Τήν Τρίτην, 8ην/21ην Ἰανουαρίου 2020, ἑωρτάσθη ὑπό τοῦ Πατριαρχείου ἡ μνήμη τῶν ἁγίων Ἰωάννου καί Γεωργίου τῶν Χοζεβιτῶν δι᾽ ὁλονυκτίου ἀγρυπνίας εἰς τήν Ἱεράν αὐτῶν Μονήν, τήν κειμένην ἐπί τῆς ἀριστερᾶς ὄχθης τοῦ χειμάρρου Χορράθ εἰς τήν πορείαν αὐτοῦ πρός τήν Νεκράν θάλασσαν, ὀλίγον πρό τῆς πόλεως τῆς Ἱεριχοῦς.

Οἱ ἐν λόγῳ τιμώμενοι ἅγιοι συνέβαλαν τά μέγιστα εἰς τήν ἀναγέννησιν τῆς μοναχικῆς ζωῆς ἐν τῇ Μονή ταύτῃ, ὁ μέν Ἰωάννης ὡς πρῴην Ἐπίσκοπος Καισαρείας τῆς Παλαιστίνης τόν 4ον μ.Χ. αἰῶνα, ὁ δέ Γεώργιος ἐκ Κύπρου, ὡς ἀνακαινίσας ἐκ τέφρας τήν Μονήν μετά τήν Περσικήν εἰσβολήν τοῦ 614 μ.Χ.

Τήν ἑορτήν ἐτίμησεν ὡς προεξάρχων ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, τόν Ὁποῖον ὑπεδέχθη ὁ ἀνακαινιστής καί καθηγούμενος τῆς Μονῆς Ἀρχιμανδρίτης Κωνσταντῖνος (ἴδε video).

Ὁ Μακαριώτατος προεξῆρξε καί τῆς ὁλονυκτίου ἀκολουθίας καί λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ἡσυχίου καί τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Πέλλης κ. Φιλουμένου καί Ἁγιοταφιτῶν Ἀρχιμανδριτῶν καί Ἱερέων ἄλλων ἐκκλησιῶν, ψαλλόντων Ἱεροψαλτῶν ἐξ Ἑλλάδος.

Πρός τό εὐλαβές ἐκκλησίασμα τοῦτο ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον ὁ Μακαριώτατος ἑλληνιστί ὡς ἕπεται:

“Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε”(Γαλ. 3,27), κηρύττει ὁ θεῖος Παῦλος.

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Ἅγιοι Πατέρες καί εὐλαβεῖς προσκυνηταί,

Σήμερον ἡ ἱερά Μονή τοῦ Χοζεβᾶ, μέρος οὖσα τῆς περιχώρου τοῦ Ἰορδάνου, συνήγαγε πάντας ἡμᾶς, ἵνα τιμήσωμεν δοξολογικῶς καί εὐχαριστιακῶς τήν μνήμην τοῦ ὁσίου Πατρός ἡμῶν Γεωργίου τοῦ Χοζεβίτου.

Σήμερον ἡ Μονή τοῦ Χοζεβᾶ μετά τῶν ὁσίων καί ἁγίων τέκνων αὐτῆς καί δή τοῦ ὁσίου Πατρός ἡμῶν Γεωργίου, ἀγάλλεται καί εὐφραίνεται, διότι τῇ θείᾳ ἐπιφανείᾳ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ ἐν τοῖς ρείθροις τοῦ Ἰορδάνου ποταμοῦ, τό γένος τῶν ἀνθρώπων τοῦ σκότους ἐλυτρώθη καί τῷ φωτί τῆς Θεογνωσίας κατηυγάσθη.

Αὐτοῦ ἀκριβῶς τοῦ φωτός τῆς Θεογνωσίας, δηλονότι τοῦ Χριστοῦ, ἐγένετο κοινωνός καί μέτοχος ὁ Ὅσιος Πατήρ ἡμῶν Γεώργιος διά τῆς στερεμνίου ἀσκήσεως αὐτοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ Χοζεβᾶ, τῇ ἀποτελούσῃ τήν προέκτασιν τῆς ἐρήμου τοῦ Ἰορδάνου, ἔνθα ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής ἐκήρυσσε λέγων: “μετανοεῖτε, ἤγγικεν γάρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν” (Ματθ. 3,2). “Ἐγώ μέν βαπτίζω ὑμᾶς ἐν ὕδατι εἰς μετάνοιαν· ὁ δέ ὀπίσω μου ἐρχόμενος ἰσχυρότερός μου ἐστίν, οὗ οὐκ εἰμί ἱκανός τά ὑποδήματα βαστάσαι· αὐτός ὑμᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ καί πυρί”.

Ὁ δέ βαπτίσας ἐν Πνεύματι ἁγίῳ καί πυρί δέν εἶναι ἄλλος ἀπό αὐτόν τοῦτον τόν Χριστόν, ὁ ὁποῖος κατά τήν μαρτυρίαν τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου, “ἦν τό φῶς τό ἀληθινόν τό φωτίζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον” (Ἰωάν. 1,9).

