Οι Πόντιοι τιμούσαν ιδιαίτερα την γιορτή του Αγίου Δημητρίου, όπως και όλος ο Ορθόδοξος Ελληνισμός. Γι αυτό και η ημέρα αυτή εορταζόταν πανηγυρικά. Διότι ο Άγιος Δημήτριος είναι από τους ενδοξότερους και δημοφιλέστερους Αγίους της Ορθοδοξίας.

Μάλιστα σε ορισμένες περιοχές του Πόντου, τον Οκτώβριο τον αποκαλούσαν «Αϊ-Δημήτρη» (Ινέπολη – Κοτύωρα) ή «Αϊ-Δρημήτη» (Οινόη). Λόγω της μεγάλης γιορτής του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλήτη.

Γιορτή Αγίου Δημητρίου

Τη γιορτή του Αγίου Δημητρίου τη θεωρούσαν γεωργική γιορτή, για καλλιέργεια και σπορά κυρίως. Ενώ όσοι γιόρταζαν, από την ημέρα αυτή βάζανε στο σπίτι τους τα χειμερινά στρωσίδια, ανάλογα με τον καιρό.

Επιπρόσθετα, στις 26 Οκτωβρίου, του Αγίου Δημητρίου, στον Πόντο έκλειναν συμφωνίες για δουλειές. Όταν οι συμφωνίες αυτές είχαν χρονικό ορίζοντα ενός έτους, τις έκλειναν λέγοντας:

«Ας σον φετινόν τον Άε Δημήτρην ους τ’ Αε Δημητρί’ τ’ άλλ’ τη χρονίας»

Είχε και ο Αη-Δημήτρης την κακοκαιρία του, για τον λόγο αυτό είναι χαρακτηριστική η φράση: «Τ΄ Αϊ Δημητρί η φουρτούνα».

Ο Άγιος Δημήτριος

O Άγιος Δημήτριος, ο μεγαλομάρτυρας και μυροβλύτης, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στα 260 μ.X.. Κατά τους χρόνους που βασίλευε ο μεγάλος διώκτης του Χριστιανισμού, ο Διοκλητιανός.

Γόνος αριστοκρατικής οικογένειας της πόλης, σε νεαρή ηλικία κατατάχθηκε στον Ρωμαϊκό στρατό. Σύντομα ανήλθε στις βαθμίδες της ιεραρχίας, με αποτέλεσμα σε ηλικία 22 ετών να φέρει το βαθμό του Χιλιάρχου (δηλαδή Συνταγματάρχης).

Ως αξιωματικός του Ρωμαϊκού στρατού κάτω από τη διοίκηση του Γαλερίου Μαξιμιανού, όταν Αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός, έγινε Χριστιανός και φυλακίστηκε στην Θεσσαλονίκη το 303 μ.Χ.. Διότι αγνόησε το διάταγμα του αυτοκράτορα Διοκλητιανού «περί αρνήσεως του Χριστιανισμού».

Ήταν από τη φύση του φιλομαθής, ερευνητικός άνθρωπος που έψαχνε το υψηλό και αληθινό. Το οποίο βρήκε στη Χριστιανική πίστη και στην Ορθοδοξία.

Μάλιστα είχε ιδρύσει στη Θεσσαλονίκη, κύκλο νέων προς μελέτη της Αγίας Γραφής

Έγινε κήρυκας του Ευαγγελίου σχηματίζοντας ένα κύκλο νεαρών μαθητών. Τους οποίους δίδασκε την Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη), στις υπόγειες κατακόμβες της Θεσσαλονίκης.

Κατά τη διάρκεια μιας από αυτές τις συναθροίσεις συνέλαβαν τον «μακαριότατο Δημήτριο» οι στρατιώτες του Γαλέριου. Με την κατηγορία ότι συμμετέχει ενεργά στις Χριστιανικές συγκεντρώσεις. Για τον λόγο αυτό τον οδήγησαν ενώπιον του Αυτοκράτορα Μαξιμιανού.

Όταν ο Άγιος πλησίασε τον αυτοκράτορα, αυτός του ζήτησε να απαρνηθεί την πίστη του. Ο θαρραλέος μάρτυρας και ακλόνητος τη πίστη ομολόγησε «Τω Χριστώ μου πιστεύω μόνον». Εξοργισμένος από τη στάση του Αγίου Δημητρίου, ο λυσσαλέος και μανιώδης Μαξιμιανός διέταξε τη φυλάκισή του.

Η θανάτωση

Στη φυλακή βρισκόταν και ένας νεαρός Χριστιανός, ο Νέστορας (ο Άγιος Νέστωρ τιμάται στις 27 Οκτωβρίου). Ο οποίος θα αντιμετώπιζε σε μονομαχία τον φοβερό μονομάχο της εποχής, τον Λυαίο.

Πριν να διεξαχθεί η μάχη, ο Νέστορας πλησίασε το Δημήτριο και του ζήτησε τη βοήθειά του. Ο Δημήτριος του έδωσε την ευχή του, με αποτέλεσμα ο Νέστορας να νικήσει το φοβερό Λυαίο, που κανένας δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα μαζί του.

Αυτό όμως προκάλεσε την οργή του Αυτοκράτορα. Έτσι, διέταξε όπως θανατωθούν και οι δύο. Ο Δημήτριος και ο Νέστορας.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.