Κυριακή των B' Νηστειών: Στο σημερινό Ευαγγέλιο ο παραλυτικός προσκομίζεται στον Χριστό κατά ένα παράδοξο τρόπο. Επειδή υπήρχε πολύς κόσμος και ήταν αδύνατο να προσεγγίσουν, γι᾿ αυτό ανέβηκαν στην στέγη του σπιτιού που βρισκόταν ο Χριστός, ξηλώνουν ένα μέρος απ᾿ αυτή και κατεβάζουν το κρεβάτι με τον παραλυτικό μπροστά στον Χριστό. Όμως τα παράδοξα αυτής της Ευαγγελικής περιοκής, δεν σταματούν εδώ. Το ένα διαδέχεται το άλλο. Ποιο άλλο δηλαδή; Το πως αντιμετωπίζεται το πρόβλημα του παραλυτικού; Ο Χριστός αντικρύζοντας τον ασθενή, δεν αναφέρεται στην σωματική του ασθένεια, ώσαν να μην υπάρχει. Αλλά απαευθυνόμενος προς αυτόν του λέγει πως οι αμαρτίες του είναι συγχωρεμένες.

Ευαγγέλιο Κυριακής των B’ Νηστειών – Αγίου Γρηγορίου Παλαμά

Πόσο παράξενα και παράδοξα ενεργεί ο Χριστός! Επειδή ο άνθρωπος δεν μπορεί να το κατανοήσει. Αφού δεν έχει τη δυνατότητα να ερμηνεύσει τον τρόπο ενεργείας Του. Είναι άλλος ο δρόμος και ο τρόπος λειτουργίας του Θεού και άλλος του ανθρώπου.

Και συγκεκριμένα εδώ στον παραλυτικό, ο Χριστός ενεργεί μ᾿ αυτόν τον τρόπο, γιατί επιθυμεί να καταδείξει το στενό δεσμό που υπάρχει μεταξύ της αμαρτίας και της ασθένειας. Γνωρίζει δε πως ετούτος ο άνθρωπος, όπως άλλωστε συμβαίνει σε κάθε άνθρωπο, έχει διαπράξει αμαρτωλές και άδικες πράξεις.

Επιθυμώντας να αποκαθάρει τον ψυχικό κόσμο του με την συγχώρηση των αμαρτιών του, υπογραμμίζει το γεγονός της επιδράσεως της ψυχής, στο σώμα. Και το αντίθετο. Επειδή όμως τα πάντα εκπορεύονται από την ψυχή· και επειδή εκεί όλα προγραμματίζονται και σχεδιάζονται, γι᾿ αυτό είναι απαραίτητο να είναι χώρος καθαρότητας και αγιότητας.

Ύστερα έρχεται το σώμα, ως υπηρετικό όργανο της ψυχής και εκτελεί όσα ήδη έχουν σχεδιαστεί και αποφασιστεί. Η ψυχή λοιπόν, ως κυρίαρχο όργανο καθοδηγεί το σώμα να πράξει το καλό η το κακό.

Ο Χριστός αναφερόμενος στις αμαρτίες και όχι στην ασθένεια του σώματος,

Αποδεικνύει με παρρησία πως έχει εξουσία Θεική. Και μπορεί να συγχωρεί. Γιατί τις ασθένειες του σώματος ο άνθρωπος πολλές φορές μπορεί να θεραπεύσει και κάποτε αποτελεσματικά. Όμως τις ασθένειες της ψυχής «είν᾿ ανήμπορος να τις γιατρέψει».

Και επειδή η ευθύνη του ανθρώπου για τις πράξεις που διαπράττει καθημερινά είναι καθοριστική, ένας μονάχα τρόπος υπάρχει για να τον απαλλάξει από το βάρος τους. Η συγχώρηση. Με την συγχώρηση, όπως και πιο πάνω αναφέραμε, μόνο ο Θεός μπορεί να τη δώσει.

Ο Θεός δε παρέχοντας την συγχώρηση, ξεπερνάει ακόμη και τα όρια της δημιουργίας Του. Γιατί δίνοντας άφεση και διαγράφοντας πράξεις και έργα αμαρτωλά, «δεν επιτελεί μονάχα έργο δικαιοσύνης, αλλά… πραγματώνει έργο αγάπης, που δεν είναι πιά δημιουργία, αλλ᾿ υπερδημιουργία».

Οι γραμματείς στέκουν αδύναμοι μπροστά στη Θεϊκή βούληση

Οι γραματείς που κατηγόρησαν τον Χριστό πως ξεστόμισε βλασφημία με το λόγο Του ότι συγχωρούνται οι αμαρτίες του παραλυτικού, κρίνουν με ανθρώπινα μέτρα. Και στέκονται αδύναμοι μπροστά στη Θεική βούληση. Γι᾿ αυτό ο Χριστός, ξεπερνώντας τα ανθρώπινα μέτρα, επιθυμώντας να δείξει ποιος είναι, τους απευθύνει το ερώτημα: «Τι είναι ευκολότερο να πω στον παραλυτικό, ας είναι συγχωρεμένες οι αμαρτίες σου η να του πω, σήκω και πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα;»

Γιατί και τα δύο φαντάζουν αδύναμα για τον άνθρωπο. Μήτε να συγχωρεί αμαρτίες μπορεί και μήτε να γιατρέψει τον παραλυτικό. Μα ο Χριστός έχει τη δυνατότητα να πράξει και τα δύο, γιατί είναι Θεός και αγαπά τα πλάσματά Του.

Εκφράζοντας το Θεικό κύρος και τη Θεική αγάπη, προστάζει τον παραλυτικό: «Σου λέγω, σήκω και πάρε το κρεβάτι σου και πήγαινε στο σπίτι σου». Ο Χριστός ως ο ιατρός της ψυχής και του σώματος, θεραπεύει και τα δύο.

Και έτσι ο παραλυτικός εξήλθε μπροστά σε όλους θεραπευμένος ψυχικά και σωματικά. Διπλή η θεραπεία του και διπλό το δώρο του Χριστού σ᾿ αυτόν.

Αγαπητοί αδελφοί, δεν πρέπει ποτέ να περάσει από το μυαλό μας, πως είμαστε έξω από το χώρο της αμαρτίας. Δηλαδή πως δεν έχουμε διαπράξει αμαρτίες. Γιατί κάτι τέτοιο δεν είναι αλήθεια. Αντίθετα μάλιστα, η αλήθεια είναι πως ζούμε μέσα στο χώρο της αμαρτίας και διαπράττουμε ποιος λίγες και ποιος πολλές καθημερινά.

Ο Χριστός όμως ήλθε στον κόσμο για να σηκώσει στους ώμους Του τα δικά μας ατοπήματα και αμαρτήματα. Αυτός άλλωστε έχυσε το αίμα Του επάνω στο Σταυρό, για να μπορούμε εμείς να γευμόμαστε τη δική Του ζωή.

Για να πάρουμε τελικά το διπλό δώρο Του, όπως ο παραλυτικός του σημερινού Ευαγγελίου. Την συγχώρηση των αμαρτιών μας και τη θεραπεία των σωματικών ασθενειών μας. Και να εγερθούμε, παίρνοντας το κρεβάτι του πόνου και της αρρώστιας, για να το κάνουμε χώρο χαράς και μακαριότητας, πορευόμενοι να ζήσουμε την αγάπη Του στη βασιλεία Του.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.