Γρηγόρης Βαλτινός: Ο Γρηγόρης Βαλτινός έχει αφήσει το στίγμα του σε αμέτρητες παραστάσεις στο θέατρο και σε αξέχαστες στιγμές στην τηλεοπτική οθόνη. Στη νέα σειρά «Famagusta», ο βραβευμένος ηθοποιός έχει αναλάβει τον ρόλο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.

Η τεράστια εμπειρία και ικανότητα του Γρηγόρη Βαλτινού στην υποκριτική, η σοβαρότητα και η ευθύνη που προσεγγίζει τον συγκεκριμένο ρόλο, θα είναι καθοριστικές για την απεικόνιση μίας από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της νεότερης κυπριακής ιστορίας.

Σε συνέντευξή του στο protothema.gr, o Γρηγόρης Βαλτινός μίλησε για την προετοιμασία του στο «Famagusta», τη μεγάλη ευθύνη που νιώθει, ενώ μεταξύ άλλων, χαρακτήρισε τον σκηνοθέτη και έναν εκ των πρωταγωνιστών της σειράς, Αντρέα Γεωργίου, το πιο ταλαντούχο πλάσμα που έχει γνωρίσει στην πορεία του.

1. H ομοιότητά σας στο «Famagusta» με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο είναι εντυπωσιακή. Θέλετε να μας μιλήσετε για την προετοιμασία σας στο γύρισμα;
Η προετοιμασία στο γύρισμα κρατάει 4 ώρες. Η μεταμόρφωση στο κεφάλι κρατάει 3 ώρες και η διαδικασία για τα γένια, που κολλούνται ένα ένα σχεδόν, κρατάει άλλη 1 ώρα. Ως γνωστόν όμως, η ψυχή του ανθρώπου καθρεφτίζεται στα μάτια του και εκεί στάθηκα τυχερός γιατί μοιάζουμε αρκετά στα μάτια. Είχα ένα τεράστιο δίλημμα για το πώς θα διαχειριστώ την κυπριακή προφορά. Δεν ήθελα να είναι ακριβής μίμηση, γιατί φοβόμουν μη γίνει καρικατούρα, μη σταθεί ο κόσμος μόνο σε αυτό.

Με τη βοήθεια του Ανδρέα Γεωργίου, «ος τα πανθ’ ορά», κρατήσαμε μια μέση οδό. Η κυπριακή γλώσσα έχει πολλές αρχαΐζουσες λέξεις και πολλούς ιδιωματισμούς και αυτά έμειναν, αλλά το «καμπανιστό» της γλώσσας περιορίστηκε, για να μη έχει καμία «επιθεωρησιακή» πρόθεση. Τα γεγονότα γύρω από τον Μακάριο αλλά και οι λόγοι του και οι διάλογοι του κρατήθηκαν από ιστορικά ντοκουμέντα, τα οποία η Βάνα Δημητρίου, μαζί με τους ιστορικούς συμβούλους της και τη συγγραφική ομάδα, φρόντισαν να τα μεταφέρουν ατόφια.

2. Πόσο μεγάλη είναι η ευθύνη να υποδύεστε ένα υπαρκτό πρόσωπο και ποιες είναι οι προκλήσεις που πιθανώς, αντιμετωπίσατε;
Η ευθύνη είναι τεράστια. Για το συγκεκριμένο δε πρόσωπο, υπάρχουν οπτικοακουστικά ντοκουμέντα, πολλές μαρτυρίες ανθρώπων που τον έζησαν και τον γνωρίζουν, κάποιοι από τους οποίους ζουν μέχρι σήμερα. Εκτός αυτού, ο Μακάριος δεν παύει να είναι ένα σημαντικό πρόσωπο της ιστορίας και όπως συμβαίνει με όλα τα σημαντικά ιστορικά πρόσωπα, έχει πολλούς φίλους αλλά και αρκετούς εχθρούς. Πολλοί είναι αυτοί που αμφισβητούν τις κινήσεις και τις αποφάσεις του.

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι σε περιόδους πολέμων και συγκρούσεων, σαν αυτές που έζησε ο Μακάριος, τα λάθη στις αποφάσεις είναι αναπόφευκτα και τα κρίνει αργότερα η ιστορία. Είναι λοιπόν εξαιρετικά δύσκολο και επικίνδυνο για το σενάριο, τη σκηνοθεσία αλλά και εμένα τον ερμηνευτή να κινηθώ μέσα σε όλο αυτό το κλίμα της αμφισβήτησης, του σωστού και του λάθους. Όλοι μας είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί σε αυτό το κομμάτι. Ο Μακάριος θα βγει έτσι όπως τον κατέγραψε η ιστορία. Από κει και πέρα, ας αποφασίσει ο κόσμος και η ίδια η ιστορία για το ποια θέση θα του δώσει.

3. Πόσο ζωντανή πιστεύετε ότι είναι στη μνήμη των Κύπριων η τραγωδία του 1974;
Επειδή επισκέπτομαι πολύ συχνά την Κύπρο, θέλω να σας πω ότι για τους Κύπριους, είναι μία καθημερινή υπόθεση, μέσα στις ψυχές τους. Ούτε μπορούν να το ξεπεράσουν ούτε να το εγκαταλείψουν. Πάντα ελπίζουν και πάντα αγωνίζονται για αυτό.

