Την Κυριακή 12 Δεκεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Σπυρίδωνος Κουλούρας.

Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Βλέπετε οὖν πῶς ἀκριβῶς περι­πα­τεῖτε μή ὡς ἄσοφοι ἀλλ᾽ ὡς σο­φοί, ἐξαγοραζόμενοι τόν καιρόν, ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσί».

Διανύουμε μία περίοδο κατά τήν ὁποία ὅλοι προβληματιζόμαστε γιά τόν χρόνο πού ἐγγίζει πρός τό τέ­λος του, γιά ὅσα κάναμε κατά τή διάρκειά του, καί γιά ὅσα ἐλπί­ζου­με καί εὐχόμεθα νά κάνουμε στό μέλλον. Γι᾽αὐτό καί ὁ λόγος τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀποστόλου Παύ­λου, πού ἀκούσαμε στό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα, ἔχει ἰδιαί­τερη σημασία καί ἀξία γιά ὅλους μας.

«Βλέπετε οὖν πῶς ἀκριβῶς περι­πατεῖτε μή ὡς ἄσοφοι ἀλλ᾽ ὡς σοφοί, ἐξαγοραζόμενοι τόν καιρόν, ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσί».

Ἡ προτροπή τοῦ ἀποστόλου δέν εἶναι μόνο καρπός τῆς ἐμπειρίας του ἀπό τήν προσωπική του ζωή καί τήν ἀποστολική του δράση ἀλλά καί τῆς χάριτος καί τοῦ φω­τισμοῦ τοῦ Θεοῦ πού διέθετε πλού­σια ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Γνώριζε, ὅπως καί ὅλοι γνωρίζουμε, ὅτι ὁ χρόνος τῆς ἐπιγείου ζωῆς μας δέν εἶναι ἀτελείωτος, δέν εἶναι αἰώ­νι­ος, σέ ἀντίθεση μέ τόν χρόνο τῆς μελ­λούσης ζωῆς, τῆς αἰωνίου ζωῆς. Γι᾽ αὐτό καί χρειά­ζεται μία ὀρθή διαχείρισή του, μία ἀξιοποίηση, ὥστε νά κατορ­θώσουμε νά ἐπιτύχουμε τόν σκοπό τῆς ζωῆς μας. Χρειάζεται μία σωστή «ἐξαγορά», ὥστε ὁ χρό­νος νά μήν φεύγει κενός, νά μήν χάνεται ἄσκοπα, νά μήν δαπανᾶται σέ πράγματα ἀνώφελα καί ἄχρη­στα, καί πολύ περισσότερο νά μήν κατασπαλᾶται σέ ἔργα κακίας καί ἁμαρτίας.

Γιά νά διαχειρισθοῦμε ὀρθά τόν χρόνο τῆς ζωῆς μας θά πρέπει νά προσέχουμε, ὅπως μᾶς συμβου­λεύει ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπό­στο­λος, «πῶς ἀκριβῶς» πορευ­ό­μεθα στή ζωή μας, καί νά βλέ­πουμε ποῦ πηγαίνουμε καί ποιές ἐπι­λογές κά­νουμε.

Ὁ Χριστός μᾶς ἔχει δώσει τίς ἐντολές του γι᾽ αὐτόν ἀκριβῶς τόν σκοπό. Ὄχι γιά νά μᾶς δεσμεύσει ἤ νά μᾶς στερήσει τήν ἐλευθερία μας, ὄχι γιά νά καταδυναστεύσει τή ζωή μας καί νά τήν κάνει δύσκολη, ἀλ­λά γιά νά τίς ἔχουμε ὡς ὁδηγό, ὥστε νά μήν χάσουμε τόν δρόμο μας, νά μήν πλανηθοῦμε καί παρα­συρθοῦμε στά μονοπάτια τῆς κα­κίας, νά μήν πέσουμε στίς παγίδες τῆς πονηρίας, τῆς ἀσεβείας καί τῆς ἁμαρτίας.

