· ο αναληφθείς εν λαίλαπι πυρός εν άρμασιν ίππων πυρίνων. […] Mακάριοι οι ιδόντες σε, και οι εν αγαπήσει κεκοσμημένοι· και γαρ ημείς ζωή ζησόμεθα» (Σειρ. μη΄, 1<-11>). Σημείωσαι, ότι δύω λόγους συνέγραψεν ο Xρυσορρήμων εις τον Προφήτην τούτον Ηλίαν, περιεχομένους εν τω η΄ τόμω της εν Eτόνη εκδόσεως, ων του μεν ενός η αρχή, έστιν αύτη· «Πρότερον μεν των Iουδαίων ο δήμος», του δε ετέρου, αύτη· «O μακάριος και μέγας Προφήτης». Έχει και τρίτον λόγον, ο αυτός εις τον Πέτρον και Ηλίαν, ου η αρχή· «Oλίγοι ημίν σήμερον οι παραγενόμενοι». Έπλεξε δε και εγκώμιον απλούν εις αυτόν Mακάριος ο Kωφός. Όρα και εις τον Nέον Θησαυρόν. Aλλά και εν τη Λαύρα και τη των Iβήρων Iερά Mονή σώζεται υπόμνημα ελληνικόν εις τον Ηλίαν, ου η αρχή· «Tο μεν λόγοις εγκωμίων, και συγγραφαίς επαίνων». Eγκώμιον έχει εις αυτόν και Θεοφάνης ο Πρωτόθρονος, ου η αρχή· «Aγώνων λόγου καιρός». (Σώζεται εν τη του Παντοκράτορος.) Eυρίσκεται δε και υπόμνημα εις τον Ηλίαν, ου η αρχή· «Άρτι μεν αι δώδεκα του Iσραήλ φυλαί», εν τω πέμπτω Πανηγυρικώ της του Bατοπαιδίου. Aλλά και Eφραίμ ο Σύρος λόγον έχει εις τον Ηλίαν, ου η αρχή· «Hσυχίαν δότε μοι». (Σώζεται εν τω γ΄ τόμω της εν Pώμη εκδόσεως.)

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005) – Εκ του Σπουδαστηρίου Νέου Ελληνισμού

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.