Ξεκινώντας το ταξίδι για την Αφρική και γνωρίζοντας ότι στην ιεραποστολή το πρώτο χάσμα που αντικρίζει κάποιος είναι το γλωσσικό, αποφάσισα στις κατηχήσεις, αφού πρώτα βιώσει κάποιος τα πρώτα ερεθίσματα της όντως πίστεως, όταν φτάσει η ώρα να μιλήσω για την Ενανθρώπηση του Λόγου του Θεού απλώς να σωπάσω.

Κατά το γνωστό: «Μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις», έτσι κι εγώ θα έδειχνα απλώς τα σχέδια του Ιερού Ναού της του Θεού Σοφίας. Αρκεί μόνο και μόνο το αγκάλιασμα των άψυχων και συνάμα εύλαλων υλικών του τρούλου, οι συνεχείς καμπύλες που απλώνονται κατά τη συνάντηση του εδάφους, μια πέτρινη αγκαλιά, για να νιώσει κάποιος πως κατέρχεται ο Θεός και προσλαμβάνει στον Έναν τον Σύμπαντα κόσμο. Πώς όλη η οικουμένη γίνεται μήτρα και το έλεος του Θεού επισκιάζει τα πάντα. Αυτό είναι η Αγία Σοφία, η πιο πυκνή δογματική υπόμνηση της πίστεως μας περί του Ενανθρωπήσαντος Θεού Λόγου. Η πιο πυκνή και αναλλοίωτη, διότι ότι κι αν προσθέσεις ή αφαιρέσεις η αγκαλιά του Θεού θα αρπάζει τον καθένα.

Αυτό το γεγονός κάνει όντως κάθε εγχείρημα για αλλαγή χρήσης του μνημείου μια τεράστια φάρσα. Μια φάρσα που θα κραυγάζει στον αιώνα: «σε όποιον Θεό κι αν προσεύχεστε εντός μου, οι λίθοι μιλούν μόνο για Θεό Τριαδικό, Κοινωνικό, Ιστορικό, δηλαδή για Χριστό Παρόντα εν τη κραυγαλέα σιωπή Του.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.