Οἱ ἐντολές τοῦ Χριστοῦ μᾶς κα­θο­δηγοῦν στήν ἀληθινή ἀξιοποίηση τοῦ χρόνου τῆς ζωῆς μας, πού δέν εἶναι βεβαίως ἡ ἀπόκτηση ὑλικῶν ἀγαθῶν, ἡ διασκέδαση, ἡ τρυφή καί ἡ ἐλευθεριότητα, τά ὁποῖα κά­ποιοι μπορεῖ νά ἐπιδιώκουν, ἀλλά εἶναι ἡ ἀξιοποίησή του μέ τήν προ­οπτική τῆς μελλούσης ζωῆς, μέ τήν προοπτική τῆς αἰωνιότητος.

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος γνωρίζει τούς κινδύνους πού διατρέχουμε νά ξεχαστοῦμε καί νά παρασυρ­θοῦ­με ἀπό τίς προκλήσεις τοῦ κό­σμου καί τῆς ἁμαρτίας, οἱ ὁποῖες μᾶς περικυκλώνουν, ἀλλά καί ἀπό τήν ἄνεση καί τήν εὐκολία τήν ὁποία ὑπόσχονται ὅσοι μᾶς παρα­κι­νοῦν νά ζήσουμε μιά ζωή χαλα­ρό­τητος, μιά ζωή πού δέν ἔχει σχέση μέ τήν ἐν Χριστῷ ζωή, μέ τή μυστηριακή ζωή, μέ τή ζωή πού καλούμεθα νά ζήσουμε μέσα στήν Ἐκκλησία ὡς γνήσια τέκνα της.

Γι᾽ αὐτό καί ἐφιστᾶ τήν προσοχή μας καί μᾶς προειδοποιεῖ «ὅτι αἱ ἡμέ­ραι πονηραί εἰσί». Οἱ ἡμέρες, μᾶς λέγει, εἶναι πονηρές, εἶναι δύ­σκολες, καί θά πρέπει ὅλοι νά ἀνα­λογισθοῦμε τί κάνουμε στή ζωή μας καί πόσο προετοιμαζόμαστε γιά τήν αἰώνιο ζωή. Μᾶς καλεῖ νά σκεφθοῦμε ὄχι γιά νά μελαγχο­λή­σουμε ἤ νά ἀπογοητευθοῦμε, ἀλλά γιά νά εἴμεθα σέ ἐγρήγορση καί νά δραστηριοποιηθοῦμε γιά νά ἀξιο­ποι­ήσουμε τόν χρόνο τῆς ζωῆς μας, γιά νά ἀξιοποιήσουμε τό δῶρο πού μᾶς χάρισε ὁ Χριστός μέ τή γέν­νησή του, τήν ὁποία θά ἑορτά­σου­με σέ λίγες ἡμέρες, γιά νά ἀξιο­ποιήσουμε τό δῶρο πού μᾶς χάρισε μέ τή θυσία του καί μᾶς χαρίζει μέ τά ἱερά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, δηλαδή τή σωτηρία μας.

Ἡ Ἐκκλησία μας ὅμως δέν περιο­ρίζεται μόνο σέ προτροπές καί συ­στάσεις. Μᾶς δίνει καί ἁπτά παρα­δείγματα ζωῆς, τά ὁποῖα μποροῦμε νά ἀκολουθήσουμε, γιά νά μήν προ­χωροῦμε στή ζωή μας «ὡς ἄσο­φοι ἀλλ᾽ ὡς σοφοί».

Καί αὐτά τά παραδείγματα εἶναι οἱ ἅγιοί μας. Εἶναι ὁ ἅγιος Σπυ­ρίδων, τόν ὁποῖο ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας καί πανηγυρίζει ἰδιαιτέρως ἡ ἐνορία σας. Ποιός ἦταν ὁ ἅγιος Σπυρίδων; Ἕνας ἁπλός καί ταπεινός οἰκογε­νει­άρ­χης ἦταν, ἕνας ὀλιγογράμματος βο­σκός. Δέν ἤξερε πολλά, εἶχε ὅμως ὡς ὁδηγό στή ζωή του τό θέ­λημα τοῦ Θεοῦ. Δέν διέθετε πλοῦτο καί περιουσία, ἀπέκτησε ὅμως πλοῦ­το ἀρετῶν καί κυρίως ἀγάπης πρός τόν πλησίον, πρός τούς ἀδελφούς του, ἀλλά καί τόν πλοῦ­το τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος τόν ἀντάμειψε ἀπό αὐτή τή ζωή γιά τήν ἀγάπη του καί γιά τήν ἀφο­σίωσή του στόν Χριστό καί στούς ἀνθρώπους καί γιά τήν πίστη καί τήν καθαρότητα τῆς ψυχῆς του. Καί αὐτός ὁ ἁπλός ἄνθρωπος ἀξιώ­θηκε νά γίνει ὄχι μόνο ἐπίσκοπος πού συλλειτουργοῦσε μέ τούς ἀγ­γέλους, ἀλλά καί μέγας θαυμα­τουρ­γός ἅγιος πού ἔσωζε καί σώζει ὅσους ἐπικαλοῦνται τίς πρεσβεῖες καί τή χάρη του καί ἀπό ἀσθένειες καί ἀπό δοκιμασίες καί ἀπό λιμούς καί λοιμούς.

