Επέστρεψε λειψανοθήκη που είχε «χαθεί» το 1990 από τη Μονή Διχουνίου Ιωαννίνων! Του π. Ηλία Μάκου. Μια πολύτιμη σε αξία ασημένια λειψανοθήκη, με τεμάχια οστών αγίων, που αποτελούσε κειμήλιο και είχε κλαπεί το 1990, από τη Μονή Διχουνίου, επιστράφηκε μ' έναν απρόσμενο τρόπο.

Διαβάστε επίσης επί 15 χρόνια αρχαιοκάπηλοι ρήμαζαν Ναούς και Μοναστήρια στην Ήπειρο.

Την εντόπισε ο εφοπλιστής Αθανάσιος Μαρτίνος, γνωστός για την ευσέβειά του, τέως διοικητής του Αγίου Όρους, την αγόρασε με σκοπό να επιστρέψει στο φυσικό της χώρο.

Έγινε ειδική τελετή, όπου παραδόθηκε και παρελήφθη η λειψανοθήκη στο ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Περιβλέπτου Ιωαννίνων, παρουσία του Μητροπολίτου Ιωαννίνων Μαξίμου, του προέδρου της Βουλής Κων/νου Τασούλα, του περιφερειάρχη Ηπείρου Αλέξανδρου Καχριμάνη, του δημάρχου Ιωαννιτών Θωμά Μπέγκα και της τ. προϊσταμένης της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων, η οποία έκανε αναφορά στη Μονή Διχουνίου και στην αξία της λειψανοθήκης.

Αλέξανδρος Καχριμάνης Αθανάσιος Μαρτίνος Ιωάννινα

Αλέξανδρος Καχριμάνης Αθανάσιος Μαρτίνος

Η πράξη του κ. Μαρτίνου χαρακτηρίστηκε ως αξιέπαινη από τον Μητροπολίτη Μάξιμο, ο οποίος απένειμε στον κ. Μαρτίνο τον Σταυρό Α΄ Τάξεως του Αγίου Γεωργίου και στη σύζυγό αγιογραφημένη εικόνα της της Θεοτόκου.

Λόγω του ότι η Μονή Διχουνίου ανακαινίζεται, το κειμήλιο προσωρινά θα φυλάσσεται στα Ιωάννινα.

Η ιστορική Μονή Διχουνίου στην περιοχή Ραδοβιζίου Ιωαννίνων, όπου μόνασε και ξεκίνησε την αποτυχημένη, τελικά, επανάστασή του ο Διονύσιος Φιλόσοφος, ήταν ερειπωμένη.

Πλέον έχουν προχωρήσει οι εργασίες αναστήλωσης του ναού, προκειμένου αυτό το μνημείο, που ξυπνά μνήμες Ελληνορθόδοξης συνείδησης, να διασωθεί.

Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται σε 400.000 ευρώ και σύμφωνα με τις υποδείξεις της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων απαιτήθηκε επίσπευση των εργασιών, δεδομένου ότι ο ναός παρουσίαζε σοβαρότατα προβλήματα.

Η φθορά του ναού από το χρόνο ήταν εμφανής και οι παρεμβάσεις κρίθηκαν ως απαραίτητες.

Τέσσερα χιλιόμετρα μετά το Ραδοβίζι, στο δρόμο που οδηγεί προς το Σενίκο, βρίσκεται το ιστορικό μοναστήρι του αγίου Δημητρίου Διχουνίου.

Στο σημείο, που είναι χτισμένο το μοναστήρι, σμίγουν δύο χούνες και απ’ αυτές ονομάστηκε Διχούνη ή Ντιχούνι ή Ντουχάν.

Ο χρόνος της ίδρυσης του είναι άγνωστος, αλλά η αποτυχημένη επανάσταση του Διονυσίου του Φιλόσοφου στις 11 Σεπτεμβρίου του 1611 οδήγησε στην καταστροφή του και την αρπαγή της περιουσίας και των κειμηλίων του.

Σύμφωνα με εντοιχισμένη με κεραμίδια χρονολογία, αριστερά και πάνω από την πόρτα του καθολικού του, ο σημερινός ναός χτίστηκε το 1763 στην ίδια μάλλον τοποθεσία, που άλλοτε ήταν και το παλιό.

Αντίθετη, ωστόσο, άποψη έχουν ο Βασ. Πετρόπουλος, ο οποίος υποστηρίζει, στηριζόμενος σε προφορικές παραδόσεις κατοίκων της περιοχής, ότι το παλιό μοναστήρι βρισκόταν δύο με τρία χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του σημερινού και ο Θεοφάνης Αγγελίδης, ο οποίος μας πληροφορεί, ότι το σημερινό μοναστήρι απέχει χίλια μέτρα από παλιό, που ήταν αντίπερα στη θέση «Βελέικα» στο Στραγανέτσι.

Ως κτήτορες αναγνωρίζονται οι ιερομόναχοι Ζαχαρίας και Άνθιμος, οι οποίοι εικονίζονται στο δυτικό τοίχο του πρόναου (νότιο μέρος).

Στην εικόνα του κυρίως κτήτορα Ζαχαρία, ο οποίος απεικονίζεται να κρατάει στα χέρια του την εκκλησία, υπάρχει η επιγραφή «Ζαχαρίας ιερομόναχος και ηγούμενος του μοναστηριού και κτήτωρ της αγίας μονής ταύτης», ενώ σ’ αυτή του Ανθίμου η επιγραφή: «Άνθιμος ιερομόναχος και ευημερεύοντος της αγίας μονής ταύτης».

Οι αξιόλογης τεχνοτροπίας αγιογραφίες είναι του 18ου αιώνα, κάποιες κατεστραμμένες και άλλες μαυρισμένες, ενώ υπάρχουν μεταξύ πρόναου και ναού κατεστραμμένες επιγραφές.

Και σ’ αυτό το Μοναστήρι είναι τόσο βαθύ το αίτημα της ψυχής για μια επικοινωνία με τη θεϊκή ομορφιά.

Ο αισθητικός μας δέκτης αποχτάει μεγάλη ευαισθητοποίηση και εμπνεύσεις πίστης.

Η προτομή του Διονυσίου του Φιλόσοφου, ο καλοσυνάτος κόσμος των αγίων, που αντικρίζεις στις παλιές αγιογραφίες, οι ψίθυροι που κατεβαίνουν από τα κλαδιά και τα κελαηδίσματα των πουλιών στην αυλή της Μονής, με ευγένεια αφήνουν το δίχτυ της πνευματικότητας και της αγάπης να μας τυλίγουν.

Όλα εδώ δίνουν το μέτρο, την αρμονία και τη γαλήνη. Οι καρδιές σπέρνονται με ηρεμία. Σε μια τέτοια ώρα πόσο ρυτιδώνει το εγώ μας! Οι κόμποι του, που πλέχτηκαν από τον αγώνα της ζωής, ξετυλίγονται και το εγώ κυλιέται στη λήθη. Η ψυχή απλώνεται ν’ αγαπήσει κάτι πέρα από τον εαυτό της. Απλώνεται ν’ αγκαλιάσει…

π Ηλίας Μάκος

Κλεμμένη Λειψανοθήκη

Διαβάστε επίσης πως παραδόθηκαν δύο κλεμμένες εικόνες από το Nτίσελντορφ στο Μοναστήρι Κοιμήσεως Θεοτόκου Μακρίνου Ζαγορίου.

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.