Ακόμα όμως και για τους Ελλαδίτες, είναι μια πληγή που δεν κλείνει ποτέ. Τα προβλήματα στην Κύπρο δεν είναι μόνο διμερή, είναι τεράστια και δυστυχώς σε αυτά εμπλέκονται πολλά κράτη. Η Κύπρος έχει μια γεωγραφική θέση και ως γνωστόν είναι ένα τεράστιο «αεροπλανοφόρο» στη μέση της θάλασσας που κοιτάει προς την Ανατολή. Ποιος δεν θέλει η Κύπρος να έχει προβλήματα, εκτός από τους Κύπριους και τους Έλληνες;

4. Ποια είναι η γνώμη σας για τον Αντρέα Γεωργίου στον ρόλο του ηθοποιού αλλά και του σκηνοθέτη;
Ο Αντρέας Γεωργίου είναι το πιο αγγελικό και το πιο ταλαντούχο πλάσμα που γνώρισα μέσα στην πορεία μου όλα αυτά τα χρόνια. Είναι σπάνιας ευφυΐας και σπάνιας καλοσύνης άνθρωπος. Μπαίνει μέσα στην ψυχή του ηθοποιού και ο ηθοποιός νιώθει προστατευμένος και άτρωτος. Είναι τόσο σημαντική η συμπαράσταση του σε όλους τους ηθοποιούς αφού – ως γνωστόν – όλοι έχουμε την ανασφάλεια αν αυτό που ερμηνεύουμε είναι σωστό ή λάθος, που όταν έρχεται η ώρα του γυρίσματος, νιώθεις απόλυτη σιγουριά ότι στο μάτι της κάμερας βρίσκεται ένας άνθρωπος που δεν θα αφήσει να περάσει κανένα λάθος.

Σε προσωπικό επίπεδο, τον αγαπώ πάρα πολύ. Σαν ηθοποιός, είναι απόλυτα συνεπής σε αυτό που ερμηνεύει, τον θέλει πολύ ο φακός και παρά τις γρήγορες και απάνθρωπες συνθήκες που ξέρουμε όλοι ότι έχει η τηλεόραση, ο Ανδρέας πετυχαίνει και πολύ σημαντικές κορυφώσεις. Εξάλλου, το να παίζεις έναν ρόλο και να σκηνοθετείς ταυτόχρονα απαιτεί υπεράνθρωπες δυνάμεις και ικανότητες.

5. Τι μηνύματα μεταφέρει το «Famagusta» στο τηλεοπτικό κοινό και γιατί έχει σημασία να το παρακολουθήσουμε;
Η Βάνα Δημητρίου έκανε κάτι πολύ έξυπνο. Πέρα από την ιστορική αναφορά και αναπαράσταση, ενέπλεξε και στοιχεία μυθοπλασίας, πράγμα το οποίο κάνει τη σειρά ιδιαίτερα ελκυστική. Με αυτόν τον Δούρειο Ίππο της μυθοπλασίας, το κοινό θα παρακολουθήσει τα ιστορικά γεγονότα χωρίς τη βαρετή μορφή του ιστορικού ντοκιμαντέρ, το οποίο πιθανόν να μην έχει πολλούς φανατικούς τηλεθεατές.

Με αυτή τη μορφή που έχει η σειρά, γίνεται ιδιαίτερα προσιτή στο ευρύ κοινό και βοηθά και τους νεότερους ανθρώπους να ενημερωθούν γύρω από τα ζητήματα που επεξεργάζεται το Famagusta. Κατά τη γνώμη μου, είναι μια πολύ σωστή επιλογή γιατί με αυτό τον τρόπο, καταφέρνουμε να αυξήσουμε το κοινό που θα ευαισθητοποιηθεί γύρω από αυτό το τεράστιο πρόβλημα του νησιού.

6. Η θεατρική παράσταση DA, ένας ύμνος στην ανθρωπιά και την πραγματική έννοια της οικογένειας, ανέβηκε Θεσσαλονίκη. Τι είναι αυτό που «αγγίζει» τον θεατή πιστεύετε σε αυτό το θεατρικό έργο και φεύγει με τόσο γλυκά συναισθήματα;
Το DA μας θύμισε για μια ακόμα φορά ότι δεν πρέπει να αδιαφορούμε για τις ανάγκες της ψυχής που θέλει αγάπη, ζεστασιά, αλληλεγγύη, δοτικότητα και θυσία. Αυτά είναι τα θέματα που επεξεργάζεται η παράσταση με έναν αριστοτεχνικό τρόπο και με ένα θεατρικό κείμενο το οποίο είναι πρότυπο δραματουργίας.

Το κυρίαρχο θέμα είναι η σχέση των γονιών με τα παιδιά και το πόσο σημαντικά είναι, για το παρόν και το μέλλον, τα βιώματα που κουβαλάμε από το παρελθόν μας, είτε αυτά είναι θετικά ή αρνητικά.

Ο Πέτρος Ζούλιας παρέδωσε μια υπέροχη παράσταση εξαιρετικής ευαισθησίας και δίδαξε τους ηθοποιούς πολύ σωστά υποκριτικά. Και όλα αυτά, με μία απίστευτη γλυκύτητα, έφτασαν στο τελικό αποτέλεσμα, χωρίς επιβολή, χωρίς αυστηρότητα και με άψογη συνεργασία. Οι ηθοποιοί δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους και είναι μοναδικοί ο καθένας στο ρόλο του. Νομίζω ότι όλα αυτά είναι τα μυστικά της επιτυχίας του DA. Εμένα προσωπικά μου έχει χαρίσει μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην πορεία μου μέσα σε αυτή την τέχνη. Το μόνο που με στενοχωρεί εδώ στη Θεσσαλονίκη, όπου βρισκόμαστε τώρα, είναι ότι την παράσταση θα τη δουν 15.000 άνθρωποι, ενώ θα ήθελα να τη δουν 500.000. Είναι βέβαιο ότι θα μπορούσαμε να παίζουμε έξι μήνες συνέχεια με γεμάτο θέατρο, αλλά δυστυχώς είναι ανέφικτο.

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.