Τιμώντας τον, λοιπόν, καί ἐμεῖς σήμερα, ἄς ἔχουμε τή ζωή του ὡς παράδειγμα καί πρότυπο καί γιά τή δική μας ζωή, καί ἄς τόν παρακα­λοῦμε νά ἀπαλλάξει καί ἐμᾶς, ὅπως ἀπάλλαξε κάποτε καί τή ζωή τῶν κατοίκων τῆς Κερκύρας, ἀπό τή μάστιγα τῆς πανδημίας καί νά μᾶς προστα­τεύει ἀπό κάθε δυσκολία καί πει­ρασμό.

Δέν φθάνει ὅμως νά ζητοῦμε μόνο τή χάρη καί τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ καί τῶν ἁγίων. Θά πρέπει καί ἐμεῖς νά προσπαθοῦμε νά πορευόμεθα στή ζωή μας ὄχι προκαλώντας τόν Θεό μέ παρακοή. Ὁ Θεός καί οἱ ἁμαρτίες μας, θά ἔλεγα, μᾶς ἔδωσαν αὐτή τή δοκιμασία τοῦ κορωνοϊοῦ. Πρέπει νά τηρήσουμε ὅλα τά μέτρα, καί τίς μάσκες καί τά ἐμβόλια, γιατί καθημερινά δυστυχῶς χάνουμε ἀνθρώπους μας. Εἴδατε πόσους μνημόνευσα στούς κεκοιμημένους; Οἱ περισσότεροι ἐκοιμήθησαν αὐτή τήν ἑβδομάδα. Καί μοναχοί καί μοναχές καί ἱερεῖς καί λαϊκοί. Γιατί ὅμως νά δώσουμε κατ᾽ αὐτόν τόν τρόπο τέρμα στή ζωή μας καί νά μήν ὑπακούσουμε στούς ἰατρούς, σ᾽ αὐτούς πού εἶναι εἰδικοί γιά νά προστατεύσουν τή ζωή μας; Διότι ἀκόμη καί τό ἐμβόλιο προστατεύει μέχρι ἐκεῖ πού μπορεῖ, ἀλλά καί νά ἀσθενήσουμε, θά περάσουμε τήν ἀσθένεια πιό ἐλαφρά ἀπό αὐτούς πού εἶναι ἀνεμβολίαστοι. Μήν ἀκοῦτε φωνές οἱ ὁποῖες ὁδηγοῦν στόν θάνατο. Προσπαθεῖστε νά συμμορφωθεῖτε, ὅλοι μας νά συμμορφωθοῦμε, μέ αὐτό πού λέγει ἡ ἐπιστήμη καί μέ αὐτό πού λέγει ἡ Ἐκκλησία. Βλέπετε ὅλη ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τό ἔχει ἀσπασθεῖ, τό ἔχει δεχθεῖ, καί ἐν ταπεινώσει κάνουμε ὅλα αὐτά πού πρέπει νά κάνουμε. Ὄχι μόνο νά παρακαλοῦμε τόν ἅγιο Σπυρίδωνα, ἀλλά καί ἐμεῖς νά προσαρμοσθοῦμε. Τί λέγει; «Σύν Ἀθηνᾷ καί χεῖρα κίνει». Ὄχι μόνο νά ζητοῦμε τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί ἐμεῖς νά προσαρμόζουμε τή ζωή μας μέσα στά μέτρα αὐτά, γιά νά ἔχουμε τήν εὐλογία καί τοῦ Θεοῦ καί τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.