Μέ ἄλλα λόγια, ὁ Χριστός εἶναι τό κατά φύσιν φῶς, οἱ δέ Ἅγιοι χάριτι ἔσχον τό φῶς, ὡς λέγει ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας: “οὐσιωδῶς ἐστι φῶς ὁ Χριστός οὐ μεθέξει τῇ κατά χάριν τοῦτο ὑπάρχων”.

Τῆς κατά μέθεξιν ταύτης χάριτος ἀνεδείχθη ὄντως θεομακάριστος πατήρ ἡμῶν Γεώργιος ὡς ἐναργέστατα ἀναφωνεῖ ὁ ὑμνῳδός λέγων:”Ἤρθης πρός τό φῶς, τό ἄδυτον ἔνδοξε Γεώργιε, σκότους τοῦ βίου ρυσθείς· καί τῷ Παντοκράτορι, και τρισηλίῳ φωτί παρίστασαι μετά τῶν ἄνω τάξεων καί τῆς ἐκεῖθεν τρυφῆς πεμπομένης λάμψεως μακάριε καί ἡμᾶς φρυκτωρεῖς τούς ὑμνοῦντάς σε”.

Ἡ ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, τιμᾷ καί γεραίρει τήν μνήμην τῶν Ἁγίων αὐτῆς, διότι οὗτοι φρυκτωροῦσιν, τοὐτέστιν καταλάμπουσι καί φωτίζουσι διά τῆς θείας μεθεκτικῆς χάριτος αὐτῶν πάντας τούς βαπτισθέντας καί ἐνεδυσαμένους τόν Χριστόν, τόν Υἱόν τοῦ Θεοῦ τόν μονογενῆ, τόν ἐκ τοῦ Πατρός γεννηθέντα πρό πάντων τῶν αἰώνων· “φῶς ἐκ φωτός Θεόν ἀληθινόν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ, γεννηθέντα οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι’ οὗ τά πάντα ἐγένετο”.

Ὄντως ἀδελφοί μου, “θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις Αὐτοῦ” (Ψαλμ. 67,36) καί θαυμαστά τά μαρτύρια αὐτοῦ (118,129), ὡς ἀναφωνεῖ ὁ ψαλμῳδός. Καί τοῦτο, διότι τό νέφος τῶν ὁσίων καί Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας συνιστοῦν τούς πολίτας τούς ἀπολαμβάνοντας τήν θεωρίαν τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν οὐρανοῖς μετά τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων, ὡς κηρύττει ὁ θεῖος Παῦλος λέγων: “Ἡμῶν γάρ τό πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει”, (Φιλιπ. 3,20).

Τοιοῦτος πολίτης, δηλονότι τοῦ οὐρανίου πολιτεύματος ἀνεδείχθη ὁ σήμερον ἑορταζόμενος ὅσιος Πατήρ ἡμῶν Γεώργιος, ὁ ὁποῖος ἐγεώργησε τήν περίχωρον τοῦ Ἰορδάνου, Χοζεβᾶ μεταβάλλων τήν πέτραν αὐτῆς εἰς Ἁγιοπνευματικήν πηγήν, ἐκ τῆς ὁποίας πλειάς Ἁγίων ὡς οἱ ὅσιοι Ἰωάννης καί Παῦλος: “ἔπινον γάρ ἐκ πνευματικῆς ἀκολουθούσης πέτρας, ἡ δέ πέτρα ἦν ὁ Χριστός”, (Α΄Κορ. 10,4).

Ἐκ τῆς πνευματικῆς ἀκολουθούσης ταύτης πέτρας, ἔπινον οἱ ἅγιοι καί δίκαιοι Θεοπάτορες Ἰωακείμ καί Ἄννα, ἐξ ὧν ἐτέχθη ἡ Θεόπαις καί ὑπερευλογημένη Θεοτόκος καί ἀειπάρθενος Μαρία, ἐξ ἧς ἐτέχθη ὁ ὑπό Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ ἐν τοῖς ρείθροις τοῦ Ἰορδάνου βαπτισθείς Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός.

Ἐκ τῆς πνευματικῆς ταύτης πέτρας καλούμεθα διά τῶν ἱκεσιῶν τῶν ὁσίων καί θεοφόρων Χοζεβιτῶν καί δή τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν Γεωργίου, ἵνα πίνωμεν τό αὐτό πνευματικόν πόμα. Μετά δέ τοῦ ὑμνῳδοῦ εἴπωμεν: “τό φωτιστικόν καί φωτίζον τούς ἀνθρώπους φῶς αὐτολαμπές, σύ ὑπάρχων Ἰησοῦ μου, ἐν ρείθροις Ἰορδάνου, βαπτισθείς ὅλως ἔλαμψας, φῶς τό ὁμοούσιον Πατρί σου, ἐν ᾧ πᾶσα κτίσις φωτισθεῖσα, Χριστέ, κράζει σοι· Εὐλογημένος ὁ φανείς, Θεός ἡμῶν δόξα σοι”.

Τήν ὁλονύκτιον κατανυκτικήν ἑορτήν ἠκολούθησε τράπεζα, παρατεθεῖσα ὑπό τοῦ ἡγουμένου Ἀρχιμανδρίτου Κωνσταντίνου καί τῆς συνοδείας αὐτοῦ.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 3.5 (2 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.